Een stad, het meisje en de duivel roman

Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Hardcover
  • 9789025447700
  • Druk: 1
  • april 2018
  • 704 pagina's
Alle productspecificaties

Svealena Kutschke

Svealena Kutschke is in Lübeck geboren en woont tegenwoordig in Berlijn. Een stad, het meisje en de duivel is haar derde roman. Op bol.com vind je alle boeken van Svealena Kutschke, waaronder het nieuwste boek van Svealena Kutschke.

Samenvatting

‘Een stad, het meisje en de duivel’ van Svealena Kutschke is een wervelend familie-epos in de traditie van ‘Buddenbrooks’ en ‘Het achtste leven (voor Brilka)’. Het speelt zich af in Lübeck in 1908. In een koude winternacht wordt Lucie onder wonderbaarlijke omstandigheden geboren. Ze bezit een gave die voor de generaties na haar zowel een vloek als een zegen zal zijn. Tachtig jaar later zal haar kleindochter Jessie zich proberen te bevrijden van die vloek maar ook van de last van haar familiegeschiedenis, die onlosmakelijk verbonden is met de tragedies van de twintigste eeuw. Het is een verhaal van verklikkers en helden, van meelopers en daders, en van een geslacht dat uit de Trave geboren is en gedoemd is om in de Trave te eindigen. De tragedie van de gewelddadige Duitse eeuw weerspiegelt zich in de eigenaardige oude binnenstad van Lübeck, de stad die uiteindelijk ten prooi valt aan de verleidingen van het neofascisme.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
Druk
1
Verschijningsdatum
april 2018
Afmetingen
21,1 x 13,2 x 4,9 cm
Aantal pagina's
704 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Svealena Kutschke
Uitgever
Atlas Contact

Vertaling

Vertaald door
Goverdien Hauth-Grubben

EAN

EAN
9789025447700

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
812 g
Verpakking breedte
132 mm
Verpakking hoogte
49 mm
Verpakking lengte
211 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
2.7
van de 5
Aantal reviews: 41
4
17
11
7
2
  • Ongrijpbaar verhaal
    • Fantasierijk
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal

    Dit boek met een opvallende titel beloofd volgens de uitgever Atlas contact een wervelend familie-epos te zijn in de traditie van ‘Buddenbrooks’ en ‘Het achtste leven (voor Brilka)’.
    Iets wat op voorhand veel goeds beloofd.

    De stad uit de titel is Lübeck, een Noord Duitse Hanzestad, we komen mooie beschrijvingen tegen van deze stad door de tijd heen, en hierbij wordt er vooral een beeld geschetst van hoe de arme inwoners leefden, in bouwvallige huisjes die bereikbaar waren via smalle stegen waar maar net een doodskist doorheen paste.
    In deze stad wordt Lucie onder bijzondere omstandigheden geboren, ze weet te overleven op de buik van haar moeder Magdalena die in de rivier de Trave verdronken is. Al snel blijkt dat Lucie een gave heeft, die nog generaties lang door zal werken, maar vaak eerder een vloek dan een gave blijkt te zijn.

    Behalve Lucie leren we ook haar dochter Freya, diens dochter Jessie kennen en hun mannen.
    Hoewel we van iedereen een goed beeld krijgen zijn het toch vooral Lucie en Jessie die een hoofdrol krijgen, het verhaal wordt aan de hand van hun levens vertelt. Maar over wie nu het meisje uit de titel is blijken de meningen van de lezers uiteen te lopen.
    De duivel uit de titel lijkt niet een duivel te zijn zoals je hem zou verwachten, maar eerder iemand die toekijkt en de verschillende verhalen met elkaar verbindt doordat hij altijd, aan de zijlijn, aanwezig is. Sommige personen zien deze duivel wel, anderen kunnen hem niet zien.
    Die verbindende factor tussen de verschillende draden van dit verhaal is zeker nodig, maar tegelijkertijd moet ik ook toegeven dat enkel de duivel in deze rol niet voldoende is.
    Het verhaal staat bol van de knap verzonnen metaforen en symbolen, mooie poëtische zinnen en wordt gekenmerkt door vele sprongen in de tijd.
    Dat veranderen van perspectief d.m.v. tijdswisselingen kan een boek spanning meegeven maar werkt hier, in mijn ogen, nogal eens verwarrend dit mede omdat het verhaal al vrij lastig is te volgen door de vele metaforen en symboliek.
    Het is voor mij allemaal een beetje te veel van het goede geweest, de schrijfster lijkt een poging gedaan te hebben om zoveel mogelijk mooie stijlkenmerken in haar verhaal te verwerken en is hierin te ver doorgeslagen waardoor het erg moeilijk is het verhaal te volgen. Het wordt niet duidelijk hoe alle elementen die opgevoerd worden in het verhaal thuishoren, ze blijven er vaak een beetje los bijhangen zonder duidelijke betekenis. Hierdoor is het lastig om te vertellen waar het boek nu precies over gaat en te verwoorden wat ik ervan vind.
    Het heeft absoluut sterke elementen, de beschrijvingen van de stad, de oorlogen en de reacties van de personages hierop worden goed weergegeven en zijn echt interessant om te lezen. Ook kon ik wel genieten van de mooie poëtische zinnen, tot op bepaalde hoogte tenminste.
    Iets maakte dat ik wel door wou blijven lezen in dit verwarrende boek, ergens was steeds de hoop aanwezig op een eind waarin alle draadjes samenkomen en het verhaal op zijn plek valt, maar dit bleek op het eind jammer genoeg toch te ontbreken.
    Ik moet dan ook zeggen dat de belofte van de uitgever, wat mij betreft, absoluut niet waargemaakt wordt, deze magisch realistische sage is lastig te vergelijken met ‘Het achtste leven (voor Brilka)’.

  • Ongrijpbaar geschiedenisverhaal
    • Fantasierijk
    • diepgang
    • Moeilijk in te komen
    • te chaotisch
    • vaag
    • onafgesloten verhaallijnen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het boek gaat over vier generaties vrouwen die geboren en getogen zijn aan de oever van de Trave, in een arme wijk die niet zal voorkomen in de boeken van Thomas en Heinrich Mann. Op het einde van de 19de eeuw sterft Magdalena in die rivier die door Lübeck stroomt, maar haar pasgeboren dochter Lucie, die op haar buik ligt, blijft op wonderbaarlijke wijze leven, en zij zal opgroeien bij haar vader Michél. Dankzij haar overleving heeft ze een gave gekregen dan wel een vloek die ze met zich meedraagt en uiteindelijk zal overdragen op haar nageslacht. Aan de rijke kant van de stad vind je de familie van Christoph Petersen, met Josefa en Johan als ouders. Hoewel deze familie in veel betere en comfortabelere omstandigheden leeft, en Christoph en zijn broer Alfons opgroeien, wordt vooral Christoph ook niet door het leven gespaard.

    Christoph zal uiteindelijk met Lucie trouwen en samen met haar hun dochter Freya krijgen. Daarna komt er nog een generatie; de dochter van Freya is Jessie Mertens die van in het begin ook een stem krijgt in het boek. Vanaf het begin verspringt het boek namelijk enorm veel in de tijd en op zo’n manier dat dit erg verwarrend werkt en je daardoor geen goed ‘contact’ krijgt met de verschillende personages. De verhalen van de mannen, Michél de kunstenaar die tegen wil en dank moet vechten tijdens de eerste wereldoorlog, Christoph die aan de kant van de Nazi’s komt te staan tijdens de tweede wereldoorlog net als zijn broer, worden minder vervolgd door vloeken en mysteries en voldoen eigenlijk aan het cliché dat zij minder neurotisch zouden zijn dan de vrouwelijke personages. Ergens is dit toch wel jammer met een vrouwelijke auteur aan het roer.

    Afhankelijk van de periode krijgen de vrouwen te maken met een zwaar verlies door ziekte of vanwege een oorlog, misbruik van drugs, een oudere dokter die naar hedendaagse normen een kwakzalver genoemd zou worden, een marginale omgeving om in op te groeien tijdens de punktijd, psychedelische toestanden, enzoverder. Echt moeilijk om te begrijpen dat deze vrouwen zware levens hebben, is het niet echt. Het kunnen plaatsen van een duivel die in het verhaal door de tijden heen opduikt, is dat dan weer wel.

    Kutschke verwerkt de geschiedenis van de stad wel goed in haar verhaal. Dat is best mooi om te lezen. Je krijgt een prehistorische mythe over de stad te lezen en de Trave krijgt een belangrijke functie in het boek. Ook de verwijzingen naar Thomas Mann krijgen een functie door een vriend van Michél, Willnauer die voortdurend als schrijver probeert aan de bak te komen maar die door Mann steeds ‘voorgestoken’ wordt . Tijdens de tweede wereldoorlog zal deze Willnauer meer en meer gedesillusioneerd worden. De schrijfster steekt echter zoveel symboliek en referenties achter onder andere de duivel, de roggenbuk in de Trave, de namen van haar (vrouwelijke) personages en misschien ook wel de kleuren die ze duchtig rondstrooit in bepaalde delen van het boek, dat de geschiedenis uit deze ‘kroniek’ erdoor wordt ondergesneeuwd.

    De lange beschrijvingen en de soms prachtige, poëtische zinnen zijn knap en beeldend geschreven maar brengen het verhaal teveel uit balans.
    De lidwoorden uit de titel zaaiden ook verwarring. Wie is ‘het’ meisje, want er zijn er verschillende, kan de lezer zich afvragen? En die duivel uit de titel, die blijft over het boek heen zweven, in een onbegrijpelijke functie van vooral waarnemer, want hij krijgt immers geen christelijke betekenis met zich mee.

    Want wat is eigenlijk de rode draad doorheen het verhaal: de vier generaties vrouwen wier levens niet goed aflopen of de sociaal-politieke omwentelingen in onze maatschappij die zich herhalen? Mij blijven in ieder geval deze twee thema’s het beste bij. Het verhaal boet te veel aan kracht in door de gekunsteldheid en had heel wat korter kunnen zijn. Verschillende aangesneden verhaallijnen zijn bovendien niet afgerond aan het einde van het verhaal.

  • Stad uit rook
    • Fantasierijk
    • Ingewikkeld verhaal

    Svealena Kutschke : Een stad, het meisje en de duivel

    Stad uit rook

    Hoewel deze letterlijke vertaling uit het Duits (Stadt aus Rauch) ook wel enigszins mysterieus klinkt, worden hierdoor toch wel een paar problemen voor de Nederlandse lezer opgelost.
    Het eerste deel van de titel “Een stad” levert geen moeilijkheden op . Het is direct duidelijk dat het boek gesitueerd is in Lübeck, een Noord-Duitse Hanzestad. Via terugblikken die her en der verspreid in het boek voorkomen, lezen we over de ontstaansgeschiedenis (vooral mythisch en gebaseerd op folklore) van de stad , maar meer in h'et bijzonder over het wel en vooral wee in de 20ste eeuw, zoals diverse opstanden, de Weimarrepubliek, de beide wereldoorlogen met daarin vooral ook de Jodenhaat, de naoorlogse strubbelingen door botsend links en rechts, de punkbeweging, de immigranten en de teloorgang van idealistische, op seks en drugs leunende jongerengemeenschappen.
    Dit alles als setting van een soort familiekroniek, waarbij vooral de vrouwelijke lijn van vier generaties, die begiftigd met en vooral behekst is door mystieke, metafysische, bovennatuurlijke en dus onbegrijpelijke en onverklaarbare gebeurtenissen. Het meisje uit de titel moet gezocht worden in deze generaties, maar verschillende lezers komen tot verschillende conclusies
    Op de achtergrond speelt dan nog de steeds weer optredende duivel, hoewel deze niet beantwoordt aan de Christelijke opvattingen over deze figuur. Hij bespioneert, volgt, geniet van de “slachtoffers”, maar schijnt niet veel kwaad in de zin te hebben. Bovendien wordt over hem verteld dat hij stamt uit de Middeleeuwen, zodat we over deze raadselachtige figuur liever moeten spreken als “een” duivel.
    Kortom, bij deze titel vormt het gebruik van het lidwoord een struikelblok!

    De mannen in de familie staan vooral centraal tijdens de beide wereldoorlogen, de beschrijvingen waarvan tot de meest geslaagde gedeelten van het boek horen. Een van de meest gedetailleerde karakterbeschrijvingen is die van Christoph, van wie WO II een ander mens lijkt te maken.
    Wat verder veel indruk maakt is het jonge leven in de jaren 90 van het meisje uit de jongste generatie, Jessie. Dit is misschien omdat haar belevenissen het dichtst bij onze eigen tijd liggen.

    Wat het boek lastig te lezen maakt is de onvoorspelbare, abrupte en niet altijd zinvolle aantasting van de chronologische volgorde van de gebeurtenissen. Flashbacks kunnen een boek verlevendigen en verhelderen, maar in dit geval werkt het vervreemdend en doet afbreuk aan het genot, dat men toch aan een boek wil ontlenen tijdens en na het lezen.
    Dit is slechts een zeer summiere weergave van de rijke inhoud van het boek, dat in een beeldende, soms poëtische stijl geschreven is en waarvan vooral de op de geschiedenis gebaseerde gedeelten, zoals het Antisemitisme, dat indrukwekkend naar voren komt in de Kristallnacht en natuurlijk in de oorlogsjaren, zeer indrukwekkend zijn. De psychedelische fragmenten bekoorden minder.
    De karakters, de familieverhoudingen en de diepere persoonlijke gevoelens worden niet altijd even duidelijk uitgewerkt. Veel geluk lijkt hun niet beschoren te zijn. Ook in dit verband vormt de chaotische chronologie een handicap.
    Zeer gemengde gevoelens dus bij het soms wel worstelen door dit lijvige boek, waarbij in het geval van deze lezer het feit dat in feuilletonvorm en als e- book gelezen moest worden niet erg bevorderlijk was voor het begrip. Toch heerst na voltooiing een voldaan gevoel. Een ervaring rijker !

  • Lübeck, stad waar de duivel zich thuis voelt.
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • Ingewikkeld verhaal

    Geschreven bij Een stad, het meisje en de duivel

    Lübeck, stad waar de duivel zich thuis voelt.
    De hoogzwangere Magdalena staat aan de oever van de rivier de Trave. Haar vliezen breken en ze springt in het donkere water haar dood tegemoet. Later wordt haar drijvend lichaam ontdekt, op haar buik een baby, een meisje. Ze leeft. Haar naam is Lucie. We spreken 1908, zijn in Lübeck, Hanzestad in Noord-Duitsland. Een kleine eeuw later, 1992, Jessie, een norse tiener, wordt 18 jaar, ze woont in een schaftwagen bij een gezelschap punkers.
    Dit is de rode draad uit het verhaal: we maken kennis met 4 generaties, te beginnen met de schilder Michel, vader van Lucie, via Christoph, haar man, Freya haar dochter en kleindochter Jessie. Ze wonen in een donker, vochtig achterhuis, te bereiken door een steegje op ‘doodskistbreedte’. Door hun levens krijgen we een beeld van de geschiedenis van Lübeck en uiteindelijk ook van Duitsland. Een woelige tijd, waar twee wereldoorlogen, hyperinflatie, nazisme, Jodenvervolging, en ten slotte neofascisme en vreemdelingenhaat aantonen dat de geschiedenis zich steeds herhaalt.
    Het verhaal komt bij een eerste lezing vrij overrompelend binnen, mij nam het wat tijd voor ik grip kreeg op het verhaal, vandaar een paar kapstokjes:
    Het verhaal is erg anti-chronologisch door elkaar gehutseld, er wordt, soms vrij abrupt , van de ene verhaallijn naar de andere gesprongen, wat verwarrend overkomt. Vandaar is de stamboom aan het begin van het boek wel nuttig. Maar panikeer niet: de karakters en gebeurtenissen zijn erg consequent uitgebouwd, lees rustig het verhaal, geniet van de vele prachtige beschrijvingen en gaandeweg herken je de situaties wel. Dus, niet nodig om de detective te spelen en 500 nota’s te nemen, het komt goed, heus.
    Buiten de, bijna, realistische uitgewerkte verhaallijnen van de hoofdpersonages, treden we ook binnen in de wereld van magie en fantasy, sagen en legenden. Zo is het niet abnormaal dat de geest van de gestorven Christoph op de sofa zit of de geschilderde beeltenis van Lucie haar ogen sluit. Een voorvader versteent geleidelijk, op zijn wangen groeien mosselen (af te wassen met zoet water, kunnen de zoutwater mosselen niet verdragen).
    Een bijzonder figuur is de Duivel. Groot, knap, zwart haar en zwarte baard, helblauwe ogen, gekleed in rokkostuum, afgewerkt met felrood gelakte nagels en lipstick. Vergeet wat je (denk te )weet over een duivel, deze duivel is een unieke schepping van de auteur. Zonder verder veel te verklappen: hij hoort bij Lübeck, heeft geen interactieve rol, is eerder aanwezig als een soort chroniqueur. Nuchtere zielen zullen waarschijnlijk veelvuldig vol ongeloof fronsen, ook bij de strapatsen van Lucie trouwens, maar, geloof me, laat de verbeelding toe en hij wordt je lieveling.
    Tot slot nog een woordje over de unieke stijl van Kutschke. Haar beschrijvingen zijn erg visueel. Ik vermoed dat de schilder Michel en fotograaf Jürgen niet toevallig gekozen zijn, ze beschrijft namelijk erg plastisch, met veel kleur. Je ziet als het ware het verhaal voor je ogen geschilderd. Er komen zelfs twee hoofdstukken voorbij die als een filmscène zijn uitgeschreven.
    Vol lof, bewondering, ben ik voor haar scherpe observaties die ze vertaalt in een poëtische taal. Het is niet moeilijk een citatenboekje op te starten, Zo mooi!

  • Een warrig en duivels werk
    • Fantasierijk
    • geschiedenis
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal

    Een stad, het meisje en de duivel van Svealena Kutschke, is in één woord te omschrijven: bijzonder. In heel veel opzichten. Het is niet heel duidelijk in een bepaald genre te stoppen. Het heeft behoorlijk veel fantasie en lugubere stukken. Het vertelt de geschiedenis van Lubeck en daarmee ook van Duitsland van de 20e eeuw. Het verhaal belooft een familie epos te zijn over vier generaties vrouwen en bevat veel mooie citaten. Al met al heel veel mooie elementen die het tot een geweldig boek zouden kunnen maken, ware het niet dat mooie passages worden herhaald en soms veel te lang door gaan. Het zijn mooie citaten, maar het zijn er te veel. Het is te gekunsteld. Het lijkt of ze te hard heeft geprobeerd. Overdaad schaad en daarmee doet de schrijfster haar eigen verhaal regelmatig te niet. Ook de bijzondere familieverhoudingen, de opvallende gebeurtenissen die verre van realistisch zijn, het vooruit en terugspringen in de tijd, maken het tot een moeilijk te volgen geheel. Dat, in combinatie met de verwarrende relaties in Een stad, het meisje en de duivel, maken het geen prettig leesbaar boek.

    Hoewel de verschillende personages gedurende het boek echt wel vorm krijgen, ondanks dat door de onduidelijke tijdssprongen het soms vaag is over welk personage we lezen, blijft één karakter een mysterie: de duivel. Hij heeft weliswaar een prominente rol gekregen in de titel, zijn rol in het verhaal blijft onduidelijk. Hij is meer toeschouwer en alwetend oog, dan dat hij het verhaal beïnvloed. Wie is hij nou eigenlijk? Is hij nodig om als alwetende verteller alle verschillende tijdsperiodes mee te kunnen maken? Welke relatie heeft hij met het monster in de Trave en met Lucie? Helaas krijgen we daar als lezer geen antwoord op en blijft het een dusdanig groot raadsel dat ook met de fantasie van de lezer niet wordt opgelost.

    Kutschke heeft vrouwen op bijzondere wijze afgezet tegen de mannen. De mannen contrasteren met de vrouwen in het verhaal. Hoewel het lijkt alsof de vrouwen een behoorlijk grote rol krijgen, zijn ze erg passief en laten ze heel veel dingen gebeuren en over zich heen komen. Zo knipperen ze niet met de ogen of praten niet. Ze lijken geen zin of levenslust te hebben, drinken en doen aan drugs. De mannen daarentegen lijken sterker en tenminste iets te doen, zij het niet altijd het juiste, maar proberen toch het verschil te maken.
    Ook al is de houding van de meisjes vrij passief, via hen worden de verschillende perioden uit de Duitse geschiedenis verteld. Op bijzondere wijze heeft Kutschke de Duitse geschiedenis een stem gegeven. We zien met behulp van de personages hoe met de tijd een volk verandert. Oorlog, honger, verdriet en haat vormen een mens en hebben een lange nasleep. We zien de oude stad Lübeck veranderen gedurende de WOI, een stad die in (de aanloop naar) de WOII Hitler welkom heet en jaren daarna het neofascisme kent.
    We zien de gevolgen van de eerste Wereldoorlog. We zien de crisis waarin onder andere brood ontzettend duur wordt en geld geen waarde meer heeft. We zien hoe de haat jegens een volk ontstaat en hoe iedereen zichzelf probeert te redden. We zien hoe het mensen verandert, hoe drank en drugs een rol spelen om alles te vergeten, hoe kinderen met het gemis van liefdevolle ouders proberen te leven. Én we zien welk (destructieve) gevolg dit alles heeft op de meest recente generatie.
    Mijn verwachtingen waren van tevoren hooggespannen. Ik hoopte op een adembenemend boek met bijzondere verhaallijnen die uiteindelijk heel logisch in elkaar zouden vallen. Het verhaal is moeilijk te volgen, de rode draad ontbreekt en geen moment is duidelijk wat er wordt gelezen. Tijdens het lezen zorgde dit voor weinig plezier, het was de hoop op een waanzinnig einde dat me voort liet lezen. De verwarring en onduidelijkheid tijdens het lezen was goed gepraat wanneer het einde adembenemend zou zijn. Helaas bleef dat waanzinnige einde uit.

  • De Duitse geest in drie generaties met een snufje magie
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Ingewikkeld verhaal
    • verspringende verhaallijnen

    Geschreven bij Een stad, het meisje en de duivel

    Een familie-epos in het Lübeck van de 20ste eeuw. Zo zou deze lijvige roman omschreven kunnen worden. Lübeck leent zich kennelijk voor zo'n epos, want in 1901 schreef Thomas Mann ook een roman over Lübeck en een familie. Het verschil zit in de achtergrond. In tegenstelling tot het gegoede milieu van Mann's Buddenbrooks, schreef Kutschke over de armen, de verschoppelingen van Lübeck. Zo ontstond een totaal ander verhaal over dezelfde stad. Drie generaties worden gevolgd in hun, vaak miserabel, leven, toegeschouwd door de goedaardige duivel. 
    Messcherp worden de personages geportretteerd in het sterk veranderde Duitsland. Hun noodlot is een motief dat meandert door de hoofdstukken. De kleurrijke verhalen zijn doorspekt met elementen uit sagen en legenden waaraan Noord Europa zo rijk is.
    Een centrale rol is weggelegd voor de rivier de Trave, die net als het noodlot slingert door het hele boek.
    Door een mirakel wordt Lucie gered uit de dood, haar hoogzwangere moeder koos voor verdrinking in de Trave. In haar ogen was Lübeck 'de hel'. De afbeelding op de cover laat een vrouw zien met lange haren die gelukzalig en onwetend onder water drijft met boven zich een veld van bloemetjes.
    Haar dochter, Lucie, wordt uit de baarmoeder gered, en in liefdevolle herkenning door de duivel opgewacht. Deze leeft al eeuwenlang in Lübeck en maakte de vele hoogte-en-dieptepunten van de stad mee. Hij komt regelmatig in beeld met z'n karakteristieke trekjes. Het moederloze meisje groeit op bij haar vader, hun behuizing is zeer eenvoudig, er is geen enkel comfort en ook de inkomsten van vader laten te wensen over. 
    Om wat spanning aan te brengen lopen de verhaallijnen door elkaar heen. De lezer wordt geacht bij de les te blijven en snel te schakelen bij de wisseling van het decor. Met de stamboom voorin het boek is het makkelijk even terug te bladeren voor het plaatsen van de personages, dat is wel nodig, want er komen nogal wat verschillende namen voor. Afwisselend brengt het verhaal de lezer van de verschrikkingen in WOI via de muitende matrozen in Kiel in 1918 naar onlusten bij een asielzoekerscentrum in Lübeck 1996 en weer terug. In vogelvlucht komt het veranderende Duitsland aan bod met al zijn maatschappelijke gevolgen en keuzes die mensen soms maken. Niet altijd is er sprake van kiezen, soms overkomt hen iets. En soms is er wel een keuze, maar pakt die compleet verkeerd uit omdat de gevolgen niet te overzien waren. 
    Dit boek las ik in feuilletonvorm (mogelijk gemaakt door Hebban) met een groot aantal lezers. Het is een boek dat naar mijn mening het best niet in delen gelezen wordt, maar gewoon in zijn geheel met zelfgekozen rustpunten.
    De auteur heeft jarenlang gewerkt aan het boek en dat is te merken. Een roman met een enorme hoeveelheid details en verhaallijnen, die niet chronologisch verteld worden en het raadselachtige optreden van magische elementen vergt concentratie en continuïteit.
    Voor mij is was het een enorme intensieve leeservaring met duizelingwekkende passages, soms enorm schokkend, maar altijd tot de verbeelding sprekend.
    Ik zal de naam Lübeck nooit meer kunnen lezen of horen zonder te denken aan de vriendelijke duivel die al rokend de stad en zijn inwoners volgt.
    Ik geef ondanks de kritiekpuntjes toch 5 sterren omdat ik ervan overtuigd ben dat een deel van de kritiek te wijten is aan het lezen in feuilletonvorm.

  • Een stad, het meisje en de duivel

    Een stad, het meisje en de duivel van Svealena Kutschke is een boek dat mij met gemengde gevoelens achter heeft gelaten. Ik vind het dan ook heel moeilijk er sterren aan te verbinden.
    Aan de ene kant is het duidelijk dat de schrijfster kan schrijven, sommige stukken uit het boek waren prachtig en beeldend beschreven. Maar aan de andere kant waren ook hele stukken die ik persoonlijk erg langdradig, warrig en vaag geschreven vond. Dit haalde voor mij de vaart uit het verhaal en maakte ook niet dat ik door wilde lezen om te zien waar het verhaal heen zou gaan. Het leek er soms op alsof de schrijfster teveel informatie in het boek wilde stoppen waardoor het geen samenhangend verhaal meer was.
    Het einde was voor mij ook niet duidelijk, ik bleef met meer vragen achter dan dat er beantwoord waren. De gave waarover gesproken wordt in de flaptekst komt (te) weinig aan bod en de vergelijking met Het achtste leven gaat wat mij betreft totaal niet op.
    Toch zoals gezegd is het niet de hele tijd een slecht boek. De mooie stukken waren ook echt heel erg mooi beschreven en zogen mij mee in het verhaal. Laat je dus door mijn gevoel bij dit boek zeker niet weerhouden om het te gaan lezen!

  • Het boek, de lezer en het duivelse dilemma
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Ingewikkeld verhaal

    Dit is het derde boek van Svealena Kutschke (1977) en eentje waar ze een aantal jaar aan heeft gewerkt. De gebeurtenissen in dit boek spelen zich af in Lübeck, wat de plaats is waar Svealena Kutschke is geboren en getogen.

    Het boek wordt aangeprezen als een wervelend familie-epos, maar dat doet het boek tekort of te veel eer aan. Het is een boek zoals er niet veel van zijn en misschien wel geen een. Wat kun je dan wel verwachten van dit boek?
    Het leven van drie opeenvolgende generaties vrouwen en de tijden waarin ze leven worden beschreven in een dik boek, wat het woord familie-epos zou kunnen verklaren. Maar een hele uitgebreide beschrijving van hun levens, hun gedachtes, wensen en verlangens krijgen we niet. Het zijn flarden, tipjes van de sluier.
    Wat staat er dan wel in zo’n dik boek? Als eerste heel veel mooie zinnen en metaforen, als tweede heel veel geschiedenis van vooral het antisemitisme, de opkomst van nazisme en fascisme in Duitsland, toegespitst op Lübeck, waar het verhaal zich afspeelt, en als derde de familiegeschiedenis die begint met het sterven van Magdalena en de geboorte van Lucie, verder gaat met Freya en misschien wel eindigt bij Jessie. Dit alles wordt regelmatig overgoten met een magisch-realistisch sausje, waardoor het af en toe moeilijk is te bepalen wat er serieus genomen moet worden en wat niet. Of toch alles.
    De lezer wordt, vooral door het regelmatig verspringen van de tijd, continue aangemoedigd om er vooral bij te blijven en na te denken over de gebeurtenissen.
    Het is lastig om te bepalen wat nu precies een symbolische functie heeft en wat niet. Zoeken we te veel achter gebeurtenissen en beschrijvingen die gewoon niet meer zijn dan alleen dat.
    En wat is de rol van de duivel, die ook in de titel wordt genoemd. Is hij toeschouwer, aanjager of zet hij juist aan tot dingen?
    Tijdens het lezen van dit boek wordt de lezer constant alle kanten op gedirigeerd en geniet ondertussen van de vele mooie poëtische beschrijvingen. Niet iedereen ziet er hetzelfde in, niet iedereen kan evenveel genieten van dit boek en niet iedereen heeft gelijk.

  • Duivels dilemma
    • Meeslepend verhaal
    • Ingewikkeld verhaal
    • teveel duivel

    “Een stad, het meisje en de duivel” het boek van Svealena is een boek met een niet alledaagse titel. In eerste instantie denk je dat het om een familie-epos gaat. Dat ik ook deels waar, het moeilijke voor de lezer is het feit dat de duivel wel een erg bepalende rol krijgt in het boek, dit in tegenstelling tot mijn verwachting.

    Het verhaal speelt zich af in Lübeck in Noord Duitsland, de stad waarin de levens van Magdalena, Lucie, Freya en Jessie zich afspeelt. Het verhaal wordt niet chronologisch verteld, dat maakt het lezen iets lastiger,, gelukkig is daar de stamboom waar je op terug kunt kijken.
    Lucie wordt geboren op een vreemde plaats en wordt gevonden op de buik van haar dode moeder in de rivier de Trave. Als ze groter wordt trekken de Trave en de duvel aan haar. Haar dochter Freya wordt ook aangeraakt door de duvel en ook haar dochter Jessie krijgt met de aantrekkingskracht van De Trave en de duivel te maken. Ook zij is net als haar oma verslaafd aan middelen. De mannen spelen ook wel een rol maar die is wat minder extreem dan dat van de vrouwen.

    Door het gebruik van zwarte magie, is het voor mij geen boek geworden om lovend over te zijn. Wel kan Svealena mooie zinnen met tegenstellingen maken, waar het boek vol mee staat. Geen hoge notering voor mij.

  • Moeilijk boek
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal

    #kutschkefeuilleton

    Lucy heeft een lastige start in het leven, ze ligt op het drijvende lichaam van haar dode moeder Magdalena in de rivier de Trave in stad Lübeck. Het is begin twintigste eeuw. Lucy wordt opgevoed door haar vader Michel. Ze ziet de duivel. Als ze ouder wordt, gebruikt ze veel drank en morfine. Het is niet altijd duidelijk wat echt is en wat zich in haar gedachten afspeelt, vermoedelijk is het ook voor haarzelf niet altijd duidelijk.
    Lucy trouwt met Christoph en ze krijgen een kind Freya. Freya komt niet veel aan bod in dit boek, is meer een tussenfiguur om een generatie te overbruggen.
    Freya krijgt een dochter Jessie, ook zij heeft iets met de duivel, drinkt veel en gebruikt drugs.
    De rivier de Trave en Lübeck als stad spelen een belangrijke rol in dit boek.

    Dit boek omspant 4 generaties, maar is helemaal niet te vergelijken met bijvoorbeeld Het Achtste Leven van Nino Haratischwili. Het is geen familiesaga.
    Wie graag een boek leest met veel mystieke elementen en symboliek moet dit zeker lezer. Wie graag meer over Lübeck wil weten kan hier ook veel uit halen.
    Persoonlijk viel dit boek mij tegen. Het is een zwaarmoedig boek, veel mysterie en dubbele lagen die ik niet zag en niet begreep. Veel symboliek met kleuren, de duivel. Er hangt letterlijk een donkere schaduw over dit boek.

    Wat me wel beviel was de overeenkomst tussen twee verschillende tijdsgeesten in Duitsland, de tijd voor en tijdens de tweede wereldoorlog met de nazi's en begin jaren negentig met de opkomst van de neo-nazis en de eerste immigranten. Verder ook geleerd dat drank en drugs geen goede combinatie is, sowieso geen goed idee is, maar dat wist ik eigenlijk al.
    Er zitten zeker mooie zinnen en stukken in dit boek, maar die wegen niet op tegen de onduidelijkheid van sommige zaken, het gebrek aan samenhang en de tijdssprongen. Zelfs nu het boek uit is, kan ik amper samenvatten waarover het gaat.

    Bedankt Atlascontact voor het ter beschikking stellen van het boek voor een leesclub.

29 99
Op voorraad
Voor 15:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door JASMIJN BOEKEN snel verzonden
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via JASMIJN BOEKEN snel verzonden
Andere verkopers (15)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 12,50
Tweedehands