Auteur: Michiel Smit
Uitgever: Atlas Contact
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789045031446
  • Druk: 1
  • juli 2018
  • 336 pagina's
Alle productspecificaties

Michiel Smit

Michiel Smit (1989) groeide op in Haarlem. Vanaf de brugklas werd zijn normale leven steeds meer verdrongen door beeldschermen en virtuele werelden. Hij studeerde aan het Amsterdam University College en doet nu een master Neuroscience aan de Vrije Universiteit. Op bol.com vind je alle boeken van Michiel Smit, waaronder het nieuwste boek van Michiel Smit.

Foto Fjodor Buis

Samenvatting

In het boek "Gameboy' vertelt Michiel Smit het persoonlijke verhaal van zijn gameverslaving. Vanaf het moment dat Smit als vijfjarige een gameboy krijgt, is hij verloren. Wat begint als een potje gamen op de achterbank verandert sluipenderwijs in nachtelijke sessies in de computerkamer. De tweedimensionale spelwerkelijkheden leggen steeds meer beslag op zijn geest. Zelfs wanneer hij met vriendjes buiten speelt of zich op school staande probeert te houden, wordt hij gedreven door de binaire realiteit van computergames. Winnen-verliezen, leven-dood.
Ondertussen functioneert hij toch nog zo goed dat niemand herkent wat er met hem gebeurt. Terwijl zijn gedachten duisterder worden en menselijk contact hem steeds moeilijker afgaat, lijkt er van buiten niet veel meer aan de hand dan dat hij een lastige puber is. Het omslagpunt komt wanneer hij als student college krijgt over het verslaafde brein. Opeens begrijpt hij waarom zijn leven steeds maar vastloopt in dezelfde patronen, en ook dat het niet te laat is er iets aan te doen.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
juli 2018
Afmetingen
21 x 13,5 x 2,7 cm
Aantal pagina's
336 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Michiel Smit
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789045031446

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
417 g
Verpakking breedte
134 mm
Verpakking hoogte
27 mm
Verpakking lengte
215 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Gezien in de media
4.6
van de 5
Aantal reviews: 45
0
2
4
6
33
  • gameverslaving

    Gameboy vertelt het leven van Michiel Smit, een jochie dat op 5-jarige leeftijd een gameboy van zijn ouders krijgt. De ontwikkelingen op computerspelgebied gaan heel snel en gedurende de jaren komen er de mooiste spellen en voor zijn 7e verjaardag krijgt hij een Nintendo Entertainment Systeem. Met o.a. Super Mario, Star Wars en Donkey Kong gaat er nieuwe wereld voor hem open:

    ‘Games veranderden alles. In plaats van onder het juk te zitten van de volwassenwereld had ik nu werelden waarin ik zelf absolute macht ervoer.’

    Michiel vindt het lastig dat hij in het dagelijks leven nooit ergens het beste in is. Hij doet overal aan mee maar als hij niet snel heel goed ergens in blijkt verliest het zijn aandacht. Hij laat zich ook zeker niet bijsturen hierin door bijvoorbeeld leraren of sportcoaches. Vriendjes heeft hij wel maar hij kan er slecht tegen als vriendjes iets beter kunnen dan hij of als de meisjes hen leuker vinden dan hem. Wanneer hij naar de brugklas gaat is hij brutaal en erg aanwezig in de klas, hij zorgt dat hij veel aandacht krijgt. Hij denkt dat hij het helemaal gemaakt heeft en de bink van de school is maar niets is minder waar….. In deze periode maakt hij kennis met computerspellen waar je via internet met mensen over de hele wereld kan spelen. De spellen worden ook steeds mooier en realistischer. Omdat het in het dagelijks leven niet allemaal zo loopt zoals hij zou willen gaat hij steeds vaker gamen.

    ‘Ik moest iets zijn, iets eigens, bestand tegen de bijtende oordelen van de rest. De zucht daarnaar was overweldigend en ik kon die blijkbaar allen bevredigen door te gamen’

    Gek genoeg heeft hij al vrij snel zelf door dat al dat gamen niet goed voor hem is, dat hij door steeds minder contact met vrienden steeds verder buiten de groep terecht zou komen. Maar toch blijft het gamen aan hem trekken, vind hij daar juist wel de voldoening die hij in de echte wereld niet lijkt te kunnen vinden. Hij heeft een brede interesse in allerlei zware maatschappelijke problemen maar vindt de lessen op school veel te oppervlakkig om later dit soort zaken aan te kunnen pakken. In de game-wereld onderneem je tenminste actie en schakel je slechte zaken uit zodat iedereen weer normaal verder kan.
    Alles wat hij onderneemt is een ware kwelling voor hem, hij heeft ook de neiging alleen te zien wat hij niet kan en niet wat hij allemaal wel kan. Als hij gaat studeren en op kamers gaat neemt zijn game-verslaving ernstige vormen aan. Zo ernstig dat hij er wel eens aan denkt om een einde aan zijn leven te maken. De mensen om hem heen hebben er echter geen flauw benul van dat het niet goed gaat met Michiel, hij weet dit heel goed te verbergen door zich te storten op overmatig sporten bijvoorbeeld.
    Voor iemand die niet bekend is met deze problematiek zijn sommige stukken erg lastig te begrijpen. Daarentegen is het wel goed om te lezen hoe het kan dat een normale jongen die alles heeft wat zijn hartje begeert toch zichzelf volledig kan verliezen in een verslaving. In dit geval een game-verslaving maar het had net zo goed een andere verslaving kunnen zijn. Tijdens zijn studie woont hij een college bij over depressie en verslavingen en dan valt voor hem het kwartje. Voor de ‘gewone’ lezer wordt het hier wel een beetje te “technisch” als uitgelegd wordt waar een verslaving nu precies vandaan komt en hoe deze in elkaar zit. Het college is voor Michiel een en al herkenning en hij besluit werk van zich zelf te gaan maken.

    De schrijfstijl van het verhaal is op zich losjes maar soms ook erg gejaagd. Als lezer heb je soms het idee als een razende door het leven van Michiel te gaan, misschien geeft dat dan wel weer juist goed de onrust van de schrijver weer… Als niet-gamer is het soms ook lastig het jargon van de spellen te begrijpen, maar het is niet onoverkomelijk om het verhaal te volgen.

    Een interessant boek, zeker gezien de recente discussie over de erkenning van gameverslaving; kan het als een psychische stoornis gezien worden?

    Vond je dit een nuttige review?
    11 0 Ongepaste review?
  • Gamen is niet onschuldig
    • Toegankelijk
    • Inspirerend
    • Verrassend
    • grote maatschappelijke relevantie
    • oprecht en uit het hart
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    In Gameboy beschrijft Michiel Smit op indringende wijze hoe gamen zijn leven vanaf 12 jaar is gaan beheersen. Het verhaal is indringend en verpletterend herkenbaar als je met gameverslaving te dealen hebt. Het verhaal begint als Michiel 5 jaar oud is en een Gameboy spelcomputer cadeau krijgt. Dit eerste apparaat was voor heel veel ouders in die tijd de uitkomst om voor hun kinderen verveling te verdrijven, bijvoorbeeld tijdens lange autoritten. Er leek niets kwaads in te schuilen. Zowat iedereen werd gefascineerd door de leuke mogelijkheden van deze microcomputer. En, bijna alle kinderen deden mee: het was gezellig en af en toe ook leerzaam.
    Michiel neemt je in zijn boek mee in de ontwikkeling van gamen, en dus ook in zijn gamegedrag. Je voelt haast als lezer hoe de wereld van het spel de aandacht opzuigt. Hoe elk gewonnen level een uitnodiging is om verder te gaan, maar elk verloren potje leidt tot een verbeten poging het verloren terrein weer in te halen. En dan, als hij 13-14-15 jaar oud wordt, blijkt het gamen in de plaats te zijn gekomen van tal van activiteiten in de echte wereld zoals buiten spelen, sporten, gewone gesprekken op school. Zijn sociale leven zakt in. Daarbij speelde ook een rol dat hij als superslimme jongen gepest werd door zijn leeftijdsgenoten. De virtuele gamewereld werd zijn veilige thuis.
    Zijn ouders hebben dit alles - ook al maken ze zich zorgen - niet door, en zien niet aankomen dat hun zoon een eenzame en ongelukkige puber wordt die steeds vlucht voor zijn onvermogen om zich fijn te voelen in de echte wereld. De angel, zich niet gezien voelen komt niet over het voetlicht. Hij zakt in een ernstige depressie; ook omstanders en betrokkenen zien het niet.
    Gelukkig blijkt het brein plastisch, zoals de volwassen Michiel later als neurowetenschapper ontdekt: na radicaal stoppen met gamen begint hij langzaam – het duurt jaren – aan een inhaalslag in zijn ontwikkeling, een nieuwe weg naar harmonie en geluk. Dan ontstaat ook de ruimte om verdriet en woede jegens zijn ouders en zichzelf te verzachten met vergeving. Maar het verdriet om de verloren jaren is een blijvende wond.
    De schrijfstijl van het boek is als de geest van Michiel: snel, haast manisch, en de tekst verdrinkt soms in het spel. Als lezer heb je het idee het razende brein van Michiel mee te maken. Als niet-gamer is het dan soms lastig het jargon van de spellen helemaal te begrijpen, maar het brengt het gevoel goed over en het is niet onoverkomelijk om het verhaal te volgen. Het is geen literatuur, maar een onuitwisbare impressie van het door gamen bezeten brein. En vaak verbluffend herkenbaar als je zelf ervaringen hebt met gevaren en gevolgen van excessief gamen.
    Een zeer aanbevelenswaardig boek voor ouders, opvoeders, mentoren, leerkrachten, journalisten, huisartsen, internisten, maatschappelijk werkers, psychologen, psychiaters, begeleiders in de psychosociale zorg, politici, beleidsmakers, vertegenwoordigers van de game-industrie.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Herkenbaarheid voor en door gamers
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • herkenbaar

    Voor mij persoonlijk, en ik denk voor veel mensen uit dezelfde generatie, een heel herkenbaar boek!
    De herkenbaarheid maakt het juist een interessante reflectie naar je eigen jeugd en wellicht zelfs naar jezelf in het heden. Als generatie-genoot van de schrijver weet ook ik nog precies wanneer ik mijn eerste Game Boy kreeg en hoe het gamen sindsdien mijn leven nooit meer heeft verlaten. Ik ben dan wel nooit in een depressie of iets daarbij in de buurt terecht gekomen maar ik herken zeker bepaalde aspecten van de verslaving en heeft me zelfs doen realiseren dat ik waarschijnlijk nu ook nog deels verslaafd ben.
    Ik ben nooit een enthousiast lezer geweest (echter heb ik dit boek in korte tijd uitgelezen, alsof ik een goede videogame speelde), gamen was en is altijd toegankelijker en zeker nu is het altijd beschikbaar... Toentertijd (bij de introductie van de eerste consoles etc) was er uiteraard niets of nauwelijks iets bekend over gamen en de verslavende werking ervan. Hedendaags is het niet meer weg te denken en is er zoals hij, beklemmend, beschrijft nauwelijks meer aan te ontsnappen. Juist om die reden vind ik het een confronterend boek, gamen komen we niet meer omheen in de huidige samenleving, maar dit laat wel zien dat we het niet onbesproken kunnen laten.
    Ik heb niks tegen gamen op zichzelf, integendeel, maar omdat het maar groter en beter wordt, zeker nu met bijvoorbeeld Virtual Reality moet er ook besef komen over de effecten ervan en hoe daarmee om te gaan. Dit boek geeft dat vanuit een erg persoonlijk perspectief weer en geldt daarmee in mijn optiek ook als een waarschuwing over de effecten die MOGELIJK kunnen voorkomen. Een goede gewaarwording voor gamers zelf en naasten van gamers. Daarnaast ook voor gamers ook erg leuk om te lezen vanwege de herkenbaarheid, er zijn weinig QR codes die ik heb hoeven scannen:)

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • Een boek dat ieder ouder zou moeten lezen
    • Heldere boodschap

    In onze wereld vol technologie, waar we ons zorgen maken dat kinderen te lang achter een apparaat zitten, is soms een kijkje achter de schermen bij iemand die gameverslaafd is geweest goed om een beter beeld te krijgen van het ontstaan de ontwikkeling en de mogelijke oplossing van een verslaving. Michiel Smit geeft inkijkje en het is zeker de moeite waard.

    Michiel kreeg toen hij vijf was een Gameboy. Na zijn eerste kennismaking met de Gameboy blijft Michiel aangetrokken tot games. In de echte wereld kan Michiel in zijn ogen niet echt meekomen met zijn vrienden, zij kunnen beter voetballen, skateboarden, streetdancen en contact maken met meisjes. Hierdoor duikt Michiel steeds meer in de gamewereld waarin hij wel de beste kan zijn, een wereld waarin de regels en de grenzen heel duidelijk zijn. Toch voelt hij naarmate hij ouder wordt zich niet meer gelukkig met zijn games, het wordt steeds meer een vlucht uit de echte wereld. En in die echte wereld wil hij bij kunnen dragen aan de verandering van de maatschappij, hij maakt zelfs de keuze om twee studies tegelijk te doen. Naarmate zijn studie vordert komt Michiel er achter wat er met hem aan de hand is en komt hij achter het hoe en waarom van zijn verslaving.

    De schrijver vertelt het verhaal in de eerste persoon, hierdoor krijg je ook een inkijkje in de gedachtegang van Michiel, hierdoor begrijp je als lezer de puzzelstukjes beter plaatsen in het grotere geheel. Het boek is opgedeeld in vijf hoofdstukken welke weer onderverdeeld zijn in paragrafen. Binnen de hoofdstukken voelt de overgang van de ene naar de andere paragraaf soms alsof je in een game zit, je moet dan eerst even de omgeving verkennen, de plaats bepalen, voordat je verder kunt.

    Het lezen van dit boek geeft een beangstigend beeld van hoe het er aan toe kan gaan bij iemand met een gameverslaving. De stukken waarin Michiel zijn geestelijke toestand beschrijft zijn aangrijpend en meeslepend. Ook geeft Michiel een mooi tijdsbeeld met alle games die hij heeft gespeeld en de bijbehorende commando’s. Hij weet het gevoel van de lezer wel te beroeren met zijn verhaal. Een boek dat iedere ouder zou moeten lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Herkenbaar en verrassend pakkend
    • Overzichtelijk
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap

    Een meeslepend verhaal met veel herkenbare punten als ex game verslaafde. Smit laat een duidelijke boodschap achter in zijn boek, die de lezer op het puntje van zijn stoel laat zitten: de directe beloning van gamen komt betreft snelheid, niet overeen met de werkelijkheid, wat leidt tot de laissez-faire houding die we vandaag de dag veel terug zien bij jeugd en jong-volwassenen. Dit boek is vooral interessant om te lezen als ouder die geen raad weet met zijn/haar gamende kind, tegelijkertijd angstaanjagend herkenbaar voor mensen die een geschiedenis hebben, of huidig verslaafd zijn aan gamen of andere middelen die de psyche tot pulp brengt.

    Voor de niet gamer zijn de qr codes een prettig middel om een beter beeld te krijgen van de desbetreffende referenties die smit gebruikt in het boek.

    Wel heeft Michiel een handje om wat gehaast over te komen, wat als onprettig kan worden ervaren als lezer.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Originele kijk
    • Heldere boodschap
    • Volledig

    Michiel Smit -Gameboy

    Dit boek laat je kennismaken met de wereld en het leven van iemand, die verslaafd is. Je kunt het vaak niet aan mensen zien, maar ze zitten vreselijk in de knoop en het lijkt alleen maar erger te worden. Zeer aangrijpend verhaal.

    Michiel krijgt een gameboy als hij nog op de basisschool zit. Hierdoor gaat de gamewereld voor hem open. Hij gaat steeds meer gamen, kan er niet mee ophouden. Zijn sociale leven zakt in en zijn relatie met zijn ouders is aan het afbrokkelen. Hij probeert er steeds weer mee te stoppen. Hierdoor gaat hij meer sporten en meer sociaal doen, maar hij is de grip op de realiteit totaal kwijt. Hij zakt in een ernstige depressie en niemand ziet het aan hem.

    Dit boek gaat over eenzaamheid, gevoelens, jezelf verliezen en kracht. Het heeft mij diep geraakt en leest echt vlot. Het leest als een waargebeurd verhaal en dat is het ook. Echt knap, dat je jezelf zo bloot durft te geven als auteur!

    Dit boek laat je heel goed zien wat een verslaving met je hersenen doet. En vanuit het oogpunt van de verslaafde zelf, is dat toch een origineel beeld.

    En het kan best dichtbij komen. We hebben allemaal wel eens uren zitten gamen, maar wij konden het loslaten op een moment. Voor mijzelf begon de computer wereld ook met een gameboy.
    Als je in de jaren 80 bent geboren, kun je veel dingen herkennen. En je gaat jezelf nu afvragen of techniek tegenwoordig ook niet verslavend is. Want kun jij je losrukken van je telefoon?
    Ik geef het boek 4****

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Must read voor ouders en gamers
    • Heldere boodschap
    • Volledig

    Het boek gaat over te slimme jongen die zich heeft verloren in de wereld van games. Vanaf jonge leeftijd trekt Michiel alles in twijfel waaronder autoriteit. Hij is nergens echt op zijn plek en voelt zich onbegrepen door zijn leeftijdsgenoten. Dit zorgt voor een sociale kloof tussen Michiel en zijn directe omgeving. De enige plek waar hij zich echt oppermachtig voelt is tijdens het gamen.

    Michiel weet op een prachtige wijze te beschrijven hoe iemand zich kan verliezen in een verslaving en vooral wat daar de gevolgen van zijn. Voor hem was dat games maar het heeft betrekking op elke vorm van verslaving.

    Voor mij als personage uit het boek zet het heel veel zaken in perspectief. Gedurende onze jeugd waren we vaak samen en was het bij Michiel bijna altijd zo dat als het hem niet beviel hij gewoon naar huis ging. Ik heb dat altijd raar gevonden maar eerder vanuit een asociaal oogpunt dan een verslavingsoogpunt. Het kwartje was bij ons als vrienden nooit gevallen wat aangeeft hoe ernstig een verslaving kan zijn en wat het met een mens doet. Dat je in staat bent om ongeveer 7 jaar zo verslaafd te zijn aan iets zonder dat je vrienden daar enig idee van hebben is bizar.

    Het is af en toe wat technisch en gaat vooral in het begin veel over de verschillende games die Michiel speelt maar dat bood mij sterke nostalgische gevoelens. Voor de mindere gamers blijft het alsnog goed leesbaar.

    Het is mij van mening dat iedereen maar vooral ouders met kinderen die neigen naar gamen dit boek moet lezen. Het leest makkelijk weg en biedt een hoop inzichten in hoe een verslaving werkt, zich uit en waar het toe leidt.

    Wees verslaving voor!

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • beklemmend en krachtig verslag van een gameverslaving en de weg eruit
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • Volledig

    Door dit boek ben ik mijn neefje echt beter gaan begrijpen. Hoewel zijn situatie natuurlijk net anders is, zijn de patronen en situaties herkenbaar. Michiel Smit heeft een open en eerlijk boek geschreven, waarin hij zichzelf ook niet spaart en dat soms pijnlijk is om te lezen. Naast het verslavingsaspect is het ook gewoon een mooi boek over een jongen die volwassen wordt (met vallen en opstaan, ook wat betreft meisjes of relatie met zijn ouders) en afrekent met zijn verleden.

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • Krachtig verhaal die je doet nadenken over de onschuld van videogames.
    • Heldere boodschap
    • Volledig
    • goede emtionele verwoordingen

    Geschreven bij Gameboy

    Als iemand die zichzelf uit een gameverslaving heeft getrokken (met herkenbare terugvallen) vond ik dit boek zeer indrukwekkend.

    De kracht van het verhaal is dat dit boek zich heel goed afspeelt vanuit het perspectief van Michiel zelf:

    Je wordt meegenomen in het leven van een jongetje dat onschuldig in aanraking komt met de gamewereld op jonge leeftijd. Echter is het goed voelbaar vanuit Michiels verhaal hoe deze wereld hem langzaam maar zeker opslokt doordat games hem steeds vaker een uitweg bieden in verschillende fasen van zijn leven.

    Als iemand die veel elementen van het boek herkent vind ik dit boek aanrader voor iedereen en van EXTREEM maatschappelijk belang. Voornamelijk om de volgende redenen:

    1. Het verhaal laat zien hoe zelfs dierbaren met de beste intenties totaal niet door kunnen hebben hoe iemand met een (game)verslaving in nood kan zitten. Het verhaal van Michiel laat zien hoe een generatiekloof fataal zou kunnen zijn voor een nieuwe generatie die zich steeds verder verwijderd in een wereld die steeds sneller veranderd.

    2a. Het duidelijk zien waarom games zo leuk zijn maar daarmee ook WAAROM zij zo verslavend kunnen zijn: Games bieden altijd een duidelijk kwantificeerbare vooruitgang van persoonlijke groei of plaats op de competatieve ladder (wat vaak niet goed zichtbaar is met doelen in het echte leven).

    2b. Vele gamedevelopers hebben de potentie van hun kracht op de menselijke psyche inmiddels onder de knie en passen businessmodellen sinds de laatste paar jaren langzaam aan om hierop te kunnen kapitaliseren. Niet alleen worden games nu gemaakt om een goed gevoel te geven, maar zelfs zodanig gestructureerd dat je er steeds meer en langduriger in moet blijven investeren (tijd of géld) om dezelfde "rush" te kunnen ervaren. (Google: "controversie microtransactions, lootboxes").

    Het boek is goed weg te lezen en zal je beeld van videogames totaal omgooien!

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • In één ruk uitgelezen
    • Overzichtelijk
    • Heldere boodschap
    • Volledig

    Game Boy is een verhaal van een jongen die diep onder is gegaan en enorm sterk weer boven is gekomen. Het thema is daarbij gameverslaving, maar dit zou in bepaalde zin misschien wel iedere andere heftige verslaving of ontsnappingsproblematiek kunnen zijn. Daarom is het ongetwijfeld voor veel mensen een erg herkenbaar verhaal. De uitdagingen die schrijver en hoofdpersoon Michiel meemaakt zijn van een groots kaliber. En de manier waarop hij daarmee omgaat en de maalstroom van het alsmaar overpeinzen en overanalyseren zorgen voor een meeslepend en interessant boek. De veelzijdige en vooral actieve persoonlijkheid van Michiel zorgen er daarbij voor dat er geen tekort is aan gebeurtenissen en personages om de verhaallijn mee te vullen. Voor lezers die in dezelfde periode zijn opgegroeid is het tevens leuk om de herkenbare spellen terug te zien, van Mario op de Gameboy tot Medal of Honour en Red Alert. Het verloop van de toon van het boek is tekenend voor de strijd die Michiel op ieder moment in het verhaal voert met zichzelf. Op het begin is het wat ontdekkend, verwonderend en met een bepaalde enthousiasme. Vervolgens wordt het steeds grimmiger en benauwder. Er volgt een diep dal - en plotseling is er weer hoop. De laatste pagina's voelen daardoor licht en enorm opgelucht aan. Dit ritme zorgt voor een meeslepend verhaal. Het is een verhaal dat je in één ruk uit wilt lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
19 99
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (2)