De meeste mensen deugen Een nieuwe geschiedenis van de mens

Auteur: Rutger Bregman
Taal: Nederlands

Rutger Bregman

Rutger Bregman (1988) is historicus en schrijver. Zijn werk is in meer dan 30 talen vertaald. Hij schrijft voor het online journalistieke platform De Correspondent.

Samenvatting

De mens is een beest, zeiden de koningen. Een zondaar, zeiden de priesters. Een egoïst, zeiden de boekhouders. Al eeuwen is de westerse cultuur doordrongen van het geloof in de verdorvenheid van de mens.
Maar wat als we het al die tijd mis hadden?
In dit boek verweeft Rutger Bregman de jongste inzichten uit de psychologie, de economie, de biologie en de archeologie. Hij neemt ons mee op een reis door de geschiedenis en geeft nieuwe antwoorden op oude vragen. Waarom veroverde juist onze soort de aarde? Hoe verklaren we onze grootste misdaden? En zijn we diep vanbinnen geneigd tot het kwade of het goede?
Adembenemend, weids en revolutionair – De meeste mensen deugen herschrijft niet alleen de geschiedenis, maar werpt ook nieuw licht op onze toekomst.
Reacties:
"Een indrukwekkend boek.'
– Jan Terlouw
"Rutger Bregman sleept je mee.'
– Geert Mak
"Of je het nou eens of oneens bent met Rutger Bregman, hij is een belangrijke stem binnen onze generatie. Fascinerend boek, lees het.'
– Tim Hofman
"Cynici en zwartkijkers kunnen inpakken. Een heerlijk boek voor iedereen die echt realistisch wil zijn.'
– Beatrice de Graaf

Lees de eerste pagina's

4.5
van de 5
Aantal reviews: 146
5
6
5
22
108
  • Niet overtuigd

    Een mooi verhaal gebaseerd op degelijk onderzoek. Ik heb echter drie megaproblemen met dit boek:
    1. Bregman gaat uit van ‘ons negatieve mensbeeld’, waar hij zijn positieve mensbeeld tegenover zet. Maar om dat negatieve mensbeeld als uitgangspunt te nemen, moet hij het wel eerst zelf creëren door een aantal zaken en denkers opzij te schuiven (bijvoorbeeld ‘En God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet, het was zeer goed’ uit het scheppingsverhaal) of ermee af te rekenen (bijvoorbeeld met de invloedrijke conservatieve denker James Q. Wilson, die ervan uitgaat dat de mens een ingeboren ‘moral sense’ heeft). Maar is zo’n principieel goede inborst niet evident? Neem hondenpoep. Ik weet dat de meesten hun troep keurig opruimen. En zelfs al die figuren die hun hoopjes laten liggen: weten die echt niet beter? De meesten wel hoor. Ze voelen van binnen dat dat eigenlijk niet kan, maar ze overrulen dat gevoel met een keuze voor gemak en blijven dat doen totdat die akelige stem van het geweten zwijgt.
    2. Bregman heeft naar eigen zeggen zijn best gedaan om zich niet te laten afleiden door wat hij wil geloven (310). Tegelijk wisselt hij de ‘wil om te twijfelen’ (aan zijn eigen gelijk) graag in voor ‘een wil om te geloven’ (in het goede van de medemens). Dat zijn verhaal voortdurend een stem geeft aan vooral linkse idealen – op de cover staat niet voor niets Mathijs van Nieuwkerks aanbeveling ‘magistraal’ – is voor mij geen probleem. Selectief en vooringenomen zijn de mééste verhalen, hoe goed geïnformeerd ook. Dat vele lezers van zijn succesverhaal het als ‘de’ waarheid zullen aannemen, overtuigd door de ‘nieuwe antwoorden op oude vragen’, blijft wel een probleem. Want: geschiedschrijving blijkt ook hier weer zeer dicht bij pure politiek te staan – bij oude (gekleurde) antwoorden op nieuwe (aansprekende) vragen.
    3. ‘De meeste mensen deugden’, maar waar blijft dan het verhaal over... de deugden? Laat Bregman deze roemrijke traditie van ‘aangeboren of aangeleerde goede eigenschappen van de menselijke geest’ zoals naastenliefde en hoop links liggen omdat ze niet passen in zijn verhaal van ‘ons negatieve mensbeeld’ – waarop meer vertrouwen (en vooral: minder regels!) het antwoord zijn? En dan die regels van Jesus als bewijsplaatsen in zijn conclusie: hoe 'nieuw' zijn die eigenlijk?
    Ik ben gecharmeerd, maar niet overtuigd. Bregman geeft geen 'nieuwe antwoorden op oude vragen', maar oude (politieke) antwoorden op nieuwe (hippe) vragen.

    Vond je dit een nuttige review?
    192 46 Ongepaste review?
  • Anekdotisch bewijs

    Bregmans eerste hoofdstukken overtuigen. Hij haalt effectief menig experiment onderuit waar we ons slechte mensbeeld mede op baseren, zoals het prison experiment en de schokmachine van Milgram. Zijn gedegen veldwerk betaalt zich uit.

    Alleen... Zijn redenering dat de meeste mensen deugen, wordt vervolgens louter anekdotisch bewezen. Mensen doen ook zonder baas hun best - aldus één thuiszorginstelling. Kinderen moeten vooral spelen - aldus één school. Bregman waagt zich er zelfs aan om Auschwitz te verklaren, maar komt niet verder dan dappere Denen en kameraadschap.

    Semantisch dieptepunt van zijn argumentatie: mensen die slechte dingen doen, dénken dat die dingen goed zijn, dus handelen ze alsnog vanuit het goede. Ja, zo kun je al het menselijk gedrag alle kanten op schrijven.

    Al met al een fris, maar weinig overtuigend tegengeluid.

    Vond je dit een nuttige review?
    83 20 Ongepaste review?
  • Aanrader
    • eenvoudig te volgen
    • beeldend geschreven
    • mag meer illustraties ter ondersteuning

    In mijn zoektocht naar een non-fictie, non-management en non-persoonlijke ontwikkeling boek, kwam ik bij De meeste mensen deugen. De titel sprak me voor geen meter aan. Maar na het te vergelijken met anderen boeken, besloot ik ondanks dat het nogal een dikke pil is toch aan te schaffen.

    Het boek leest heerlijk. Ik lees bij de minder positieve reacties dat het voorspelbaar/dan wel eenzijdig is. Ik denk dat dit bij een schrijver/documentaire maker altijd een onbewuste bias is. Ook denk ik dat Rugther te kort wordt gedaan, want hij zet zijn mening wel degelijk af tegen onderzoeken die het tegendeel bewijzen. Ik vond het boek met name interessant als verzameling van (wetenschappelijk) onderzoeken die jarenlang als zoete koek worden geconsumeerd, nog steeds en ook door mij. Het zet me wat dat betreft op scherp. Voorafgaand aan het lezen van het boek was ik niet overtuigd dat de meeste mensen niet deugen, en ook niet dat ze wel deugen. Eerlijkheidshalve heb ik nooit zo een duister mens beeld gehad. Voor een ieder die dat wel heeft is het een mooie eye opener. Ja er zitten open deuren in uit de non-main-stream media, maar het ik hoop dat deze door dit boek de main stream wel halen, zodat iedereen er van kan profiteren. Ik raad het boek dan ook zeker aan. Lees passages voor aan je gezinsleden en start discussies - het gaat dan niet om waarheidsvinding maar om het leren van elkaars perspectieven.

    Vond je dit een nuttige review?
    8 2 Ongepaste review?
  • Goed geschreven, belangrijk boek, maar...
    • goed geschreven
    • iets te positief

    Tja, hij doet zijn best, hij schrijft vlot, schreef eerder goed werk (Gratis geld voor iedereen)... en ook al is dit een belangrijk boek en een nobele poging, het overtuigd me niet. De meeste mensen zijn de kwaadsten niet, nee, maar tamelijk kortzichtig en zonder ruggengraat zijn de meesten van ons wel. Lees het boek raad ik aan, maar misschien houdt u ook het ambivalente gevoel ervan over dat wij hadden... Bregman ziet graag het goede en misschien meer dan er feitelijk is... Is de wens de vader van de gedachte??? Wees geen pessimist maar ook geen dromer zou ik zeggen.

    Vond je dit een nuttige review?
    29 9 Ongepaste review?
  • Belangrijke verhalen

    Bij het lezen van de meeste mensen deugen, krijg je het gevoel of je bij een kampvuur over de diepere dingen van het leven praat.
    Ik werd heen en weer geslingerd tussen verbazing, afgrijzen, hoop, diepe vreugde en ontroering.
    Wat een belangrijke verhalen. Onderzoeken die een niet zo rooskleurig mensbeeld schetsen, blijken bij nadere analyse van hoe het onderzoek precies gedaan is of hoe de resultaten genegeerd / vertekend werden, tot heel andere conclusies te leiden.
    Ontroerend hoe gestrande tieners op een eiland anderhalf jaar voor elkaar zorgen, en geen ‘lord of the flies’-taferelen.
    Over hoe de afstammelingen van wilde zilvervossen bij selectie op vriendelijkheid zich ontwikkelen.
    Een heel hoopvolle boodschap, die ik tot in het diepst van mijn vezels voel, dat de meeste mensen deugen, dat je hierop mag vertrouwen, en dat dit inzicht, wanneer het zich verspreidt, tot een mooiere en liefdevollere wereld zal leiden.

    Vond je dit een nuttige review?
    61 21 Ongepaste review?
  • Interessant, verrassend en meeslepend

    Je moet het maar durven; beroemde namen en gevestigde theorieën compleet onderuithalen. Rutger Bregman doet het, en hoe. Wat een gedegen research ging er aan dit boek vooraf! Eén vraag staat centraal in De meeste mensen deugen: Is de mens van nature goed of slecht? Met die vraag in het hoofd neemt de auteur ons mee op een bijzonder boeiende zoektocht. Psychologie, economie, literatuur, overal houden we wel even halt.

    Het boek bevat ontzettend veel info, maar die is zo leuk verpakt dat je alleen maar meer wilt. Bregman neemt je regelmatig bij de hand, zodat je nooit het overzicht verliest. Af en toe vat hij iets samen of blikt hij terug. Op andere momenten kondigt hij aan wat er in de volgende hoofdstukken te gebeuren staat. Die ‘bindteksten’ zijn geschreven in de ik-vorm en vormen een perfecte match met de informatieve tekst, die vanzelfsprekend het grootste deel van het boek vormt.

    Rutger Bregman (1988) is Nederlands geschiedkundige en opiniemaker. Hij is een van de vaste schrijvers van De Correspondent, een journalistiek online platform. Sinds hij in 2012 debuteerde als non-fictieschrijver bracht hij vijf boeken uit, stuk voor stuk over niet-alledaagse ideeën. Zo is de auteur voorstander van een basisinkomen voor iedereen. Zijn Gratis geld voor iedereen deed veel stof opwaaien en bezorgde hem zelfs een uitnodiging voor het World Economic Forum in Davos.

    Met De meeste mensen deugen heeft Bregman opnieuw een spraakmakend boek afgeleverd. Het bestaat uit vijf grote delen, waarbij er vooral aandacht is voor de invloed van de ‘beschaving’ op de mens. Heel wat experimenten uit de vorige eeuw passeren de revue. De auteur onderzoekt wat het effect van macht is en hoe mensen gemotiveerd worden om het ‘juiste’ gedrag te vertonen. Als een soort rode draad lopen de ideeën van de filosofen Thomas Hobbes en Jean-Jacques Rousseau door het boek. Hobbes, de pessimist die geloofde dat de mens van nature slecht is en dacht dat alleen de beschaving ons van onze dierlijke instincten kon redden. Daartegenover Rousseau, de man die dacht dat we diep vanbinnen juist goed zijn en dat net de beschaving ons heeft verpest.

    De verleiding is groot om het te hebben over alle theorieën en experimenten die Bregman aanhaalt. Alles is immers mateloos interessant en leidt ook daadwerkelijk ergens heen. De research achter dit boek is indrukwekkend en het resultaat bij momenten verbijsterend. Hoe is het mogelijk dat sommige proeven uit het verleden nep bleken te zijn, maar nog altijd als bewijs van achterhaalde theorieën gepresenteerd worden? Hoe is het mogelijk dat oppervlakkige studies gigantisch veel aandacht krijgen, terwijl gedegen onderzoek geen podium vindt?

    Veel vragen in dit boek, veel antwoorden ook. Vaak zijn dat nieuwe antwoorden, nieuwe inzichten. Bregman illustreert hoe mythes geboren worden en hoe hardnekkig ze kunnen zijn. Bovenal echter weet hij steeds opnieuw een bron van hoop, veerkracht en vernuft aan te boren. Een verademing, want wie regelmatig naar het nieuws kijkt of actief is op de sociale media, krijgt al gauw het idee dat onze wereld alleen maar hard en slecht is.

    De auteur doet zijn uiterste best om een tegenwicht te bieden, het kwaad in de mens te verklaren. En slaagt daar wonderwel in. Waarna hij zich afvraagt wat er zou gebeuren als we zouden uitgaan van een ander, positiever mensbeeld. Ligt er dan een nieuwe wereld in het verschiet?

    De meeste mensen deugen is een boek waarin Rutger Bregman het opneemt voor de mens. Het is een bijzonder toegankelijk huzarenstukje geworden, dat oproept om positief in het leven te staan en ervoor pleit om kritisch te zijn. Ben je op zoek naar meeslepende non-fictie van de bovenste plank? Lees dan de nieuwe Bregman. Lees en verbaas je. Verbaas je en geniet.

    * deze recensie verscheen eerder op hebban.nl *

    Vond je dit een nuttige review?
    145 52 Ongepaste review?
  • Boeken schrijven is een kunst
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Dik boek, 500 pagina's. Veel psychologie, politiek en historie. Maar je leest het alsof het een spannende detective of avonturen roman is. Wat mij betreft verplichte literatuur voor iedere politicus, leidinggevende en leraar. En eigenlijk ook voor de rest van Nederland. Vaktermen? Ze worden ter plekke in gewone mensentaal en vaak met humor uitgelegd. Door de vette koppen zijn hoofdstukken makkelijk terug te vinden.

    Vond je dit een nuttige review?
    110 40 Ongepaste review?
  • Historicus en psycholoog
    • Heldere boodschap
    • gebrekkig

    Bregman is een historicus en blijft helaas niet bij zijn leest.
    Hij trekt vergaande conclusies uit anekdotisch bewijs waarvan hij duidelijk ook nog veel te weinig afweet en dat is niet bepaald wetenschappelijk en eigenlijk ronduit dom. Niet dat Bregman niet intelligent is. Hij heeft een scherpe geest en is intelligent genoeg om de grootste onzin zeer overtuigend te verkopen en weet mensen te overtuigen. Dat is heel erg knap.

    Het boek wordt goed ontvangen omdat hij schrijft wat mensen graag willen horen en wat dat betreft is echt het leuk om te lezen. Ik had het zo uit.

    Ik heb het boek "ordinary man" van de historicus Christopher Browning helaas ook gelezen en die blijft wel bij zijn leest. Je mag van Christopher zelf de conclusies trekken en die zullen beslist niet mals zijn en het boek is beslist niet leuk om te lezen omdat het je nogal confronteert met jezelf. Lees het alleen als je dat aankunt want ik waarschuw je: de manier waarop hij het schrijft is zo accuraat en zuiver feitelijk dat je het ziet gebeuren en dan vraag je je af: "wat had ik gedaan in hun schoenen met hun kennis".
    Helaas heeft de realitijd en hebben feiten geen enkele boodschap aan gevoelens.
    Christopher schrijft gewoon de feiten op, die hij met de grootste zorg en toewijding heeft verzameld, wat er gebeurde met een Duitse eenheid van doodgewone volwassen politie agenten, die te oud waren om in de Hitlerjugend geweest te zijn, die in Polen dorpen en steden judenfrei moet maken. Niemand werd gedwongen en iedereen deed mee. Niet dat ze het leuk vonden of zo, integendeel, maar ze deden het wel.

    Stellingen van Bregman:
    Het Milgrim experiment met de elektroshocks: 50% wist dat het niet echt was dus de andere 50% wist dat niet en stopte die allemaal voor het gevaarlijk werd?
    Het Stanford experiment is in het echt herhaald in Abu Ghraib in Irak. Hoe echt wil je het hebben!
    Ze moesten bij het Stanford experiment extra hun best doen voor de pers! Ja maar ze deden het wel! Wat maakt de motivatie nou uit?
    De Polynesiërs wisten niet wat ze met pijl en boog moesten doen dus ze zijn vredelievend volgens Bregman. Misschien hadden ze de boog helemaal niet uitgevonden. Dan weet je gewoon niet hoe zo een ding werkt.
    De volgende stelling van Bregman: mensen hebben geen hierarchy en goden nodig: Toen de Polynesiërs andere mensen zagen vielen ze van hun geloof af en dat deed ze helemaal geen goed. Ze waren beter af met hun goden.
    Dat schrijft hij trouwens zelf alleen zijn conclusie is anders.
    Niet dat ik een voorstander ben van geloof en hierarchy maar ook ik moet me helaas onderwerpen aan de harde feiten.

    Als je wat meer de psychologie induikt dan zie je dat je niet zomaar conclusies kan trekken uit dingen die je ziet. Dingen zijn gewoon niet wat ze lijken en daar ligt de zwakte van Bregman die daar duidelijk te weinig van af weet om die conclusies te trekken.

    Je hebt bewuste beslissingen en onbewuste.
    Laat je soldaten zonder speciale training vechten dan schiet instinctief maar 3% gericht op de vijand. Geef je ze de training om hun instincten te overkomen dan is dat 100% maar ze kunnen nu wel bewust beslissen om niet gericht op de vijand te schieten om te doden maar dat doen ze toch. Ze beslissen bewust om te doden.

    Dan komen we op de title van het boek: de meeste mensen deugen.
    Deugen is een zeer subjectief woord. Wanneer deugt iemand? Als je geen slechte dingen durft te doen vanwege bewuste of onbewuste angsten of als je zoveel macht hebt dat je zonder bang te zijn voor wat voor consequenties dan ook bewust beslist alleen goed te doen.
    Jij mag het jouwe denken maar ik denk de laatste.

    Vond je dit een nuttige review?
    32 13 Ongepaste review?
  • Must read - een goed onderbouwd boek waar je blij van wordt
    • Overzichtelijk
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • Volledig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Dit boek is het resultaat van vele jaren onderzoeksjournalistiek. Toch leest het als een trein en niet als een stapeling feiten waaronder je bedolven wordt. Rutger Bregman neemt je mee op zijn eigen zoektocht naar de ware aard van de mens. Al gaande ontmaskert hij de overheersende mythen die ons mensbeeld verkleuren. Hij maakt daarbij inzichtelijk hoe "we" (de Westerse mens zal ik maar zeggen) tot ons mensbeeld zijn gekomen, en beantwoordt al doende de vele vragen en argumenten die bij de lezer opborrelen. Hij onderbouwt zijn gedachtegang zo gedegen dat ik nieuwsgierig uitkijk naar critici die na het lezen van dit boek willen proberen om daar een speld tussen te krijgen.

    Razend knap om zo'n diepgaand boek zo laagdrempelig te schrijven. Het doet me denken aan "Homo Sapiens" van Yuval Noah Harari, maar toch ook weer niet. Dat komt onder andere doordat Rutger zijn eigen zoektocht zo inzichtelijk maakt, dat je als het ware als lezer in een sneltreinvaart door zijn leerproces wordt meegenomen.

    Een aanrader voor iedereen die wel eens nadenkt waarom mensen op een bepaalde manier denken, reageren en handelen. En dan is het ook nog eens een boek waar je blij van wordt: de meeste mensen deugen.

    Vond je dit een nuttige review?
    131 55 Ongepaste review?
  • Matig!
    • Voorspelbaar
    • Saai

    Duidelijk geschreven, maar verder enorm warrig qua opzet. Voor een historicus af en toe tenenkrommend. Wel begrijpelijk dat bij het grote publiek dit een hit is. Voor degene die rustig wil gaan slapen en niet veel wil nadenken over de mensheid een absolute aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    29 12 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
september 2019
Afmetingen
23 x 14,8 x 5 cm
Aantal pagina's
528 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Rutger Bregman
Uitgever
de Correspondent Bv

EAN

EAN
9789082942187

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Geslacht
Unisex
NUR code
320
Subtitel
Een nieuwe geschiedenis van de mens

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Aanraders
Gezien in de media
25 -
Op voorraad
Select
Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Andere verkopers (7)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 17,50
Tweedehands

Bezorgopties

  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 14:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
Bekijk alle bezorgopties
  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bestseller

Ben je nog op zoek naar een leuk boek? Dit zijn de bestsellers van deze zomer.

Bekijk alle bestsellers

Vaak samen gekocht