Het eeuwig jeukende zelf

Boek omdraaien

Uitgever: Harmonie, Uitgeverij de

Auteur: Gummbah
  • Nederlands
  • Hardcover
  • 9789463360470
  • Druk: 1
  • september 2019
  • 158 pagina's
Alle productspecificaties

Gummbah

Gummbah studeerde Journalistiek in Tilburg. In 1993 besloot hij zijn strips en cartoons in eigen beheer uit te geven. Het geheel door hemzelf volgetekende tijdschrift God werd enthousiast ontvangen en bracht hem in contact met Uitgeverij De Harmonie. Voor die tijd had hij al gepubliceerd in stripbladen als Zone 5300 en Sick. In 1994 debuteerde Gummbah in Humo met cartoons over het wereldkampioenschap voetbal. Na Humo volgden de Volkskrant, Cabaret, Boekblad, Nieuwe Revu, enkele Duitse tijdschriften en het Engelse blad Prospect.

Gummbah treedt ook op met een diashow. Terwijl zelf ontworpen boekomslagen van net niet verschenen boeken op een diascherm worden geprojecteerd, leest hij fragmenten uit de betreffende titels.
Met Hans Teeuwen en Pieter Bouwman trad hij op met de theater- en tv-voorstelling Poelmo.

Samen met een aantal vrienden, waaronder Jeroen de Leijer (tekenaar van Eefje Wentelteefje), richtte Gummbah de Bond tegen Humor op, met het eigen tijdschrift De Bedenkelijk Kijkende Grondeekhoorn.
Gummbah’s kracht ligt in de uitstekende combinatie van tekening en tekst. Gummbah woont en werkt in Tilburg.


Gummbah in zijn eigen woorden:
In een interview omschreef Gummbah zijn jeugd eens treffend als ‘een voorgekookte, kolkende soep van botsende eventualiteiten’. Het gehucht Nieuwaal, waar hij op een late avond, nog nét in de topmaand juli ter wereld kwam, wordt door de nabijgelegen dorpen al eeuwenlang met argusogen bekeken vanwege de adembenemend bloothartige wijze waarop de inwoners de werkelijkheid hanteerbaar weten te maken door haar zachtjes om te duwen of verbaal te strelen als was zij een harig kleinood. In deze barokke cocon van spitsvondigheid, hoe muf die ook rook, voelde Gummbah zich thuis alsof hij plompverloren in een warm bad geworpen was.

Het tekenen zat hem van meet af aan in het bloed en hij ontwikkelde zich in razend tempo tot een poignante buitenstaander die nog slechts via zijn prentjes communiceerde met een allengs wanhopiger wordende, zwetende omgeving. Onderwerpen als de schaduwzijde van verveling, dood, ziekte (eczeem), tijdrovende obsessies, de inwendige mens en overbodige huisdieren eisten langzaam maar zeker een hoofdrol op, hoe jong de kleine ‘graficus’ in al zijn twijfelachtige onschuld ook was. Niet dat het veel om het lijf had, dat jeugdwerk, nee, dat niet, maar het rijpingsproces was in gang gezet, en dat is ook wat waard.

Terwijl de ontwikkeling van pasgeboren patjakker tot voldragen kunstvrucht gewoon doorging, doorliep Gummbah met succes achtereenvolgens de School met de Bijbel, de mavo en de havo. Op negentienjarige leeftijd verliet hij zijn geboortedorp en schreef zich in aan de Tilburgse Academie voor Journalistiek. Een periode vol weemoedig uit het raam staren met een glas absinth in de knuisten en een tekenblok op de knieën nam een aanvang, in 1993 resulterend in de oprichting van het eenmanstijdschrift God. Een blad dat al snel de aandacht trok van Uitgeverij De Harmonie. In 1994 verscheen dan ook onvermijdelijk De verbaasde analfabeet, Gummbah’s eerste album, en debuteerde hij in HUMO met onnodig kritische cartoons over het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten, op de voet gevolg door publicaties in de Volkskrant,
Nieuwe Revu en een minuscuul aantal buitenlandse periodieken, waaronder Prospect en Titannic.

Toen hij in 1998, halfdronken gelegen naast een Spaans zwembad, de Bond tegen Humor in het leven riep, moe van de overdaad aan humor op de wereld, stonden Nederland en België gebroederlijk op de achterste benen. Humor bleek een heilig huisje, maar in het gezelschap van een trosje believers trok hij zo wulps ten strijde dat de bond een jaar later reeds met een gerust hart ten grave kon worden gedragen.
De vele Bond tegen Humor-lezingen in den lande smaakten echter naar meer en in 2000 beklom hij opnieuw de planken met een diapresentatie van onverschenen boeken. Op een graftoon leest hij fragmenten voor uit boeken als Kaas voor een hoerenjong, Borduren met gebalde vuisten, Een lelijke homo heeft geen reet aan zijn kont, Hengst aan het heelal, Romp met nergens armen en Onbegrijpelijke boswandelingen, die om uiteenlopende redenen nooit mochten of konden verschijnen.

‘Gummbah is ook in het theater op zijn plaats’, kopte de Volkskrant maar meteen en daar zit zonder meer een flinke kern van waarheid in. Nog datzelfde jaar (2000 dus. Zie boven) besteeg hij tevens, geflankeerd door uit bijna alle poriën grootheid wasemenden sujetten als Hans Teeuwen en Pieter Bouwman, doodgemoedereerd het podium van Het Betty Asfalt Complex te Amsterdam. De optredens, steeds voor laaiend enthousiaste, halfgevulde zalen, trokken de aandacht van de VPRO, die de hele mikmak vanaf januari 2002 uitzond onder de alles-, maar tegelijk ook nietszeggende titel Poelmo, slaaf van het zuiden. Op bol.com vind je alle boeken van Gummbah, waaronder het nieuwste boek van Gummbah.

Samenvatting

Het eeuwig jeukende zelf bevat een selectie van de beste, niet eerder gebundelde tekeningen die de absurdistische tekenaar de afgelopen jaren heeft gemaakt. Met zijn herkenbare tekenstijl en fantastische
timing is hij onnavolgbaar. Zoals Joost Pollman het beschreef: "Een typische Gummbah-cartoon is tot op grote afstand herkenbaar.'
Gummbah publiceerde in vele kranten en tijdschriften, zoals de Volkskrant, Humo, Nieuwe Revu en het Noorse tijdschrift Lunch. Eerder verschenen in de reeks gebonden uitgaven titels als HIER, De avonturen van Wim Kut en De definitieve feministische golf. Samen met Leonard Bedaux staat Gummbah momenteel op het podium met de voorstelling Sexboerderij Het Gouden Kalf.

Recensie(s)

Veel tekeningen en collages van Gummbah verschenen eerder in de Volkskrant. Een honderdtal in deze uitgave, op ongenummerde bladzijden. Gummbah verwart, prikkelt en amuseert. Tekeningen met een hoog ironisch gehalte die wellicht niet iedereen aanspreken, maar die de lezer zeker herhaaldelijk op het verkeerde been zetten. Ook relativerend soms: bij een modern schilderij: 'Misschien moet je niet meer schilderen als je boos bent!' Bij de snackbar: 'Heeft het gesmaakt?' – 'Nee, hoezo?' Ook veel getekende grappen over seks en hoeren. Minder geschikt dus voor de kleintjes. De uitgave past in zijn reeks vorige boeken, onder andere 'Daar gaat fout varken' (2006) en 'De avonturen van Wim Kut' (2013).

P.J. Nieuwendijk

Lees de eerste pagina's

5.0
van de 5
1 review
0
0
0
0
1
1
  • Grappig
    1
0
  • absurde humor
    • Grappig

    last van herfst blues, gummbah laat je weer lachen!!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Hardcover
Druk
1
Verschijningsdatum
september 2019
Aantal pagina's
158 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Met illustraties

Betrokkenen

Auteur
Gummbah
Uitgever
Harmonie, Uitgeverij de

EAN

EAN
9789463360470

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Thema Subject Code
WH

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Bestbeoordeeld
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Snelle bezorgopties
Vandaag Bezorgd, Vandaag Ophalen, Avondbezorging, Zondagbezorging, Gratis verzending
Bindwijze: Hardcover
17 90
Op voorraad
Select
Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
Andere verkopers (4)

Bezorgopties

  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 14:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
Bekijk alle bezorgopties
  • Gratis verzending vanaf 20 euro
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice

Vaak samen gekocht