Gratis verzending vanaf 20 euro, gratis retourneren, bezorging waar en wanneer je wilt met   artikelen*

De Welwillenden

roman

De Welwillenden
Afbeelding 1 van 10
Auteur: J. Littell
Uitgever: Arbeiderspers
  • Nederlandstalig
  • 978 pagina's
  • 9789029566544
  • december 2008
Alle productspecificaties

Samenvatting

'Mensenbroeders, laat me u vertellen hoe het is gegaan.'
De Welwillenden is het minutieus beschreven verslag van alles wat Max Aue tijdens de oorlog aan het oostfront, in Polen, Hongarije, de Oekraïne, Rusland en in Berlijn heeft meegemaakt. De lezer maakt kennis met schuldigen die ook slachtoffers zijn, slachtoffers die ook schuld dragen en met beulen die geen enkel schuldgevoel kennen.
Tijdens de oorlog klimt Aue op tot in de hoogste rangen van de SS, hij beschrijft enerzijds hoe zijn Einsatzkommando zonder aarzeling hele dorpen uitmoordde, hoe hij later een cruciale rol speelde bij de Endlösung der Judenfrage, en fileert anderzijds haarfijn het gedrag en de drijfveren van de mensen om hem heen. Aue wordt ingedeeld bij de persoonlijke staf van Himmler. Via die weg raakt hij direct betrokken bij de Holocaust.
In De Welwillenden worden de gruwelen beschreven vanuit het perspectief van de dader; dat gegeven, gecombineerd met een duizelingwekkende kennis van details, maakt dit boek tot een zeldzaam literair monument. Als lezer word je meegesleept ondanks jezelf. De Welwillenden raakt je, maakt je razend, intrigeert en laat je nooit meer los.
In de kritieken is het boek veelvuldig vergeleken met Oorlog en vrede van Tolstoj, maar ook met Claude Lanzmanns film Shoah. Uiteindelijk echter is De Welwillenden een uniek boek, dat niet alleen grote literaire prijzen heeft gewonnen, maar dat vooral ook zijn weg naar de lezers heeft gevonden. In Frankrijk zelf, maar ook ver daarbuiten. In Frankrijk zijn van deze roman, in 2006 bekroond met de Prix Goncourt en de Grand Prix du Roman de l'Académie Française, meer dan 1.000.000 exemplaren verkocht.

Recensie(s)

Knappe vertaling van de Franse literaire sensatie van 2006, bekroond met de Prix Goncourt. Het is het Franstalig debuut van een joodse Amerikaan (New York, 1967; van zijn 3e tot zijn 18e in Frankrijk woonachtig). De hoofdpersoon is nu eens een foute Duitser die zijn verhaal vertelt vanuit zijn eigen perspectief als nazi en gehuwde homoseksueel. Deze dr. Maximilien Aue vertelt op bijna 1000 bladzijden minutieus zijn ervaringen als invloedrijk officier van de Sicherheitsdienst (inlichtingendienst) van de SS in heel Europa. Zo ontstaat een controversieel verhaal, dat enerzijds, tijdens massamoorden en etnische zuiveringen ontaardt in een schurkenepos -activiteiten waarvan hijzelf overigens ook onpasselijk wordt-, en anderzijds ontroert door de prachtige beschrijvingen van landschappen (Kaukasus, Oekraine, Pommeren, Antibes), van de beluisterde muziek en van de gelezen literatuur. De documentaire waarde van dit lijvige werk is groot. De dialogen zijn herhaaldelijk diepgaand filosofisch, maar blijven leesbaar en boeiend. Je leest in dit relaas ook eens over de "andere" kant. Volle bladspiegel, kleine druk.

Dr. H. Veldman

Reviews De Welwillenden

  • Meeslepend verhaal (1)
  • Moeilijk in te komen (1)
Schrijf een review
  • Indrukwekkende roman over WO II
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop

    Geschreven bij De welwillenden

    Indrukwekkend boek over de 2e wereldoorlog, beschreven vanuit het perspectief van een Duitse officier

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Te erg voor woorden
    • Goede kwaliteit
    • dit moet je weten
    • je moet wel een volhouder zijn.

    Geschreven bij De welwillenden

    Wel erg dik boek, doch voor hen die geïnteresseerd zijn in met name de structuur van het nazisme, erg interessant.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij De welwillenden

    Als pluspunt zou ik zeggen: goede kwaliteit

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Hard

    Geschreven bij De Welwillenden

    Boek over Maximiliaan Aue die vertelt over wat hij tijdens de tweede wereldoorlog heeft meegemaakt, gedaan, ondergaan. Hij was aanwezig in het Oosten tegen Rusland, Hongarije, Polen, Berlijn.
    Hij is geschokt door het vermoorden van de joden, maar tegelijk doet hij eraan mee en doet hij ook geen poging om het tegen te houden. Omdat alle jonge mannen aan het front zitten, zijn er geen arbeiders meer om oorlogsmateriaal te maken. Daarvoor zouden de Joden dan weer wel goed genoeg zijn, om zwaar werk te verrichten, maar ze zijn er te zwak voor, krijgen onvoldoende eten, mogen niet ziek worden of geblesseerd geraken want dat betekent meteen het einde.
    Dit boek schrijft heel gedetailleerd hoe dat doden gaat, dat maakt dit een erg hard boek, een zwaar boek, een dik boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Aangrijpend!
    • Meeslepend verhaal
    • gedetailleerd
    • Ingewikkeld verhaal

    Geschreven bij De Welwillenden

    Enigszins naargeestig, beklemmend maar ongelooflijk goed geschreven boek. Het goede en het slechte in de mens hangt zo zeer samen met omstandigheden, dat "de waarheid" niet bestaat.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Indrukwekkend boek
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij De Welwillenden

    Dit boek maakte heel veel indruk op mij.
    Het is een waargebeurd relaas, waarbij je zo nu en dan even afstand moet nemen om alles te laten bezinken

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meeslepend.
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Aangrijpend , droevig en intrigerend

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Geweldig boek!
    • Spannend
    • Goede verhaallijn
    • rijk aan belangrijke historie
    • diepgaand
    • verontrustend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij De welwillenden

    Ondanks de behoorlijk heftige inhoud van dit boek, heb ik ervan genoten. Het laat je diep doordringen in de vreselijke periode van de Tweede Wereldoorlog en daarmee ook tot de ergste gruwelijkheden waartoe de mens in staat kan zijn. In een van de onderstaande recensies van iemand, valt te lezen dat je dit boek beter niet kunt lezen als twintiger. Ikzelf ben zesentwintig en ben van mening dat iedereen dit boek zou moeten lezen, zodat we ervan doordrongen raken dat we zulke gruwelijkheden in de toekomst, ten alle tijden moeten voorkomen. Het doet mij ook nadenken over de huidige tijd en hoe bevolkingsgroepen weer zonder pardon worden buitengesloten. Al doet dit verhaal mij ook beseffen, dat als de verkeerde mensen aan de macht komen, je als burger vrijwel machteloos bent. Hopelijk lezen veel mensen dit boek en laten we het niet zover komen met z'n allen!

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • In opzet niet geslaagd
    • Goede verhaallijn
    • Voorspelbaar
    • Saai
    • Geen diepgang

    Geschreven bij De welwillenden

    Dadermotief komt niet uit de verf, hoofdpersoon blijft vlak. Ook andere personages werpen geen nieuw licht over het waarom van de Holocaust. Bijzonder goed gedaan is het plaatsen van hoofdpersoon in de geschiedenis, feitentechnisch klopt het allemaal, soms wel wat hoog Wikipedia gehalte. Het moedercomplex en perversiteiten van hoofdpersoon minder boeiend. Dialogen kapstok voor filosofische verhandelingen, soms langdradig en pretentieus. Knapste delen van het boek zijn het eerste deel Toccata en beschrijvingen van grote gebeurtenissen ( bombardementen berlijn, dodenmarsen, babi yar). Boek had korter gekund. Veel aandacht voor machtsspelletjes binnen regime. Voor een eerste verkenning van de Holocaust bijzonder goed boek. Ben je al meer ingelezen, dan biedt het boek niet veel nieuwe inzichten.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 3 Ongepaste review?
  • Shockerend realistisch

    Geschreven bij De welwillenden

    Uniek in de gruwelijk realiteit van de verschrikkingen van WOII en hoe een SS-er daarin meehobbelt zonder andere overtuiging dan het veiligstellen van zijn eigen carriere met alle uitdagingen van een gewoon groot bedrijf. Maar een meesterwerk doordat Littell er in slaagt de hoofdpersoon ondanks zijn misselijkmakende karakter ook een sympathieke kant te geven, die zichzelf oprecht slachtoffer voelt. Hoe treffend past dit niet bij de realiteit van nazi-misdadigers toen en terroristen nu.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Norm verlegd, zo'n boek bestond nog niet

    Geschreven bij De welwillenden

    Uniek in de gruwelijk realiteit van de verschrikkingen van WOII en hoe een SS-er daarin meehobbelt zonder andere overtuiging dan het veiligstellen van zijn eigen carriere met alle uitdagingen van een gewoon groot bedrijf. Maar een meesterwerk doordat Littell er in slaagt de hoofdpersoon ondanks zijn misselijkmakende karakter ook een sympathieke kant te geven, en die zichzelf oprecht slachtoffer voelt. Hoe treffend past dit niet bij de realiteit van nazi-misdadigers toen en terroristen nu.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Nog nooit zo een goed boek gelezen!
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij De welwillenden

    De titel verraadt het al, ik heb nog nooit zo een goed boek gelezen. Een ongelooflijk sterk verhaal: fictief, maar wel met een onwaarschijnlijk correcte historische achtergrond. Zo goed als elk detail (datum, persoon, plaats, gebeurtenis ...) stemt overeen met de ware feiten. Ook de historische diepgang is fantastisch: de politieke staatsstructuur, de militaire hiërarchie, de Nazi-ambtenarij ... alles wordt zorgvuldig beschreven, zonder te overdrijven! Nog nooit gezien in een fictief verhaal. Ook al ben je niet geïnteresseerd in WOII, dit boek moet je gelezen hebben.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • zwart- wit denken of in grijstonen
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij De welwillenden

    Dit is zeker een aanrader omdat het veel met je doet. Er zijn al goede recensies geschreven, maar wat ik er persoonlijk aan toe wil voegen is dit: ik heb het af en toe, misselijk door de wreedheden, weg moeten leggen,en realiseerde me hoe dun en grillig de scheidslijn tussen goed en slecht is en hoe onvoorspelbaar je eigen rol in het leven. Door omstandigheden is alles mogelijk en dat maakt je nederig en komt hard binnen. Zou op scholen besproken moeten worden.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Getarte welwillendheid
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker een slordige 900 bladzijden te moeten dóórdringen in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer. Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. En die hoofdpersoon, Aue, verwordt van toeschouwer tot opportunist, van opportunist tot dader. De lezer die de verhaallijn volgt, ontkomt er dan ook onwillekeurig niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat wordt beschreven.
    En dat is misschien wel het knapste aan deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. Soms maakt dat onpasselijk. En ook minder argeloos! Dus toch maar: ja, lezen dit boek!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Verontrustend goed boek
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Een verhaal van meer dan 900 pagina's, geschreven vanuit het perspectief van een SS- officier. Zeer gedetailleerd, en vooral confronterend en verontrustend geschreven. Verontrustend omdat je zo wordt meegenomen in het verhaal, dat is geschreven vanuit de ik- vorm van een SS-officier, dat je inderdaad mee kunt voelen en denken met de hoofdpersoon. De werking van het nazi- regime en alle schakels die leidden tot gruweldaden worden feilloos blootgelegd in termen van groepsdruk, lijfsbehoud en formele rollen waarin iedereen zich kon verschuilen. En toch blijft het boek ook een roman, je blijft je er van bewust dat de tocht die de hoofdpersoon maakt van het Duitse front in Rusland, via de concentratiekampen naar Berlijn een samensmelting moet zijn van meerdere (historische) personen. Het eind bleef lang hangen, omdat ik mij bleef afvragen waarom de dood van een de hoofdpersonen mij harder raakte dan de dood van de vele vele anderen anonieme doden in de rest van het boek. De schrijver kruipt onder je huid, en neemt je mee naar plekken waar je liever niet zou willen zijn. Maar die zo goed beschreven zijn dat je ondanks je ongemak toch steeds weer bladzijde na bladzijde omslaat. Briljant als een schrijver dat voor elkaar krijgt.

    Vond je dit een nuttige review?
    4 2 Ongepaste review?
  • aanbevolen!
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij De welwillenden

    Meeslepende homo-erotische thriller over de nazipraktijken in Oost-Europa tijdens WOII.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 6 Ongepaste review?
  • Nieuwe klassieker

    Geschreven bij De welwillenden

    Het boek is vaak terug te vinden in de lijstjes met beste boeken na 2000. En dat klopt. Het verhaal is een intrigerende zoektocht naar de drijfveren van de mens, naar hoe systematiek alle vormen van gruwelheden dragelijk maakt, en nog veel meer. Het is een inkijkje in hoe de mens voelen en denken op een lijn probeert te krijgen, maar daar vaak in faalt.

    Fantastisch boek en een aanrader.

    Het is overigens een dik boek, met volle bladzijden en kleine letters. Voor langzame lezers kan dat nog wel eens ontmoedigend werken. Maar doorlezen, je krijgt er veel voor terug.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Wat een indrukwekkend verhaal...
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Nog nooit zo'n dik boek zo snel uitgelezen! Vooral het bijzondere perspectief, dat het verhaal verteld werd vanuit 'de dader' maakte diepe indruk.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Adembenemend in overtreffende trap
    • naast il principe van machiavello en must

    Geschreven bij De welwillenden

    Zelden een boek gelezen dat zo nauwkeurig de beleving van de bezetter (de Duitsers) uiteenzet. Daar waar wij in Nederland "opgevoed" worden met het verhaal van / over Anne Frank, belicht dit boek de andere kant van het systematische uitroeien van "ander soortige mensen zoals Joden, homofielen en zigeuners".
    Briljant afschuwelijk geschreven in afwisselend beschouwende / beschrijvende delen naar ziekelijke detailopnamen die maken dat je niet verder komt dan een enkele pagina.

    Wat mij betreft verplichte literatuur voor middelbare school. Mede omdat de gruwelijkheden die Littel beschrijft niet voorbehouden zijn aan de 2de Wereldoorlog maar aan de mensheid in z'n algemeen. Ook anno 2014 zien we de uitroeiing van volkeren / rassen op bijna dezelfde systematische - en planmatige wijze plaatsvinden.

    Een must voor elk die de geschiedenis wilt begrijpen en daarmee zijn huidige "zijn" en de wereld om hem heen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • ABSURD
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Het bovenstaande woord is echt mijn samenvatting-in-één-woord van dit boek.....

    Ik heb eerder in m’n leven best al een en ander gelezen over de Tweede Wereldoorlog. Recent nog “Het Rode Paard” van Corti, en da’s in bepaalde gedeelten ook niet mals.
    Maar “De Welwillenden” slaat echt alles.....

    Wat mij betreft splits ik dit boek in tweeën:
    a) de Tweede Wereldoorlog aan Duitse zijde, bezien vanuit de ogen van ‘Doktor Aue’;
    b) verweven in het verhaal: zijn fantasieën en uitspattingen als homosexueel en als iemand die maar één vrouw(elijk lichaam) begeert: (dat van) zijn tweelingzus.

    ad a) Ik heb de indruk dat de hele roman zó is geschreven dat het hele verhaal waar gebeurd kan zijn (op een klein detail op het eind van het boek na). Jonathan Littel moet verschrikkelijk veel studie hebben gedaan voor dit boek. En juist dat maakt het zo enorm ingrijpend. Woorden schieten mij hier te kort om weer te geven hoe gruwelijk de oorlog is: met name voor hen die slachtoffer zijn, maar ook voor de aanstichters; of beter gezegd: zowel voor hen die ‘graag meededen’ (en zich probeerden te bewijzen) als voor hen die geen andere keuze hadden dan ‘meedoen of gefusilleerd worden i.v.m. desertie’.
    Als lezer voel je je enorm meegenomen door de hoofdpersoon. Ergens in het boek wordt de stelling min of meer ook geponeerd, maar je kunt werkelijk geloven dat je zelf niet anders had gehandeld in de beschreven situaties. De uitspraak (niet uit dit boek) “je hebt geen invloed op de plek waar je wieg staat” is in het kader van dit boek beangstigend, beklemmend. Ook de in zekere zin nog enigszins beschaafde ‘Doktor Aue’ ziet geen kans om de dwaasheid te stoppen. Ziet alleen maar een heel enkele keer kans om een minimaal stukje van het leed bij een enkeling te verzachten. En wordt, net als vele anderen, net zo goed ‘gek’.

    ad b) Deze gedeelten had ik graag gemist, en ten opzichte van het verhaal voegen ze feitelijk ook niets toe. Laat ik dat laatste lichtelijk corrigeren: het draagt wel bij aan het gevoel van wanhoop, van gekte, van dwaasheid, van totale gelatenheid, van onmacht.
    Maar in de buurt van de 150e pagina heb ik daadwerkelijk overwogen om het boek definitief terzijde te schuiven, en dat doe ik niet snel. Maar deze gedeelten gingen me zo ontzettend tegenstaan. Het is procentueel gezien slechts een gedeelte van het boek, maar komt anderzijds te vaak terug om ‘eroverheen te lezen’. Aan het eind van het boek heb ik (en ook dat doe ik niet snel) ongeveer 10 pagina’s gewoon overgeslagen.

    Literair gezien: wat mij betreft zonder meer knap geschreven. Jonathan Littel ziet absoluut kans om je mee te nemen in het leven van ‘Doktor Aue’ én hij heeft lange passages die echt ‘meeslepend’ zijn geschreven. En dat nog los van de soms erg mooi onder woorden gebrachte gedachten, gebeurtenissen etc. De beleving, de spanning van de Tweede-Wereldoorlog-van-onnoemelijk-dichtbij doet de rest om je graag opnieuw naar het boek te laten grijpen.

    Ook bijzonder knap in woorden gevat: de dwaasheden, de intriges, het totale gevoel van ontreddering, het zich tegen beter weten in overgeven aan ‘feestjes’ (soms van het laagste allooi) als langzaam steeds duidelijker wordt dat Duitsland de oorlog gaat verliezen. En tot de laatste vierkante meters in Berlijn toe niet van ophouden (lees: overgave) willen weten. Zo absurd (!) dat de Führer nog zo nodig 10 mensen moet decoreren in de bunker, terwijl de Russische granaten overal inslaan, terwijl men ín de bunker door het water ‘sopt’, en terwijl bekend is dat menigeen een cyaankali-capsule bij zich heeft voor het laatste moment.....

    Het einde van het boek (vooral niet van tevoren gaan lezen!!) is bijzonder somber en deprimerend.
    Ik ben werkelijk blij dat ik dit boek pas als 45-jarige heb gelezen, en ik zal het boek absoluut niet aanraden aan een twintiger. In ieder geval moet je verre van labiel zijn als je aan dit boek begint.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 2 Ongepaste review?
  • Stof tot nadenken
    • Meeslepend verhaal
    • zet aan tot nadenken

    Geschreven bij De welwillenden

    Het lezen van deze roman was een hele klus, er zijn heel wat uren in gaan zitten en door de omvang van het boek was het niet altijd even gemakkelijk om het overal mee naartoe te nemen, ook al is het boek dat zeker waard.

    Als lezer word je door de 'ik' van dit verhaal, Max Aue, meegesleurd in het Kwaad. Niet alleen zijn krankzinnigheid, maar ook zijn onbetrouwbare vertellersperspectief geven je een kijkje in de jaren van de Tweede Wereldoorlog en Aue neemt je mee naar alle nare plekken die we kennen uit de geschiedenisboeken. Misselijkheid, de ogen even van het papier halen om aan iets vrolijks te denken en je afvragen waarom je dit boek nog verder zou lezen, maar ook bewondering voor de grote kennis en vertelkunst van Littell, kortom: een roman om nog lang over na te denken.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • beveel dit boek aan
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij De welwillenden

    Dit boek zou goed gebruikt kunnen worden als schoollectuur.
    Het geeft een harde en wrede werkelijkheid weer die nooit mag vergeten worden.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Tussen walging en fascinatie
    • Meeslepend verhaal
    • Confronterend
    • kon korter :teveel ballastuitweidingen

    Geschreven bij De welwillenden

    Nooit zo moeten zwoegen en vechten met mezelf om te blijven lezen, nooit heeft een roman mijn gevoelens en verstand zo op de proef gesteld als dit rauwe, gruwelijk gedetailleerde en toch om empathie hunkerende dagboekrelaas van voormalig SS- Obersturmbahnführer en nazi-oorlogsmisdadiger Max Aue. Een constante strijd tussen walging en fascinatie, tientallen keren het boek dichtgegooid, even zoveel keren weer met vernieuwde moed en nieuwsgierigheid ter hand genomen.
    Het holocaustverhaal tot in de meest afstootwekkende details verteld vanuit het standpunt van een dader doordrongen van een volksnationalistische Weltanschauung. De lezer is gewaarschuwd, een weerzinwekkend maar tegelijk zeer intrigerend standpunt: zou jij onder dezelfde omstandigheden niet op dezelfde manier gehandeld hebben ? Als lezer word je onverbiddellijk meegezogen in en ook weer afgestoten door dit ongelooflijke relaas van een man die durft beweren dat hij ' net als andere mensen er nooit om gevraagd heeft een moordenaar te worden, maar door noodlot en plicht met volle bewustzijn en overtuiging deed wat diende gedan te worden, hoe onaangenaam en ellendig het ook mocht zijn...'
    Voor wie de moed heeft deze dikke turf van bijna 1000 bladzijden tot het bittere einde uit te lezen zeker een waarschuwing hoe snel en gemakkelijk individuele verantwoordelijkheid in een op volksideologische basis gefundeerd maatschappijbestel kan verdampen. Alleen daarom is dit boek in onze onzekere tijden met zucht naar nationalisme zeker een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • getarte welwillendheid
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De Welwillenden

    Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker een slordige 900 bladzijden te moeten dóórdringen in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer. Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. En die hoofdpersoon, Aue, verwordt van toeschouwer tot opportunist, van opportunist tot dader. De lezer die de verhaallijn volgt, ontkomt er dan ook onwillekeurig niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat wordt beschreven.
    En dat is misschien wel het knapste aan deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. Soms maakt dat onpasselijk. En ook minder argeloos! Dus toch maar: ja, lezen dit boek! Mars van Leent.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 0 Ongepaste review?
  • getarte welwillendheid
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij De welwillenden

    Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker een slordige 900 bladzijden te moeten dóórdringen in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer. Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. En die hoofdpersoon, Aue, verwordt van toeschouwer tot opportunist, van opportunist tot dader. De lezer die de verhaallijn volgt, ontkomt er dan ook onwillekeurig niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat wordt beschreven.
    En dat is misschien wel het knapste aan deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. Soms maakt dat onpasselijk. En ook minder argeloos! Dus toch maar: ja, lezen dit boek!

    Mars van Leent.

    Vond je dit een nuttige review?
    8 0 Ongepaste review?
  • Een flinke pil, maar zeer de moeite waard.

    Het boek is wat mij betreft een 'must read' voor iedereen die zich afvraagt hoe het kan dat mensen tot wreedheden in staat zijn, en die zich afvraagt hoe dat bij zichzelf zit.
    Je zou dit boek eigenlijk alleen al om de proloog moeten lezen. Hierin zet de hoofdpersoon uiteen wat volgens hem verantwoordelijkheid inhoudt. In het verhaal van een SS-officier, die nauw betrokken raakt bij de jodenvervolging, is dat volgens mij ook een van de belangrijkste thema's: wanneer en in hoeverre draag je verantwoordelijkheid. De kracht van het boek is dat het die vraag ook bij de lezer oproept; niet voor niets spreekt de hoofdpersoon de lezer aan als 'mensenbroeder'. De uiteenzettingen zijn soms inderdaad wat lang, maar dragen volgens mij ook bij aan dat thema. Zo wordt uiteengezet dat de vraag over verantwoordelijkheid op ontzettend veel manieren kan worden bezien. En daarnaast biedt het boek voldoende luchtigheid om het leesbaar te houden. Dat is ook wel nodig, omdat tevens de meest verschrikkelijke gruwelijkheden worden beschreven. Ik heb mij door de eerste 100 pagina's heen moeten worstelen. Daarna went het wel, wonderlijk genoeg. Maar daarin loopt je als lezer weer parallel met de hoofdpersoon.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 0 Ongepaste review?
  • Jonathan Littell/de welwillenden

    Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker langdurig te porren in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer.
    Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. De lezer ontkomt er vervolgens niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat er wordt beschreven. En dat is misschien wel het knapste van deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. En soms maakt dat onpasselijk. Dus toch maar: ja, lezen dit boek!

    Mars van Leent.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 0 Ongepaste review?
  • Langdradig
    • Moeilijk in te komen

    Boek is te langdradig en doorspekt met te veel details om voor non-fictie door te kunnen gaan, de details maken het geheel ongeloofwaardig.

    Voor degene onder mij: dit is niet zijn debuut.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 9 Ongepaste review?
  • Onthutsend en mooi tegelijk
    • Meeslepend verhaal

    Ondanks dat de hoofdpersoon van het boek, de voormalige SS-er Max Aue, een weinig-sympathiek persoon is, is zijn levensverhaal onthutsend en boeiend tegelijk.
    De manier waarop de weg naar de SS-top langzaam wordt beschreven, een weg die bijna aan elkaar hangt van toevalligheden en niet zozeer het resultaat is van een bewuste keuze, is bijna menselijk te noemen.
    De gruwelijkheden aan het Oostblok zijn niet erg bekend in Nederland, maar dit boek kan dat zeker veranderen.
    Het boek is té lang om in één ruk uit te lezen maar dat zegt verder niets over de aantrekkingskracht van het verhaal.
    Een boeiend en veelbelovend debuut van Jonathan Littell.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Te langdradig

    Zoals al vaker gehoord, is het een indrukwekkend maar langdradig boek.
    Vooral richting het eind begint het erg vermoeiend te worden om het verhaal te volgen. Sommige stukken hadden van mij ingekort of helemaal verwijderd kunnen worden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 4 Ongepaste review?
  • Tegenvaller

    "De Welwillenden" is mij tegengevallen. Het boek is in het begin nog wel interessant waar het speelt in de Oekraïne en Stalingrad, maar het aantal personen dat bij naam genoemd wordt is veel te hoog , alsmede de conversaties en ontmoetingen met deze lieden. Hierdoor raak je als lezer de draad kwijt. Vooral de ervaringen en gedachten van de hoofdpersoon als privékarakter gaan vervelen en zijn soms onsmakelijk. Een wel zeer sterke preoccupatie met poep! Het boek is ook veel te lang en het laatste deel bepaald onwaarschijnlijk. Kortom: een boek dat naar mijn mening te veel geprezen wordt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 3 Ongepaste review?
  • Aangrijpend

    'Tijdens de tweede wereldoorlog klimt Max Aue binnen de SS op tot de hoogste rangen, en daar doet hij wat hij moet doen...' In deze ene zin zit deze volumineuze roman (bijna 1000 blz.) samengevat. De roman is geschreven in de ik-vorm, en die 'ik' (zijnde Max Aue) kijkt terug op zijn leven en naar zichzelf als een afstandelijk - maar niet altijd objectief - waarnemer. Hij beschrijft zonder ingehoudendheid en zonder scrupules zijn aandeel in de oorlog en meer bepaald in de Endlösung, de liquidatie van de Joden. Hij schuwt geen details, hij beschrijft zijn eigen daden en die van zijn medestanders zoals ze zich hebben voorgedaan, zonder ze te willen verdoezelenen soms zelfs met een zeker cynisme. Zo leert de lezer Max Aue gaandeweg kennen: hij is een mens, en hij heeft gevoelens. Hij kan de meest afschuwelijke en onmenselijke daden stellen en daarbij toch tonen dat hij een hart heeft (wie het boek gelezen heeft zal het met mij eens zijn: de passage met het kleine meisje aan de rand van een massagraf is beklijvend en onvergetelijk). Max Aue wéét dat hij fout bezig is, hij beséft dat hij schudig is en hij heeft er ook geen probleem mee om dit toe te geven... Maar zich ervoor excuseren doet hij nooit. Naargelang zijn leven vordert en hij er ogenschijnlijk zal in slagen van te ontkomen aan de naoorlogse wraak van de geallieerden, verandert ook de toon van het boek: die wordt luchtiger en komischer en is bijwijlen zelfs hilarisch. Het einde van het boek is werkelijk hallucinant en parodiërend, maar ik zou ook kunnen zeggen dat het verhaal eindigt op een echte ouderwetse dijenkletser.Het boek is te dik! Het verhaal is absoluut vernieuwend omdat het is geschreven vanuit het standpunt van de 'slechterik' (ik ken geen gelijkaardig werk), maar het is veel te lang uitgesponnen. De auteur geeft blijk van een onvoorstelbare en fenomenale kennis van deze periode, maar hij wil tè nadrukkelijk aan de lezer zeggen: kijk eens wat ik allemaal weet. Ellenlange - zeg maar ronduit vervelende - uitweidingen over het jodenprobleem, over de taal, over de Hongaren, de Bulgaren en de Russen halen alle vaart uit de roman. Wat mij betreft is dit boek, hoe indrukwekkend ook op het vlak van de gedetailleerdheid, sterk overroepen. Het verhaal op zich is zeker boeiend èn indrukwekkend, maar Littell had het over 500 pagina's moeten uitsmeren i.p.v. over 1000. 'De Welwillenden' helemaal uitlezen: het was hard labeur!

    Vond je dit een nuttige review?
    6 1 Ongepaste review?
  • te gruwelijk om te lezen

    Ben gekomen tot pagina 92. Ik kan er niets aan doen, maar al die gruwelijkheden maakte me misselijk. Ik wil het niet eens meer lezen, wil niet in de huid van de hoofdpersoon kruipen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 5 Ongepaste review?
  • Een lange weg

    Het is een dikke pil om aan te beginnen en het thema zal misschien niet iedereen aanspreken, maar na de eerste pagina's vervagen deze "bezwaren" al snel. Wat blijft is een bijna onbedwingbare behoefte om dóór te lezen. Het boek neemt je mee op een lange en barre tocht door Sovjet Rusland in oorlogstijd en door het brein van Max Aue die - als officier in het Duitse leger - de gruweldaden van WO II optekent en de vertwijfeling die door deze gruweldaden bij hem groeit. Hoewel er zelfs tijdens WO II ruimte blijkt voor liefde, is het boek beslist niet weggelegd voor de teerhartigen. Beslist een aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • mooi maar moeilijk

    Bijna twee jaar had ik uitgekeken naar dit boek. De lovende kritieken op de franstalige uitgave, de prestigieuze prijzen...Vol verwachting begon ik. En inderdaad, het begin is duizelingwekkend goed. Maar dan: eindeloze uitweidingen, enorm gedetailleerde beschrijvingen van allerlei dingen. Het valt me eerlijk gezegd niet mee om te lezen. Geen boek dus om achter elkaar te verslinden. Mooi, maar soms ook taai en moeilijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Schrijnend maar briljant

    Briljant boek. Littell beschrijft het verhaal van Maximilian Aue een duitse SS-officier in WOII. Het boek is te complex om kort te beschrijven, maar hier toch een poging. Het boek laat zien dat goed en fout zich altijd afspelen in een grijs gebied. Na 960 duizelingwekkende bladzijden blijft de lezer verdwaasd achter en is zijn beeld op WOII voorgoed veranderd. Ook al is het plot een "bit to much".

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Pervers,maar begrijpelijk

    Dit boek geeft een duidelijk inzicht in de absurde denkwereld van een SS-officier en van de nazi-ideologie. Je begrijpt hoe men zo ver heeft kunnen komen in het vernietigen van andere volken. Het is volkomen pervers, maar wel begrijpelijk. Je voelt geen sympathie voor de hoofdpersoon Max Aue, maar je volgt hem soms ademloos in zijn belevenissen in de tweede wereldoorlog. Het is een aanrader voor iedereen die inzicht wil krijgen in de absurde denkwijze van de nazi-ideologie en de gevolgen hiervan.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?

Productspecificaties

Auteur
J. Littell
Overige betrokkenen
Jeanne Holierhoek
Taal
Nederlands
Vertaald uit het
Frans
Vertaald door
J. Holierhoek J. Van Der Meulen Janneke van der Meulen
Oorspronkelijke titel
Les Bienveillantes
Afmetingen
51x243x167 mm
Gewicht
1,27 kg
Verschijningsdatum
december 2008
Druk
1
ISBN10
902956654X
ISBN13
9789029566544

Je vindt dit boek in

Categorieën
Nieuw of tweedehands
Tweedehands, Nieuw
Onderwerp
Tweede Wereldoorlog
Verschijningsvorm
Hardcover
Studieboek of algemeen
Algemene boeken

Uit ons lees Magazine

18, -
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Als nieuw
1 - 2 weken Tooltip
Verkoop door 't boekerijtje
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis
Andere verkopers (16)
Tweedehands
Goed vanaf € 10,00
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden

Over dit artikel zijn nog geen vragen gesteld.