Eens ging de zee hier tekeer Het verhaal van de Zuiderzee en haar kustbewoners

Auteur: Eva Vriend
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
Auteur: Eva Vriend
Uitgever: Atlas Contact
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789045036311
  • Druk: 1
  • februari 2020
  • 368 pagina's
Alle productspecificaties

Eva Vriend

Eva Vriend (1973) groeide op als boerendochter in de Noordoostpolder. Als historicus en journalist legde ze zich toe op wat ze zelf ‘plattelands journalistiek’ noemt: grote verhalen uit kleine plaatsen. Ze doceert aan de School voor Journalistiek en werkt voor diverse media. Het nieuwe land werd genomineerd voor de M.J. Brusseprijs.

Samenvatting

Getipt door DWDD-boekenpanel.
"In de goede traditie van Geert Mak. Dit is de vaderlandse geschiedenis zoals je "m heel graag leest. Ontroerend!' – DWDD- boekenpanel

In Eens ging de zee hier tekeer staan vier Zuiderzeefamilies centraal, uit Urk, Volendam, Spakenburg en Wieringen. Aan de hand van hun levensgeschiedenissen vertelt Eva Vriend een groots verhaal over het houvast dat traditie biedt, de veerkracht die vereist is om vooruit te komen en vissersbloed dat kruipt waar het niet gaan kan.
De schilderachtige stadjes rond het IJsselmeer spreken tot de verbeelding, met hun authentieke gevels, vissersboten en pittoreske havens. Hoewel ze onderling sterk verschillen, is er één gebeurtenis die leven en lot van alle kustbewoners met elkaar verbindt. Op 28 mei 1932 werd de Afsluitdijk gedicht. De overheid was ervan overtuigd dat dit Nederland zou opstuwen in de vaart der volkeren. De kustbewoners stonden erbij, keken ernaar en moesten zich zien te redden. Hun Zuiderzee werd het IJsselmeer. Voortaan voeren hun botters uit op een zoetwaterplas. Wat betekent zo'n ingrijpende verandering voor de cultuur, de identiteit en de toekomstdromen van mensen, tot op de dag van vandaag?

Lees de eerste pagina's

4.1
van de 5
Aantal reviews: 14
0
0
2
9
3
  • de geschiedenis van mensen
    • Toegankelijk
    • Mooi vormgegeven
    • Compleet
    • Inspirerend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    In dit prachtige boek over vier families die ooit in vier van de verschillende Zuiderzee stadjes of dorpjes woonden beschrijft historicus en schrijfster Eva Vriend , die zelf in de Noordoostpolder is opgegroeid het leven van deze families voor en na de aanleg van de Afsluitdijk.

    In het eerste deel beschrijft ze in een vloeiende en boeiende stijl hoe deze families leefden en werkten voor de aanleg van de Afsluitdijk. Hoe ze goede tijden mee maakten waarin de prijzen en vangsten goed waren maar ook tijden waarin het sabbelen was en men moeite had om voldoende op tafel te krijgen. Ook de keuzes die men per stadje maakte met het naderen van de afsluiting neemt ze mee en ook waarom of waardoor deze keuzes bepaald werden. Hoe sommigen overstapten op een andere manier van vissen terwijl weer andere vissers weer op zoek gingen naar andere plekken maar ook hoe de keuzes bepaald werden door de visstand en de prijzen die men er voor kreeg. Ook het ontstaan van de Zuiderzeesteunwet en de invloed die deze wet had wordt goed en uitgebreid beschreven.
    Het tweede deel begint met maatregelen die plaatselijk worden genomen om de werkloze of de door werkloosheid bedreigde vissers ander werk te bieden. In Spakenburg wordt bijvoorbeeld een schoenenfabriek binnen gehaald om mensen nieuwe kansen te bieden. Anderen bleven echter vissen, veranderden hun wijze van vissen en verdienden goed doordat de oorlog extra en ander werk bood maar ook omdat de vangsten goed waren en de prijzen hoog. Ondertussen ging het droogleggen van de Zuiderzee door wat betekende dat sommige plaatsen hun verbinding met het IJsselmeer zo goed als kwijt raakten. Na de oorlog vertrokken Urkers deels naar de Noordzee om daar hun beroep voort te kunnen zetten. De ontwikkeling van deze vissers wordt helder en duidelijk beschreven . Ook de risico's die men daarbij nam zowel financieel als menselijk komen daarbij aan bod. Op het IJsselmeer verdwenen geleidelijk aan toch steeds meer vissers. Men zocht ander werk. Deels kwamen er industrieën naar de voormalige visserijplaatsjes. Soms waren het eigen ingezetenen die voor andere werkgelegenheid zorgden en bloeiende bedrijven stichtten. Het ontstaan van Bakkerij ' t Stoepje in deze plaats heeft ook met nieuwe ontwikkelingen te maken.
    In deel drie komen de ontwikkelingen van de laatste 40 jaar aan bod. Weer veel prachtige persoonlijke verhalen over keuzes die gemaakt moeten worden, de problemen in de moderne visserij, de veranderingen in de visserij, het vissersbloed dat kruipt waar het niet gaan kan, de ramp in De Hemel , de invloed van het geloof en de worstelingen waar mensen voor komen te staan en stonden.

    De geschiedenis van Nederland, vooral van het IJsselmeer , de stadjes er om heen en de mensen die er wonen wordt prachtig beschreven in dit boek. Het boek is mede goed leesbaar door de stijl van Vriend. Zij laat de visserijdorpjes en stadjes weer tot leven komen en laat haar verhaal doorlopen tot de huidige tijd. De geschiedenis, met als onderdeel die van de vier vissersfamilies, is zeer het lezen waard. Een echte aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Nu eens karig dan weer overvloedig als het deinen van de zee
    • Toegankelijk
    • Mooi vormgegeven
    • Compleet
    • Inspirerend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De Afsluitdijk lag er al lang en breed toen ik naar school ging, toch ben ik in de aardrijkskundeles opgegroeid met de Zuiderzee en de inpoldering – een staaltje Hollands meesterschap. In die tijd greep mijn oom met beide handen zijn kans en zette zijn fruitteeltbedrijf in de nieuwe polder voort, waar hij al snel z’n conclusie kon trekken: jong land, vruchtbaar land. En de visserij? Geen nood, die ging verder, nu met zoetwatervis in de hodfdrol, zo leerde ik. Dat beeld van voortgang en vooruitgang haalt Eva Vriend in haar boek met de wat afgesleten titel ‘Eens ging de zee hier tekeer’ grondig onderuit.

    Jaren later zag ik Joris Ivens film ‘Nieuwe Gronden’ met scenes van de aanleg van de Afsluitdijk en de opening ervan met toespraak en fanfare, terwijl de noeste werkers op de achtergrond de volgende dag op straat stonden. Daarmee sneuvelde voor mij ook de glans van de dijk. Met verve verhaalt de auteur de ontwikkelingen rondom de Zuiderzee, laat de ontwerpers van de drooglegging aan het woord, geeft de vissers op het zeetje, zoals zij liefkozend zeggen, een stem, opgehangen aan de levens van vier visserijfamilies, verweven met de maatschappelijke ontwikkelingen in ons land. Het maakt haar boek meer dan de moeite waard, al komen de levens van de vier hoofdpersonen niet echt tot leven en blijven de vele namen die Eva Vriend met kwistige hand over de pagina’s uitstrooit in mijn scharrelen op zoek naar hun plek – daarbij helpt het niet, dat de voornamen bijna altijd van vader op zoon overgaan en generatie op generatie stand houden.

    Het water blijft trekken
    Met de proefpolder Andijk krijgen de eerste plannen voor de inpoldering vorm en neemt het Wieringmeer het voortouw door het water prijs te geven ten gunste van nieuw land. De vissers vissen en zelfs met de aanleg van de Afsluitdijk vertonen zij weinig actie om zich op de nieuwe tijden voor te bereiden – integendeel, ze lijken zich steviger dan voorheen vast te klampen aan hun stiel: vissen op de Zuiderzee. En toch, toch redden zij het, ondanks de omwenteling van zee naar meer. Ze helpen elkaar, geven elkaar advies en leren opnieuw vissen. Nu op het zoetwaterzeetje, de ruige Noordzee of zich met moeite in het keurslijf dwingend in de fabriek: een baan op het land, een baan van negen tot vijf, waar het water blijft trekken.

    Veerkracht en liefde voor het water
    Ondertussen laat de overheid weinig heel van haar beloften aan de vissers, die op het nieuwe land geen plek krijgen, en de kustplaatsen, die weinig profiteren van het nieuwe achterland. Pas na acties komt de regering over de brug en dan nog met mate – de nachtwakersstaat, onder minister-president Colijn tot volle wasdom gekomen, legt de bal bij de vissers, die hun hoofd boven water moeten zien te houden. Daarbij helpt hun onderlinge solidariteit en samenwerking en vooral hun veerkracht en liefde voor het water, zo laat Eva Vriend zien. Ondertussen wacht hen met de brexit opnieuw een veranderende toekomst.

    Na haar ‘Het nieuwe land’ over Flevoland kleurt Eva Vriend met ‘Eens ging de zee hier tekeer’ opnieuw een karakteristiek aspect van ons land in – een grondig gefundeerde schets van de vissers, voor wie het leven nu eens karig dan weer overvloedig is als het deinen van de zee.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een geschiedenis van de Zuiderzee
    • Toegankelijk
    • Ingewikkeld

    De omslag belooft “het verhaal van de Zuiderzee en haar kustbewoners”, maar dat komt niet helemaal uit. In plaats daarvan is het een verzameling verhalen over vier families in de vissersplaatsen Urk, Volendam, Bunschoten-Spakenburg en Wieringen, plus een aantal nevenverhalen, die met elkaar een goed beeld vormen van de ontwikkelingen rondom de drooglegging en de gevolgen daarvan voor de vissers en het achterland. Het boek geeft niet echt een chronologisch overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen, maar er wordt niets belangrijks overgeslagen.
    Doordat in het boek regelmatig van het ene verhaal naar het andere wordt gesprongen, wordt er wel wat van de lezer gevraagd om alles te blijven volgen, al zijn de stambomen in de aanhef van het boek wel goede hulpmiddelen.
    De auteur heeft duidelijk veel gesprekken gevoerd met betrokkenen en leeft zich goed in hun situatie in, maar ze weet toch in het boek de nodige distantie te bewaren.
    De nadruk ligt op het vissersleven, maar daarnaast wordt er ook veel aandacht besteed aan de andere ontwikkelingen, ook van mensen die het vissersleven hebben opgegeven om een andere richting in te slaan, al is het niet altijd met evenveel overtuiging of succes. Ook wordt veel aandacht besteed aan de heimwee die velen overvalt nadat ze hebben besloten om de visserij op te geven.
    De negatieve ontwikkelingen (zoals smokkel en drugscriminaliteit) worden niet verzwegen, maar deze worden ook niet op de sappige manier van de sensatiepers behandeld, maar op een ingetogen en objectieve manier. Ook de vissers “die op zee gebleven zijn” worden respectvol beschreven.
    Uit het hele boek blijkt hoe de auteur zich in het onderwerp heeft verdiept, maar hoe zij er toch in is geslaagd een goed leesbaar boek te maken. Ondanks de genoemde distantie wordt het nergens een “droog” verhaal. De personen gaan goed voor de lezer leven en roepen hier en daar ook de nodige compassie op.

    Vond je dit een nuttige review?
    9 0 Ongepaste review?
  • Meeslepend boek
    • Toegankelijk
    • Compleet
    • Inspirerend

    Mooi boek vol prachtige vissersverhalen, verweven met de rijke historie van de Zuiderzee en het IJsselmeer

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Van Zuiderzee naar IJsselmeer
    • Toegankelijk
    • Mooi vormgegeven
    • Inspirerend

    ‘Eens ging de zee hier tekeer’ Eva Vriend. Toen in 1932 de Afsluitdijk tot stand kwam kregen het Westen en het Noorden van Nederland een betere verbinding. Maar voor de vissers in plaatsen zoals Lemmer, Urk, Spakenburg, Volendam en Wieringen was de afsluiting van de Zuiderzee echter helemaal geen verbetering. Hoe moesten ze nu hun brood verdienen? Hoe ze toch overleefden is uitvoerig en uitstekend beschreven door Eva Vriend in haar prachtige boek ‘Eens ging de zee hier tekeer’ Het boek is gebaseerd op het leven van drie vissersfamilies en een familie van landarbeiders die ook vissers werden. Jarenlang hadden de vissers hun beroep uitgeoefend op de Zuiderzee maar door de dijk zou het zoute water langzaam maar zeker veranderen in zoet. Daar kwam nog bij dat het visgebied voor de vissers sowieso kleiner zou worden door de aanleg van polders. Wie echter had gedacht dat de vissers het hoofd in de schoot zouden leggen die had zich toch vergist. Reeds vele jaren, voorafgaande aan de afsluiting van de Zuiderzee en de drooglegging van de polders, bleken de bewoners van de vissersplaatsen hun blik naar buiten te hebben gericht. Zo hadden o.a. veel meisjes uit de vissersgezinnen in vroegere jaren al een betrekking in Amsterdam. Daarmee droegen ook zij een zeer welkom steentje bij aan het inkomen van de vissersgezinnen want de vissers hadden naast rijke jaren ook jaren waarin er weinig werd verdiend en er echt armoede werd geleden. Men bleef echter niet in het verleden hangen maar ze hielden hun blik op de toekomst gericht en zochten hun heil op de Noordzee. De vele problemen zoals de Zuiderzeewet, moeilijke economische tijden en dure dieselolie werden overwonnen door efficiënter te gaan vissen met o.a. grotere kotters, betere netten en andere vismethoden. Degenen die niet in de visserij werkzaam bleven, begonnen een eigen bedrijf aan de wal of gingen werken in de haven van Amsterdam. Maar de meeste vissers hoopten dat hun zonen toch voor de visserij zouden kiezen zodat de traditie van vader op zoon kon worden voortgezet. Eva Vriend heeft met dit prachtige boek de vissersfamilies een plek in de geschiedenis gegeven die ze terecht verdienen.
    Kor Boven Castricum

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mooi stukje geschiedenis
    • Toegankelijk

    In Eens ging de zee hier tekeer vertelt Eva Vriend het verhaal aan de hand van vier familiegeschiedenissen van Zuiderzee families: Cees Hopman uit Spakenburg, Jurie van den Berg uit Urk, Cees van Eekelen uit Den Oever en Kees Kwakman uit Volendam. Met hun verhaal wordt er teruggegaan in de geschiedenis van de voormalige Zuiderzee.

    Het boek bevat een aardig en interessant stukje geschiedenis. Het harde leven op zee toen en ook nu. Doorheen het boek krijg aan de hand van de verhalen van de verschillende families een beeld van de visserij, het droogleggen van de polders en aanleg van de Afsluitdijk. Het boek brengt ook een duidelijk beeld wat de gevolgen daar van waren voor de vissers.

    Vaak zijn boek over geschiedenis ingewikkeld geschreven, maar dit boek leest weg als een roman. Het is echter wel zo dat je je aandacht er wel bij moet houden. Dit komt door de vele namen en bijnamen. Als je daar eenmaal aan gewend bent zit je eenmaal in het verhaal. Een leerzaam verhaal want als geboren en getogen in de polder sta of stond ik er niet bij stil wat het voor de bewoners van de vissersdorpen heeft betekent de drooglegging van de polders.

    Een interessant boek over een bijzonder stukje geschiedenis die lezen meer dan waard is.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Het hart van Nederland
    • Toegankelijk
    • Mooi vormgegeven
    • Compleet
    • Verrassend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Eva Vriend heeft haar onderzoek gebaseerd op archiefstukken en vooral op interviews met mensen uit Urk, Volendam, Spakenburg en Wieringen. Hun stambomen zijn voorin het boek afgedrukt. Thematisch en chronologisch schrijft Vriend haar bevinden op. Drie delen maken die geschiedenis wat overzichtelijker: Oude zee. Nieuw leven. Zonder meer (en dat is een grappige woordspeling). Het is een zeer rijk gedocumenteerd boek, deze studie van Vriend, met foto’s en ook een bronnenvermelding achterin. Het is geen sinecure een samenhangend verhaal te maken uit een groot aantal en uit zoveel verschillende bronnen. De stambomen voorin heb je ook echt wel nodig, want vaak raakte ik toch wel verstrikt in de namen van de mensen die hier genoemd worden en wier levens beschreven worden. De namen kunnen erg verwarrend zijn omdat de kinderen vernoemd werden naar hun grootouders en andere familieleden. Iedere genealoog weet dat je daar erg mee moet uitkijken. In tamelijk besloten gemeenschappen als Volendam en Urk zijn heel veel mensen ook nog familie van elkaar.
    De thematische aanpak zorgt voor veel afwisseling, maar soms had ik wel behoefte aan een wat langer verhaal, bijvoorbeeld over de sociaal-economische ontwikkelingen op langere termijn, of van een bepaalde vissersfamilie. Maar een kniesoor die daar op let.
    Goed boek, goed gedocumenteerd, zeker niet overbodig, en ‘oer-Nederlands’.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Van Zuiderzee tot IJsselmeer
    • Toegankelijk
    • Inspirerend
    • Verrassend

    Voor ons Belgen, die vaak in Nederland gaan wandelen en op vakantie gaan, spreekt het winnen van land op de zee, tot de verbeelding. Dit kennen wij niet in België. Toch niet in die mate zoals dit gebeurde bij het bouwen van de Afsluitdijk waarmee de Zuiderzee het IJsselmeer werd en zo ook het huidige Flevoland ontstond.
    In ‘Eens ging de zee hier tekeer’ schetst Eva Vriend, aan de hand van enkele familiekronieken, de impact op de levens van de families van Cees Hopman uit Spakenburg, Jurie van den Berg uit Urk, Cees van Eekelen uit Den Oever en Kees Kwakman uit Volendam wanneer de overheid beslist tot het bouwen van de Afsluitdijk.
    Door deze deze bouw wordt de Zuiderzee uiteindelijk het IJsselmeer en dienen de van oudsher vissersfamilies, uit te kijken naar nieuwe mogelijkheden om in het levensonderhoud te voorzien. Dit loopt niet altijd van een leien dakje, maar een mens is sterk en best in staat tot improviseren. Zo wordt er vaak verhuisd - het werk/de vissen achterna -, wordt er op nieuwe soorten vis gevist, wordt er door sommigen gekozen om op de meer gevaarlijker Noordzee te gaan vissen enzoverder, maar uiteindelijk blijkt het geen sinecure om de Zuiderzee-wortels zomaar te (ver)breken, laat staan te vergeten.
    Maar dit boek gaat over veel meer. Het gaat niet alleen over het harde leven op zee, het gaat evenzeer over het leven aan de wal, over de tegenstellingen die dit met zich meebrengt. Over de ontwikkelingen in de verschillende dorpen rondom de drooglegging, over de gevolgen hiervan voor zowel de vissers als voor het achterland. Over de gereformeerden en de katholieken, over de hoe mensen uiteindelijk verknocht zijn aan hoe het altijd is geweest en over hoe moeilijk het vaak is om deze banden te (ver)breken. Ondanks dat verschillende er uiteindelijk voor kiezen om het vissersleven te verlaten en een ‘reguliere’ job gaan uitoefenen, blijven de vissers en het vissersleven steeds nabij.

    Uit het hele boek blijkt hoe de auteur zich in het onderwerp heeft verdiept en er goed in geslaagd is een goed leesbaar boek te produceren. Geen pageturner - kan dit wel met non-fictie? - maar een zeer aangenaam boek om lezen, ondanks de vele namen en familielijnen die erin voorkomen.
    Daarnaast is het boek ook een interessant stukje geschiedschrijving. Uit het boek blijkt nogmaals dat Nederland al jaren strijd voert tegen het water, maar uiteindelijk zorgt deze jarenlange strijd er ondertussen voor dat door de hiermee opgedane kennis en ervaring Nederland toch leefbaar is/blijft en uiteindelijk (vooralsnog) niet komt te overstromen.
    Vandaag lijkt alles peis en vree in deze ‘nieuwe’ dorpen/steden, maar het boek geeft je een inkijk dat destijds niet alles van een leien dakje liep.

    Wie geïnteresseerd is mensen, in hun strijd, in (hun) geschiedenis et cetera, raad ik dit boek dan ook zeker aan. ‘Eens ging de zee tot hier tekeer’ is een boek dat ik dan ook met heel veel plezier gelezen heb.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Eens ging de zee hier tekeer, maar die tijd komt niet meer
    • Toegankelijk
    • Mooi vormgegeven
    • Compleet

    Eens ging de zee hier tekeer, de woorden uit het refrein van de Zuiderzeebalade. Het lied ging over het afsluiten van de Zuiderzee en een grootvader zingt er met weemoed over samen met zijn kleinzoon.
    De Zuiderzee was verbonden met het leven van iedereen die aan de Zuiderzee woonde. Al was het voor mensen uit Huizen makkelijker om aan werk buiten de visserij te komen dan andere plaatsen. Dit had te maken met de ligging. Maar in de andere dorpen was het beroep visser iets wat van vader op zoon overging; er was geen andere keus. Een grootmoeder die in Spakenburg woonde, had ronduit een hekel aan de Zuiderzee omdat haar vader “op zee gebleven was” en toch trouwde zij ook met een visser. Er was geen andere keuze.
    Ook wordt het geloof aangestipt, de bewoners rond de Zuiderzee waren heel gelovig. Omdat Jezus ook een visser was, zagen zij hun werk als een Goddelijke opdracht.
    Toen kwam ingenieur Lely. Hij ontwierp de Afsluitdijk, die zoveel zou veranderen, vooral voor de bewoners van de Zuiderzee. Het water werd zoet, maar het had ook consequenties voor de stand van het water. Lang niet iedereen zat er op te wachten. Toch kwam de Afsluitdijk er, vooral toen er in 1916 een enorme watersnoodramp plaatsvond rond de Zuiderzee. Nogmaals niet iedereen was er blij mee. Het had gevolgen voor wonen, werken en cultuur.
    De afsluiting van de Zuiderzee had grote gevolgen voor de inwoners die nu ander werk moesten doen of gingen werken in een ander deel van het land. Hoewel er met de Zuiderzee soms grote armoede heerste, was het een grote stap om te verhuizen.
    Eva Vriend schreef over dit onderwerp, dat Nederland en vooral de Zuiderzee en het leven van de bewoners zo zou veranderen. Dit doet ze aan de hand van 4 families. Een familie komt uit Urk, een uit Volendam, een uit Spakenburg en een uit Wieringen.
    Ze vertelt over 4 huidige inwoners van de plaatsen aan het IJsselmeer en hun voorouders en de impact die de overgang van zee naar meer gehad hebben.
    Omdat Eva Vriend ervoor koos om de bewoners als uitgangspunt te nemen, is het een heel menselijk boek geworden. Het gaat over de mensen en de gevolgen van de afsluiting voor hen.
    Toch is het boek niet erg emotioneel geschreven, er komen duidelijke feiten in voor maar er is wel ruimte voor de beleving en emoties van de bewoners van de Zuiderzeekust. Dat maakt dit boek heel indrukwekkend. Het is geen droge kost, want het wordt verteld door de huidige generatie bewoners en de herinneringen van hun voorouders.
    Het is geen romantisch geschiedenis boek dat ons voorhoudt dat vroeger alles beter was, maar er wordt de lezer ook niet voorgehouden dat het nu beter is. Dat maakt het boek feitelijk en persoonlijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Interessant maar toch
    • Toegankelijk
    • Ingewikkeld

    Het is een leuk boek maar het gekluts met namen is verwarrend/ vermoeiend.
    Het boek dat ik naar aanleiding van dit boek heb gekocht nl "Pittoreske reis langs de dode steden van de Zuiderzee" van Henry Havar is veel interessanter want het verklaart veel van hetgeen Vriend beschrijft.
    Een ding dat echt onvoldoende uitgediept is, is de visserij in de 2e Wereldoorlog op het Ijsselmeer want die ging blijkbaar gewoon door tot mijn verbazing.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een mooie Nederlandse geschiedenis

    Ik heb erg genoten van het boek ‘Eens ging de zee hier tekeer’. Ik wist eigenlijk maar weinig van deze geschiedenis af en de samenvatting maakte me meteen nieuwsgierig, dus ik ben heel blij dat ik dit boek heb mogen lezen namens Atlas. Het boek laat je wegdromen naar de Zuiderzee / IJsselmeer en omdat het vanuit 4 personen belicht wordt leest het heel fijn weg. Ook de foto's die erbij zijn gevoegd, fleuren het toch al boeiende verhaal verder op.
    Het is in het verhaal goed terug te lezen dat de schrijfster zich verdiept heeft in de geschiedenis en veel gesprekken met bewoners heeft gevoerd. Het verhaal is zeer compleet, er worden geen thema’s of gebeurtenissen overgeslagen en ook de negatieve ontwikkelingen worden belicht zonder dit te groot te maken. Het is een mooie verzameling van verhalen van vroeger tot nu. De schrijfster laat de visserijdorpjes en stadjes tot leven komen. De namen konden soms wat verwarrend zijn, omdat er vaak veel vernoemingen tussen zaten, maar door middel van de stamboom voorin het boek was dit terug te zoeken.
    Het is een mooi eerbetoon aan de bewoners rondom het IJsselmeer en ik zou het boek zeker aanbevelen!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Het harde vissersleven
    • Mooi vormgegeven
    • Compleet
    • informatief
    • Ingewikkeld

    Vanuit jeugdsentiment wilde ik dit boek graag lezen. Vroeger togen we elke zomer met de domp vanuit Hoogmade naar Friesland via het IJsselmeer en/of de Randmeren. Een van die keren ben ik ook afschuwelijk zeeziek geweest vanwege een storm op het IJsselmeer; ik kan me de korte golfslag die diverse keren wordt genoemd nog levendig herinneren.
    Het boek kent op zijn tijd ook een beetje een korte golfslag, als de auteur de lezer overstelpt met feitjes, namen en bijnamen (en dat zijn er veel!) en allerlei zijpaden en -paadjes. Op andere momenten kun je weer heerlijk lange slagen maken in een verhaal. Je ziet het harde leven van de vissers rondom de Zuiderzee bijna voor je, altijd bezig, altijd schrapen om de eindjes aan elkaar te knopen en dan opeens weer tijden met goede vangsten. Je krijgt een beetje een idee van de verschillen tussen de plaatsen aan de oost- en de westkust. Je gaat begrijpen waarom de sociale cohesie in die dorpen en op de eilanden zo groot is. Invoelend wordt beschreven hoe er gesold wordt met de vissers als eerst de Afsluitdijk en daarna de polders worden aangelegd, hoe er over in plaats van met hen wordt gepraat. Iedere keer weer komen de vissers in de knel, door de vis, de overheid of Europa. De persoonlijke verhalen van Cees, Jurie, Jan en alle anderen zijn bij vlagen aangrijpend. De foto's tussendoor geven die mannen en vrouwen een gezicht. En dan, opeens, is er weer zo'n storm aan feitjes en weetjes en zijlijnen. Misschien heeft de auteur bewust hiervoor gekozen, op mij maakt het de indruk van afgeraffeld werk en onvoldoende redactie. Zonde.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Boek met maatschappelijke importantie
    • Compleet
    • Inspirerend
    • veel feiten en feitjes

    Recensie boek Eva Vriend

    Het is een zeer lezenswaardige boek. Aan de hand van het verhaal van gewone mensen wordt de geschiedenis van ‘hun’ Zuiderzee op sublieme wijze beschreven. Het is uitermate boeiend om te lezen hoe vier generaties vissers omgingen met de veranderende omstandigheden. Het dichten van de Afsluitdijk heeft verstrekkende gevolgen voor hun families. En die gevolgen zullen generaties doorwerken. Het boek gaat over overleven, vindingrijkheid en het vermogen je aan te passen. Maar ook over woede en onmacht. Want wat als je niet het vermogen en de omstandigheden hebt om je aan te passen? En als je aanloopt tegen de muren van de bureaucratie van de overheid en uitvoerende instanties. Hun verhalen zetten je aan het denken over de ideologie van de maakbare samenleving. En hoe de vooruitgang van een natie tegelijkertijd een deel van de bevolking, in dit geval de Zuiderzeebewoners, benadeelde en tot radeloosheid veroordeelde. Hoe destijds, in 1931, groepen naar Den Haag trokken. Zie het beeld voor je van 100 Urker Vissersvrouwen in klederdracht voor het pand van de Rijksdienst aan het Rokin in Amsterdam. Uit bittere noodzaak. Door het lezen van dit boek ging ik me meer en meer realiseren dat er parallellen zijn met ontwikkelingen in onze huidige samenleving. Ook nu voelen gewone burgers en beroepsgroepen zich vermalen in het vooruitgangsdenken. Ook nu blijkt adaptatie van de veranderende omstandigheden een lastige. Zoals de visserij in het bloed en de genen van de mannen zat, die net als vissen niet goed gedijen op het droge. Zo geldt dat nu bijvoorbeeld ook voor onze boeren. En wat te denken van de Groningers. Gedurende het lezen van dit boek ging ik beeldend de overeenkomsten zien tussen alle perikelen rondom de overgang van Zuiderzee naar IJsselmeer en de huidige situatie in Groningen. We kunnen relevante lessen trekken uit dit boek. Daarmee heeft Eva Vriend een boek geschreven met maatschappelijke importantie.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De vis wordt duur betaald
    • Toegankelijk
    • Compleet
    • Verrassend
    • interessant
    • goed gedocumenteerd
    • breedvoerig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Op veel weekmarkten kom ik ze tegen: viskramen uit Bunschoten-Spakenburg, Volendam of andere vroegere Zuiderzeedorpen. Vaak met lange rijen ervoor, want Nederlanders lusten wel een visje. Gebakken of gefileerd, gerookt of vers. Dat is al eeuwen zo.
    De kramen dragen steevast bekende namen uit de visserijbranche. Hoe komt dat die families zich al zolang staande weten te houden en waar komt die liefde voor de visserij vandaan?
    Dat moet ook Eva Vriend gedacht hebben toen zij het verhaal wilde vertellen van de bewoners van de kleine dorpen aan wat nu het IJsselmeer is. Zij leefden van de visvangst, in goede en slechte tijden.
    Wat dreef hen om, eenmaal ontworsteld aan de armoede, dat slopende bestaan vol te houden en generaties lang een -soms meer dan belegde - boterham te willen verdienen? Het was immers een risicovol vak om dag in dag uit, vis aan land te moeten brengen om het vaak grote gezin te onderhouden. Over de stoere, ondernemende en minder ondernemende vissermannen uit hechte, gesloten en veelal zwaar godsdienstige gemeenschappen, gaat dit boek. Het toont een flink uitgesponnen en goed gedocumenteerde sociaal-economische geschiedenis van 4 families uit toonaangevende kustdorpen, waarin de onderlinge verbanden een allesoverheersende rol spelen, waarop ook de politiek steevast zijn invloed uitoefent.
    Veranderingen die zich voordoen worden door de gemeenschap opgevangen. Zoals de aanleg van de afsluitdijk de zee tot meer omtoverde, met alle gevolgen voor ecosysteem en wijze van bevissing van dien. De jaren met slechte vangsten, de stormen en klimatologische omstandigheden, de noodzakelijke technische ontwikkelingen: het appelleerde eens te meer aan de godsdienstige inborst en aan de flexabiliteit èn creativiteit van de mensen die het betrof.
    In veel gesprekken is de levenshouding van de nog in leven zijnde vissers in beeld gebracht, hun wanhoop en zorgen, hun euforie, motivatie, dromen en hun geloof. Met liefde, èn voor een beter begrip van deze speciale beroepsgroep opgeschreven.
    Voor iemand die in een Visserstraat is grootgebracht, zonder verder enig benul van de visserij - behalve dan dat die het vrijdagse maaltje leverde- was dit boek een boeiende ’eyeopener’ en interessant leesvoer.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
februari 2020
Afmetingen
23,1 x 15,1 x 2,7 cm
Aantal pagina's
368 pagina's
Illustraties
Met illustraties

Betrokkenen

Auteur
Eva Vriend
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789045036311

Overige kenmerken

NUR code
680
Subtitel
Het verhaal van de Zuiderzee en haar kustbewoners
Thema Qualifier Code
1DDN-NL-F
Thema Subject Code
NH

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Periode
ca. 1800-1910
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Nieuw verschenen, Gezien in de media
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
24 99
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
Andere verkopers (5)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 18,99
Tweedehands

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Vaak samen gekocht