De goede zoon

Boek omdraaien

Uitgever: Atlas Contact, Uitgeverij

Auteur: Rob van Essen
  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789025453411
  • oktober 2018
  • Paperback
  • 384 pagina's
Alle productspecificaties

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) schreef zes romans, waarvan Vissergenomineerd werd voor de Libris Literatuurprijs. Zijn laatste roman Alles komt goedkreeg vijf sterren in Het Paroolen De Standaarden werd door Tzumomschreven als 'Een meesterlijk spel met fantasie en werkelijkheid'. Voor Hier wonen ook mensenontving Van Essen de J.M.A. Biesheuvelprijs voor de beste Nederlandstalige korteverhalenbundel. Op bol.com vind je alle boeken van Rob van Essen, waaronder het nieuwste boek van Rob van Essen.

Samenvatting

In "De goede zoon' trekt Rob van Essen de lezer een omgeving in die dystopische trekken vertoont en tegelijk angstaanjagend herkenbaar is. In een wereld waar invoering van het basisinkomen heeft gezorgd voor lethargie en stijgend museumbezoek reizen twee mannen af naar het zuiden met een geheime opdracht. De een kent het echte doel van de reis. De ander heeft net zijn moeder begraven. Samen gaan ze op zoek naar verlossing en vergetelheid, bijgestaan door ironische robots en praatgrage zelfrijdende auto's.
De goede zoon is niet alleen een meeslepend verslag van een tocht door een labyrint vol vreemde gebeurtenissen, maar ook een verrassend autobiografische roman over een zoon die de balans opmaakt na de dood van zijn moeder.

Recensie(s)

De ik-verteller, een zestigjarige auteur van "plotloze thrillers', leeft in een wereld twintig jaar na nu. Zijn demente moeder, die hij jarenlang trouw heeft bezocht, is net overleden en zijn nieuwe boek wordt afgewezen door zijn uitgever. Dan duikt een oud-collega op met wie hij veertig jaar eerder in een archief werkte en die hem nu meeneemt op een reis met voor de ik-figuur onduidelijke bestemming. Gedurende de zeven dagen van deze reis, in een wereld waarin het basisinkomen is ingevoerd en robots en sprekende en zelfsturende auto's het werk uit handen nemen, overziet de ik-figuur zijn leven. Rob van Essen (1963) is recensent voor NRC, vertaler en auteur van diverse romans en verhalenbundels waaronder "Hier wonen ook mensen'* die werd bekroond met de Biesheuvelprijs. Hij schrijft een vlot lezende grillige sciencefictionroman die ontroert en amuseert, verwart en irriteert. Een roman vol vervreemdende elementen met een plotlijn (de reis) die verzandt, maar ook een verhaal over identiteit en over literatuur dat uiteindelijk vooral ontroert in de beschrijving van het verdriet van een zoon om zijn overleden moeder.

F. Hockx

Lees de eerste pagina's

4.2
van de 5
10 reviews
0
0
1
6
3
24
  • Fantasierijk
    7
  • Meeslepend verhaal
    7
  • Goede verhaallijn
    4
  • Spannend
    3
  • Grappig
    2
  • ontroerend
    1
1
  • Saai
    1
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • Een blik op de toekomst
    • Fantasierijk
    • dystopisch

    In De goede zoon, de nieuwe roman van Rob van Essen, wordt de lezer meegenomen in een mogelijke wereld van de toekomst met rokende robots, zelfbesturende auto’s en scannend toiletpapier. Door de invoering van het basisinkomen en de vergevorderde robotisering hoeft de mens niet meer te werken. Voor de jonge generatie vormt dit geen probleem, maar voor de hoofdpersoon van middelbare leeftijd is de kloof tussen de ‘oude’ en de ‘nieuwe’ wereld simpelweg te groot.

    “Robotisering en basisinkomen werken alleen maar voor de geletterde middenklasse die musea platlopen en eindelijk eens al die boeken kunnen gaan lezen die ze de afgelopen decennia op aanraden van recensenten en boekenpanels hebben gekocht, jongeren gaan er massaal van uitslapen en plunderen, omdat ze het idee hebben dat toch alles gratis is.”

    Voor de een betekent de nieuwe maatschappij vrijheid, voor de ander verveling en nostalgische verlangens naar het verleden. Het contrast tussen het verleden en heden vormt dan ook de rode draad in De goede zoon. De hoofdpersoon staat nog met een voet in de ‘oude wereld’, terwijl hij gedwongen met de andere voet in de nieuwe wereld is gestapt. Hij behoort tot de tussengeneratie die de overgang zeer bewust heeft meegemaakt. Of er van een ‘dystopie’ gesproken kan worden, is aan de lezer om te bepalen. Het is in elk geval duidelijk dat de hoofdpersoon in kwestie niet is gecharmeerd van de nieuwe maatschappij. Hoewel het nergens expliciet genoemd wordt, hangt het idee van ‘vroeger was alles beter’ constant in de lucht.

    Het verlangen naar het verleden wordt op verschillende manieren duidelijk gemaakt: in de vertelstructuur waarin herinneringen verwerven worden, maar bovenal door de ‘queeste’ die de hoofdpersoon met ex-collega Lennox onderneemt en die gezien kan worden als een reis naar het verleden. Dit maakt het verhaal naar mijn mening niet per se avontuurlijk, maar vooral aandoenlijk. Twee kinderloze mannen op leeftijd die, na ruim veertig jaar, weer samen op avontuur gaan om het oude leven weer te beproeven.

    Daarnaast vormt de herinnering van de hoofdpersoon aan zijn overleden moeder een centrale rol. Hij is de ‘goede zoon’ die iedere dag op en neer reed naar het verzorgingstehuis waar zijn demente moeder verbleef, niet alleen om haar te verzorgen, maar vooral om zijn aanwezigheid te laten blijken.

    "Ik had visitekaartjes moeten laten maken om aan iedereen uit te delen zodra ik de schuifdeuren van de hoofdingang door was, verplegers, vrijwilligers, goedemiddag, heeft u mijn kaartje al, ik ben de goede zoon, kijkt u maar, daar staat het, De Goede Zoon."

    De combinatie van een toekomstverhaal met autobiografische elementen is ongebruikelijk, maar naar mijn mening is het een geslaagd experiment. Enerzijds krijgt de lezer verhalen voorgeschoteld van een jeugd in de jaren zestig, iets dat alles behalve ongebruikelijk is in de (Nederlandse) literatuur, en anderzijds wordt de lezer geconfronteerd met scenario’s die bijna neigen naar een soort science-fiction. Daarbij maakt het niet uit of het geloofwaardig is of niet, het gaat allemaal om de contrastwerking.

    Een leuk meta-detail is ook dat de hoofdpersoon schrijver van succesvolle plotloze thrillers is. Tijdens het lezen lijkt het soms of je zelf geconfronteerd wordt met zo’n plotloze thriller, als geestesproduct van de hoofdpersoon. Het zou het boek echter tekort doen om het daadwerkelijk ‘plotloos’ te noemen, maar dat er gespeeld wordt met dit idee is duidelijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een roadtrip in tijd en ruimte…
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De flaptekst belooft een roman waarin niet meer gewerkt hoeft te worden, iedereen krijgt een basissalaris. Dat klinkt als een utopie voor de optimisten, dit boek vertelt iets over de consequenties van zo’n bestaan. Parallel aan deze nieuwe maatschappelijk orde loopt het verhaal van de verteller, een schrijver. Een bijzonder openhartig verhaal waarbij schuld, boete, religie en gemiste kansen een rol spelen. 

    Deze twee verhaallijnen vormen een dicht weefsel en noopt de lezer tot aandachtig lezen om maar niets te hoeven missen. Opgepikte kleine aanwijzingen zullen liefdevol omarmd worden wanneer de tijd rijp is. Dit soort boeken zorgt voor een  aangename spanning, je weet nog niet waar de focus op gericht moet zijn, dus alles is belangrijk. Die roadtrip kan overigens heel breed geïnterpreteerd worden.

    Het reizen verbindt  het verhaal. Allereerst staat op de omslag een gele tram met als bestemming ‘Remise’. Zoiets zegt al iets over de afloop van een gebeurtenis, maar de vraag rijst: hoe dan? Behalve de tram komen er meer voertuigen voor, zo is er de elektrische rolstoel van Guido en de zelfrijdende, sprekende auto waarmee de verteller een echte band mee op weet te bouwen.
    Al dat reizen zorgt voor een constante beweging. Met een behoorlijke gang vat de verteller de lezer in de kraag, in het begin traag zoals wel vaker aan het begin van een reis, maar zodra de versnelling is ingezet is er geen houden meer aan.

    Er zijn nogal wat plaatsen van handeling. Eén ervan is het Archief van Amsterdam waar de verteller een tijdje gewerkt heeft en waar hij Lennox en De Meester leerde kennen. Het Archief roept beelden op van Het Bureau-J.J. Voskuil. Hoewel het niveau bij Het Archief wat lager is, doen de sfeer, de bureaucratie, het geneuzel onderling, de grappen en grollen denken aan het Meertens Instituut. De verteller heeft zijn eindexamen vwo niet gedaan en is daardoor in een werkomgeving terechtgekomen waarin hij zich niet thuis voelt.

    Er gebeuren vreemde dingen wanneer je ouders de kerk de rug toekeren om later weer terug te gaan naar de kerk. Voor kinderen is dat heel verwarrend, die zijn gebaat bij stabiliteit. De moeder was extreem bang voor de hel, branden en vuur is één van de motieven. In één van de mooiste passages van het boek komen de twee verhaallijnen in een apocalyptisch beeld samen en wanneer dit geen bijbels motief is…

    Het hoe en waarom van de dystopische elementen in dit boek - zeer beklemmend, zo wil geen mens leven - en gebeurtenissen die deels berusten op waarheid mag iedereen zelf lezen en beoordelen, net als de prachtig gedetailleerde beschrijvingen van desolate gebieden aan de rand van een stad. Het is een roman met contrasten, hoogstaande technologie tegenover de queeste van een mens die zo graag de goede zoon wil zijn, en het eerder genoemde motief vuur tegenover water dat in al zijn verschijningsvormen zijn plaats opeist.
    Deze roman is een aanrader voor een ieder die niet terugdeinst voor wat seks (soms karikaturaal en/of hilarisch), een verhaal dat luchtig omspringt met de tijd, en proza dat afwisselend poëtisch dan wel direct is. En of de zeven dagen een betekenis hebben als geheel laat ik graag over aan de interpretatie van de lezer, het zou jammer zijn hier iets over los te laten. Onbevangen en nieuwsgierig beginnen aan deze duizelingwekkende roadtrip is het devies!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • De goede zoon
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het boek heeft een intrigerende cover,en nodigt uit tot lezen.
    De tekst op de achterflap maakt je nieuwsgierig naar het meeslepende verslag van een tocht door een labyrint vol vreemde gebeurtenissen.
    In De goede zoon van Rob van Essen sterft de demente moeder van de naamloze hoofdpersoon Hij heeft niets meer om handen en niemand zit op hem te wachten Hij is ontslagen bij EVSV (de soapserie Echte Vrienden, Slechte Vrienden) en zijn manuscript is afgewezen door de uitgever.
    Het hele boek speelt zich in de nabije toekomst af. In Nederland is het basisinkomen ingevoerd, zodat mensen vooral met zichzelf bezig kunnen zijn. Ze gaan naar musea en doen aan boeddhisme. De technologie is ook flink vooruitgegaan.Kranten bestaan niet meer, auto’s kunnen zelf rijden en nadenken, robots besturen hotels, de tassen van schoolkinderen kunnen zelf achter hun eigenaar aanhollen. Verder blijkt het mogelijk om mensen dingen te laten vergeten en om rond te dwalen in iemands geheugen. Het leest allemaal als een wonderlijk verhaal waarin de naamloze hoofdpersoon je meesleurt.
    Het boek is helemaal niet spannend,maar wel zo interessant dat je door blijft lezen.
    Je moet wel je tijd maken om het boek te lezen want het kost wel concentratie je leest het niet snel even vluchtig door. Een verrassend roman over een zoon die de balans opmaakt na de dood van zijn moeder.Ik vind het boek een aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Zoektocht in de toekomst
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • actueel

    De Goede Zoon trok mijn aandacht door de setting van een Nederland in de niet al te verre toekomst. De naamloze hoofdpersoon heeft net zijn moeder verloren en wordt dan geconfronteerd met een vriend uit het verleden. Aangezien hij zijn richting in het leven kwijt lijkt te zijn laat hij zich makkelijk meenemen op een mysterieuze roadtrip.

    Deze roadtrip zorgt voor een stroom van gedachten en herinneringen bij de hoofdpersoon. Dit is de belangrijkste drijvende kracht van het verhaal, en als lezer wordt je hier moeiteloos in meegenomen. Verschillende tijdsperiodes passeren de revue, en lopen natuurlijk in elkaar over. De soms haarscherpe beschrijvingen van het verleden worden afgewisseld met de verwarrende zoektocht in de toekomst waar de verteller maar geen grip op lijkt te krijgen.

    Het toekomstbeeld dat wordt geschetst is heel intrigerend en voelt realistisch. Een basisinkomen, zelfrijdende auto’s en technische snufjes zoals een pratend bed dat je slaap analyseert. Het zijn ontwikkelingen die helemaal niet zo ondenkbaar meer zijn, maar duidelijk niet het geluk hebben gebracht waar misschien op gehoopt werd. In ieder geval niet voor de verteller die ronddwaalt met een gevoel van vervreemding in een wereld zonder hem is verder gegaan. De wereld is grijs en mistroostig en ook andere mensen lijken de motivatie om wat van hun leven te maken een beetje kwijt te zijn. Dit geeft genoeg stof tot nadenken over onze eigen toekomst, welke veranderingen zijn nu echt verbeteringen? En hoe verhouden we ons tot een wereld die om ons heen verandert?

    De vervreemding in het verhaal wordt versterkt door wat elementen die het verhaal soms een magisch realistisch karakter geven. Je beleeft het verhaal alleen door de ogen van de hoofdpersoon, dit zorgt aan de ene kant voor een intense leeservaring, aan de andere kant is het soms ook voor de lezer verwarrend. Zo gaan de overpeinzingen soms ineens over in een situatie die niet echt lijkt te gebeuren, mist er ineens een stukje van wat er gebeurt, of verschijnen er dingen die er eerder niet waren. Het is maar de vraag hoe betrouwbaar dit verslag van de gebeurtenissen is, het boek geeft zijn geheimen niet gemakkelijk prijs. De hoofdpersoon laat zich in ieder geval nooit lang van de kaart brengen en als lezer heb je dan ook weinig keuze dan hem te volgen en het verhaal te beleven.

    Het boek zit ook vol interessante beschouwingen over kunst, de maatschappij en zingeving, en er wordt regelmatig verwezen naar schrijvers en kunstwerken. De gedachtes van de hoofdpersoon zijn soms confronterend of verontrustend, maar soms ook onverwachts zeer humoristisch.

    De Goede Zoon is een bijzonder boek dat zich moeilijk in een hokje laat plaatsen. Het is een gelaagd en rijk verhaal dat zich als één vloeiend geheel laat lezen en tot de laatste pagina's de aandacht vasthoudt. Een aanrader voor wie zich wil laten verrassen door een actueel en relevant verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Recensie De goede zoon

    Het basisinkomen is een feit en de robotisering van de samenleving is begonnen, maar nog niet voltooid. In deze wereld gaan twee mannen op reis. De ik-figuur wordt overgehaald om mee te gaan, veel is daar niet voor nodig, alleen het gevoel nodig te zijn. Bovendien heeft hij net zijn moeder begraven en is hij uit zijn routine van wekelijkse bezoekjes. Hij weet niet wat het doel van deze reis is, alleen dat het iets te maken heeft met een geheim project waar hij jaren geleden aan meegewerkt heeft.

    De naam van de ik-figuur komt de lezer niet te weten. Wel weten we dat de ik-figuur, de verteller, schrijver is. Dit geeft als het ware een extra dimensie aan het verhaal, want binnen de verbeelding van de daadwerkelijke schrijver (Rob van Essen) kan dus ook verbeelding van de schrijver in het verhaal (de ik-figuur) voorkomen: “en ik beschrijf wat ik heb meegemaakt en hoe ik hier ben gekomen, en alles wat nog gaat gebeuren verzin ik erbij” (blz 211). Alles wat er in het verhaal klakkeloos als waar aannemen, dat kan dus niet zomaar.

    De ik-figuur vertelt niet alleen over de reis die hij nu meemaakt, maar blikt ook terug op zijn leven. Zijn werkzaamheden in het archief en later bij het geheime project en zijn relatie met zijn inmiddels overleden moeder zijn hierbij de belangrijkste onderwerpen. Opvallend aan de schrijfstijl in dit boek is dat de zinnen vaak erg lang zijn: “Toch hou ik van hotelkamers, hoe onpersoonlijker hoe beter, ik denk dat we beter af zouden zijn als we in onpersoonlijke interieurs zouden wonen, al dat gedoe om ons thuis te voelen, om een thuis te scheppen, dat is allemaal tevergeefs, of tijdelijk, wij zijn zelf de samenhang, zodra je dood bent is het weg, dat zag je bij het kamertje van mijn moeder” (blz 61). Het is even wennen, deze lange zinnen, maar het neemt de lezer wel echt mee in de mijmeringen van de ik-persoon en maakt daardoor de afstand tussen lezer en ik-figuur kleiner. Soms zijn deze mijmeringen filosofisch, soms cynisch.

    De goede zoon vertelt een boeiend verhaal over hoe je je identiteit ervaart in een veranderende wereld. Het verhaal heeft een verrassende afloop, de ik-figuur weet iets eerder dan de lezer wat hem te wachten staat. De cover van het boek krijgt in dit licht ook ineens meer betekenis. Een verhaal dat zich goed leent om nog een keer te lezen om alle gebeurtenissen en gedachten verder te kunnen ontrafelen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • De goede zoon
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De goede zoon is een bijzonder boek. Het verhaal speelt zich af in de toekomst. De toekomst waarin we niet meer hoeven werken en we allemaal een basisinkomen hebben. De Robotisering is ingetreden en we doen gewoon nog boodschappen bij de Albert Heijn.
    Kort nadat hij zijn moeder heeft begraven gaat de verteller (we komen er niet achter hoe zijn naam is) op reis met Lennox, een oud-collega. Ze gaan op weg naar Bonzo, een man waar ze in het verleden mee gewerkt hebben op het archief. De verteller weet het ware doel van de reis niet.
    De verteller is een schrijver van plotloze thrillers (grappige interne tegenstelling). Het verhaal gaat ook alle kanten op, soms lijkt het erop dat de schrijver alles wat er in hem op komt vertelt, zozeer dat de lezer vraagt zich ook kan afvragen: “is het boek zelf ook plotloos?” Langzamerhand, na veel herinneringen en vreemde gebeurtenissen, komt de lezer erachter wat er aan de hand is en waar de reis naar toe gaat. Een thriller is het niet, het is een wonderbaarlijke reis met veel humor, ironie en emotie.
    Dit boek van Rob van Essen heeft me zo verrast dat ik zeker meer van hem ga lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Wat is lijkt niet te zijn
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • ontroerend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Rob van Essen, de Goede zoon.
    Een boek met eigentijdse thema’s en al langer bestaande.
    Futuristisch en daardoor ook verontrustend, vervreemdend.
    Over kunst en werkelijkheid, kunstmatige intelligentie en persoonlijke intelligentie, herinnering en vergetelheid, identiteit, eigen en valse identiteit.
    Opgroeien in een milieu waar de ouders na afkeer van het geloof toch weer terugkeren, de kinderen daarin meenemend. Trouw zijn in het zorgen voor een ouder wordende ouder.
    Hechten, binden, en onthechten, macht en onmacht, relaties aangaan, kind zijn en blijven, kinderloos het leven leven en daardoor het eigen leven niet verlengen, de Goede zoon is een vol boek en qua compositie knap ontworpen. Het verveelt geen moment, maakt nieuwsgierig en stemt tot nadenken.
    In 7 dagen doorloopt de hoofdpersoon zijn leven op reis naar een door hem niet gewenst bestaan of het moet hem verlossen.
    van Essen is een schepper van een eerst ogenschijnlijk voortkabbelend leven van de hoofdpersoon, er zijn echter nogal wat adders onder het bekende gras.
    Hoofdpersoon is eerst werkeloos en tijdelijk werkzaam in een archiefproject, daarna een mede ontwikkelaar van een nieuwe identiteit van iemand anders, vervolgens is hij schrijver voor een TV serie en ook schrijver van plotloze thrillers totdat…
    De robotisering is in het leven van de goede zoon een normaal gegeven, het leven is grotendeels gedigitaliseerd, papieren kranten zijn er op afroep. Robots kennen een gevoelsleven en meer.
    Niets is wat het lijkt. Dat maakt dit boek zo boeiend, ook voor wat betreft de voortdurend opkomende vraag bij het lezen: Hoever willen en kunnen we gaan met ontwikkelingen, wie heeft het daarin voor het zeggen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Ingenieuze intense toekomstgeheugenreis. Bzzzt. Bzzzt.
    • Meeslepend verhaal

    Een toekomstgeheugenroman van een gedetailleerd observeerder die de lezer meeneemt in een futuristisch autobiografische ingenieuze roadtrip.

    Deze zowel realistische als originele roman gaat over veel en net als je denkt het te begrijpen dender je duizelend door naar het volgende idiote ongrijpbare. Een hedendaagse herkenbare wereld tegenover een James Bond aandoende wereld en een leegte vol pelgrims. Over macht hebben en volgzaam zijn. Angst en verwarring. Over verwerking, relaties, identiteiten: ‘Wij zijn mannen zonder kinderen. Kinderen verlengen je wereld.’ Over tijd: ‘een aftelmechanisme in werking zette dat een eind maakte aan tijdloosheid en vanzelfsprekendheid en een tijd inluidde van toepassing, van toe-eigening, verandering’. Van belang zijn: ‘Iedereen heeft tenminste één verhaal in zich.’

    De goede zoon bestaat uit twee verhaallijnen, zeven dagen en begint in de supermarkt, vlak nadat de moeder van de verteller is overleden. In deze autobiografische lijn wordt verteld over zijn jeugd in het streng gelovige dorp na een godloze tijd, zijn adolescentie en tijd op Het Archief, de latere werkplek, plotloze thrillerschrijver en de 20 jaar als ‘goede zoon’ die zijn moeder in een verpleeghuis woont. Vooral die laatste passages zijn emotioneel aangrijpend-eerlijk herkenbaar verteld.

    De toekomstige verhaallijn laat de lezer nadenken over in hoeverre kunstmatige intelligentie en informatietechnologie wenselijk c.q. gevaarlijk kunnen zijn. Soms zijn de beeldende passages met zelfrijdende auto’s of slaaptijdbedden vermakelijk, soms mateloos irritant, beklemmend of wordt een kritische noot gegeven. In dit deel van de robotisering is er voor ieder een basisinkomen ingesteld en gaan twee vrienden op reis voor De D, één zit al zijn hele leven op de bijrijdersstoel zit en is terminaal. Waarom, wie, wat, waarheen? Bzzzt. Bzzzt. Vragen en antwoorden die door de in snelheid oplopende vervoersmiddelen en bevreemdende associaties naar het heden duidelijk lijken te worden. Lijken, want rijdt de oude gele tram van de omslag naar bestemming remise of terminus?

    Er zijn bladzijden met onnodig irritante uitweidingen totdat je plots opmerkt dat je al scannend terugleest voor net dat ene belangrijke woord. Deze goed gecomponeerde, ironische, plotloze? roman is een bijzondere leeservaring waarvoor enige concentratie en leestijd is vereist. Een roman die je laat stuiteren na het dichtslaan, waaruit je stukken voorleest, die je blij laat zijn dat je de zelfscan gebruikt of nooit op de eregalerij in een wachtrij hebt gestaan en die eigen observeringen en herinneringen in een achtbaan voorbij laat komen.

    Voor ‘de geletterde middenklasse die na de invoering van het basisinkomen de boeken op aanraden van recensenten en boekenpanels kunnen lezen’. De perfecte vakantieroman die smaakt naar meer Van Essen.
    4,5*

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • avontuurlijke reis
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    We hebben in dit boek allemaal een basisinkomen en het werk wordt door robots gedaan. De roman speelt zich in de nabije toekomst af. Twee zaken spelen een rol voor twee mannen de verteller en zijn vriend Lennox. Kennis kent het echte reisdoel en dan gaan ze op pad. Dit komt nadat de verteller zijn moeder is overleden en hoe dan verder uiteraard hoe verwerk je de dood van je moeder en dat is dan het autobiografische gedeelte.
    Je volgt een bijzondere reis in de nabije toekomst dat staat vast, de verhaallijnen zijn duidelijk echter laat zich niet snel lezen dat is niet aan de orde. Er gebeurt te veel dus eenmaal in het boek blijf je gekluisterd tot het uit is . Een meer dan aanbevelingswaardige roman. Prachtige verteling in de nabije toekomst.
    Een kanshebber Libris Literatuur 2019?

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De goede zoon
    • Fantasierijk
    • Saai

    Het is een verhaal dat zich in de nabije toekomst afspeelt waarin een man collega’s van vroeger ontmoet. Een van hen is blijkbaar een bekende misdadiger. Ik vond het verhaal voortkabbelen en het kostte me moeite om het boek uit te lezen. De verhaallijnen zijn wel interessant, maar worden te traag uitgewerkt. Het leukste deel vond ik de tijd dat de hoofdpersoon in het Archief werkte.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
oktober 2018
Druk
1e druk
Afmetingen
21,1 x 13,5 x 3,3 cm
Aantal pagina's
384 pagina's
Illustraties
Nee
ISBN13
9789025453411
Kaarten inbegrepen
Nee

Betrokkenen

Auteur
Rob van Essen
Uitgever
Atlas Contact, Uitgeverij

EAN

EAN
9789025453411

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Aanraders
Gezien in de media
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Nieuw of tweedehands
Tweedehands, Nieuw
Verschijningsvorm
Paperback
21, 99
Op voorraad

Voor 23:59 uur besteld, maandag in huis Tooltip

+ bezorgopties

Verkoop door bol.com
Ontdek het nu voor 9,99 p.j.
Altijd gratis verzending

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
  • Vandaag nog in huis (bestel voor 12:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
Bekijk alle bezorgopties

* Indien beschikbaar op bezorgadres. Log in voor de mogelijkheden

  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (3)
Tweedehands
Goed vanaf € 15,00
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)