Auteur: Roos Schlikker
Uitgever: Atlas Contact
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025450472
  • Druk: 1
  • mei 2017
  • 256 pagina's
Alle productspecificaties

Roos Schlikker

Roos Schlikker (Amsterdam, 1975) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en publiceerde jarenlang reportages en interviews in onder andere Vrij Nederland, HP/De Tijd, Volkskrant Magazine en Het Parool. In Het Parool heeft ze een wekelijkse, mateloos populaire column, ook schrijft ze columns voor onder andere Libelle en LINDA. Haar columns over het moederschap werden gebundeld onder de titel We rommelen maar wat aan. Voor LINDA.TV schreef Schlikker het script van de comedyserie Bitterzoet. Momenteel werkt ze aan een theatervoorstelling over het leven van Thé Lau. Huisje boompje beest is haar eerste roman.

Foto: Fjodor Buis Op bol.com vind je alle boeken van Roos Schlikker, waaronder het nieuwste boek van Roos Schlikker.

Samenvatting

'Huisje boompje beest' van Roos Schlikker heet je welkom in de Vinex, de plek waar Ambi Pur alle vieze luchtjes heeft weggesprayd. Heerlijk is het er. Mooi huis, aangeharkte tuin, goede auto voor de deur, twee kinderen - een koningspaar. Echt, gesettelde veertigers Joris en Lydia zouden niet anders willen. Maar dan komt Rob in de wijk wonen - een charmante fotograaf, een bohemien, een ladies' man. Rob zet het leven van Joris en Lydia op zijn kop. Wat als angst in je straat komt wonen?

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
mei 2017
Afmetingen
21 x 13,5 x 2,3 cm
Aantal pagina's
256 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Roos Schlikker
Uitgever
Atlas Contact

EAN

EAN
9789025450472

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
361 g
Verpakking breedte
135 mm
Verpakking hoogte
23 mm
Verpakking lengte
210 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
3.4
van de 5
Aantal reviews: 31
1
5
10
11
4
  • Een gemiste kans
    • Moeilijk in te komen
    • Saai
    • Geen diepgang

    Vol goede moed begon ik met het lezen van het boek van Roos Schlikker: Huisje Boompje Beest. Helaas is mij het boek tegengevallen. Waarom?

    De cover ziet er vrolijk is, maar als je plot op de achterkant van het boek leest, is het verhaal meer een thriller: Joris en Lidia leiden een perfect leven in een mooie vinex-wijk waar ze alles hebben wat hun hartje begeert. Maar als plots een charmante fotograaf hun nieuwe buurman wordt en geruchten over hem de ronde doen, verandert hun mooie leventje al gauw.
    Dit klinkt allemaal goed en het zou een mooi verhaal kunnen zijn, ware het niet dat de schrijfstijl mij tegenviel. Ik had soms moeite om het verhaal te volgen en het boek (uit) te lezen. Na het lezen is mij niet veel bijgebleven, anders dan dat een gerucht iemands leven kan verwoesten.

    Het begin van het boek vond ik erg apart. Ik vraag mij echt af wat dat nu toevoegt aan het verhaal.
    Favoriete personages heb ik ook niet in dit boek. Ik vond ze allemaal een beetje vlak overkomen en kon mij met geen enkel karakter inleven.
    De auteur kende ik niet, maar de persoon komt mij wel bekend voor en dat komt door een televisieprogramma. Roos Schlikker is niet een auteur die op mijn lijstje van te onthouden schrijvers komt, en dat is toch jammer.

    Ik vind het een gemiste kans: de plot van het boek is goed, maar de uitwerking is in mijn ogen niet goed uit de verf/pen gekomen. Ik ben niet enthousiast en vind dat erg jammer.
    Ik ga het boek niet aanraden, helaas.
    Het boek krijgt twee hartjes.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Schone schijn
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • herkenbaar
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Citaat: Rob haalde zijn schouders op. 'Ach, iedereen is op zoek naar een manier om zijn eenzaamheid te maskeren.'

    In haar debuutroman, Huisje boompje beest, neemt Roos Schlikker [1975] de lezer mee naar een Vinex-wijk waar het, op het eerste zicht, heerlijk is om te wonen en waar Joris en Lidia alles lijken te hebben om gelukkig en tevreden te zijn: goed huwelijk, mooi huis, twee kinderen - een jongen en een meisje, een goede baan en aangename buren.
    Alleen is niet alles wat het lijkt en tussen de regels spatten al van bij de eerste hoofdstukken de verveling en de onderhuidse spanningen van de pagina's af. Elke zondag het gras maaien en een praatje met de buurman over de heg, is dat alles wat er is?

    Maar dan komt er een nieuwe buurman, vrijgevochten vrijgezel Rob, in de straat wonen en opeens wordt alles anders. Bij Joris ontwaakt het verlangen naar avontuur - hij bewondert Rob mateloos - en de vrouwen uit de wijk - voor hen geldt: onbekend is onbemind - leggen de oren te luisteren naar geruchten over pedofilie, die wel eens op Rob zouden kunnen slaan. Hoe komen ze erachter? Waar rook is is meestal ook vuur, toch?

    Het is al snel duidelijk dat Huisje boompje beest niet zomaar een doorsnee feelgood roman is. Er broeit van alles en waar het broeit moet het uiteindelijk ook tot een uitbarsting komen.
    Wie wordt slachtoffer van die uitbarsting?
    Wie ontsnapt eraan?
    Wie krijgt gelijk, Rob die zijn nieuw vriend door dik en dun blijft steunen; of de vrouwen die als echte moederkloeken op jacht zijn om hun kroost te beschermen tegen 'mogelijk' misbruik?

    Roos Schlikker laat ons de netjes toegedekte verveling van het leven in zo'n ‘schone schijn’ buurt, en de spanningen die er later gaan broeien, voelen zonder dat die expliciet benoemd worden. Haar taal is bloemrijk en onderhoudend en haar manier van vertellen zorgt ervoor dat de lezer nieuwsgierig blijft en geen neiging voelt om het boek dicht te slaan vooraleer de laatste pagina gelezen is.

    Het boek heeft een aantrekkelijke cover die meteen de sfeer in een Vinex-wijk typeert.
    De duidelijke bladspiegel en niet al te lange hoofdstukken zorgen voor een aangename leeservaring.

    [Ik mocht dit boek pre-lezen voor de Club van echte lezers van uitgeverij Atlas Contact ]

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Weglees roman
    • Grappig
    • Voorspelbaar
    • Geen diepgang

    Het is zo'n typisch Nederlands veel te makkelijk weglezend, weinig diepgang kennend lekker voor op het strand boek. De personages zijn vlak, de altijd aanwezige expliciete en platte seks/poep en plas verhalen ruimschoots vertegenwoordigd maar zonder doel in het verhaal. Kortom, tegenvaller. Terwijl ik Roos haar verhalen en columns in de Linda heel goed vind en vaak zeer humoristisch en treffend. Her en der is staan er wel enkele rake observaties in het boek, maar dat is het dan ook.

    Vond je dit een nuttige review?
    10 2 Ongepaste review?
  • Verboden verlangens in een Vinexwijk
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    De cover is kleurrijk, de titel valt goed op. Het is een pakkende cover. De titel is bijzonder en maakt nieuwsgierig, waar zou het over gaan? De verhaalstijl is vanuit de 3epersoon en het verhaal is vlot geschreven. Je moet er wel even in komen en het gezin leren kennen en de buurt. Het is goed en fijn leesbaar, met de nodige dosis humor en grappige vergelijkingen, zoals “Echt middelbaremannengedrag..”. De setting en flaptekst doet denken aan Nieuwe Buren. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Tot nu toe spreekt het mij aan.

    { “..Lopen we allemaal soms niet graag op het randje.. Jij toch ook?. Joris keek voor zich uit. Zijn leven had helemaal geen randjes. Geen richeltjes, geen scherpe hoeken, alles keurig en beschaafd.”}
    Tot een buurvrouw er een bepaalde theorie loslaat en de sfeer omslaat…

    Het mooie of merkwaardige aan dit boek vind ik, dat door de komst van Rob er bepaalde dingen duidelijk worden. Er komt een besef. Joris vind het leven een beetje in een sleur belanden, en zit graag in het gras voor wat rust. Dit is echt hilarisch. Daarnaast vindt Joris zijn vrouw nu lijken op een van de Hans-Anders-zusjes. Ook heel komisch gevonden. En terwijl de buurvrouw Rob flink onder de loep neemt, loopt Joris met iemand mee die Petunia heet. Naar het plantje. Al met al is het een kleurrijk, vreemd maar ook leuk verhaal. Met hele gekke dingen en hele komische dingen, maar vooral dingen die gebeuren in het leven. En wat er gebeurt hebben we niet allemaal in de hand.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Onrust in Vinex wijk
    • Spannend
    • Goede verhaallijn

    Huisje,Boompje, Beest  Roos Schlikker
    paperback, 256 bladzijden. uitgeverij Atlas Contact

    Heb het boek vooruit mogen lezen.

    Het boek gaat over een gezin in een Vinexwij. Het gezin is Joris en Lidia met hun twee kinderen Serre (dochter) en Daan (zoon) dus een koningspaar.  Veertigers die het prima op orde hebben.

    Echter schijn bedriegt uiteraard. Verder maken we kennis met de buren, Evelien en haar man Ramon, alsmede Jonneke met haar drie kinderen.

    Dan komt vrijgezel Rob in de wijk wonen. Een knappe kerel, fotograaf een bohemien. Dan komen de verhalen los en Lidia krijgt ze ook te horen. Wat is er aan de hand met Rob, het zal toch niet waar zijn. Het gerucht iets met kinderen, wordt steeds luider. Maar niemand kent Rob voor de rest , waar komt hij vandaan. Waarom heeft hij zo interesse in Sterre, die nog zeer puberaal is. En waarom haalt Joris plots zijn racefiets uit het vet, wat is er nog meer aan de hand met hem. Is hij wel tevreden in de Vinex wijk met zijn leven.

    Roos Schlikker heeft een snel lezend boek geschreven over een wijk met uiteraard verschillende pluimage. Ze schrijft makkelijk en neemt geen blad voor haar mond in het verhaal. Ga natuurlijk niet het plot vertellen maar er gebeurd genoeg, een onderzoek naar de fotograaf is ook aan de orde en hoe het verloop gaat. In sneltrein vaart zit je aan het einde van het verhaal. Een lekker verhaal. Een zomers verhaal ook nog en daarom denk ik ook wel Het zomerboek van 2017.

    Vanaf 9 mei a.s. verkrijgbaar

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Clichés zijn niet voor niets clichés
    • Grappig
    • herkenbare personages

    Huisje boompje beest van Roos Schlikker (1975) gaat over buren in een keurige Vinex wijk die het allemaal goed voor elkaar lijken te hebben: De steeds van hobby wisselende Joris, zijn vrouw Lidia, die haar problemen weg eet en hun puberende zoon en dochter. De altijd vrolijke en vol tegeltjeswijsheden zittende Jonneke, die al een hele tijd alleen voor haar drie kinderen zorgt omdat haar man ‘eventjes’ wat dingetjes voor zichzelf aan het uitzoeken is in Portugal en de steeds dezelfde flauwe grappen vertellende Ramon en zijn nerveuze, eindeloos doorratelende vrouw Evelien.

    Als blijkt dat een hoekhuis bij hen in de straat is verkocht aan een man alleen, vinden ze dat een beetje raar. Wat moet iemand in zijn eentje met een eengezinswoning? Rob, de nieuwe buurman, blijkt echter een knappe, charmante en bereisde fotograaf te zijn en valt al snel in de smaak. Maar dan vangt Evelien op de tennisclub verhalen op over Rob die twijfels oproepen en besluit ze te onderzoeken of de geruchten op waarheid berusten.

    Huisje boompje beest is een luchtig geschreven en makkelijk leesbaar boek over serieuze onderwerpen en zit vol herkenbare personages, die meer dan alleen vieze luchtjes lijken te maskeren. De cover met de zonnige gele letters tegen een strakblauwe lucht en de barbecue met gesloten deksel waar donkere wolken uit ontsnappen past, net zoals de titel, goed bij het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Huisje boompje beest
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Geen diepgang

    Deze roman van Roos Schlikker speelt zich af in een Vinex-wijk, ergens in midden Nederland. Een gezellig gezinnetje met de normale problemen van opgroeiende pubers, een vader die GEEN midlife crisis heeft maar wel van allerlei nieuwe dingen wil proberen terwijl de moeder mijmert over nog een baby. Dit gezapige beeld wordt verstoord als er een nieuwe bewoner komt, een alleenstaande man. Een charmante man die het gedrag van sommige vrouwen beïnvloedt, zowel bij de wat oudere vrouwen alsook bij jonge meisjes. Al gauw storten zich enkele vrouwen op de man want het is toch vreemd, zo'n alleenstaande man, zou daar niet iets mee aan de hand zijn? Van het gezapige begin van de roman waarin een vreemd gedrag van de vader het meest opvallende is, ontwikkelt het verhaal zich naar een in de huidige tijd helaas niet ondenkbare situatie die in een soort anticlimax eindigt. Een redelijk vlot geschreven boek, prima lectuur voor de vakantie.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Het gras is bij de buurman groener
    • Grappig
    • Goede verhaallijn

    Een Vinex wijk waar mensen wonen zoals jij en ik. Achter elke voordeur is wel wat maar aan de buitenkant lijkt het allemaal zo mooi. Allemaal schone schijn.
    Gelukkig getrouwd, de kinderen worden behandeld als prinsjes en prinsesjes en elke zomer gezellig met de buurtjes de zomerbarbeque.
    Lydia en Joris hebben ogenschijnlijk een goed huwelijk maar toch knaagt het. Joris raakt misschien zijn baan kwijt en komt met allerlei wilde plannen op de proppen om de wijde wereld in te trekken. Lydia eet haar frustraties weg maar spuugt het daarna net zo snel weer uit. Joris heeft ook nog eens een hele vreemde gewoonte…..
    Hun buren Ramon en Evelien hebben ook zo hun eigenaardigheden, Ramon maakt standaardgrappen die niet echt in de smaak vallen bij Joris. Evelien is een ietwat neurotisch type, haar mond staat nooit eens stil.
    Tot slot leren we Jonneke kennen, een alleenstaande moeder met drie kinderen. Ze blijft volhouden dat haar man bezig is om een bestaan op te bouwen in het buitenland maar de waarheid is dat hij haar heeft verlaten.
    Aan de sleur komt een eind als Rob, een alleenstaande fotograaf bij hun in straat komt wonen. Hij is een mysterieuze gast die niet graag over zich zelf praat. Hij lijkt iets te verbergen maar wat?
    Ieder gaat op zijn eigen manier met Rob om, voor de één is hij intrigerend en de ander is er van overtuigd dat een man alleen in de wijk iets te verbergen heeft.
    Roos Schlikker heeft een zeer vlotte manier van schrijven en spreekt tot de verbeelding met haar boek over de Vinex wijk. Het boek bevat humor en er komen herkenbare scenes in voor. Je denkt te weten welke wending het verhaal neemt maar het eind zorgt toch nog voor een verassing. Prima boek om heerlijk in de zomervakantie te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Geroddel in de Vinex-wijk
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Huisje boompje beest

    Huisje boompje beest, de debuutroman van Roos Schlikker, speelt zich af in een Vinex-wijk. Alles netjes voor elkaar, comfortabel huis, mooie tuin en twee kinderen. Een jongen en een meisje: een koningspaar.
    Dit geldt ook voor de veertigers Lydia en Joris, en hun puberkinderen Sterre en Daniël . Ze hebben het prima naar hun zin en alles netjes voor elkaar. Hun huwelijk is goed, alleen op het werk van Joris zijn wat problemen.
    Maar is alles wel zo goed als het lijkt? Gaat bij Joris de leeftijd meespelen en begint de midlifecrisis? En Joris heeft ook een vreemde gewoonte, die hij angstvallig verborgen houdt. Is Lydia echt wel zo tevreden met haar leven als huisvrouw? Waarom heeft ze dan van die vreetbuien?

    Dan komt Rob in de straat wonen. Hij is fotograaf en heeft jaren in het buitenland gezeten. En hij is vrijgezel, heel charmant en een echte ladykiller. Niet alleen de vrouwen zijn dol op hem, de mannen bewonderen Rob om zijn vrijgevochten manier van leven en hij inspireert hen om eens iets anders te doen dan normaal. Vooral Joris bewondert hem en wil geen slecht woord over hem horen.
    Maar wat doet een alleenstaande man in een eengezinswoning? Is Rob wel wie en wat hij zegt te zijn? Er komen twijfels bij een aantal buren, waarom is Rob altijd buiten te vinden met een fototoestel bij zich? Wat fotografeert hij allemaal?
    Buurvrouw Evelien leest een artikel over een pedofiel en gaat op onderzoek uit. Rob lijkt volgens haar wel erg op de tekening bij het rechtbankverslag. Zij verspreidt het gerucht, maar vindt weinig gehoor in de wijk. Maar zij wil zekerheid en komt in contact met een vrouw die op pedofielen jaagt.
    Tijdens een feestje escaleert de zaak. Is Rob echt een pedofiel of is de hetze tegen hem nergens op gebaseerd?

    De schrijfstijl is vlot en beeldend. Je woont als het ware in dezelfde straat en kent alle buren. Tussen de regels door lees je dat niet alles zo leuk is als het schijnt te zijn, zonder dat het expliciet benoemd wordt.
    Een roman met de nodige humor, maar ook een verwijzing naar gevaren van roddel, angst en achterdocht.
    De karakters zijn herkenbaar neergezet, elk van de personen zou je zo iemand uit je eigen kennissenkring kunnen zijn.
    Juist deze mix van humor en herkenbaarheid maakt het een boek om in een ruk uit te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • midlifecrisis
    • Geen diepgang

    Recensie van Huisje, boompje beest van Roos Schlikker

    Het verhaal speelt zich af in een Vinexwijk. Veertigers hebben er op woonerven hun huizen met tuinen. Drie echtparen te weten Joris en Lidia met hun twee kinderen Daniel en Sterre, Ramon en Evelien met dochtertje Lieke en buurvrouw Jonneke, die 3 kinderen heeft, maar haar man is op zoek naar zichzelf naar Portugal vertrokken en is zich al anderhalf jaar aan het bezinnen op zijn leven.
    Hun levens, die al de nodige problemen kennen, worden overhoop gegooid door de komst van een alleenstaande buurman Rob, een fotograaf. Een hele charmante man. Waarom komt hij daar wonen? Is dat verdacht? Er gaan geruchten op de tennisclub.

    Roos Schlikker stelt in dit boek onder meer de volgende thema's aan de orde:
    midlife-crisis-problemen (tel of doe ik nog mee?)
    wil ik wel of niet nog een derde kind?
    hoe geef ik een eigen doel aan mijn leven?
    hoe ga ik om met ontevredenheid over mijn huwelijk?
    hoe belangrijk is je uiterlijk?
    wat onderneem je als je vermoedt dat er een pedofiel in jouw buurt woont?

    Dit heeft ze gedaan in een vorm, die zulke extreme proporties aanneemt, dat de personages onecht worden. Welke man gaat in zijn eigen tuin zitten poepen? De sex-scenes in het boek komen heel bedacht over. Het verhaal van de bloempotman lijkt er met de haren te zijn bijgesleept en het einde daarvan is ook onbevredigend. Zijn het dromen of is het werkelijkheid, zoals bijv. de scène in een onweersbui. Het voegt ook niets toe aan het verhaal.

    Ze slaat helemaal door bij het beschrijven van de nachtclubscène. Rob en Joris gaan daar naar toe, maar ik kan me niet voorstellen dat je daar iedereen zo maar mag fotograferen.

    Het taalgebruik is simpel en probeert populair te zijn: bijv. pielemuisje. De kont van Lidia: dat is geen reetje maar een hertenkamp. Nou niet bepaald een fraaie metafoor.

    Als Roos Schlikker dit hele verhaal ironisch heeft bedoeld als waarschuwing om iemand niet te snel te veroordelen, dan heeft ze dat bij mij niet kunnen bereiken. Ik kan me met geen van de personen identificeren, ik vind het een bedacht verhaal en de hoofdpersonen zijn één voor één karikaturen.

    Hoe de klopjacht op de pedofiel eindigt zal ik niet verraden, maar ik vind ook het einde van het boek heel zwak. Jammer, want de onderwerpen zijn op zich best interessant genoeg om over te schrijven, maar in dit boek teveel tegelijk aangepakt en onuitgewerkt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
17 50
Op voorraad
Nu besteld, donderdag in huis Tooltip
Verkoop door Boeken-tip 9.0
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door de verkoper
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via de verkoper
Andere verkopers (19)
Tweedehands
Goed vanaf € 5,25
Tweedehands