• Nederlands
  • Druk: 1
  • 9789025455576
  • juni 2019
  • Paperback
  • 272 pagina's
Alle productspecificaties

Bianca Boer

Bianca Boer (1976) is schrijver, dichter en schrijfdocent. Ze won de Nieuw Proza Prijs, publiceerde in De Gids, Tirade en Passionate en trad onder meer op tijdens Crossing Border. In 2007 werd haar verhalenbundel Troost en de geur van koffie genomineerd voor de Selexyz Debuutprijs. In 2010 verscheen de dichtbundel Vliegen en andere vogels. Ook schrijft Bianca Boer theaterteksten, bijvoorbeeld voor de locatievoorstelling De paardenmonologen onder regie van Wim Staessens, die te zien was op Oerol 2010. Vliegen en andere vogelsis ook verkrijgbaar als E-book. Op bol.com vind je alle boeken van Bianca Boer, waaronder het nieuwste boek van Bianca Boer.

Samenvatting

Judith worstelt met wie ze is, wat ze wil en waar ze vandaan komt. Meer nog dan dat worstelt ze met haar achtergrond. Zonder vader en moeder groeide ze op bij haar oma, een Auschwitz-overlever. Inmiddels dementeert haar oma en leeft ze steeds meer in haar traumatische verleden. Om dichter bij haar oma te komen en haar verleden te begrijpen, gaat Judith als edelfigurant spelen in een film over de Tweede Wereldoorlog. Maar kan fictie de brug tussen die generaties, tussen slachtoffer en buitenstaander, wel slaan? In Draaidagen richt de verteller zich rechtstreeks tot haar oma. Ze vertelt niet alleen over de dagen op de set, maar ook over oma's jeugd en geschiedenis. Door deze bijzondere vertelvorm zit Bianca Boer niet alleen de lezer dicht op de huid, maar staat ze toe dat Judith haar verwarde oma haar verhaal teruggeeft. En hebben we niet allemaal een verhaal nodig?
Bianca Boer schreef met Draaidagen een ontroerende, ingenieuze debuutroman over trauma, de oorlog, familiebanden en verhalen.

Lees de eerste pagina's

4.7
van de 5
9 reviews
0
0
0
3
6
6
  • goed geschreven
    1
  • mooi verhaal
    1
  • mooie thema’s
    1
  • geschikt voor literatuurlijst bovenbouw vo
    1
  • bijzondere vertelwijze
    1
  • herkenbaar
    1
0
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • In één ruk uit, prachtig!

    Deze roman van Bianca Boer neemt je op indringende wijze mee in het leven van Judith en haar oma. Feit en fictie, de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog, dementie, familie, afscheid en liefde vloeien naadloos in elkaar over en maakten dat ik dit boek in één ruk uitlas. Bijzonder knap gecomponeerd in rake zinnen. Ontroerend en bijzonder. Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    9 0 Ongepaste review?
  • Een bijzondere vertelling
    • geschikt voor literatuurlijst bovenbouw vo
    • bijzondere vertelwijze
    • herkenbaar
    • tweede wereloorlog
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Na een verhalen- en dichtbundel (2007 & 2010) schrijft Bianca Boer haar eerste roman ‘Draaidagen’. Judith stopt met haar studie en besluit, net als vroeger, bij haar Auschwitz-overlever en dementerende oma Nelly te gaan wonen. Om meer te begrijpen van haar oma’s trauma’s en herinneringen besluit ze te figureren in ‘De krankzinnigen’, een film over een joodse psychiatrische instelling en Auschwitz. Zal dit hen nader tot elkaar brengen?

    Boer hanteert een prettige schrijfstijl door korte, beeldende zinnen en hoofdstukken met daarbinnen een afwisseling van drie verhaallijnen: Judith en de beëindiging van haar studie psychologie, Judith en haar oma thuis, Judith op de filmset als figurant. Hierdoor ontstaat er een aangenaam leestempo. Ook doet Boer met iedere verhaallijn iets bijzonders. Zo maakt ze de lezer nieuwsgierig naar de reden waarom Judith gestopt is met haar studie en legt ze een link naar Judith’s eigen verleden. Daarnaast richt Judith zich, vanuit een ik-vertelperspectief, direct tot haar oma: ‘Nini, jij bent de enige die ik ken die zo in eten opgaat dat je alles om je heen vergeet’ (p. 9). Op die manier lees je de liefde maar ook de ergernis die Judith soms ondervindt tijdens het zorgen voor haar oma. De lezer ervaart (of herkent) welke moeilijkheden een mantelzorger ondergaat wanneer diegene zorgt voor een dementerende (groot-)ouder. En dat kan confronterend zijn.

    De vertelwijze bij de derde verhaallijn waardeer ik het meest. De filmopnames worden beschreven alsof de lezer de historische gebeurtenissen, net als Judith, zelf ervaart doordat je de wanhoop, angst, paniek, chaos of verwarring van de personages voelt. De realistische schrijfwijze die Boer toepast, versterkt dit: ‘Hoe hard er geschreeuwd wordt, horen we nu op volle sterkte. Van de anders zo rustige sfeer in het gesticht is niets over. Jammerende patiënten, gekrijs, hysterisch gelach, een hoge uithaal die overal bovenuit komt’ (p. 91). Net als de figuranten kun je soms niet geloven dat dit waargebeurd is. Tevens vond ik deze verhaallijn interessant omdat je een kijkje krijgt in het maken van een film en alle hectiek die daar bij komt kijken. Wie regelt wat? Hoe gaat men om met acteurs en figuranten? Hoe vaak wordt iets opnieuw gedaan?

    Na het lezen van het boek merkte ik dat ik nog wel meer wilde weten over Het Apeldoornsche Bosch (de instelling) en ontdekte ik dat er het een en ander over geschreven is. De auteur had nog wat meer historische informatie over deze inrichting kunnen geven en belangrijke figuren kunnen beschrijven. Daarnaast verklappen de hints omtrent Judith’s studiebeëindiging iets teveel waardoor de lezer als snel een idee heeft wat er is gebeurd.

    Aangezien de film niet chronologisch wordt opgenomen, en dus niet chronologisch wordt verteld, is het heel fijn dat de roman eindigt met een vertelling van ‘De krankzinnigen’. Is Judith uiteindelijk tevreden met het resultaat? Is de band tussen haar en oma Nelly verbeterd? Na dit boek te hebben gelezen kan ik bijna niet wachten totdat het verhaal daadwerkelijk wordt verfilmd.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Indringend, in 1 ruk uit
    • feiten en fictie goed verbonden
    • onroerend pakkend
    • goed verhaal

    Geschreven bij Draaidagen

    Deze roman van Bianca Boer neemt je op indringende wijze mee in het leven van Judith en haar oma. Ze beschrijft gevoel en feit zo mooi dat je er niet aan ontkomt het in 1 ruk uit te lezen. Het grijpt je. Niet altijd even comfortabel maar wel ontroerend bijzonder. Zet je aan tot denken, overdenken Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Draaidagen is een pageturner
    • goed geschreven
    • mooi verhaal
    • mooie thema’s

    Dit is het derde boek van Bianca Boer (1976), maar haar eerste roman. Haar eerste boek is de verhalenbundel ‘Troost en de geur van koffie’ en de tweede de dichtbundel ‘Vliegen en andere vogels’. Ze heeft de opleiding grafisch ontwerpen aan de kunstacademie afgerond en daarna heeft ze de schrijversvakschool gedaan. Ze is schrijver, dichter en daarnaast schrijfdocent bij diverse instellingen.

    De drieëntwintig jarige Judith is net weer thuis komen wonen bij haar drieënnegentig jarige oma als het boek begint. Na twee studies die niet waren wat ze ervan verwachtte, heeft ze met filosofie eindelijk de juiste keuze gemaakt. Helaas maakt ze iets ingrijpends mee, waardoor ze stopt met haar studie en haar vrienden niet meer ziet.
    Nu ze eenmaal weer thuis is, merkt ze dat Nini, haar oma, toch wel hard achteruit gaat en probeert ze haar zo goed mogelijk te verzorgen. ‘Alsof je gewacht hebt met oud worden tot ik het kan zien gebeuren.’ Nini is de enige die ze nog heeft en die altijd voor haar heeft gezorgd, omdat Ella, Judith’s moeder, tijdens de bevalling overleed en er geen vader was.
    Nini heeft in Auschwitz gezeten en tijdens de oorlog haar eerste man en dochter verloren en ze was de enige overlevende van haar familie. Dit heeft haar getekend en buiten een obsessie met eten, had ze ook weinig begrip voor de problemen van Judith. Wat waren die in vergelijking? ‘Ik was er verdrietig over maar ik kon er niet kwaad om zijn.’
    Om naast het huishouden toch iets voor zichzelf te doen te hebben, reageert Judith op een advertentie waarin figuranten worden gevraagd voor een speelfilm over de Tweede Wereldoorlog. De regisseur is iemand die ze zeer bewondert en daarnaast lijkt de film haar een mooie kans om haar oma beter te leren begrijpen. ‘Voor mijn oma is de oorlog geen film.’ Ik staar naar de nerven. ‘Als we draaien ben ik dichter bij haar. Al klopt daar niets van als je erover nadenkt.’
    ‘Daarom is er film. Om je in verhalen te laten geloven.’

    Het boek is geschreven alsof Judith het hele verhaal aan haar oma vertelt, waardoor het een bijzondere lading meekrijgt. De indrukken die je van andere personen opdoet, zijn de indrukken van Judith zelf. Haar leren we het beste kennen, al laat ze het achterste van haar tong niet zien en krijgt de lezer daardoor een indruk van hoe ze is en wat haar echt beweegt. Toch blijft ze geloofwaardig en trekt ze de lezer mee in de zorgen voor haar oma, maar vooral bij haar belevenissen op de filmset. De scènes die gespeeld worden zijn zo levensecht beschreven dat je het helemaal voor je ziet en, heel bijzonder, daardoor ook de gruwelen die de joden zijn overkomen in de kampen. Heel knap hoe Bianca Boer met die perspectieven heeft gespeeld.

    De titel ‘Draaidagen’ slaat op de draaidagen van de film ‘De krankzinnigen’ waarin Judith als edelfigurant speelt. Op het eind van het boek gaat Judith in haar eentje naar de bioscoop om deze film te zien en daar komt ze erachter dat de rol die ze in de film heeft gespeeld, misschien toch anders was dan ze dacht.
    En heel stiekem krijgt de lezer de neiging om te kijken of deze film al op Netflix te zien is; wat knap als je dat voor elkaar krijgt als schrijver.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Prachtig verhaal!

    Een prachtig verhaal over een jonge vrouw en haar oma.

    Het boek gaat over Judith, een jonge vrouw die is opgevoed door haar oma. Deze vrouw heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz gezeten, en dit krijgt steeds meer invloed nu ze aan het dementeren is. Om haar oma beter te begrijpen neemt Judith een figurantenrol rol aan in een film over de Tweede Wereldoorlog.

    Het verhaal is vanuit de gedachten van Judith geschreven, in haar gedachten praat ze soms tegen haar oma. Deze gedachten zijn misschien niet altijd even sympathiek, maar daardoor juist zo goed te begrijpen, en het karakter van Judith komt heel goed tot leven.

    Als lerares geschiedenis hou ik van boeken met een historische kant, in dit boek prachtig vormgegeven door de verhalen van Nini en de scènes die Judith filmt.

    Het verhaal als geheel is goed uitgewerkt en realistisch. Judith maakt misschien vreemde keuzes, maar uit alles blijkt dat ze van haar oma houdt. Judith heeft alleen wat moeite zich staande te houden in de wereld. Dit blijkt uit de stukken waarin Judith aan haar verleden denkt, of als ze iemand tegenkomt uit dit verleden. Judith ontvlucht situaties waar ze geen grip op heeft.

    Ik zou dit boek zeker aanraden

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Lees dit boek!

    Draaidagen is een meeslepend boek, geschreven in een prachtige, vlotte stijl. Al vanaf de eerste pagina leefde ik mee met Judith, een jonge vrouw die is gestopt met haar studie filosofie en als figurant op een filmset gaat werken. De beschrijvingen van de filmset zijn heel levendig. Als je dit boek uit hebt, heb je behalve een roman gelezen óók een film ‘gezien’.

    Het verhaal van Judith – een eigentijdse, zoekende twintiger – is soepel verweven met het verleden: de ervaringen van haar oma in een concentratiekamp en het filmverhaal dat zich ook in de tweede wereldoorlog afspeelt. Draaidagen is een aangrijpend boek, een ode aan het leven en aan de verhalen die we vertellen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een verhaal dat je ontroert en de rillingen geeft

    Ik hou van schrijvers die ook dichten, ze maken vaak mooie zinnen en sterke dialogen. Zo ook Bianca Boer in Draaidagen. Ze heeft al meerdere verhalen- en dichtbundels geschreven. Draaidagen is haar debuutroman.

    Draaidagen gaat over Judith en haar oma, de enige die ze nog heeft. Ze is bij haar oma opgegroeid en verder heeft ze geen familie. Bij de vrienden die ze eindelijk had gemaakt heeft ze het verpest. Ze stopt met haar derde studie en gaat weer bij haar 92 jarige oma thuis wonen, waar ze zelf ook is opgegroeid.
    Haar oma dementeert, dat wordt steeds erger. Judith doet alsof er niks aan de hand is, tegen haarzelf en de omgeving. Net zo lang tot ze niet meer anders kan dan toegeven dat het zo niet langer gaat.

    Judith wordt figurant in een film over de tweede Wereldoorlog om haar oma, die Auswitch heeft overleefd, beter te begrijpen. Ze wil weten wat ze heeft meegemaakt, hoe het is geweest. Door de filmopnames komt ze dichterbij haar, maar ze zou eigenlijk fysiek bij haar moeten zijn. De opnames en de situatie met oma worden steeds heftiger.

    Ze schrijf alsof het een brief aan haar oma is. Vooral de dialogen met wat Judith tegen haar oma zegt, en dan erachteraan wat ze denkt zijn erg mooi. Bianca Boer laat precies zien hoe het in je hoofd werkt, je zegt iets, maar in je hoofd zeg je eigenlijk nog veel meer. De harde waarheid. Verwarring, irritatie en liefde wisselen elkaar af bij Judith.

    ‘Jouw oorlog zal met jou sterven. Ik kan er nog zoveel over weten, tegelijk begrijp ik er niets van.’

    Draaidagen is heel overtuigend geschreven, je voelt vanaf het begin af aan mee met Judith en haar innerlijke strijd. Het wordt goed opgebouwd, je wordt steeds meer het verhaal ingezogen door de twee verhaallijnen die steeds meer samenkomen en in elkaar overlopen. Ik wil een vervolg, weten hoe het Judith verder vergaat. Ik ben op haar gesteld geraakt. We hebben een band opgebouwd.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Draaidagen

    De cover van het boek is eenvoudig en valt daardoor niet zo op dat is jammer,want het boek verdient het om opgepakt te worden en te lezen!
    Draaidagen vertelt het verhaal over Judith en haar oma Ze is bij haar oma opgegroeid en verder heeft ze geen familie. Haar oma is de enige die ze nog heeft. Bij de vrienden die ze eindelijk had gemaakt heeft ze het verpest. Ze stopt met haar derde studie en gaat weer bij haar 92 jarige oma in huis wonen.
    Haar oma dementeert, dat wordt steeds erger. Judith doet alsof er niks aan de hand is, tegen haarzelf en de omgeving. Net zo lang tot ze niet meer anders kan dan toegeven dat het zo echt niet langer gaat.
    Om naast het huishouden toch iets voor zichzelf te doen te hebben, reageert Judith op een advertentie waarin figuranten worden gevraagd voor een speelfilm over de Tweede Wereldoorlog.
    Judith wordt figurant in een film over de tweede Wereldoorlog om haar oma, die Auswitch heeft overleefd, beter te begrijpen. Ze wil weten wat ze heeft meegemaakt. Door de filmopnames komt ze dichterbij haar oma , maar ze zou eigenlijk fysiek bij haar moeten zijn. De opnames en de situatie met oma worden steeds heftiger.
    Het boek een prettige schrijfstijl door korte, beeldende zinnen en hoofdstukken met daarbinnen een afwisseling van drie verhaallijnenHet boek is geschreven alsof Judith het hele verhaal aan haar oma vertelt . Het is een prachtig boek,dat je meteen van het begin in je greep houdt! aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • ‘DRAⱯIDAGEN’ – Bianca Boer
    • beeldend beschreven
    • realistisch
    • prettig leesbaar

    Samenvatting
    Het verhaal begint met Judith die aan de eettafel zit met haar Nini (oma) en zich aan alle altijd herhalende bekende gewoontes irriteert.
    Quote: ‘Nini, jij bent de enige die ik ken die zo in eten opgaat dat je alles om je heen vergeet.’
    Hieruit lees je de ergernis die redelijk ver doorslaat ten opzichte van haar oma maar toch ook haar genegenheid. Haar grootouders hebben haar opgevoed, haar overleden moeder heeft ze nooit gekend en haar vader is onbekend. Haar oma was altijd erg obsessief en Judith kon weinig goed doen het moest perfect zijn.
    Ze is met school en haar vrienden gestopt en woont daardoor weer bij haar grootmoeder. Ze realiseert zich dat haar oma achteruit is gegaan tijdens haar afwezigheid, ze is soms afwezig, angstig en moet in de nacht vaak haar bed uit.
    Quote: ‘De nachten zijn het ergst. Het is stil tot een uur of halfeen. Dan word je wakker en moet je naar het toilet. Vooral ’s nachts heb je last. Je zegt dat liggen niet goed voor je is. Van je gestommel word ik wakker. Ik help je de trap af, als je me laat helpen. Midden in de nacht lijkt alles twee keer zo lang te duren. In de gang is het koud. Op de wc nog kouder.’
    Nu blijft er voor haar niets anders over om haar zo goed mogelijk te verzorgen. Om haar oma beter te begrijpen neemt Judith een figurantenrol rol aan in een film over een joodse psychiatrische instelling en Auschwitz. Haar oma is namelijk een overlevende van Auschwitz!
    Mijn mening
    Het is net of Judith het hele verhaal (in het boek) aan haar oma vertelt, dit is niet altijd op een even aardige manier. Alles wat je leest lijkt wel haar interpretatie te zijn. Ze beschrijft alles levensecht, je ziet het gewoon voor je. Ze verteld haar harde waarheid, maar de irritatie, haar verwarring en de liefde voor haar oma wisselen sterk af in haar relaas.
    Het komt mij heel realistisch over, ook de gruwelen van de oorlog en hoe een film wordt gemaakt.
    Conclusie
    Het boek is zo beeldend beschreven, dat het prettig leest. Naarmate het verhaal vordert wordt je steeds nieuwsgieriger naar hoe ze alles moet gaan bolwerken. Een boek over hoe om te gaan met een dementerende oma van 92 jaar, haar willen begrijpen en daarvoor zo ver gaan om via een filmrol een inkijk in diens leven te krijgen.
    Het gaat ook over verschillende perspectieven!
    Een dikke aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
juni 2019
Aantal pagina's
272 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Bianca Boer
Uitgever
Atlas Contact, Uitgeverij

EAN

EAN
9789025455576

Overige kenmerken

Thema Subject Code
FB

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
21 99
Op voorraad
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
Andere verkopers (4)
Snelste levering
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis
Snelste levering
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 14,50
Tweedehands

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties

* Indien beschikbaar op bezorgadres. Log in voor de mogelijkheden

  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)