De Welwillenden

roman

Auteur:
Taal: Nederlands
12 reviews
3.9 van de 5 (12 reviews)
De Welwillenden
Afbeelding 1 van 2
Auteur: J. Littell
Uitgever: Arbeiderspers
  • Nederlandstalig
  • 978 pagina's
  • 9789029566544
  • december 2008
Alle productspecificaties

Samenvatting

'Mensenbroeders, laat me u vertellen hoe het is gegaan.'
De Welwillenden is het minutieus beschreven verslag van alles wat Max Aue tijdens de oorlog aan het oostfront, in Polen, Hongarije, de Oekraïne, Rusland en in Berlijn heeft meegemaakt. De lezer maakt kennis met schuldigen die ook slachtoffers zijn, slachtoffers die ook schuld dragen en met beulen die geen enkel schuldgevoel kennen.
Tijdens de oorlog klimt Aue op tot in de hoogste rangen van de SS, hij beschrijft enerzijds hoe zijn Einsatzkommando zonder aarzeling hele dorpen uitmoordde, hoe hij later een cruciale rol speelde bij de Endlösung der Judenfrage, en fileert anderzijds haarfijn het gedrag en de drijfveren van de mensen om hem heen. Aue wordt ingedeeld bij de persoonlijke staf van Himmler. Via die weg raakt hij direct betrokken bij de Holocaust.
In De Welwillenden worden de gruwelen beschreven vanuit het perspectief van de dader; dat gegeven, gecombineerd met een duizelingwekkende kennis van details, maakt dit boek tot een zeldzaam literair monument. Als lezer word je meegesleept ondanks jezelf. De Welwillenden raakt je, maakt je razend, intrigeert en laat je nooit meer los.
In de kritieken is het boek veelvuldig vergeleken met Oorlog en vrede van Tolstoj, maar ook met Claude Lanzmanns film Shoah. Uiteindelijk echter is De Welwillenden een uniek boek, dat niet alleen grote literaire prijzen heeft gewonnen, maar dat vooral ook zijn weg naar de lezers heeft gevonden. In Frankrijk zelf, maar ook ver daarbuiten. In Frankrijk zijn van deze roman, in 2006 bekroond met de Prix Goncourt en de Grand Prix du Roman de l'Académie Française, meer dan 1.000.000 exemplaren verkocht.

Recensie(s)

Knappe vertaling van de Franse literaire sensatie van 2006, bekroond met de Prix Goncourt. Het is het Franstalig debuut van een joodse Amerikaan (New York, 1967; van zijn 3e tot zijn 18e in Frankrijk woonachtig). De hoofdpersoon is nu eens een foute Duitser die zijn verhaal vertelt vanuit zijn eigen perspectief als nazi en gehuwde homoseksueel. Deze dr. Maximilien Aue vertelt op bijna 1000 bladzijden minutieus zijn ervaringen als invloedrijk officier van de Sicherheitsdienst (inlichtingendienst) van de SS in heel Europa. Zo ontstaat een controversieel verhaal, dat enerzijds, tijdens massamoorden en etnische zuiveringen ontaardt in een schurkenepos -activiteiten waarvan hijzelf overigens ook onpasselijk wordt-, en anderzijds ontroert door de prachtige beschrijvingen van landschappen (Kaukasus, Oekraine, Pommeren, Antibes), van de beluisterde muziek en van de gelezen literatuur. De documentaire waarde van dit lijvige werk is groot. De dialogen zijn herhaaldelijk diepgaand filosofisch, maar blijven leesbaar en boeiend. Je leest in dit relaas ook eens over de "andere" kant. Volle bladspiegel, kleine druk.

Dr. H. Veldman

Reviews De Welwillenden

  • Meeslepend verhaal
  • Moeilijk in te komen
Schrijf een review
  • Een flinke pil, maar zeer de moeite waard.

    Het boek is wat mij betreft een 'must read' voor iedereen die zich afvraagt hoe het kan dat mensen tot wreedheden in staat zijn, en die zich afvraagt hoe dat bij zichzelf zit.
    Je zou dit boek eigenlijk alleen al om de proloog moeten lezen. Hierin zet de hoofdpersoon uiteen wat volgens hem verantwoordelijkheid inhoudt. In het verhaal van een SS-officier, die nauw betrokken raakt bij de jodenvervolging, is dat volgens mij ook een van de belangrijkste thema's: wanneer en in hoeverre draag je verantwoordelijkheid. De kracht van het boek is dat het die vraag ook bij de lezer oproept; niet voor niets spreekt de hoofdpersoon de lezer aan als 'mensenbroeder'. De uiteenzettingen zijn soms inderdaad wat lang, maar dragen volgens mij ook bij aan dat thema. Zo wordt uiteengezet dat de vraag over verantwoordelijkheid op ontzettend veel manieren kan worden bezien. En daarnaast biedt het boek voldoende luchtigheid om het leesbaar te houden. Dat is ook wel nodig, omdat tevens de meest verschrikkelijke gruwelijkheden worden beschreven. Ik heb mij door de eerste 100 pagina's heen moeten worstelen. Daarna went het wel, wonderlijk genoeg. Maar daarin loopt je als lezer weer parallel met de hoofdpersoon.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • Jonathan Littell/de welwillenden

    Ik heb werkelijk getwijfeld, of ik dit boek zou aanbevelen. Want laten we wél wezen: het voelt niet lekker langdurig te porren in het verhaal van de genocide tijdens de tweede wereldoorlog. De roman heeft veel stof doen opwaaien, en dat is misschien al een vingerwijzing; want het verhaal raakt diep, slaat bijna wonden in de lezer.
    Littell slaagt erin de argeloze lezer zélf in de poel van de holocaust te doen stappen. Dat lukt hem door de lezer in het verhaal te duwen via de hoofdpersoon, die als schijnbare toeschouwer de horror meemaakt, en gaandeweg steeds meer wordt weggezogen in de drek van het beschrevene. De lezer ontkomt er vervolgens niet aan: hij voelt zich bij tijd en wijle bijna medeplichtig aan wat er wordt beschreven. En dat is misschien wel het knapste van deze roman. Want het verhaal raakt aan het grote thema van verantwoordelijkheid, óók de verantwoordelijkheid van de lezer. En soms maakt dat onpasselijk. Dus toch maar: ja, lezen dit boek!

    Mars van Leent.

    Vond je dit een nuttige review?
    9 0 Ongepaste review?
  • Langdradig
    • Moeilijk in te komen

    Boek is te langdradig en doorspekt met te veel details om voor non-fictie door te kunnen gaan, de details maken het geheel ongeloofwaardig.

    Voor degene onder mij: dit is niet zijn debuut.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 5 Ongepaste review?
  • Onthutsend en mooi tegelijk
    • Meeslepend verhaal

    Ondanks dat de hoofdpersoon van het boek, de voormalige SS-er Max Aue, een weinig-sympathiek persoon is, is zijn levensverhaal onthutsend en boeiend tegelijk.
    De manier waarop de weg naar de SS-top langzaam wordt beschreven, een weg die bijna aan elkaar hangt van toevalligheden en niet zozeer het resultaat is van een bewuste keuze, is bijna menselijk te noemen.
    De gruwelijkheden aan het Oostblok zijn niet erg bekend in Nederland, maar dit boek kan dat zeker veranderen.
    Het boek is té lang om in één ruk uit te lezen maar dat zegt verder niets over de aantrekkingskracht van het verhaal.
    Een boeiend en veelbelovend debuut van Jonathan Littell.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Te langdradig

    Zoals al vaker gehoord, is het een indrukwekkend maar langdradig boek.
    Vooral richting het eind begint het erg vermoeiend te worden om het verhaal te volgen. Sommige stukken hadden van mij ingekort of helemaal verwijderd kunnen worden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 4 Ongepaste review?
  • Tegenvaller

    "De Welwillenden" is mij tegengevallen. Het boek is in het begin nog wel interessant waar het speelt in de Oekraïne en Stalingrad, maar het aantal personen dat bij naam genoemd wordt is veel te hoog , alsmede de conversaties en ontmoetingen met deze lieden. Hierdoor raak je als lezer de draad kwijt. Vooral de ervaringen en gedachten van de hoofdpersoon als privékarakter gaan vervelen en zijn soms onsmakelijk. Een wel zeer sterke preoccupatie met poep! Het boek is ook veel te lang en het laatste deel bepaald onwaarschijnlijk. Kortom: een boek dat naar mijn mening te veel geprezen wordt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 3 Ongepaste review?
  • Aangrijpend

    'Tijdens de tweede wereldoorlog klimt Max Aue binnen de SS op tot de hoogste rangen, en daar doet hij wat hij moet doen...' In deze ene zin zit deze volumineuze roman (bijna 1000 blz.) samengevat. De roman is geschreven in de ik-vorm, en die 'ik' (zijnde Max Aue) kijkt terug op zijn leven en naar zichzelf als een afstandelijk - maar niet altijd objectief - waarnemer. Hij beschrijft zonder ingehoudendheid en zonder scrupules zijn aandeel in de oorlog en meer bepaald in de Endlösung, de liquidatie van de Joden. Hij schuwt geen details, hij beschrijft zijn eigen daden en die van zijn medestanders zoals ze zich hebben voorgedaan, zonder ze te willen verdoezelenen soms zelfs met een zeker cynisme. Zo leert de lezer Max Aue gaandeweg kennen: hij is een mens, en hij heeft gevoelens. Hij kan de meest afschuwelijke en onmenselijke daden stellen en daarbij toch tonen dat hij een hart heeft (wie het boek gelezen heeft zal het met mij eens zijn: de passage met het kleine meisje aan de rand van een massagraf is beklijvend en onvergetelijk). Max Aue wéét dat hij fout bezig is, hij beséft dat hij schudig is en hij heeft er ook geen probleem mee om dit toe te geven... Maar zich ervoor excuseren doet hij nooit. Naargelang zijn leven vordert en hij er ogenschijnlijk zal in slagen van te ontkomen aan de naoorlogse wraak van de geallieerden, verandert ook de toon van het boek: die wordt luchtiger en komischer en is bijwijlen zelfs hilarisch. Het einde van het boek is werkelijk hallucinant en parodiërend, maar ik zou ook kunnen zeggen dat het verhaal eindigt op een echte ouderwetse dijenkletser.Het boek is te dik! Het verhaal is absoluut vernieuwend omdat het is geschreven vanuit het standpunt van de 'slechterik' (ik ken geen gelijkaardig werk), maar het is veel te lang uitgesponnen. De auteur geeft blijk van een onvoorstelbare en fenomenale kennis van deze periode, maar hij wil tè nadrukkelijk aan de lezer zeggen: kijk eens wat ik allemaal weet. Ellenlange - zeg maar ronduit vervelende - uitweidingen over het jodenprobleem, over de taal, over de Hongaren, de Bulgaren en de Russen halen alle vaart uit de roman. Wat mij betreft is dit boek, hoe indrukwekkend ook op het vlak van de gedetailleerdheid, sterk overroepen. Het verhaal op zich is zeker boeiend èn indrukwekkend, maar Littell had het over 500 pagina's moeten uitsmeren i.p.v. over 1000. 'De Welwillenden' helemaal uitlezen: het was hard labeur!

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?
  • te gruwelijk om te lezen

    Ben gekomen tot pagina 92. Ik kan er niets aan doen, maar al die gruwelijkheden maakte me misselijk. Ik wil het niet eens meer lezen, wil niet in de huid van de hoofdpersoon kruipen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 5 Ongepaste review?
  • Een lange weg

    Het is een dikke pil om aan te beginnen en het thema zal misschien niet iedereen aanspreken, maar na de eerste pagina's vervagen deze "bezwaren" al snel. Wat blijft is een bijna onbedwingbare behoefte om dóór te lezen. Het boek neemt je mee op een lange en barre tocht door Sovjet Rusland in oorlogstijd en door het brein van Max Aue die - als officier in het Duitse leger - de gruweldaden van WO II optekent en de vertwijfeling die door deze gruweldaden bij hem groeit. Hoewel er zelfs tijdens WO II ruimte blijkt voor liefde, is het boek beslist niet weggelegd voor de teerhartigen. Beslist een aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • mooi maar moeilijk

    Bijna twee jaar had ik uitgekeken naar dit boek. De lovende kritieken op de franstalige uitgave, de prestigieuze prijzen...Vol verwachting begon ik. En inderdaad, het begin is duizelingwekkend goed. Maar dan: eindeloze uitweidingen, enorm gedetailleerde beschrijvingen van allerlei dingen. Het valt me eerlijk gezegd niet mee om te lezen. Geen boek dus om achter elkaar te verslinden. Mooi, maar soms ook taai en moeilijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Schrijnend maar briljant

    Briljant boek. Littell beschrijft het verhaal van Maximilian Aue een duitse SS-officier in WOII. Het boek is te complex om kort te beschrijven, maar hier toch een poging. Het boek laat zien dat goed en fout zich altijd afspelen in een grijs gebied. Na 960 duizelingwekkende bladzijden blijft de lezer verdwaasd achter en is zijn beeld op WOII voorgoed veranderd. Ook al is het plot een "bit to much".

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Pervers,maar begrijpelijk

    Dit boek geeft een duidelijk inzicht in de absurde denkwereld van een SS-officier en van de nazi-ideologie. Je begrijpt hoe men zo ver heeft kunnen komen in het vernietigen van andere volken. Het is volkomen pervers, maar wel begrijpelijk. Je voelt geen sympathie voor de hoofdpersoon Max Aue, maar je volgt hem soms ademloos in zijn belevenissen in de tweede wereldoorlog. Het is een aanrader voor iedereen die inzicht wil krijgen in de absurde denkwijze van de nazi-ideologie en de gevolgen hiervan.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?

Productspecificaties

Auteur
J. Littell
Overige betrokkenen
Jeanne Holierhoek
Taal
Nederlands
Vertaald uit het
Frans
Vertaald door
J. Holierhoek J. van der Meulen Janneke van der Meulen
Oorspronkelijke titel
Les Bienveillantes
Afmetingen
51x243x167 mm
Gewicht
1,27 kg
Verschijningsdatum
december 2008
Druk
1
ISBN10
902956654X
ISBN13
9789029566544

Je vindt dit boek in

Categorieën
Uitvoering
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Verschijningsvorm
Hardcover
Bindwijze: Hardcover
22,50
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Als nieuw
Nieuw en ongelezen.
1 - 8 dagen Tooltip
8.8
Verkoop door EllenMeer
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • 14 dagen bedenktijd
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis
Andere verkopers (10)
Tweedehands
Goed vanaf € 14,00
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden

Vragen en antwoorden worden geladen.

Recent bezochte artikelen

Naar boven