De Stad Der Blinden roman

Auteur: Jose Saramago
Taal: Nederlands
De Stad Der Blinden
  • Nederlands
  • Hardcover
  • 9789029087964
  • Druk: 1
  • maart 2011
  • 303 pagina's
Alle productspecificaties

Jose Saramago

"José de Sousa Saramago, GColSE (Portuguese: [ʒuˈzɛ ðɨ ˈsozɐ sɐɾɐˈmaɣu]; 16 November 1922 – 18 June 2010), was a Portuguese writer and recipient of the 1998 Nobel Prize in Literature. His works, some of which can be seen as allegories, commonly present subversive perspectives on historic events, emphasizing the theopoetic human factor. In 2003 Harold Bloom described Saramago as ""the most gifted novelist alive in the world today"" and in 2010 said he considers Saramago to be ""a permanent part of the Western canon"", while James Wood praises ""the distinctive tone to his fiction because he narrates his novels as if he were someone both wise and ignorant.""

(Bron: Wikipedia. Beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen.)"

Samenvatting

Een man wordt getroffen door blindheid, die besmettelijk blijkt. Al snel ziet een groot deel van de bevolking van de stad niets meer. Alle slachtoffers worden door de autoriteiten in een ziekenhuis geisoleerd. Binnen korte tijd spelen zich daar verschrikkelijke taferelen af en wordt de scheidslijn tussen goed en kwaad pijnlijk actueel.

Recensie(s)

Een heel land wordt opeens getroffen door een besmettelijke blindheid. De blinden worden allemaal bijeengebracht in een oud gebouw. Ze worden daar streng bewaakt door leger en regering, maar op den duur worden ook dezen blind. Degeneratie zet in en de wereld verandert in een zelfzuchtige strijd op leven en dood, in een hel. Op het eind kunnen de blinden weer zien. Saramago (1922) is een van de belangrijkste hedendaagse schrijvers van Portugal. De stijl is zakelijk, helder en onpartijdig: een essay in romanvorm over de wreedheid en de slechtheid van de mens, in een prachtige vertaling. Het is een roman die op voortreffelijke en pijnlijke wijze laat zien hoe de mens onder bepaalde omstandigheden kan degenereren tot een egoistisch monster. Angstaanjagend om te lezen hoe de mens zo dubbelblind kan zijn. De auteur kreeg in 1998 de Nobelprijs voor de literatuur. Paperback; kleine druk.

Redactie

4.3
van de 5
53 reviews
2
0
6
18
27
6
  • Meeslepend verhaal
    1
  • Spannend
    1
  • rauw
    1
  • intrigerend
    1
  • Goede kwaliteit
    1
  • Voordelige koop
    1
0
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • De stad der blinden - José Saramago

    Geschreven bij De stad der blinden

    Het boek begint met een man die blind wordt vlak voor het verkeerslicht op groen springt, hij wordt naar eigen zeggen omringd door een melkwitte wolk. Het is geen normale blinde, want normale blinden zien alleen maar zwart. Wanneer blijkt dat de blindheid besmettelijk is, is het hek helemaal van de dam. Eerst probeert de overheid de slachtoffers te beperken door de blinden en de mensen in hun dichte omgeving in quarantaine te steken. De eerste blinde komt terecht in een verlaten gekkenhuis dat nu dienst doet als een soort blindengevangenis. Al snel komen er honderden andere blinden toe, de mensen vallen terug op hun dierlijke instincten ook al proberen sommigen tevergeefs de orde te bewaren. Eén vrouw wordt niet blind maar besluit dit te verbergen voor iedereen behalve haar man. Wanneer het gebouw brand vat en de blinden naar buiten stromen beseffen ze al snel dat heel de stad blind is. De vrouw die ziet neemt de leiding over een kleine groepje blinden en verzorgt hen zo goed ze kan, zij is de enige die de gruwel met haar eigen ogen ziet. De honden en katten die verlaten zijn door hun baasjes zwerven rond en vallen af en toe een hopeloze blinde aan. De enige zorg van de blinden is eten zoeken, eigendom bestaat niet meer afgezien wat je mee kan dragen. Eens je als blinde verdwaalt vind je de weg toch niet meer naar je huis dus worden veel huizen gekraakt. Er heerst totale chaos en een ondoordringbare stank van uitwerpselen.

    Het boek is op een zeer toepasselijke manier geschreven: in de wereld van blinden doen namen er niet toe. Het gezicht dat bij de naam hoort is toch niet gekend daarom gebruikt Saramago eigenschappen of herkenbare dingen om de personen aan te duiden, bv : de oogarts, de eerste blinde, het meisje met de zonnebril, de oude man met het ooglapje, etc. Als de personage een gesprek met elkaar voeren zijn de aparte zinnen slechts onderscheiden met een komma in plaats van met aanhalingstekens. Dat is ook verklaarbaar want een blinde hoort weinig verschil in wie wat zegt pas als hij de persoon die spreekt goed kent zal hij met gemak kunnen zeggen wie spreekt. Het verhaal in het boek is ook zeer goed opgebouwd en verteld, in het verhaal gebeuren geen zaken die totaal overbodig zijn, wanneer de eerste blinde zich thuis in zijn zetel legt komt dit mooi terug later of als we er een ellenlange opsomming is van onderwerpen die een of andere praatjes maker op dat moment uitroept is dat enkel omdat sommige al bediscussieerd zijn in hun groepje. Het vertelperspectief is dat van een alwetende verteller want er wordt niet duidelijk vanuit één personage verteld maar vanuit meerdere en nadat iets gebeurd is, wordt verteld hoe iedereen zich daarbij voelde. Een paar fragmenten hebben mij echt geraakt zoals de scene waarin ze de eerste dode moeten begraven of wanneer de vrouw van de oogarts verdwaald is en uiteindelijk toch een straatplan vindt of zelfs wanneer de eerste blinde naar de oogarts gaat om zijn (blinde) ogen te laten bekijken.

    Ik vond het een zeer goed boek, in het begin moest ik wat wennen aan de schrijfstijl maar na 10 pagina’s was er geen probleem meer. Het boek is soms grappig maar het is ook serieus als het over serieuze onderwerpen gaat. Ik zou dit boek zeker aanraden omdat het je toch doet nadenken.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Een absolute aanrader!
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend

    Geschreven bij De stad der blinden

    Hoe de wereld er zou uitzien als er plots een epidemische blindheid zou uitbreken is alles behalve fraai. Dit wordt beschreven in het prachtige boek "De stad der blinden" van de Nobelprijs winnende José Saramago. Het boek bevat alles behalve luchtige materie dus als je naar een boek opzoek bent om te ontspannen ben je niet bij het juiste adres. Bij dit boek moet je echter je gedachten er altijd bijhouden. In het begin van het boek leer je het eerste personage, de eerste blinden, kennen. Hij stond voor het rode licht die weldra op groen zou springen toen hij plots omsingeld werd, door wat Saramago, een dikke melkwolk noemt. Al snel bleek dat deze blindheid besmettelijk was met verbijsterende gebeurtenissen tot gevolg. Uit vrees dat deze epidemie het hele land zou overnemen, werden de blinden en de mogelijke blinden geïsoleerd in een leegstaand gekkenhuis. De blinden in de rechter en de mogelijke blinden in de linkervleugel van het gebouw, die sterk bewaakt werd door enkele soldaten. Het duurde niet lang voordat de gebeurtenissen in en buiten het gekkenhuis apocalyptische vormen aannam.
    Onpartijdig is Saramago echter niet. Al snel kan je zien wie hij als 'de slechte' en wie hij als 'de goeie' bekijkt. Nog nooit heb ik een boek gelezen die zo veel aandacht besteed aan de opbouw en de vorm van de tekst. Een groot kenmerk van het boek is het te kort of de beperkingen aan interpunctie. Aanhalingstekens worden vervangen door komma's wat bij het lezen van de eerste pagina's toch een ingewikkeld effect creëert. Na enkele pagina's ben je dit echter gewoon en geeft het toch een extra waarde aan het boek. De verklaring aan het tekort aan interpunctie heeft te maken met de blindheid. Saramago wilt zo het geschrift proberen nabootsen van een blinden. Dialogen worden onduidelijk weergegeven doordat ze door elkaar staan, zonder te benadrukken wie de verteller is. Want als je hier even over nadenkt, is dit hetzelfde bij een blinde. Hij ziet ook niet wie er praat en moet het maar afleiden uit de context en uit de stem. Ook gebruikt Saramago geen namen. Dit met de simpele reden dat namen niet langer belangrijk zijn, omdat een blinde toch moet terugvallen op de stem. Dit veringewikkeld het boek weliswaar maar langs een andere kant kan je jezelf extra inleven in het verhaal en in het leven van een blinden en op een bepaalde manier wordt alles ook extra duidelijk. Als Saramago een naam aan de eerste blinde zou gegeven hebben, zou ik al lang niet meer geweten hebben wat zijn gehele rol was doorheen het verhaal, omdat er toch vele personages aanbod komen.
    Kortom is het een mooi, pakkend verhaal met veel ellende en nu en dan gruwelijke scènes die zo dicht bij de werkelijk zouden kunnen staan. Door de ironie en de humor die hierin verwerkt is, worden de meest wrede scènes zo mooi en lachwekkend beschreven, dat het boek zeker een aanrader wordt. Het zet je aan het denken over allerlei zaken, waarover je voordien nog nooit hebt over nagedacht. Zou het werkelijk kunnen dat zelfs de meest behulpzame, de meest vrijgevige mens in zo een crisissituatie in een egoïstisch onmens veranderd? Filosofie en confrontatie is dan ook een zeer groot deel van het verhaal. Ook het einde was alles behalve een teleurstelling, het open einde vond ik heel goed bij het boek passen. Dit geweldig boek leest heel erg vlot en heeft nu zeker plaats genomen in mijn persoonlijke top 10. Het is een absolute aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een absolute aanrader!
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend

    Geschreven bij De stad der blinden

    Hoe de wereld er zou uitzien als er plots een epidemische blindheid zou uitbreken is alles behalve fraai. Dit wordt beschreven in het prachtige boek "De stad der blinden" van de Nobelprijs winnende José Saramago. Het boek bevat alles behalve luchtige materie dus als je naar een boek opzoek bent om te ontspannen ben je niet bij het juiste adres. Bij dit boek moet je echter je gedachten er altijd bijhouden. In het begin van het boek leer je het eerste personage, de eerste blinden, kennen. Hij stond voor het rode licht die weldra op groen zou springen toen hij plots omsingeld werd, door wat Saramago, een dikke melkwolk noemt. Al snel bleek dat deze blindheid besmettelijk was met verbijsterende gebeurtenissen tot gevolg. Uit vrees dat deze epidemie het hele land zou overnemen, werden de blinden en de mogelijke blinden geïsoleerd in een leegstaand gekkenhuis. De blinden in de rechter en de mogelijke blinden in de linkervleugel van het gebouw, die sterk bewaakt werd door enkele soldaten. Het duurde niet lang voordat de gebeurtenissen in en buiten het gekkenhuis apocalyptische vormen aannam.
    Onpartijdig is Saramago echter niet. Al snel kan je zien wie hij als 'de slechte' en wie hij als 'de goeie' bekijkt. Nog nooit heb ik een boek gelezen die zo veel aandacht besteed aan de opbouw en de vorm van de tekst. Een groot kenmerk van het boek is het te kort of de beperkingen aan interpunctie. Aanhalingstekens worden vervangen door komma's wat bij het lezen van de eerste pagina's toch een ingewikkeld effect creëert. Na enkele pagina's ben je dit echter gewoon en geeft het toch een extra waarde aan het boek. De verklaring aan het tekort aan interpunctie heeft te maken met de blindheid. Saramago wilt zo het geschrift proberen nabootsen van een blinden. Dialogen worden onduidelijk weergegeven doordat ze door elkaar staan, zonder te benadrukken wie de verteller is. Want als je hier even over nadenkt, is dit hetzelfde bij een blinde. Hij ziet ook niet wie er praat en moet het maar afleiden uit de context en uit de stem. Ook gebruikt Saramago geen namen. Dit met de simpele reden dat namen niet langer belangrijk zijn, omdat een blinde toch moet terugvallen op de stem. Dit veringewikkeld het boek weliswaar maar langs een andere kant kan je jezelf extra inleven in het verhaal en in het leven van een blinden en op een bepaalde manier wordt alles ook extra duidelijk. Als Saramago een naam aan de eerste blinde zou gegeven hebben, zou ik al lang niet meer geweten hebben wat zijn gehele rol was doorheen het verhaal, omdat er toch vele personages aanbod komen.
    Kortom is het een mooi, pakkend verhaal met veel ellende en nu en dan gruwelijke scènes die zo dicht bij de werkelijk zouden kunnen staan. Door de ironie en de humor die hierin verwerkt is, worden de meest wrede scènes zo mooi en lachwekkend beschreven, dat het boek zeker een aanrader wordt. Het zet je aan het denken over allerlei zaken, waarover je voordien nog nooit hebt over nagedacht. Zou het werkelijk kunnen dat zelfs de meest behulpzame, de meest vrijgevige mens in zo een crisissituatie in een egoïstisch onmens veranderd? Filosofie en confrontatie is dan ook een zeer groot deel van het verhaal. Ook het einde was alles behalve een teleurstelling, het open einde vond ik heel goed bij het boek passen. Dit geweldig boek leest heel erg vlot en heeft nu zeker plaats genomen in mijn persoonlijke top 10. Het is een absolute aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • De stad der blinden - José Saramago

    Geschreven bij De stad der blinden

    Na enkele pagina’s merk je reeds dat dit niet zomaar een boek is over een epidemie met apocalyptische gevolgen, maar een aanklacht tegen de maatschappij. Een man wordt blind in zijn auto, niet zomaar blind, maar verblind door een heldere witte kleur die als een sluier de ogen afschermt voor binnenkomende beelden. Iedereen die in contact komt met deze man blijkt ook blind te worden. Al snel worden alle blinden in een gekkenhuis geplaatst, waar ze proberen te overleven. Eerst lukt dit nog behoorlijk, maar al snel neemt het leven daar walgelijke vormen aan. Hele gangen zijn besmeurd met uitwerpselen, de doden worden niet meer begraven et cetera; de auteur bespaart ons geen enkel detail. We volgen het verhaal van een groepje van zeven, waaronder een oogarts en zijn vrouw. Allen zijn ze in datzelfde gekkenhuis terecht gekomen. Uiteindelijk heeft de epidemie het hele land in haar greep en kunnen ze het gekkenhuis inruilen voor een stad vol blinden.

    Toch is er één iemand die zijn zicht niet verliest, de vrouw van de oogarts. Of dat een vloek of een zegen is, daarover valt te discussiëren. Lode Delputte (De Morgen) ziet haar als een klassieke heldin die de anderen door de verschrikkelijke gebeurtenissen loodst. Ik zie haar eerder als iemand die de werkelijkheid niet schuwt en als enige de vreselijke gebeurtenissen inziet. Saramago zei zelf in het interview dat wij mensen ook de werkelijkheid proberen te onderdrukken en dat de realiteit veel harder is dan wij willen geloven. ‘We zijn gewoon niet in staat om het echte leven te ondergaan. Daarvoor is het veel te wreed.’ Zelf vind ik dit een harde uitspraak die ik in twijfel durf te trekken. Ik geloof in het goede van de mens, maar misschien is dit omdat ik me achter ‘een schild van de beschaving’ probeer te verbergen.

    Ik vond het dan ook een zeer hard boek dat aankwam als een vuistslag in het gezicht. Saramago windt er geen doekjes om en met zijn krachtige vertelstijl beschrijft hij het verhaal aan een hoog tempo. Gelukkig is zijn ironie er dan weer om alles wat luchtiger te maken. De blinden die hij bijvoorbeeld liet stemmen bij handopsteking was één van de vele passages die zeker niet mocht ontbreken!

    Wat echter naar mijn smaak wel ontbreekt zijn namen voor de personages die de hoofdrollen bekleden. Ze worden telkens benoemd met een korte omschrijving. Saramago zei in datzelfde interview dat je zijn personages kunt vergelijken met de gevangenen in Hitlers concentratiekampen, die ter identificatie een nummer op hun arm getatoeëerd kregen. De vergelijking tussen het gekkenhuis en de concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog was me al opgevallen en deze vergelijking maakt het wrede plaatje helemaal af. Toch vind ik dat het verhaal soms nodeloos wordt afgeremd en dat namen handiger zouden zijn.

    Waar ik me ten slotte nog aan stoor, is het feit dat de auteur bij dialogen aanhalingstekens weigert te gebruiken. Ellerman ziet het als een stilistisch hoogstandje dat bijzonder goed werkt. Ik vind het eerder verwarrend.

    Ondanks deze kleine opmerkingen is het een steengoed boek dat je in één ruk uitleest. Een echte aanrader die je blik op de maatschappij verandert. ‘De wereld is nu eenmaal georganiseerd vanuit de veronderstelling dat we zien waar we mee bezig zijn,’ aldus Saramago.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Briljante beschrijving van angst, acceptatie en machtsverdeling.
    • Meeslepend verhaal
    • intrigerend en gedetailleerd geschreven

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    In het boek wordt op briljante wijze beschreven hoe een mensheid zou reageren als 'iedereen blind is'. Allereerst de angst, die daarmee gepaard gaat, vervolgens een bepaalde vorm van acceptatie en dan het proberen weer wat orde in de chaos te creëren.

    Het boek is een combinatie van rauw omschreven situatieschetsen, de banale reacties van mensen in een onordelijke situatie en de manier van machtsverdeling.

    Hoe beschaafd zijn mensen eigenlijk? Staat ieders rol in een 'samenleving' vast? En waar is dat dan op gebaseerd? Hoe beoordelen mensen anderen, die net iets anders zijn dan zij?
    Allemaal vragen, die in zekere zin in het boek naar voren komen, deels worden beantwoord en deels aan het oordeel van de lezer worden overgelaten.

    Een geweldig boek, bij voorkeur te lezen voordat je de film bekijkt. Op die manier kun je het beste zelf een voorstelling maken bij de gedetailleerde wijze waarop een en ander beschreven is.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Een ontzettende, ontzettende aanrader
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • meesterlijk geschreven
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Verreweg een van de meest interessante fiction boeken die ik de laatste tijd heb gelezen.

    Fantastisch verhaal, plot & fantastisch geschreven! Een ontzettende, ontzettende aanrader.

    Stad der Blinden verhaalt over de paniek, waanzin, en ga zo maar door die onstaat als de inwoners van een stad een voor een blind worden. De uitwerking van dit gegeven heeft Saramago magistraal gedaan.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Openbaring
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • Confronterend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De stad der blinden

    Ik heb dit boek op mijn e-reader meegenomen naar Portugal en heb het in een adem uitgelezen. Met name de stijl van Saramago spreekt mij zeer aan: omdat er nauwelijks leestekens worden gebruikt hoor je verhaal in je hoofd alsof je er zelf bij bent. Saramago is duidelijk de verteller: regelmatig verwijst hij naar zaken die nog moeten komen of richt hij zich rechtstreeks tot de lezer/hoorder met korte verwijzingen. De spelers hebben geen van allen een naam, maar worden aangeduid met hun functie of met een specifiek kenmerk: de oogarts, het schele jongetje, het meisje met de zonnebril en toch is meteen duidelijk wie aan het woord is of tot wie het woord wordt gericht. Als het boek een ding duidelijk maakt, dan is het wel dat ons laagje beschaving flinterdun is en dat het van allerlei toevalligheden afhangt of we onze menselijkheid kunnen behouden.
    Ik had nog nooit iets gelezen van Saramago, maar heb inmiddels enkele boeken van hem besteld.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 1 Ongepaste review?
  • Blijft je bij
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • rauw
    • intrigerend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het is al een jaar geleden, of langer, dat ik dit boek heb gelezen en het is een boek wat enorme indruk maakt, het blifjt je echt bij. Het is rauw, het is afstotelijk, het is menselijk. er is veel wanhoop en ook liefde. het is een bijzonder boek dat niet lijkt op een van de boeken die je eerder las. Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • de gruwel van een epidemische blindheid
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De Stad Der Blinden

    De stad der blinden geeft weer hoe een hele maatschappij ontspoort door een onverklaarbare epidemische blindheid.
    Een man staat voor een rood licht en van het ene op het andere moment wordt hij blind. Maar anders dan bij gewone blindheid ziet hij niets anders dan een schitterend wit licht, een dichte melkzee. Al snel blijkt dat de blindheid besmettelijk is want iedereen met wie de man in contact is gekomen wordt niet veel later ook blind. Uit schrik dat weldra de hele stad blind zal worden door de onverklaarbare epidemie, worden de blinden en de mogelijk besmette personen geïsoleerd in een leegstaand gekkenhuis. Daar worden ze aan hun lot overgelaten. Het hele domein wordt streng bewaakt door soldaten, die niet bang zijn hun wapens te gebruiken om de stad te beschermen tegen de blinden. Slechts één vrouw blijkt resistent tegen de epidemische blindheid. Zij probeert de blinden zo veel mogelijk te helpen en zorgt dat ze hun morele waarden niet verliezen : “Als we niet helemaal als mensen kunnen leven, laten we dan tenminste alles doen om niet helemaal als beesten te leven, zo vaak zei ze dat, dat de rest van de zaal die in wezen simpele en elementaire woorden tenslotte verhief tot een maxime, een sententie, een doctrine, een levensregel.” Men noemt haar ‘de koningin met ogen in het land der blinden’. Maar als snel realiseert ze zicht dat ze helemaal geen ‘koningin’ is. Het is een zware last om al de onmenselijke taferelen te moeten aanschouwen. Ondanks haar ogen, vindt ze dat ze zelf ook blind is, blind voor de wereld waarin de blinden leven. De epidemie blijft slachtoffers maken en het aantal blinden in de stad neemt steeds toe. De kliniek raakt overbevolkt en de menselijke drang om te overleven zorgt voor steeds gruwelijkere taferelen. De blindheid eist zijn tol en de integriteit van de mens gaat helemaal verloren.
    Het is een mooi maar toch gruwelijk en aangrijpend verhaal dat goed weergeeft hoe belangrijk onze ogen zijn en hoe de menselijke ziel wordt geteisterd wanneer het zicht wegvalt. De stad der blinden is ook filosofisch, het zet aan tot nadenken over de kwetsbaarheid van de mens. Saramago schrijft heel droog zonder veel adjectieven te gebruiken en daardoor wordt de hel en de onmenselijke situatie waarin ze zitten heel goed weergegeven. Maar door zijn ironie is er ook nog plaats voor een glimlach. In het begin was het wel even wennen aan de hele lange zinnen met vele komma’s en weinig interpunctie maar na enkele pagina’s was ik eraan gewend. Door het ontbreken van de interpunctie wil Saramago het geschrift weergeven zoals het van een blinde zou zijn. De dialogen door elkaar, zonder aan te duiden wie er spreekt. Net zoals een blinde niet ziet wie er praat, maar enkel de stem hoort. Het is ook opvallend dat Saramago geen enkele namen gebruikt om de personages weer te geven, enkel een korte beschrijving van de persoon bijvoorbeeld : het meisje met de zonnebril en de eerste blinde. Voor sommigen is dit een mysterie maar eigenlijk heeft Saramago dit in het boek verteld. Dat doet hij omdat namen er niet toe doen voor een blinde , enkel de stem is belangrijk.
    Het boek bevat zeker geen luchtige materie, je moet er echt je gedachten bijhouden. Het is een kijk in de ziel van de mensen van wie het zicht zomaar werd afgenomen en het zet je aan tot nadenken. Ik vind het een zeer goed boek, zeker aan te raden maar niet voor gevoelige lezers, aangezien er echt wel gruwelijke, onmenselijke taferelen in worden beschreven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Recensie
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Grappig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Het leven verandert in een knip bij het wachten voor een verkeerslicht. Ineens ziet de automobilist alles wit, alsof hij in een melkzee is ondergedompeld. Thuis besluit de vrouw van de blinde onmiddellijk met hem naar de oogarts te gaan. Voor de oogarts is het een raadsel want de ogen van de man blijken volkomen normaal te zijn.
    Die vreemde, plotselinge blindheid neemt al snel epidemische vormen aan. De oogarts werd besmet door de man, de oogarts besmet zijn patiënten,......’de witte ziekte’ verspreidt zich overal. Om de epidemie zoveel mogelijk tegen te gaan, neemt de regering het besluit om alle blinden in een verlaten gekkenhuis te plaatsen. Niettegenstaande de vrouw van de oogarts niet blind is doet ze alsof, om bij haar man te kunnen blijven.
    Het ‘gesticht’ wordt sterk bewaakt door militairen om te voorkomen dat iemand het gebouw verlaat. Als men probeert te onstnappen wordt men doodgeschoten.
    Maar aangezien de epidemie zich zo snel verspreidt neemt de bewaking snel af.
    De levensomstandigheden worden er heel erbarmelijk: te weinig eten, slechte sanitaire voorzieningen, misbruik van de vrouwen...met alle gevolgen vandien.
    In een panieksituatie (omwille van voedsel) is er een vrouw die de bedden in brand steekt en daarbij omkomt samen met nog vele anderen. De vrouw van de oogarts weet met haar groepje te ontsnappen en trekt de stad in die één grote, stinkende vuilnisbelt is geworden, waar blinden en honden kost wat kost proberen te overleven.
    De groepsleden slapen op willekeurige plaatsen tot men belandt in het huis van de oogarts en zijn vrouw waar iedereen zich een bad neemt en netjes plaats neemt in de zetel. Als de oogarts en zijn vrouw naar de supermarkt gaan om eten te halen doen ze daar een verschrikkelijke ontdekking. De vrouw gaat hulp vragen bij God in de kerk en merkt op dat de heiligen geblinddoekt zijn met witte doeken. Eens terug thuis gebeurt er iets mysterieus....iedereen begint beetje bij beetje weer te zien. De eerste gelukkige was de eerste blinde.

    Het verhaal geeft heel goed weer hoe een mens zich gaat gedragen in moeilijke situaties. ‘Het beest’ komt in het individu naar boven. Macht en eigenbelang voeren de boventoon. Van ‘hulp voor de medemens’ is nauwelijks sprake (behalve de vrouw van de oogarts dan, maar zij is niet blind).
    Daarom is het boek dikwijls heel aangrijpend en word je meegesleurd in de gevoelens en ellende van de personages. Maar al vlug sta je met beide voeten op de grond en behoud je de kijk op de werkelijkheid. Het einde is een beetje raar en mysterieus, maar heel goed gevonden.
    Ik heb het boek vlot gelezen. Soms was het misschien een beetje verwarrend door het raar gebruik van leestekens en de ellenlange zinnen. Maar het feit dat alle personages met hun eigenschappen werden aangesproken (geen eigennamen) maakte het dan weer een stuk duidelijker. Zo weet je, zonder na te denken, over wie het gaat. Echt een pluspunt!!!!
    Toen ik eraan begon en goed aan het lezen was had ik al honger naar hoe het verder zou aflopen.....en dat is wat een goed boek voor mij betekent.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De stad der blinden - José Saramago

    Geschreven bij De stad der blinden

    Na enkele pagina’s merk je reeds dat dit niet zomaar een boek is over een epidemie met apocalyptische gevolgen, maar een aanklacht tegen de maatschappij. Een man wordt blind in zijn auto, niet zomaar blind, maar verblind door een heldere witte kleur die als een sluier de ogen afschermt voor binnenkomende beelden. Iedereen die in contact komt met deze man blijkt ook blind te worden. Al snel worden alle blinden in een gekkenhuis geplaatst, waar ze proberen te overleven. Eerst lukt dit nog behoorlijk, maar al snel neemt het leven daar walgelijke vormen aan. Hele gangen zijn besmeurd met uitwerpselen, de doden worden niet meer begraven et cetera; de auteur bespaart ons geen enkel detail. We volgen het verhaal van een groepje van zeven, waaronder een oogarts en zijn vrouw. Allen zijn ze in datzelfde gekkenhuis terecht gekomen. Uiteindelijk heeft de epidemie het hele land in haar greep en kunnen ze het gekkenhuis inruilen voor een stad vol blinden.

    Toch is er één iemand die zijn zicht niet verliest, de vrouw van de oogarts. Of dat een vloek of een zegen is, daarover valt te discussiëren. Lode Delputte (De Morgen) ziet haar als een klassieke heldin die de anderen door de verschrikkelijke gebeurtenissen loodst. Ik zie haar eerder als iemand die de werkelijkheid niet schuwt en als enige de vreselijke gebeurtenissen inziet. Saramago zei zelf in het interview dat wij mensen ook de werkelijkheid proberen te onderdrukken en dat de realiteit veel harder is dan wij willen geloven. ‘We zijn gewoon niet in staat om het echte leven te ondergaan. Daarvoor is het veel te wreed.’ Zelf vind ik dit een harde uitspraak die ik in twijfel durf te trekken. Ik geloof in het goede van de mens, maar misschien is dit omdat ik me achter ‘een schild van de beschaving’ probeer te verbergen.

    Ik vond het dan ook een zeer hard boek dat aankwam als een vuistslag in het gezicht. Saramago windt er geen doekjes om en met zijn krachtige vertelstijl beschrijft hij het verhaal aan een hoog tempo. Gelukkig is zijn ironie er dan weer om alles wat luchtiger te maken. De blinden die hij bijvoorbeeld liet stemmen bij handopsteking was één van de vele passages die zeker niet mocht ontbreken!

    Wat echter naar mijn smaak wel ontbreekt zijn namen voor de personages die de hoofdrollen bekleden. Ze worden telkens benoemd met een korte omschrijving. Saramago zei in datzelfde interview dat je zijn personages kunt vergelijken met de gevangenen in Hitlers concentratiekampen, die ter identificatie een nummer op hun arm getatoeëerd kregen. De vergelijking tussen het gekkenhuis en de concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog was me al opgevallen en deze vergelijking maakt het wrede plaatje helemaal af. Toch vind ik dat het verhaal soms nodeloos wordt afgeremd en dat namen handiger zouden zijn.

    Waar ik me ten slotte nog aan stoor, is het feit dat de auteur bij dialogen aanhalingstekens weigert te gebruiken. Ellerman ziet het als een stilistisch hoogstandje dat bijzonder goed werkt. Ik vind het eerder verwarrend.

    Ondanks deze kleine opmerkingen is het een steengoed boek dat je in één ruk uitleest. Een echte aanrader die je blik op de maatschappij verandert. ‘De wereld is nu eenmaal georganiseerd vanuit de veronderstelling dat we zien waar we mee bezig zijn,’ aldus Saramago.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De stad der blinden

    Geschreven bij De stad der blinden

    Hoe zou de maatschappij er uitzien als iedereen blind zou zijn? Dit wordt beschreven door de Spaanse auteur José Saramago in zijn Nobelprijs winnend boek ‘de stad der blinden’. Op een dag wordt een automobilist die voor een rood licht aan het wachten was, omsingeld door een witte melkwolk. Het bleek een epidemie te zijn en al snel wordt het grootste deel van de stad (Lissabon) overspoeld met deze vreemde vorm van blindheid. Om de verspreiding van de witte ziekte te vermijden besloot de regering om de blinden en vermoedelijke besmetten op te sluiten in een leegstaand gekkenhuis. Na enkele dagen namen de gebeurtenissen apocalyptische vormen aan. De bewakers gaven te weinig eten en de sanitaire voorzieningen waren verschrikkelijk. Er ontstonden in de quarantaine onderling groepen tegen elkaar. Toen iedereen blind was, konden de blinden zonder neergeschoten te worden door de soldaten de quarantaine verlaten en terug naar de stad gaan. Overleven werd het enige doel in de hectische stad. Iedereen zocht naar eten. Doordat de vrouw van de oogarts nog kon zien, had hun groepje meer geluk dan de anderen.

    Saramago heeft een typische schrijfstijl dat in het begin wennen is. Zo merk je snel dat er veel ironie in het verhaal gebruikt wordt. Zeer wrede scènes worden lachwekkend beschreven waardoor het verhaal toch iets minder tragisch blijkt.
    Een ander opvallend kenmerk is dat er weinig tot geen interpunctie is. Aanhalingstekens worden vervangen door komma’s. Dit heeft te maken met blindheid. Saramago probeert op deze manier het geschrift van blinden na te bootsen. Dialogen worden onduidelijk weergegeven. Er wordt niet benadrukt wie de verteller is en dit leidt soms tot verwarring. Ook gebruikt hij zinnen van enkele regels lang. Daarbij komt nog eens dat het boek geschreven is met een zeer moeilijke woordenschat. Normaal lees ik een boek op een snel tempo waardoor ik snel de draad kwijt was. Je moet geconcentreerd lezen waardoor ik het minder aangenaam vond. Ik zou het fijner vinden moesten er meer rustpunten in de tekst zitten.

    Ik ben niet echt een voorstander van de schrijfstijl van Saramago. Het verhaal zelf daarentegen, vond ik echt goed. Het is een meeslepend verhaal vol met gruwelijke momenten die tegelijk ook mooi zijn. Ik vind het intrigerend hoe de ware aard van de mens naar boven komt als gevolg van het verlies van het zicht in combinatie met het wegvallen van morele wetten en plichten. De geordende maatschappij verandert in een complete chaos. Het boek is erg actueel. Het einde vond ik teleurstellend. Het werd langdradig om dan te eindigen met het meest voorspelbare einde. Het verhaal zet je aan het denken over hoe wij ons gedragen tegen anderen en hoe blind we soms kunnen zijn. Ik vond het leuk om eens een totaal ander boek te lezen dan welke ik gewoon ben.

    Dit buitengewoon boek vind ik ondanks de schrijfstijl echt een topper. Zeker een aanrader als je houdt van lezen en op zoek bent naar een roman die kan gelinkt worden aan de realiteit. Het is absoluut geen luchtige materie en dus niet echt een ontspannend boek. Je moet je gedachten er goed bijhouden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Absolute aanrader

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Het is inderdaad even wennen aan de bijzondere manier waarin de dialogen worden weergegeven (zonder leestekens). Maar na een paar bladzijdes merkte ik dat het verhaal daar juist een enorme vaart door krijgt. Ik werd echt in het verhaal gezogen en heb het in een keer uitgelezen. Het was lang geleden dat ik zo onder de indruk was van een boek (en ik lees vrij veel). Absolute aanrader dus.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Een doordacht boek dat gaat over meer dan blind zijn.
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • gevatte ironie
    • ingewikkelde schrijfstijl

    Geschreven bij De stad der blinden

    "De stad der blinden" van José Saramago is een boek dat niet alleen je volledige aandacht vraagt, maar ook je zelfbewustzijn aanspreekt en je aanzet tot kritisch kijken naar de kapitalistische maatschappij van eind 20e eeuw. Het boek vertelt het verhaal van een stad die geteisterd wordt door een ziekte, blindheid. Niet de normale, zwarte, duistere blindheid, maar een spierwitte blindheid, alsof ze in een zee van melk zwemmen. En deze ziekte is besmettelijk ook. De eerste blinden worden eerst nog in quarantaine geplaatst in de hoop de verspreiding tegen te gaan, maar tevergeefs, want in zeer korte tijd is de hele stad blind geworden. Enkel één vrouw heeft haar gezichtsvermogen weten te behouden, de vrouw van de oogarts die de eerste blinde onderzocht heeft, hoewel ze gehoopt had dat ze ook blind geworden was en de vreselijke toestand niet had moeten aanzien. De spannende en meeslepende verhaallijn nemen je mee in het apocalyptische plot met hier en daar een duidelijke, maar niet overdreven ironie, die het verhaal net dat tikkeltje meer geeft. Maar de schrijfstijl vergt concentratie om discussies te kunnen volgen, aangezien aanhalingstekens ontbreken, omdat blinden die ook niet zien. En meer dan eens wordt de maatschappelijke kritiek van de schrijver op het kapitalisme in het verhaal geweven. Dit verhaal geeft blind zijn een hele nieuwe dimensie waarbij we moeten nadenken of we niet allen blind zijn voor wat recht voor onze neus gebeurt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Een dun laagje beschaving

    Geschreven bij De stad der blinden

    Dit boek heb ik, vanaf de eerste bladzijde ademloos uitgelezen. Ik heb daarbij alle emoties (mee)beleefd; herkenning, medeleven, verontwaardiging, angst, woede, onmacht, vreugde en troost. Het gaat over een samenleving die herkenbaar is, maar door plotseling verlies aan beschaving wreed wordt. Het groepje personages dat we volgen komt nooit te dicht bij. Saramago benoemt hun functie, we komen hun naam niet te weten. (De eerste blinde, de vrouw van de oogarts, etc.) Ondanks deze afstand voelde ik me zeer betrokken bij de mensen uit het boek.
    Saramago laat zien wat er gebeurd als een samenleving door een ramp wordt getroffen. Er heerst een besmettelijke blindheid in de stad die plotseling toeslaat. Uit angst voor de besmetting worden de blinden aanvankelijk in quarantaine afgezonderd. Omdat de ziende mensen bang zijn voor besmetting, worden de blinden in hun gevangenis aan hun lot overgelaten. Hier ontstaat een nieuwe samenleving, waar mensen proberen te overleven, vaak ten koste van anderen. De waarde van het menselijk bestaan, of de integriteit van een mens lijkt daarbij verloren te gaan. Maar niet helemaal. Er blijven mensen die zich sociaal en zorgend opstellen. Ook overleeft liefde.
    Een schokkend boek, met veel herkenbare menselijke aspecten. Een prachtig boek!
    Er is ook een tweede boek, een vervolg: De stad der Zienden.
    Saramago kreeg de Nobelprijs voor de literatuur, men zegt mede naar aanleiding van deze allegorie.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Meeslepend

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Zodra ik begonnen was met dit boek kon ik het amper meer wegleggen. Het verhaal sleurt je mee in een wereld die op zijn kop staat als iedereen blind wordt. Langzamerhand zie je je eigen (bange) vermoedens waar worden als de mensen veranderen in 'beesten'. Eigenlijk wil ik iets zeggen over het einde, dat onbevredigend en daardoor ook geniaal is, maar dan verklap ik wellicht teveel. Dit boek is een echte aanrader. Ik had het aanvankelijk om de simpele reden gekocht, omdat ik van apocalyptische verhalen hou, maar het is een boek wat je ook aan het denken zet over onze (fragiele) maatschappij.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Boeiend uitgangspunt magistraal en diepzinnig uitgesponnen!

    Wat gebeurt er wanneer er plots in een grootstad een epidemie uitbarst die mensen blind maakt? De eerste tweehonderd getroffenen worden in afzondering geplaatst in een streng bewaakte instelling, maar bij deze tweehonderd is er slechts een persoon die wel nog kan zien.

    Uiteraard brengt dit het beste alsmede het ergste in de mens naar boven. Maar voor Saramago levert dit premisse de gelegenheid om een grondige –en universele- maatschappijkritiek te leveren - zonder daarom moraliserend te worden, en uitbundig bespekt met een zeer aanstekelijke humor.

    De stijl mag verrassen, zoals de manier om dialogen zonder onderbreking in één zin uit te ademen. Wat mij betreft stoort het geenszins, ik vond zelfs dat het het leestempo bevorderde en het tilt alleszins de originaliteit van het werk op drie niveaus: de sterke verhaalkunst; het maatschappijbeeld dat eruit voortvloeit; en de vorm waarin dit alles wordt gegoten. Het werk vormt een uiterst coherent geheel.

    Uitmuntend !

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Mooi verhaal maar storende schrijfstijl
    • Goede verhaallijn
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • Moeilijk in te komen
    • blijven concentreren is moeilijk

    Geschreven bij De stad der blinden

    Persoonlijk vond ik 'De stad der blinden' een goed boek met een zeer interessant verhaal dat je doet nadenken. Vooral de vele problemen, zoals de schoften die zich het eten toe-eigenen, die zich in de blinde maatschappij voordeden waren uit het leven gegrepen en zeer realistisch voorgesteld. Het boek werkte voor mij wel niet ontspannend in tegenstelling tot andere boeken aangezien je om de echte boodschap van het verhaal te begrijpen je je concentratie er zeker en vast moet bijhouden. Wat mij echter stoorde aan het boek, was de ongebruikelijke schrijfstijl. De combinatie van de vele komma's en lange alinea's maakten het vaak lastig om te volgen en je lang te concentreren op de verhaallijn. Toch blijft dit voor mij een onvergetelijk boek, mede door de schrijfstijl, met een mooie boodschap. Want zijn we dan echt 'Blinden die zien, Blinden die ziende niet zien'?

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een boek wat maanden bljft hangen

    Geschreven bij De Stad Der Blinden

    Plotselinge epidemie die de besmette blind maakt, fenomenaal beschreven door deze prachtige verteller. Alsof je er zelf bij bent. Aaanrader !

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Absolute aanrader!

    Geschreven bij De stad der blinden

    ~ De stad der blinden ~

    Wanneer plots een epidemie van blindheid opduikt, neemt de stad (Lissabon ) vormen aan waar niemand ooit aan had kunnen denken. Dit wordt beschreven in het prachtige boek ‘De stad der blinden‘ van de Spaanse auteur en Nobelprijswinnaar José Saramago. Het verhaal begint met het eerste slachtoffer. Een achtendertigjarige man wachtend voor het rode licht dat weldra groen ging worden ,werd plots omsingeld door een dikke melkwolk. Al snel wordt duidelijk dat deze blindheid besmettelijk is en zich zal verspreiden over het grootste deel van de beschaving. Uit vrees dat deze epidemie het hele land zou overnemen, nam de minister de drastische beslissing om alle slachtoffers en familieleden te isoleren in een leegstaande psychiatrie. Na enkele dagen namen de gebeurtenissen in het leegstaand gebouw apocalyptische vormen aan, door het gebrek aan sanitaire hygiëne en voedsel. De meest liefhebbende en behulpzame mensen veranderen nu ook in beesten geleid door hun overlevingsinstinct.

    Je merkt snel dat Saramago niet onpartijdig is. Hij vormt een duidelijke grens tussen wat goed en slecht is. Een ander groot kenmerk van het boek is het te kort of de beperkingen aan interpunctie, wat bij het lezen van de eerste pagina's toch een ingewikkeld effect creëert. Na enkele pagina’s ben je dit gewoon en geeft het een meerwaarde aan het boek. Ook gebruikt hij met opzet geen namen voor zijn personages doordat deze niet meer van belang zijn. Een blind persoon luistert immers naar de stem van iemand en niet naar de naam. Typisch voor Saramago is zijn gebruik van felle ironie en humor waardoor het voor de lezer een aangenamere manier van lezen wordt. Het werkt als een soort verlossing van de ellende die zich doorheen het verhaal afspeelt.

    Kortom is het een zeer meeslepend verhaal waarin zowel mooie als gruwelijke scènes voorkomen die dicht aansluiten bij de realiteit, het moraal van het verhaal is niet de ‘echte‘ blindheid. Maar wel de blindheid die we als mens bezitten. Zo citeert hij op de laatste pagina : Zijn we zelf “ziende blind” voor wat er om ons heen gebeurt? “Ik denk dat we niet blind zijn geworden, ik denk dat we blind zijn, Blinden die zien, Blinden die ziende niet zien”. Het laat je nadenken over het mens zijn en over hoe wij als mensen ons gedragen tegen over anderen. Zelf ben ik een enorme liefhebber van de schrijfstijl van Saramago. Dit geweldig mooi boek leest heel erg vlot en heeft nu zeker plaats genomen in mijn persoonlijke top 5. Het is een absolute aanrader voor mensen die net iets meer willen dan ontspanning bij het lezen van een boek !

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • een psychologie van de mens als barbaar
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De stad der blinden

    Dit is een boek wat ik eenieder aan kan raden. Een boek over de psychologie van de mens in een bijzonder geval. In een stad worden alle mensen blind. Bijeengedreven in leegstaande gebouwen en bewaakt door het leger, moeten ze zien te overleven. Wat dat met de mens en zijn waardigheid doet, is verschrikkelijk. Er vallen doden de de kogels van het leger, maar ook door vertrapping, uitputting en zwakte. Dan breekt er brand uit en gaan de gevangen blinden gedwongen op zoek naar een uitgang, maar de soldaten zijn weg, allemaal blind geworden.
    Een kleine groep blinden blijft bij elkaar en nu blijkt dat een van die groep al die tijd wel heeft kunnen zien en de groep zal leiden.
    Banken zijn ineen gestort, winkels geplunderd, in huizen ingebroken allemaal op zoek naar eten. Stel je voor dat er nu, ineens, niemand meer iets kan zien. In dit boek krijg je een duidelijke voorstelling.
    Dit boek is niet gemakkelijk te lezen, omdat er geen enkel leesteken is gebruikt als alleen de punt.
    Een zin kan dus bestaan uit twintig of meer regels. Je moet goed bij de les blijven want in die twintig regels spreken meerder mensen en de verhalenverteller zelf.
    Maar het is een fantastisch boek, een aanrader voor wie de moed heeft dit te lezen. Zelf ben ik een paar nachten even bang geweest de ogen te sluiten.
    GH

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • de blinde lezer

    Geschreven bij De stad der blinden

    Naar mijn idee draagt het ontbreken van een fatsoenlijke interpunctie in dit boek bij aan het vermogen van de lezer zich in te leven in de "richteloosheid" van de personages dit betekent overigens niet dat ik het een fantastisch verhaal vind als je moeite hebt met het lezen van deze beoordeling laat het boek dan alsjeblieft in de kast staan en kijk naar de film die over enige tijd in première zal gaan.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • bijzondere stijl speelt met heftig pakkend verhaal

    Geschreven bij De stad der blinden

    In één keer uit gelezen! Het is even wennen aan de stijl van Saramago, die af en toe zo maar 2 pagina's een zijpad opspringt om het over hoe we dingen zien en ervaren te hebben, maar dit geeft een komische noot, aan een heftig pakkend verhaal. Niet voor gevoelige lezers, een vertelling over een naamloze stad waarin iedereen van de ene op de andere dag opeens om de beurt blind wordt, en de chaos die volgt. Meerdere keren schoot door m'n hoofd 'wat vreselijk hoe iedereen reageert!' om meteen daarna te denken dat dat waarschijnlijk precies zo zou lopen mocht dit eens gebeuren. Bijzonder boek! Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • bijzonder boek
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • einde van het verhaal

    Geschreven bij De stad der blinden

    Vanaf het begin had het verhaal mij in zijn greep. Juist doordat de schrijver een alleswetende toeschouwer mee laat doen in het verhaal zelf, die regelmatig vanaf een afstandje commentaar geeft, geeft meer dimensie. De als maar groeiende ellende, het steeds agressiever worden van de mensen gaat dicht op de huid van de lezer zitten. Tegelijkertijd ook ruimte voor alledaagse zaken en pogingen om het goede te blijven doen in deze tot hel geworden wereld. Aan de schrijfstijl moest ik even wennen, maar daarna was het boek moeilijk weg te leggen. Het einde vond ik helaas wat magertjes.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • In het land der blinden

    Geschreven bij De stad der blinden

    De mens is een nobel wezen, althans, zolang de omstandigheden gunstig zijn. wanneer alle inwoners van een stad, als door een epidemie getroffen, een voor een blind worden, raakt het geordende leven compleet ontregeld. Angst en zelfbehoud blijken de belangrijkste drijfveren te zijn van de zo gewetensvol veronderstelde mens. Of is toch niet iedereen belust op macht en het eigen welzijn? Saramago laat de lezer zien hoe het normale leven simpelweg kan veranderen in een dystopie, een nachtmerrie en dat er weinigen zijn die menswaardig kunnen blijven handelen. Dat in een crisissituatie normen en waarden overhoop gegooid worden en opnieuw gedefinieerd dienen te worden. Saramago ondermijnt de werking van de staat zoals wij die kennen en geeft aan hoe sterk de hang naar macht kan zijn. Geen van de personages heeft een naam, zij worden allen beschreven aan de hand van een kenmerk. Namen zijn in dergelijke situaties immers niet van belang, het zou iedereen kunnen zijn. De lezer blijft na het lezen van het boek achter met een unheimlich gevoel over de hedendaagse maatschappij en ontkomt er niet aan na te denken over wat hijzelf zou doen in een dergelijke situatie. De geschiedenis heeft ons immers geleerd dat een crisissituatie helemaal niet zo onvoorstelbaar is.. Ik heb het boek inmiddels een aantal keer gelezen en ontdek iedere keer nieuwe elementen. Saramago durft kritiek te geven op de maatschappij wat hem in zijn geboorteland Portugal overigens niet in dank is afgenomen. Liefhebbers van George Orwell's "1984" zullen dit werk absoluut kunnen waarderen en ook de opvolger "De stad der zienden" is absoluut het lezen waard. Wanneer iemand mij vraagt om een leestip, geef ik eigenlijk altijd dit boek op. Het is, naast "De donkere kamer van Damokles" van W.F. Hermans het meest indrukwekkende boek dat ik tot dusver heb gelezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • indrukwekkend boek

    Geschreven bij De stad der blinden

    In 2004 als cadeau gekregen, in eerste instantie het boek, na enige bladzijden geleden te hebben, laten liggen wegens het ontbreken van interpunctie, wat ik erg storend vond. Een jaartje later weer dit boek uit de kast getrokken, nu natuurlijk wetende dat de vorm interpunctie in dit boek even wennen is. Geweldig boek! Ik vond het verhaal vooral erg verstikkend en kreeg het benauwd tijdens het lezen ervan. Het verhaal speelt zich als een film af en kon het boek niet meer neerleggen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Geschreven bij De stad der blinden

    Een bizar boek dat je aan het denken zet over de vreemde gedragsvormen van de mens. Zeker door de Kosovo oorlog een heel aktueel boek dat je verbaasd en boos maakt. Een boek met onbegrijpelijke en lieve reakties van de mens, een boek dat je in een ruk uitleest. Eenmaal begonnen ben je niet meer te stoppen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • pracht boek

    Geschreven bij De stad der blinden

    het kost even wat moeite om te wennen aan de ontbrekende interpunctie, maarh et verhaal, dat is wat :) Het absurde wordt zo vanzelfsprekend verteld dat je er geen moment aan twijfelt - dit is een meesterstuk!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Teleurstellend

    Geschreven bij De stad der blinden

    Besteld op basis van recensies van andere lezers en op basis van een eerder boek dat ik super wist te waarderen en waarbij dit boek genoemd werd. Zéér moeilijk te lezen door het ontbreken van leestekens. De komma's vliegen je om de oren in dit boek. Wat ik ook lastig lezen vond is dat geen enkel personage een naam had in dit boek. Ben fervent lezer, van hele diverse genre's, echter dit boek wist me niet te "pakken". Volgende keer beter!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • stad der blinden

    Geschreven bij De stad der blinden

    Zeer bijzonder en indrukwekkend boek. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl van de schrijver maar het verhaal heeft me niet meer losgelaten. Ongelooflijk hoe een mens, door bepaalde omstandigheden, terugkeert naar primair gedrag. Dit is dus wat gebeurt in oorlogen. Ik raad het iedereen aan om te lezen. Susan

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Witte blindheid
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Moeilijk in te komen
    • moeilijke schrijfstijl

    Geschreven bij De stad der blinden

    Ik had grote verwachtingen bij het boek 'De stad der blinden' van José Saramago. Voor mij persoonlijk waren mijn verwachtingen te groot. Aan de speciale manier van schrijven moest ik even wennen, wat het moeilijk maakte om onmiddellijk vanaf het begin vlot te kunnen lezen en volgen. Het verhaal daarentegen vond ik wel heel goed. Het boek begint met een man die blind wordt voor een stoplicht. Zijn blindheid is niet gitzwart, maar spierwit, alsof hij zwemt in een zee van melk. Nog erger: deze blindheid is nog eens besmettelijk ook. Al snel zijn er nog andere blinden en worden ze samen in een oud gekkenhuis geplaatst. Daar spelen de gekste taferelen zich af. De wereld verandert, de mensen zelf veranderen en het wordt een zelfzuchtige, harde strijd tegen de blindheid. Dit boek beschrijft hoe de mens in elkaar zit: niet altijd even goed als die zich voordoet, maar vaak heel slecht. Het slechtste van de mens wordt in dit boek beschreven. Op het einde van het verhaal kunnen de blinden opnieuw zien. Dit boek heeft me wel laten nadenken. Wat als dit ons overkomt?

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • gewoon gedegouteerd

    Geschreven bij De stad der blinden

    Dit boek heeft het over de rare gedachtengangen die mensen maken in bepaalde situaties. Op bepaalde momenten was ik gechokceerd en gedegouteerd waar mensen in staat tot kunnen zijn. Het ergste vind ik dat we weten dat het(moest een soortgelijk geval komen)de gedragingen van de mens zijn : dat mensen tot zo'n vreselijke dingen in staat kunnen zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Spannend verhaal
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • lange alinea’s
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De stad der blinden

    Spannend verhaal wat goed weergeeft wat er kan gebeuren in een maatschappij als iedereen spontaan blind wordt.
    Het leest lekker weg maar soms zijn er stukken waar je moeilijk doorkomt door de schrijfwijze.
    Lange alinea’s , moeilijke woordkeuzes veel te veel voorbeelden.

    Lees niet teveel van tevoren over het boek en laat je verassen door het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Dramatische, schitterende en meeslepende vertelling die je eeuwig bij blijft.

    Geschreven bij De stad der blinden

    Soms wordt er een boek geschreven dat je zo diep raakt en wat zoveel gelaagdheid laat zien. De stad der blinden is zo'n boek en het lijkt wel alsof de auteur een visionair was in 1998. Een dodelijk virus decimeert de mensheid en doet de oeroude machtsstrijd tussen goed en kwaad in de puinhopen van een stad weer oplaaien. Adembenemend is de pakkende literaire stijl van schrijven waarbij de schrijver bijzonder veel leven weet te blazen in de hoofdpersonen. Akelig en beklemmend is de ultieme strijd die plaatsvindt tusssen de verschillende karakters. Ik kijk uit naar zijn nieuwe boek de stad der zienden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Nobelprijs

    Geschreven bij De Stad Der Blinden

    Eén van de beste boeken die ik ooit heb gelezen, of beter, heel vaak heb gelezen. Samen met 'Alle namen' en 'het schijnbestaan' schijnt Saramago zijn licht op de mensheid waarbij de stad der blinden de allermooiste en meest confronterende uit dit drieluik is. Iedereen zou dit boek moeten lezen, betel er een paar en doe ze cadeau op verjaardagen, spread the word!!! TS

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Emotioneel
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Bekroond boek van José Saramago waarin fraai beschreven wordt wat men kan verwachten bij een epidemie of blindheid van de bevolking. Saramago heeft de blindheid hier vermoedelijk niet letterlijk bedoeld, maar eerder de blindheid voor het leven van anderen

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Stad der Blinden, over de ware menselijke aard
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Geschreven bij De stad der blinden

    super boek! Hoewel het even wennen is aan de schrijfstijl, waarbij hoofdletters en leestekens op niet evidente plaatsen staan, is dit boek meer dan de moeite waard.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meer dan fantastisch

    Geschreven bij De stad der blinden

    Dit boek neemt je mee, maakt je blind voor je omgeving. Je verzingt in een trance en leest het in 1 ruk uit. Geweldig boek. Bewondering dat iemand zo'n boek kan schrijven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • titel van het boek dekt de lading
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    mooi uitgesponnen verhaal waarbij velen blind worden en hoe dit door de mensen wordt verwerkt. in een typische stijl geschreven met mooi taalgebruik

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • stad der blinden

    Geschreven bij De Stad Der Blinden

    Waanzinnig en enorm fascinerend, je gaat er helemaal in op en het enge is dat het allemaal nog voor te stellen is ook!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • lees eens wat anders.....
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij De stad der blinden

    heel bijzonder boek, dat stof tot nadenken en bespreken geeft

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Een must read!
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij De stad der blinden

    Een klassieker die actueel blijft! een must read.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Aanrader
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij De stad der blinden

    Een verhaal waar je even bij stilstaat

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Echt een aanrader. Goeie schrijver
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Geschreven bij De stad der blinden

    het is een goed boek. leesbaar

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • ebook

    Geschreven bij De stad der blinden

    Origineel verhaal met enkele doordenkertjes.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mooi boek maar complexe vertaling.

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Het originele boek is geschreven in het Portugees. De Nederlandse vertaling ervan staat bol van de inmens lange zinnen, soms met 7 komma's en hoofdletters daar waar ze niet horen. Het boek leest daarom niet soepel en helaas is het me daardoor nooit gelukt echt goed in het verhaal te komen. Ik denk dat de Nederlandse vertaling ervan de schrijver geen goed recht heeft aangedaan.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 4 Ongepaste review?
  • Leuk cadeau
    • Spannend
    • Goede verhaallijn
    • leest goed weg

    Geschreven bij De stad der blinden

    Ik heb het aan mijn vader voor Kerst gegeven en hij is er heel blij mee. Hij had het in een paar dagen uit, terwijl het wel een vrij dik boek is en hij heel kieskeurig is met zijn boeken. Het is een uniek verhaal en erg aardig om te lezen, zegt hij.
    Ik ben er ook net in begonnen en vind het ook al een goed boek. Het is vlot geschreven en het verhaal is leuk. Ik zou dit zeker aanraden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 1 Ongepaste review?
  • Leuk thema, saai boek
    • aardig thema
    • Saai
    • Geen diepgang

    Geschreven bij De stad der blinden

    Het boek begint spannend, je vraagt je af hoe het verder gaat. Vervolgens beland je in ellenlange beschrijvingen van hoe de blinden overleven, maar dat komt eigenlijk allemaal op hetzelfde neer. Toch benieuwd naar het einde, en dat blijkt helaas ook té flauw om boeiend te zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 1 Ongepaste review?
  • stad der blinden

    Geschreven bij De stad der blinden

    Zeer meeslepend en leesbaar geschreven. Je ziet de wereld door het oog van een blinde.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 1 Ongepaste review?
  • aanrader
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De stad der blinden

    mooi hoe je van een relatief eenvoudig onderwerp een verhaal kan schrijven met meerdere lagen, vol ironie en zeer menselijk. Een typisch Jose Saramago verhaal dat je in een keer wil uitlezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 2 Ongepaste review?
  • Indrukwekken!
    • Meeslepend verhaal
    • blokken tekst ontbrekende interpunctie.

    Geschreven bij De stad der blinden

    Indrukwekkend verhaal. Soms lastig te lezen vanwege vreemde en ontbrekende interpunctie, het verhaal is soms teveel een woordenbrij. Maar het is spannend genoeg om door te gaan.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 2 Ongepaste review?
  • goede essentie, grammaticaal slecht

    het idee van het verhaal vond ik wel interessant. wat ik wel apart vond, is dat ik me met geen van de hoofdpersonen identificeerde. het is een soort van afstandelijk fantasieverhaal met kernen van waarheid. wel makkelijk leesbaar.
    mijn grootste afknapper was de grammatica: een drama. geen alinea's, grove spel- en stijlfouten, overal komma's in plaats van punten en gewoonweg geen gebruik van vraagtekens. dialogen zijn bijvoorbeeld gewoon in 1 zin achter elkaar gezet. beschamend slecht.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 3 Ongepaste review?
  • goed concept, erbarmelijke uitwerking

    Geschreven bij De stad der blinden / Filmeditie

    Je hebt van die boeken en van die films waarvan je denkt: ontzettend goed idee, maar wat een vreselijke uitwerking. Dit is zo'n boek. Saramago had waarschijnlijk in een opwelling een geweldig idee: wat als iedereen ineens blind wordt? Laat ik daar eens een boek over schrijven!
    Welnu, het resultaat is een verschikking. Slecht geschreven, ongeloofwaardig, tijd en plaats kloppen niet en dan...het einde. Saramago was lekker een het tikken en dacht na 250 pagina's waarschijnlijk: hum, hoe moet ik dit nu laten eindigen. Ik zal niks verklappen... maar de variant "en toen kwam er een olifant en die blies het verhaaltje uit" was beter geweest.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 9 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
Druk
1
Verschijningsdatum
2011-03-01
Afmetingen
22 x 14 x 3 cm
Aantal pagina's
303 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Jose Saramago Jos� Saramago
Co-auteur
Jos� Saramago
Uitgever
J.M. Meulenhoff

Vertaling

Vertaald door
Harrie Lemmens Harrie Lemmens
Originele Titel
Ensaio sobre a cegueira

EAN

EAN
9789029087964

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
8 h
NUR code
301
Oorspronkelijke releasedatum
2011-03-18
Subtitel
roman
Thema Qualifier Code
1DSP-PT-LL
Thema Subject Code
FB

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Land
Portugal
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
12 95
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Goed
Band recht. Van binnen schoon.Paar vlekjes buitenzijde boekblok. 2 hoekpunten wat gebogen en meer slijtage aan de randen.Rug verkleurd.
1 - 8 dagen Tooltip
Verkoop door partner van bol.com selifan
Andere verkopers (2)
  • 14 dagen bedenktijd
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis

Alle bindwijzen en edities (9)

  • 9,99
    Direct beschikbaar
  • 15,99
    Uiterlijk 5 maart in huis Tooltip
  • 12,95
    1 - 8 dagen Tooltip
  • 9,75
    Uiterlijk 4 maart in huis Tooltip
  • 9,95
    Op voorraad. Voor 15:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
  • 11,45
    1 - 2 weken Tooltip
  • 11,00
    1 - 8 dagen Tooltip
  • 9,95
    1 - 2 weken Tooltip
  • 14,50
    Uiterlijk 4 maart in huis Tooltip