De man zonder ziekte (luisterboek)

luisterboek

Auteur:
Taal: Nederlands
9 reviews
.0 van de 5 (0 reviews)
0 reviews
De man zonder ziekte (luisterboek)

Samenvatting

Arnon Grunberg
Auteur

Uitgever: Rubinstein b.v.

  • Nederlandstalig
  • 9789047612445
  • september 2015
Alle productspecificaties

Meer nog dan zijn Indiase uiterlijk – het wekt wel eens verwarring, een keer had een man in een café over het gele gevaar gesproken en daarbij nadrukkelijk Sams kant uit gekeken – is dit de kern van zijn identiteit: het gebrek aan ziekte. Hij heeft geen rolstoel nodig, geen permanente verzorging, hij is heer en meester over zijn eigen lichaam. Zo was hij eerst het kind geweest, vervolgens de jongen en nu de man zonder ziekte. Wat hij verder ook is en nog zal worden, hij is vooral gezond, zowel geestelijk als lichamelijk.


In De man zonder ziekte reist een jonge Zwitserse architect af naar Bagdad om een nieuw operagebouw te ontwerpen. Een man die ervan overtuigd is dat een architect het leven van de mens mooier en makkelijker moet maken.
Deze uitgave betreft een audioboek.

Recensie(s)


Hoofdpersoon in de nieuwe roman van Arnon Grunberg is een empathische architect, Samarendra Ambani, een Zwitser van Indiase afkomst. Hij woont in Zürich, samen met zijn moeder en een door spierziekte gehandicapte zus. Hij heeft een bijna perfecte vriendin, op een klein snorretje na. De naïeve architect doet mee aan een competitie om een operagebouw in Bagdad te ontwerpen. Hij wordt gevangengenomen, vernederd, maar komt na interventie van het Rode Kruis en de Zwitserse ambassade vrij. Het tweede deel van deze roman spiegelt het eerste. Hij gaat naar Dubai om een grote bibliotheek te ontwerpen met daaronder een bunker. Ook in het tweede deel wordt de architect overgeleverd aan onberekenbare autoriteiten. De afloop kan niet verraden worden, maar het is een weergaloos spel dat Grunberg speelt op (spannend) verhaalniveau; een spel met spiegelingen, met identiteit, met waarheid en met wat zichtbaar is en wat niet. Een verbluffende roman. Normale druk.

Jos Radstake

Reviews De man zonder ziekte (luisterboek)

Schrijf een review
  • Spannend
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Het boek ten dele gelezen op een cruise..het stond in de bibliotheek. Niet uit kunnen lezen..thuis naar de boekhandel..nee..niet meer in de handel.?? Dus blij met jullie exemplaar. Nieuw en ook nog voor een vriendenprijs. Thanks Bol.com

    Mijn foto(s)
    Jullie exemplaar
    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De man zonder ziekte: architect of spion?
    • Meeslepend verhaal
    • Grappig
    • Spannend

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Samarendra “Sam” Ambani is een Zwitsers architect. Met Indische roots weliswaar, wat maakt dat hij er toch net iets anders uitziet dan de gemiddelde Zwitser. Maar los daarvan kan je over Sam weinig merkwaardigs zeggen. Samen met zakenpartner Dave, heeft Sam een eigen architectenkantoor, en vrij plots krijgt het duo de kans om mee te dingen naar de eerste prijs in een wedstrijd van het World Wide Design Consortium: het ontwerpen van een nieuw operagebouw in Bagdad. Sam trekt hiervoor naar Irak, op vraag van zijn contactpersoon Hamid Shakir Mahmoud. Maar zoals ook in het echte leven het geval is, loopt het leven in Irak niet van een leien dakje. Buitenlanders worden gewantrouwd, en dat mag Sam letterlijk en figuurlijk aan den lijve ondervinden, want al snel aanziet men hem als spion. Na heel wat omzwervingen raakt Sam terug thuis bij zijn vriendin. Zich lang koest houden, lukt echter niet. Enkele maanden na het Irak-avontuur, reist Sam af naar Dubai, waar hij wordt verwacht wordt voor de opvolging van zijn eigen ontwerp voor een nieuwe, exclusieve bibliotheek. Maar ook hier loopt het verkeerd voor Sam. Ondanks het feit dat ik niet al te veel wil prijsgeven over de plot van het verhaal, wil ik toch absoluut meegeven dat De Man Zonder Ziekte je volledig opslorpt. Je wil absoluut weten hoe het nu echt zit met Samarendra. Wordt hij inderdaad ten onrechte aanzien als spion? Of is er toch iets loos? En hoe lang blijf jij geloven in Sam’s schuld of onschuld? Voor mij was dit de tweede Arnon Grunberg – een jaar geleden ongeveer las ik het bekende Tirza. Toen al was ik onder de indruk van de sfeer die Grunberg creëert, het aanzuigeffect als het ware. Je gaat intens op in het verhaal, je denkt dat je de hoofdfiguren helemaal kent … tot plots de hele wereld op z’n kop wordt gedraaid. Ik ben en blijf dan ook een Grunberg-fan.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • De architect die eigenlijk geen architect was, of toch wel? Grunbergs
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Grappig
    • Spannend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    De man zonder ziekte van Arnon Grunberg, het boek dat ik in de afgelopen 5 uur mezelf eigen heb gemaakt, beschrijft het chaotische levensverhaal van Samarendra (Sam) Ambani een architect uit Zwitserland. Grunberg heeft deze psychologische roman gepubliceerd in mei 2012, het verhaal heeft betrekking op de zeer ongemakkelijke processen in het Midden Oosten gedurende de, daar nog steeds aanwezige, oorlog. De Zwitser met Indische afkomst Samarendra Ambani, iedereen noemt hem Sam, is een architect die uit het juiste hout gesneden is. Hij wil de wereld zijn architectuur laten zien en hoopt dus ook door te kunnen breken buiten Zwitserland. Deze kans wordt hem geboden: het World Wide Design Consortium (WWDC) heeft de wereld uitgedaagd om een operagebouw te ontwerpen voor Bagdad. Sam wil deze kans niet laten liggen en besluit mee te doen. Hij wordt uitgenodigd in Bagdad samen met de twee andere mogelijke prijswinnaars. Het enige punt is dat de twee andere prijswinnaars nooit op zullen dagen, Sam is alleen in Bagdad en wordt 24 uur per dag bewaakt in zijn “safe house”. Als Sam weet te ontsnappen ontketend zich een ongelooflijke keten van onheil die Sams leven overhoop gooit. Met alle gevolgen van dien. Het verhaal wordt vertelt in twee delen, deze delen kunnen op verschillende manieren geïnterpreteerd worden: - als twee projecten die Sams leven zullen veranderen óf - als twee delen De delen zijn op chronologische wijze vertelt met zo nu en dan een weemoedige Sam die terug denkt aan het verleden, toen zijn leven nog min of meer geordend was. De verhaal motieven die Grunberg naar voren laten komen zijn overduidelijk: vervreemding van de wereld en je eigen familie, schuld of onschuld en fictie of werkelijkheid. Het enige nadeel is dat de cocktail der motieven in Grunbergs boek je vertwijfeld achter laat. De personages in het boek komen tot leven gedurende het verhaal, je kunt nog net hun hart niet horen kloppen, maar het zouden zomaar uw buren kunnen zijn. Gezien de oneerlijke procedures die gelden in het Midden Oosten, procedures waar Sam mee in aanraking komt, is het verhaal zeer geloofwaardig op papier gezet. Het laat een beeld achter dat niet snel meer verdwijnt. De man zonder ziekte is zeer aangrijpend, je wilt verder lezen uit nieuwsgierigheid en uit medelijden met Sam. Je wilt weten of Sam zijn leven weer op de rails kan krijgen. Ook is het verhaal enigszins schokkend in seksuele context: “ ‘Kun je plassen?’ ‘Hoe bedoel je?’ ‘Op mij.’ (pagina 105) … ‘Wordt je er ook een beetje opgewonden van?’ wil Nina weten. Hulp alleen is kennelijk niet voldoende. Hij knikt (pagina 107)” De normen en waarden in het boek komen eigenlijk te vervallen, in het Midden Oosten gelden er namelijk ook geen normen en waarden. De politie heeft altijd gelijk, het maakt niet uit of dat ook daadwerkelijk zo is of niet. Sam reageert echter merkwaardig positief op het feit dat de politie niet geloofd dat Sam een architect is, alsof hij zich er bij neer legt. Dit is een reactie uit onverwachte hoek, maar eentje die ook een vraag met zich oproept tijdens het lezen. Het verhaal op zichzelf is een samenhangend geheel dat lekker wegleest, de inhoud blaast je van je stoel en zorgt er voor dat je na het lezen het boek tot in de late uurtjes reflecteert met jezelf. De inhoud roept vragen op. Het taalgebruik is op niveau en vaak ironisch. Elke pagina heeft wel een humoristische ondertoon die er voor zorgt dat het niet gaat vervelen. Het boek is mooi geschreven en geeft pas problemen als je het uit hebt, het is niet voor niets een psychologische roman. Al met al kan ik dit boek ten zeerste aanraden voor mensen die graag een avondje vertoeven met lezen, met zijn 218 pagina’s ben je er wel een avondje zoet mee. Het boek is niet moeilijk opgebouwd en is goed te volgen, de personages levensecht en de gebeurtenissen geloofwaardig. Ik waardeer het daarom met 4 sterren. De man zonder ziekte, Samrendra Ambani, zal u na het lezen altijd bij blijven.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Intrigerend verhaal van onmacht
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • afgevlakte karakters

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Samarendra Ambani (Sam) is een architect uit Zurich met een vader van Indiase komaf een Zwitserse moeder en een gehandicapt zusje Aida. Zijn vader komt om bij een skiongeval als hij 16 is. Een van de doelen die Sam zichzelf heeft gesteld is te zorgen dat Aida behandeld kan worden in de VS. Hij heeft zijn vriendin Nina ontmoet op een vlucht naar Italië. Nina is de exponent van het gewoon doen en geen risico’s nemen. Sam leidt aldus een beschermd bestaan, totdat hij ingaat op een uitnodiging om deel te nemen aan een ontwerpwedstrijd voor een operahuis in Bagdad. De opdrachtgever is een onduidelijke Irakees die op de puinhopen cultuur wil doen herleven. Zonder argwaan vertrekt Sam naar Bagdad, waar blijkt dat de vermeende opdrachtgever is vermoord en waar hij zelf als spion wordt opgepakt en in de gevangenis wordt gemarteld. Overtuigd van zijn eigen onschuld blijft hij ontkennen een spion te zijn, totdat hij zover is om te gaan bekennen, ja bereid om alles te beweren wat zijn ondervragers willen horen. Wanneer dan de ambassade tussenbeide komt hoeft het niet zover te komen en kan Sam terug naar Zwitserland. De man van de ambassade vraagt zich af was Sam dacht te komen doen in Irak. Sam ervaart de gebeurtenissen in Irak als een smadelijke geschiedenis waar hij liever over zwijgt. Enige tijd later neemt Sam, die inmiddels een architectenbureau heeft met een vriend, een opdracht aan onder regie van de beroemde architect Fehmer, waarbij hij ooit stage liep (motto: In onze wereld is identiteit fastfood). Er zal een bibliotheek met bunker worden gebouwd op de grens van Dubai met de woestijn. Sam wordt met drank op achter het stuur opgepakt en vervolgens beschuldigd van spionage voor de Mossad via de schimmige Brady, en medeplichtigheid aan een aanslag. Het lukt de ingeschakelde advocaat niet om Sam vrij te pleiten ook de tussenkomst van de Zwitserse ambassade haalt deze keer niets uit. Sam wordt schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Hij wijt de gang van zaken deels aan zichzelf (“ik had verder vooruit moeten denken”), maar legt zich bij zijn lot neer en stort zich in zijn cel volledig op het ontwerp van het operahuis in Bagdad. Zelfs Nina en zijn compagnon raken uiteindelijk overtuigd dat hij een spion is, zodat hij uiteindelijk de enige is die nog gelooft in eigen onschuld, al beseft hij dat dit hem niet meer zal kunnen redden. Hij wordt ter dood gebracht, de balans die hij op de laatste dag opmaakt van zijn leven is uitermate eenzaam en treurig. Met het verhaal, dat op misverstanden lijkt gebaseerd laat de auteur zien dat wat voor de een de waarheid is voor de ander geen acceptabele werkelijkheid kan zijn. Onschuld is relatief, veiligheid op basis van een Zwitsers paspoort is een illusie, niet alleen in het verwoeste Irak maar ook in het mondaine Dubai. Qua stijl herhaalt Grunberg zich ten opzichte van eerdere romans van zijn hand. Het taalgebruik is sober, helder en compact. Het gebruik van bespiegelende ‘nazinnetjes’ zoals we dat kennen uit eerder werk van Grunberg begint langzaamaan wat op een kunstje te lijken. Het vlakt de personages dusdanig af dat het moeilijk wordt ze serieus te nemen of sympathie voor ze te voelen. Het is een kort boek met een spannend verloop. Wederom slaagt Grunberg erin twee onwaarschijnlijke personen te presenteren, naast een aantal stereotypen (Arabieren, ambassadeurs, de invloedrijke vriend die het laat afweten, het schimmige WWDC, de onbetrouwbare advocaat) Het is een intrigerend boek dat bij vlagen de spanning van een thriller oproept. Toch is het ook een vlak boek in de zin dat de verstrekkende gebeurtenissen de lezer niet echt raken omdat de personages amper zijn uitgewerkt (laatste hoofdstuk: zonder geloof, zonder liefde, zonder vrienden, zonder tijd, zonder honger, zonder ziekte). Hier verliest de inhoud het van de vorm. Je kan je afvragen of dit een probleem is omdat de ‘boodschap’ daarmee wel helderder wordt. Mij viel het boek hierdoor echter wat tegen.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • eerder onderkoeld dan kil

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Het verhaal is absurd maar tegelijkertijd pijnlijk geloofwaardig. Grunberg zelf heeft het absurde ooit gedefinieerd als ‘Het gat dat gaapt tussen wat de mens wil en dat wat de wereld hem te bieden heeft’, wel, dit boek is wat dat betreft exemplarisch. Het verhaal: De Zwitserse architect Samarenda Ambani wordt uitgenodigd om in Bagdad zijn ontwerp voor een nieuw operahuis te tonen. Opgetogen vertrekt hij naar Irak, maar daar blijkt zijn Zwitserse paspoort hem niet te kunnen redden van akelige en levensbedreigende situaties. De jonge architect belandt in een cel, naakt en mishandeld ‘opgerold als een misvormde egel’. Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, meent de onschuldige Zwitser, als hij eindelijk weer terug in zijn veilige vaderland is. Hij beschouwt het namelijk als zijn eigen stomme schuld dat hem dit is overkomen. Toch laat de jonge architect zich al snel opnieuw verleiden om naar het Midden-oosten af te reizen, naar Dubai dit keer. ‘Hè,’ vindt zijn vriendin, ‘je bent er nu net een beetje beter aan toe. Heb je je lesje niet geleerd?’ Maar welk lesje had de jonge architect hieruit kunnen leren? Dat rechtvaardigheid en mededogen geen enkele rol spelen zodra hij de grenzen van het veilige en comfortabele Zwitserland heeft verlaten? Of dat rechtvaardigheid, mededogen en veiligheid überhaupt een illusie is? Dit boek is toegankelijker, spannender en compacter dan de meeste andere boeken van Grunberg. Qua stijl is het nog kaler,nog onverbloemder, en lang niet zo anekdotisch. Wat gebleven is, is de onovertroffen heldere stijl en niet te vergeten: de humor. En ja, Grunbergs humor is altijd zwarte humor. Wat hij laat zien is niet meer of minder dan de tragedie die verborgen zit in elke goede slapstick. In andere recensies lees ik nog al eens het verwijt dat het hoofdpersonage in DE MAN ZONDER ZIEKTE niet echt doorleefd is en ‘geen mens van vlees en bloed’ zou zijn, maar dat is volgens mij ook helemaal niet de bedoeling. In elk geval stoort het mij niet. Ik vind Grunbergs stijl eerder onderkoeld dan kil. Inderdaad, hij maakt weinig emoties expliciet, maar dat hoeft ook helemaal niet, dat laat hij namelijk over aan de verbeeldingskracht van de lezer.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Mijn ervaring

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Dit was mijn eerste boek van Grunberg. Het boek is met veel humor geschreven, voornamelijk ironisch. Schrijfstijl is van hoge kwaliteit. Grunberg schept met zijn woorden en zinsconstructies een magische wereld met meerdere lagen. Heel bijzonder. Wel heeft het verhaal voornamelijk een wat depressieve en naïeve lading. Met name dat depressievere mag van mij voortaan weggelaten zodat de sfeer wat prettiger is. Het verhaal en de uitspraken van de karakters zijn multi interpretabel en daar hou ik niet zo van. Persoonlijk hou ik meer van duidelijkheid. Het is wel een interessant verhaal en met name de schrijfstijl met ironische lading is boeiend. Daardoor toch vier sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • boeiend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Spannend
    • knap karakters beschrijven

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Ik zou het artikel slechts zo als hieronder beschrijven. Het stuk over zijn Indische achtergrond vind ik teveel. "Zo was hij eerst het kind geweest, vervolgens de jongen en nu de man zonder ziekte. Wat hij verder ook is en nog zal worden, hij is vooral gezond, zowel geestelijk als lichamelijk." In De man zonder ziekte reist een jonge Zwitserse architect af naar Bagdad om een nieuw operagebouw te ontwerpen. Een man die ervan overtuigd is dat een architect het leven van de mens mooier en makkelijker moet maken. Aleer een boeiend verhaal van Grunberg die zo knap bepaalde karakters kan beschrijven, waar je van griezelt maar die je tegelijkertijd ook raken.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De man met schrijfstijl
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Men komt heel erg snel in het verhaal van 'De man zonder ziekte'. Het is verbluffend hoe een schrijver de lezer aantrekt met het verhaal. Het verhaal is inspirerend, spannend en vol van dagelijkse routines en conflicten, maar ook van conflicten die niet alledaags zijn. 4 sterren is een belediging voor het verhaal, vandaar mijn oprechte 5 sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 5 Ongepaste review?
  • Naïeve architect wil beroemd worden
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend

    Geschreven bij De man zonder ziekte

    Samarendra Ambani is een Zwitsers architect met een Indiase vader en een Zwitserse moeder. Hij voelt zich helemaal Zwitser, maar zijn afwijkende huidskleur houdt 100% integratie tegen. Hij wil graag in de voetsporen treden van zijn beroemde voorbeeld de architect Max Fehmer en doet mee aan een ontwerpprijsvraag voor een operagebouw in Bagdad. Hij reist zelfs naar Irak af om zijn opdrachtgever Hamid Shakir Mahmoud, die verbonden is aan het World Wide Design Consortium, te ontmoeten. Door zijn naïviteit belandt hij in Irak in een penibele situatie. Hij houdt er een vreemde seksuele afwijking aan over. De roman valt uiteen in twee delen. In deel twee krijgt het kleine architectenbureau -dat Samarendra(Sam) samen runt met de Australiër Dave - een opdracht uit Dubai voor de bouw van een bibliotheek. De verhaallijn is niet ingewikkeld, maar Grunberg strooit wel met aforismen zoals 'net als een boom heeft de toekomst een vaste plek nodig' en 'architecten bouwen huizen, zij staan tegenover de oorlog als een dokter tegenover de dood'. De lezer kan zich goed inleven in de naïeve architect die een speelbal wordt van een internationaal spionagecomplot. Hij wil slechts beroemd worden en veel geld verdienen om zijn invalide zusje Aida in de VS te laten behandelen, maar of 'de man zonder ziekte' dat doel ooit zal bereiken...

    Vond je dit een nuttige review?
    10 1 Ongepaste review?

Productspecificaties

Auteur Arnon Grunberg
Taal Nederlands
Afmetingen 7x252x142 mm
Gewicht 144,00 gram
Verschijningsdatum september 2015
Druk 1
ISBN10 9047612442
ISBN13 9789047612445

Je vindt dit boek in

Categorieën Literaire romans
Type boek Luisterboek
Verschijningsjaar 2015
Nieuw of tweedehands Tweedehands
Prijs Tot € 10

8,72 + € 1,99 servicekosten

Alleen tweedehands

Conditie: Als nieuw
"NIEUW IN ORIGINELE FOLIE Opbrengst is voor schoolgeld voor aidswezen in Moshi Tanzania"

1-8 werkdagen

Verkoop door: MOSHI KIDS
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • 14 dagen bedenktijd
Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis
Zet op verlanglijstje

Anderen bekeken ook:

Bekijk de hele lijst

Verkrijgbaar als

Boeken Nieuwprijzen vanaf tweedehands vanaf
Ebook (23-05-2012) 7,99
Paperback (23-05-2012) 12,50 € 6,99
Audio Boek (04-09-2015) 8,72 € 8,50

Vragen en antwoorden

Vragen en antwoorden worden geladen.

Recent bezochte artikelen

Naar boven