Boek omdraaien
Uitgever: HarperCollins
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789402700466
  • Druk: 1
  • november 2017
  • 288 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

'Een kunstwerk zo authentiek in zijn schijnbare eenvoud dat je je afvraagt waarom zoiets nu pas geschreven is.' AD, ★★★★★

'Elke strohalm is er één. Elke strohalm is van ons.'

Sander is de vader van Willem en Maurits. De een werd geboren met een zware hersenbeschadiging, de ander heeft autisme. In Ik kan er nét niet bij vertelt hij het hartverscheurende verhaal van zijn eerste jaren als vader van deze bijzondere tweeling.

Hij schrijft openhartig over zijn persoonlijke ontdekkingstocht naar het vaderschap, over de tegenslagen die het gezin treffen, maar ook over de blijdschap als een van de jongens een mijlpaal bereikt, over hoe ze knokken en relativeren en bovenal hoop houden.

Ik kan er nét niet bij is een ontroerend, maar vooral hoopvol en humoristisch boek.

Over Ik kan er nét niet bij:

'Sander neemt je mee, dwars door zijn leven dat door de komst van de tweeling Maurits en Willem volledig op zijn kop komt te staan. Hij doet dat met een aanstekelijk en onverwoestbaar optimisme en een toewijding waar je stil van wordt.' Charles den Tex, auteur van Bot en Cel

'Een ontroerend verhaal over teleurstellingen, hoop en mangosap. Vlot verteld, met humor. Heel herkenbaar!' Matijn Nijhuis, vlogger en NOS-nieuwslezer

'Van roze wolk naar donderwolk [...] een indrukwekkend en eerlijk portret over een jong gezin dat op de weg naar geluk een paar flinke haarspeldbochten moet nemen. Het laveren tussen moed en machteloosheid is herkenbaar en ontroerend.' Erik Jan Harmens, auteur van Pauwl en Hallo muur

'Wanneer het perfecte plaatje plaatsmaakt voor onvoorwaardelijke liefde. Een ontroerend en oprecht verhaal over een jonge vader en zijn bijzondere gezin.' Judith Visser, auteur van In seizoenen

'Zet je aan het denken, maakt je aan het huilen en ja, ook aan het lachen. Sander schrijft prachtig. Een reallife pageturner.' Milou van der Will, auteur van Stil in de stad

'Ik heb het gelezen met tranen in mijn ogen. [...] Intiem, aangrijpend, eerlijk.' Ilse Ruijters, auteur van Later als ik dood ben

'Wat een moedig, rauw en eerlijk boek! De nuchtere, soms slapstickachtige schrijfstijl, deed me soms lachen en huilen tegelijk. Een boek dat me nog lang bij zal blijven.' Kim Moelands, auteur van Ademloos

'Een ontwapenende blik op een gezinsleven waarin het alledaagse een wonder zou heten. Een verhaal over veerkracht, vertrouwen en het geluk van de kleine dingen.' Janneke Siebelink, hoofdredacteur lees.bol.com

'Humor en zelfspot [...] maar vooral héél eerlijk, intiem en ontroerend.' Lindy de Jong, redacteur Hebban.nl

'Wat een mooi en sterk geschreven boek. De kracht van het gezin spat van de bladzijden. Een verhaal over liefde, op een prachtige wijze verwoord.'
Pauline Goedemans, boekverkoper

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
november 2017
Afmetingen
21,6 x 14,2 x 2,7 cm
Aantal pagina's
288 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Sander Verheijen
Uitgever
HarperCollins

EAN

EAN
9789402700466

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
440 g
Verpakking breedte
142 mm
Verpakking hoogte
27 mm
Verpakking lengte
216 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
4.7
van de 5
Aantal reviews: 24
0
0
2
3
19
  • Herkenbaar, emotioneel, mooie schrijfstijl
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • emotioneel
    • heel goed te lezen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het verhaal is heel helder vertelt door de vader. De emoties die boven komen door de bijzondere tweeling raken mij als lezer. Ik herken veel uit het verhaal.
    Het algemene thema van het boek is de struggle van het opvoeden, het omgaan met de omgeving en de invloed op je relatie bij het hebben van 2 kinderen met een rugzak. Ook de mooie momenten komen aan bod, zoals de eerste woordjes en de eerste stapjes van de jongens.
    Ik ben heel benieuwd naar een vervolg van het boek, hoe gaat het met de tweeling, hoe gaat het met Sander en Jip.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • bijzonder boek
    • ontroerend
    • Meeslepend

    Om zo je leven met je gezin te vertellen vind ik heel bijzonder, de manier waarop het verhaal wordt vertelt, maar waar ook de diepte- en hoogtepunten inkomen zonder opsmuk.
    Een verhaal met twee mooie kinderen, waarvan veel mensen geen idee hebben dat er ook maar iets met deze jongens aan de hand is. Een boek van onvoorwaardelijke waar de liefde voor elkaar, de kinderen en de hond voelbaar is. Ik lees heel veel, maar dit is een boek wat in de hoofd blijft hangen. Een boek wat ook duidelijk maakt dat niet alles is zoals het lijkt en wat het ouders "kost" om 2 bijzondere kinderen te hebben. Respect voor al DIE ouders, die met zoveel liefde hun kinderen grootbrengen.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Heel puur geschreven
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • puur

    Ik hield het niet droog bij het lezen en alleen al dat maakt dit boek tot een boek dat 5 sterren verdient. Eigenlijk meer, maar we geven er niet meer dan 5. Vanaf het moment dat Sander en zijn vrouw aan een kind willen beginnen, zit het tegen. Maar uiteindelijk raakt zijn vrouw - met wat ingrepen - zwanger van een tweeling en er worden twee gezonde jongens geboren. Tenminste: daar lijkt het op. Tot ze er na 9 maanden achterkomen dat Willem een hersenbeschadiging heeft en ze alles op alles gaan zetten om hun kleine mannetje te helpen zich toch goed te ontwikkelen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. En dan ontdekken ze dat Maurits klassiek autisme (ASS) heeft. Hun andere zoontje is dus ook een zorgenkind. Je leest  over hun tegenslagen, verdriet, hoop, wanhoop, liefde en kracht. Sander schrijft daar zo puur over dat het net is alsof je een goede vriend hoort vertellen. Het kan je niet anders dan raken. Diep onder de indruk ben ik van deze twee mensen. Je hebt geen keuze als je twee zorgenkindjes krijgt, maar je kan wel bepalen hoe je ermee omgaat. Petje af! Ook voor hoe Sander dit heeft geschreven!

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?
  • Een eerlijk en bijzonder verhaal
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Sander en Jip worden ouders van een tweeling, maar na de bevalling blijkt het met Willem niet helemaal goed te zijn. Hij heeft een hersenbeschadiging. Later wordt bij Maurits autisme gediagnosticeerd. In dit boek verteld Sander over zijn leven en zijn gezin.

    Bij het lezen valt de opbouw van het boek op. Elk hoofdstuk is kort en beschrijft het leven van de schrijver en zijn gezin en wat hij heeft meegemaakt en hoe hij zich daarbij voelde. Het is open en eerlijk geschreven, de wijze waarop hij zich blootgeeft is hartverwarmend. Als lezer ben je onderdeel van zijn gezin.
    Sander verteld over de moeilijke weg naar het zwanger worden, zonder in een klaagzang te belandden, terwijl het een lange weg was. De heftige geboorte van zijn zoontjes, de zware eerste tijd en daarna de zorgen om Willem. Als Maurits dan ook nog de diagnose autisme krijgt is het een gezin waarbij de organisatorische talenten optimaal moeten worden benut om alles draaiende te krijgen en te houden.

    Door de korte hoofdstukken, die doorspekt zijn met humor en zelfrelativering, leest het boek erg vlot. Samen met hem en zijn vrouw geniet je als lezer van elke vooruitgang in het leven van de kinderen, waarin niets vanzelf gaat.

    Het boek is mooi, het verhaal is eerlijk en bijzonder. Het feit dat je als buitenstaander mee mag leven met dit speciale gezin geeft je als lezer het gevoel erbij te horen. De gebeurtenissen zijn zo vol liefde geschreven dat het boek met een goed gevoel kan worden dichtgeslagen. En eigenijk wil je als lezer alleen maar meer. Dit was een overzicht van de eerste vijf jaren van Maurits en Willem. De jongens hebben zich ontwikkelt tot wat ze nu zijn, maar zij zullen blijven groeien in alle opzichten en dus hoop je op een vervolg, want Maurits en Willem en hun gezin laten je niet meer los.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er nét niet bij
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • emotioneel
    • humoristisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Namens uitgeverij Harper Collins heb ik het boek ‘Ik kan er nét niet bij’ van Sander Verheijen ontvangen om te recenseren. Het verhaal gaat over een koppel dat op 38-jarige leeftijd via ICSI (Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie) toch weten zwanger te raken, en wel van een tweeling. De zwangerschap verloopt zonder extremiteiten en ook de bevalling gaat goed. Enkele maanden na de geboorte komen Sander en Jip erachter dat er iets stagneert in de ontwikkeling van Willem. Na veel ziekenhuis bezoeken en andere onderzoeken blijkt dat Willem tijdens de zwangerschap een herseninfarct heeft gehad en hierdoor een zware hersenbeschadiging heeft opgelopen. Later komen de ouders erachter dat hun andere zoon, Maurtis een vorm van autisme heeft. Hun leven verandert hierdoor in grote maten.

    Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Sander en Jip, vanuit Sanders perspectief geschreven en met korte hoofdstukken van twee soms drie pagina’s lang. Elk hoofdstuk heeft een eigen titel en is altijd een woord of een zinnetje dat in het hoofdstuk centraal staat. Maar vaak zo gedetailleerd dat de titel maar weinig weggeeft van wat er in het hoofdstuk gebeurt. Deze korte hoofdstukken met korte alinea’s zorgen ervoor dat het verhaal snel gelezen kan worden. Na hun eerste ontmoeting maakt het verhaal een tijdsprong naar het zwanger worden en de mislukkingen daarvan. De weg van zwangerschap via ICSI en de zwangerschap zelf verlopen in het verhaal snel, waardoor de tweeling al snel in beeld komt. De emoties die regelmatig om de hoek komen kijken, zijn zeer beeldend en eerlijk. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal leest alsof je in gesprek bent met de auteur of gewoon naar zijn verhaal luistert. Simpel, bondig maar met genoeg details om je aandacht erbij te houden.
    Als toekomstig pedagoog, stages op kinderdagverblijven en basisscholen, was het verhaal voor mij zeer interessant om te lezen. De ontwikkelingen van de kinderen, de mijlpalen die ze bereiken en de vragen die de ouders bij hun opvoeding hebben zijn in gemakkelijke taal beschreven. Hierdoor is een groot inlevingsvermogen mogelijk. Alles blijft heel realistisch, soms wat zwaarder, maar vooral ook luchtig. En dat luchtige aspect zorgt ervoor dat dit een verhaal is dat door verschillend publiek gelezen kan worden. Andere ouders of volwassenen, pedagogen, verloskundigen, etc.

    Het aspect wat mij het meest intrigeerde was wanneer Sander vertelde over zijn schaamte, onrust en ontzag tegenover het gedrag en de beperkingen van zijn zonen in het openbaar. Deze stukken waren altijd heel oprecht beschreven. Hoewel ik zelf geen kinderen, maar wel veel ervaring ermee, kan ik me voorstellen dat ouders zich soms generen voor hun kinderen wanneer zij de boel op stelten zetten in bijvoorbeeld een supermarkt.
    Door het lezen van dit verhaal, kom je er pas echt achter wat sommige ouders allemaal over hebben voor hun kinderen. Je merkt dat Jip en Sander ontzettend begaan zijn bij het welbevinden van hun tweeling en de manier waarop ze daarmee omgaan is vol met liefde en begrip.
    Het mooiste om te lezen vond ik, naast de groei van de tweeling, de groei die Sander als vader doormaakte. In het begin twijfelt hij veel, hij weet soms niet wat goed of niet goed is. Maar verder in het verhaal, als hij samen met Jip een manier van leven en opvoeding heeft gevonden dat het beste werkt binnen zijn gezin, blijkt hij dat zelf ook in te zien.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een verhaal dat ik zeker zou aanraden aan andere ouders van kinderen met of zonder een beperking. Het beeld dat hierin namelijk geschetst wordt, is zeer oprecht, wonderbaarlijk en emotioneel. Herkenbaar een leerzaam voor (toekomstige) ouders maar ook zeker een verrijking voor lezers die interesse hebben in het onderwerp of gewoon nieuwsgierig zijn naar het boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • ontroerend!
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • luchtige schrijfstijl

    Prachtig, ontroerend... ik ben beginnen lezen en heb het niet meer weggelegd. Dacht eerst dat het 'zware' lectuur zou worden maar de korte hoofdstukken en de luchtige stijl maken het aangenaam om te lezen. Sander neemt je mee en laat je achter met nog zoveel vragen en vooral met de hoe-gaat-met-hen-verder-vraag. Ik weet wel :na het lezen van dit boek besef ik maar weer hoe gelukkig ik mag zijn dat mijn tweeling gezond en wel is. Ik raad echt iedereen aan 'Ik kan er nét niet bij' te lezen. Prachtig gewoon.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Doorademen en van elkaar blijven houden.
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend

    In dit boek beschrijft Sander hoe zijn pad naar het ultieme huisje-boompje-beestje-scenario verloopt. Hij ontmoet de vrouw van zijn dromen en start samen met haar een gezin, te beginnen met de aanschaf van een hond. Daarna zijn ze klaar voor het echte werk: een kind. Sander en Jip krijgen, na flink wat dokteren, méér dan waar ze op hadden durven hopen: een prachtige tweeling.

    Willem en Maurits lijken in eerste instantie twee voorbeeldige baby’s met alle slapeloze nachten en kleine zorgen die daarbij horen, maar na 10 maanden slaat de twijfel toe. Willem ontwikkelt zich te traag. Na onderzoek blijkt hij een zware hersenbeschadiging te hebben opgelopen, waarschijnlijk ergens tijdens de zwangerschap. Het gezin gaat de mallemolen van de diagnoses en revalidatie in. Een tijd later wordt ook bij Maurits een ontwikkelingsstoornis vermoed. Hij blijkt autistisch te zijn en Sander en Jip moeten eraan geloven: alle twee hun prachtige jongens hebben een handicap.

    Het boek beschrijft op liefdevolle, nuchter-humoristische wijze het dagelijks leven van een gezin waarin niets is wat het lijkt. Alle dagelijkse hobbels, kleine zorgen en grote zorgen worden in korte, to-the-pointe stukjes beschreven. Vaak maken de stukjes de lezer aan het lachen, soms ook aan huilen. Het verdriet om alle ‘what-if?’s en ‘waarom wij?’s wordt niet uit de weg gegaan, maar er is ook plaats voor vreugde om de kleine dingen die zomaar onverwacht wél lukken. En er kan ook hard gelachen worden om alle rare capriolen die de jongens uithalen.

    Dit boek is een aanrader, zowel voor mensen die zich afvragen hoe het is om gehandicapte kinderen te hebben, als voor mensen die weten hoe het is en het graag eens uit de mond van een jonge vader willen horen. De boodschap ‘doorademen en vooral veel van elkaar blijven houden, al is het tegen de verdrukking in’ spat van de pagina’s af. Het is een werk van liefde, gebouwd op een fundament van moed, beleid en wanhoop.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Een mooi, meeslepend, humoristisch boek
    • Goede kwaliteit
    • leest lekker

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Een heel mooi, meeslepend, hier en daar humoristisch boek over een stel wat een gezin wil stichten en hiervoor de nodige hobbels neemt. Het is alles behalve rooskleurig maar ze weten hun weg te vinden. Petje af!

    Het leest heerlijk weg en ik zou het zeker aanraden

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Ik kan er nét niet bij
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • emotioneel
    • humoristisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Ik kan er nét niet bij

    Namens uitgeverij Harper Collins heb ik het boek ‘Ik kan er nét niet bij’ van Sander Verheijen ontvangen om te recenseren. Het verhaal gaat over een koppel dat op 38-jarige leeftijd via ICSI (Intra Cytoplasmatische Sperma Injectie) toch weten zwanger te raken, en wel van een tweeling. De zwangerschap verloopt zonder extremiteiten en ook de bevalling gaat goed. Enkele maanden na de geboorte komen Sander en Jip erachter dat er iets stagneert in de ontwikkeling van Willem. Na veel ziekenhuis bezoeken en andere onderzoeken blijkt dat Willem tijdens de zwangerschap een herseninfarct heeft gehad en hierdoor een zware hersenbeschadiging heeft opgelopen. Later komen de ouders erachter dat hun andere zoon, Maurtis een vorm van autisme heeft. Hun leven verandert hierdoor in grote maten.

    Het verhaal begint bij de ontmoeting tussen Sander en Jip, vanuit Sanders perspectief geschreven en met korte hoofdstukken van twee soms drie pagina’s lang. Elk hoofdstuk heeft een eigen titel en is altijd een woord of een zinnetje dat in het hoofdstuk centraal staat. Maar vaak zo gedetailleerd dat de titel maar weinig weggeeft van wat er in het hoofdstuk gebeurt. Deze korte hoofdstukken met korte alinea’s zorgen ervoor dat het verhaal snel gelezen kan worden. Na hun eerste ontmoeting maakt het verhaal een tijdsprong naar het zwanger worden en de mislukkingen daarvan. De weg van zwangerschap via ICSI en de zwangerschap zelf verlopen in het verhaal snel, waardoor de tweeling al snel in beeld komt. De emoties die regelmatig om de hoek komen kijken, zijn zeer beeldend en eerlijk. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal leest alsof je in gesprek bent met de auteur of gewoon naar zijn verhaal luistert. Simpel, bondig maar met genoeg details om je aandacht erbij te houden.
    Als toekomstig pedagoog, stages op kinderdagverblijven en basisscholen, was het verhaal voor mij zeer interessant om te lezen. De ontwikkelingen van de kinderen, de mijlpalen die ze bereiken en de vragen die de ouders bij hun opvoeding hebben zijn in gemakkelijke taal beschreven. Hierdoor is een groot inlevingsvermogen mogelijk. Alles blijft heel realistisch, soms wat zwaarder, maar vooral ook luchtig. En dat luchtige aspect zorgt ervoor dat dit een verhaal is dat door verschillend publiek gelezen kan worden. Andere ouders of volwassenen, pedagogen, verloskundigen, etc.

    Het aspect wat mij het meest intrigeerde was wanneer Sander vertelde over zijn schaamte, onrust en ontzag tegenover het gedrag en de beperkingen van zijn zonen in het openbaar. Deze stukken waren altijd heel oprecht beschreven. Hoewel ik zelf geen kinderen, maar wel veel ervaring ermee, kan ik me voorstellen dat ouders zich soms generen voor hun kinderen wanneer zij de boel op stelten zetten in bijvoorbeeld een supermarkt.
    Door het lezen van dit verhaal, kom je er pas echt achter wat sommige ouders allemaal over hebben voor hun kinderen. Je merkt dat Jip en Sander ontzettend begaan zijn bij het welbevinden van hun tweeling en de manier waarop ze daarmee omgaan is vol met liefde en begrip.
    Het mooiste om te lezen vond ik, naast de groei van de tweeling, de groei die Sander als vader doormaakte. In het begin twijfelt hij veel, hij weet soms niet wat goed of niet goed is. Maar verder in het verhaal, als hij samen met Jip een manier van leven en opvoeding heeft gevonden dat het beste werkt binnen zijn gezin, blijkt hij dat zelf ook in te zien.

    ‘Ik kan er nét niet bij’ is een verhaal dat ik zeker zou aanraden aan andere ouders van kinderen met of zonder een beperking. Het beeld dat hierin namelijk geschetst wordt, is zeer oprecht, wonderbaarlijk en emotioneel. Herkenbaar een leerzaam voor (toekomstige) ouders maar ook zeker een verrijking voor lezers die interesse hebben in het onderwerp of gewoon nieuwsgierig zijn naar het boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • rollercoaster
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Mooi boek, prachtig verhaal, fijne schrijfstijl, moeilijk neer te leggen, je wilt weten hoe het afloopt, huilen, lachen en alles daartussen

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
9 85
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Goed
In prima staat.
1 - 8 dagen Tooltip
Verkoop door Faber Boeken 8.8
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • 14 dagen bedenktijd
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis
Andere verkopers (5)