Gratis verzending vanaf 20 euro, gratis retourneren, bezorging waar en wanneer je wilt met   artikelen*

Mannen zonder vrouw

EBOOK
Tooltip
  • bol.com Kobo LeesappLees ebooks direct op onze Kobo e-readers. Of op je smartphone of tablet met onze gratis ebook app.

Auteur: Haruki Murakami

Tooltip
  • Nederlandstalig
  • 173 pagina's
  • 9789025446581
  • maart 2016
  • EPUB met digitaal watermerk
Alle productspecificaties

Samenvatting

In zeven korte verhalen wijdt levensgids en meesterverteller Haruki Murakami zich opnieuw aan een van zijn grote thema's: de liefde. De verhalen in 'Mannen zonder vrouw' horen tot de meest tedere, ontroerende teksten uit zijn oeuvre - en ze zijn onmiskenbaar Murakami. Ze gaan over eenzame, beschadigde mannen, mannen die iets beslissends mankeert, melancholieke mannen. Met andere woorden: kleurloze mannen...

Recensie(s)

Verhalenbundel van de wereldberoemde Japanse schrijver en vertaler (1949, Kyoto). Het hoofdthema is de alleen levende man (gewild of niet gewild) en emotionele gevolgen daarvan als eenzaamheid en verlies. In het openingsverhaal ‘Drive my car’ wordt een oudere acteur door zijn jonge chauffeuse gedwongen het verhaal te vertellen hoe hij na de dood van zijn geliefde vrouw een ex-minnaar van haar opzocht om achter de reden van haar ontrouw te komen. Zo komen steeds verschillende aspecten van liefde, hunkering en rouw aan bod (waarin op de achtergrond soms ook vrouwen lijden). In de twee beste verhalen wordt een man afhankelijk van de verhalen die zijn minnares tijdens de seks vertelt (Sheherazade) en wordt een andere man op een mysterieuze manier gestraft omdat hij niet genoeg heeft gerouwd om het verraad van zijn vrouw (Kino). Door het bindende thema resoneren de verhalen met elkaar, waarbij de Kafka-pastiche ‘Samsa verliefd’ door de kritiek als overbodig werd gezien (hij ontbreekt dan ook in de Japanse editie). Na minder werk weer een positief besproken boek.

J. Hodenius

Reviews Mannen zonder vrouw

  • Fantasierijk (5)
  • Meeslepend verhaal (4)
  • Goede verhaallijn (4)
  • Grappig (3)
  • Goede kwaliteit (2)
  • Voordelige koop (2)
  • Moeilijk in te komen
  • Ingewikkeld verhaal
  • enorme cliff hangers
Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten
Schrijf een review
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    In één woord: Goede kwaliteit

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • (Gebrek aan) liefde mooi verwoord
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Een prachtige verhalenbundel zoals alleen Murakami dat kan: hartstochtelijk, mysterieus en vol fantasie. Wat een fantasie en prachtige schrijfstijl heeft deze schrijver, ik heb het boek in 1x uitgelezen. Korte verhalen om heerlijk bij weg te dromen!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meer Murakami
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • mooi
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Men without women is een boek van Hemingway. Murakami heeft Hemingway vertaald naar het Japans en dit boek dezelfde titel gegeven. Ik hou van zinloze feiten. En heel veel van Murakami. Ga dit lezen, het is prachtig.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mooie afwisselende verhalen
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam
    • in één adem uitgelezen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Een must voor degene die van Murakami houden. Mooie afwisselende verhalen in typische Murakamistijl over mannen en hun relatie met vrouwen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Voor de liefhebber
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Heel wisselend, het ene verhaal was goed en andere weer heel langdradig en saai

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Top Murakami
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • mooi geschreven
    • orgineel
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Nog beter dan zijn roman's zijn deze korte verhalen van meesterverteller Murakami.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Mannen zonder vrouw
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Ik heb met veel plezier de verhalen ontroerende kleine menselijke verhalen gelezen waaruit sterke behoefte naar verbinding spreekt

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Die mannen zonder vrouw
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • enorme cliff hangers

    Wat een ongelooflijk mooi boek weer! Het contrast in cultuur kan niet groter zijn ten opzichte van de onze. Prachtig. Door de korte verhalen leest het als een trein. Het leest ook heerlijk weg ín de trein trouwens.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • goed boek
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    goede verhalenbundel met verschillende aangrijpende verhalen!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De liefde voor de vrouw op zijn Murakami's
    • Grappig
    • Fantasierijk

    Verschillende, intrigerende en soms ook vreemde verhalen over de relatie tussen mannen en vrouwen. Japans, vreemd zet aan tot nadenken, ook al zullen de meesten van ons het niet direct herkennen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mooi en grappig
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Mooie schrijfwijze en leuke meeslepende verhalen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Fijn boek
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Zoals je van Murakami gewend bent, een te gek boek :).

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Beter kan niet!
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Haruki Murakami is een meesterlijke verteller. Deze bundel korte verhalen is werkelijk de beste die ik van hem gelezen heb. Eigenlijk is het ongelooflijk dat een schrijver die al zo veel verhalen en romans heeft geschreven zichzelf nog steeds kan overtreffen. Zijn stijl is subliem en zijn verhalen niet te evenaren. Deze bundel moet je gelezen hebben, Haruki Murakami op zijn best!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • eens omgeslagen kan je niet terug
    • Fantasierijk
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal

    Murakami verveelt nooit maar verrast steeds

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Korte verhalen van Murakami
    • zit goed in elkaar

    Goed boek, na alle romans nu weer es een prima verhalenbundel, ook die zijn echt weer geweldig.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Prachtige verhalen
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geweldige bundel waarin meesterverteĺler Murakami de lezer meeneemt in zijn wonderbaarlijk universum waarin de lezer zich soms zo goed kan in herkennen dat het de fictie weet te overstijgen, net zoals de verhalen vaak van de realiteit lijken te onsnappen en zo de lezer in hun greep houden. Het is die dialectiek, die geweldige techniek die Murakami zo onweerstaanbaar maken.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • een tussendoortje
    • Grappig
    • Fantasierijk

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Grappig, Fantasierijk, geen minpunten

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Verstilde bevreemding
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Met zeer gemengde gevoelens begon ik aan deze verhalenbundel, de reacties en recensies waren in het algemeen op zijn minst wisselend.
    Maar meteen in het eerste verhaal "Drive my car" was mijn vrees voor een teleurstelling verdwenen, dit kon niet meer stuk.
    De herkenbare schrijfstijl stelde meteen gerust, Hurakami kan niet anders dan onderkoeld de meest absurde zaken beschrijven alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
    Zo beschrijft hij in dit eerste verhaal een vrouw: "Haar oren waren groot en breed en leken op de ontvangstapparatuur voor alarmsignalen in afgelegen streken zonder tv"

    Heel ontroerend vond ik : Samsa verliefd. Pracht uitgediept en deed me even denken aan Kafka's gedaanteverwisseling.
    Veel van zijn bekende thema's komen in de verhalen aan bod, waarvan me de jazz muziek en de sfeer in een bar me het dierbaarst zijn, in die sfeer wil ik dit proza lezen en dan mag er ook af en gerust een kat voorbij komen.
    Kortom, heerlijke uren beleefd met de verhalen en jammer dat het boek uit is!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Ook voor mannen met vrouwen!
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Ingewikkeld verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Herkenbaar Murakami. Een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Zeer goed
    • Spannend

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Spannend, geen minpunten

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • wederom geweldig
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Prachtige schrijfstijl, boeiende van begin tot eind. Eigenaardige, indringende, soms surrealistische verhalen met absurde wendingen, zoals we die kennen van de auteur, diep emotioneel maar nooit meeslepend. Elk verhaal is mooi op zichzelf maar pas als je het uit hebt dringt de kracht van het totaal door. Een aanrader voor zowel fans als nieuwkomers.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Aangename kennismaking
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • korte verhalen

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Ik heb nog niet zoveel boeken gelezen die de liefde proberen te beschrijven vanuit het perspectief van de man. Wat is er trouwens zo eigen aan de liefde beschreven door een man die anders zou zijn dan de liefde beschreven door de vrouw? Wat mij vooral opvalt is een iets grotere nadruk op het lichamelijke, al kunnen ook veel vrouwelijke auteurs het perfecte mannelijke lichaam beschrijven. Haruki beschrijft geen perfectie of volmaaktheid… Meer nog de meeste vrouwen die hij in Mannen zonder vrouw beschrijft zijn juist niet uitzonderlijk aantrekkelijk. Ook interessant is dat het niet uitsluitend over seks gaat, al komt seks dan veelvuldig voor… Soms in vreemde settings; zoals een vrouw die ter hulp komt van een gehandicapte man door eten voor hem te kopen en vervolgens met hem naar bed te gaan. De meeste vrouwen in deze roman zijn dan ook geen vrouwen die nog single zijn, terwijl dat juist wel het geval is van de man. Terwijl het de tendens is in onze westerse maatschappij dat de man vreemdgaat, lijkt het in dit boek juist omgekeerd te zijn. Meestal houdt de vrouw er meerdere liefjes op na, zelfs met toezegging van hun vriendjes.

    In zekere zin is Mannen zonder vrouw dan ook een beetje bevreemdend, maar het staat buiten kijf dat het goed, tot heel goed geschreven is. Een groot nadeel is natuurlijk dat het weer om korte verhalen gaat. Het is dus geen roman. Verder grijpt Murakami je wel steeds mee in het verhaal, iets sneller dan in vele korte verhalen het geval is, en dat maakt het wel goed.

    Zeker de moeite van het lezen waard.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Een literaire sluipschutter
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Als Haruki Murakami ooit een andere koers in zijn carriére zou ambiëren, dan zou sluipschutter wellicht een goed alternatief zijn voor deze schrijver. Goed verborgen, vanuit een hinderlaag, gecamoufleerd met een flinterdun laagje van alledaagsheid, treft hij met dodelijke precisie zijn doel. Waar je als lezer je veilig waant, bij vlagen bijna (letterlijk) in slaap gesust, knalt de schrijver ineens jouw wereld binnen, appellerend aan diepe menselijke angsten, met existentiële eenzaamheid als hoofdthema. Murakami wringt zich naar binnen door de lezer af te leiden met zijn eenvoudige, doodgewone (soms toch wat saaie?) schrijfstijl afgezet tegen ongewone (soms absurdistische) situaties van de hoofdpersonages. In plaats van zijn verhalen te larderen met eindeloze metaforen en poëtische volzinnen, maakt Murakami jou toeschouwer van ogenschijnlijk doorsnee situaties en relaties. Hij kiest hierbij niet voor een traditionele opbouw, maar hij betrekt je haast laconiek in een verhaal. Alsof je op de tv aan het zappen bent en iets in het beeld je doet besluiten om even te blijven hangen. Het gevolg hiervan is dat je soms zoekende bent naar jouw positie als lezer. Wat wordt er van je verwacht? Dat klinkt wat onbeholpen, maar sommige verhalen nemen je gewoon op sleeptouw en sommige verhalen vragen een actieve rol als lezer. Met Murakami kun je beide kanten op. Je kunt je zowel laten overrompelen door de ogenschijnlijke eenvoud waarmee hij verhalen vertelt, als jezelf bijna verliezen in de subtiele voorzetten die hij doet voor de mijmerende geest:

    “Maar hoezeer je ook denkt dat je elkaar begrijpt en hoe innig je haar ook liefhebt, het is onmogelijk het hart van iemand anders volledig te doorzien. Als je dat verlangt, bezorg je jezelf alleen maar pijn.”

    Mannen zonder vrouw‘ schreeuwt van eenzaamheid, hunkering naar liefde en de stompzinnige roekeloosheid van het verlangen. Dit was het eerste werk wat ik van Haruki Murakami heb mogen lezen en ik ben onder de indruk geraakt van de simplistische, maar doeltreffende wijze van verhalen vertellen. Zelfs bij een onwaarschijnlijk plot weet hij binnen luttele pagina’s jouw nieuwsgierigheid tot het maximale uit te buiten. Een verhaal vertellen van een paar honderd pagina’s is al een prestatie van formaat, maar een verhaal vertellen van slechts enkele tientallen pagina’s is ongekend knap. Zeker als daarin een complete wereld wordt beschreven en als de hoofdkarakters tot de laatste, schrijnende vezel volledig tot hun recht komen.

    “Op een dag word je opeens mannen zonder vrouw. Zonder ook maar enige aankondiging of hint, zonder voorgevoel of voorbode, een klop op de deur of een waarschuwend kuchje, word je er opeens mee geconfronteerd. Je slaat een hoek om, en dan weet je het al. Maar je kunt niet meer terug. Als je eenmaal die hoek bent omgeslagen, wordt dat de enige wereld die voor jou mogelijk is. En in die wereld word je ‘mannen zonder vrouw’ genoemd. Altijd in dat koude meervoud.”

    Zeven korte verhalen, misschien niet allemaal even sterk, maar bijzonder intrigerend. Dit smaakt zeker naar meer.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?
  • Fantastisch
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Alle boeken van Murakami zijn echte aanraders en deze doet daar niet voor onder.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • tussendoortje
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    leuk tussendoortje van de meester van de magische verhalen. zeven korte verhalen in zijn typische stijl die meteen doen verwateren om terug een van zijn grote romans bij de hand te nemen en te herlezen.
    ideaal ook als kennismakingsboek voor nieuwe lezers

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Schitterende verhalen

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Normaal gesproken pak ik niet zo gauw een boek met verhalen. Maar voor Haruki Murakami besluit ik een uitzondering te maken. En terecht, kan ik nu zeggen. Zoals de titel doet vermoeden, is de hoofdpersoon telkens een man met een bijzondere relatientot één of meer vrouwen. Maar verder hebben deze mannen weinig met elkaar gemeen. De échte rode draad is telkens Murakami's geweldige stijl, die je telkens achterlaat met een glimlach en een vraagteken.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Meester van mysterie en nuance
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • subtiel
    • psychologisch sterk
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Oh wat is-ie weer mooi. Mannen zonder vrouw van Haruki Murakami. De meester van mysterie, verbeelding en nuance. Soms schrijft hij boeken die je ongemerkt meenemen naar een wereld die niet meer van deze wereld is. Maar je weet nooit precies waar hij je die grens over trok... En dan zijn het weer van die subtiele psychologische diepteboringen. Vaak over jonge mannen, op zoek naar wie ze zijn en waar het allemaal voor is. Transparante taal, maar ritselend van de geheimen. Zoals ook deze weer. Aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Het Murakami-gevoel

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Als fan van de boeken van Murakami, had ik nog niet eerder korte verhalen van hem gelezen. Ik was bang, dat het mysterieuze 'Murakami-gevoel' uit de boeken zou ontbreken in de verhalen. Gelukkig is dat niet zo.

    Ik had een verhaal nodig om erin te komen, maar toen bleek ook in deze bundel diezelfde sfeer te zitten die Murakami zo fijn maakt om te lezen. Sterker nog, de verhalen versterken elkaar in die sfeer. Hoewel de hoofdpersonen sterk verschillen, passen ze allemaal bij elkaar.

    Soms had ik wel het gevoel dat de vertaling geen recht deed aan de oorspronkelijke tekst, maar dat kan misschien niet anders bij een taal als Japans.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Typische Murakami
    • Fantasierijk
    • het murakami-gevoel

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    De nieuwe Murakami is weer eens een verzameling korte verhalen. En deze keer zeer thematisch: zoals de titel al suggereert gaan alle verhalen over mannen zonder vrouw. Bij het eerste verhaal, Drive My Car, twijfelde ik nog of dit boek me aan zou spreken. Want om eerlijk te zijn, Kleurloze Tsukuru Tazaki was ook niet bepaald een favoriet. Geef mij liever het onverklaarbare en de pratende katten.

    Maar gelukkig. Vanaf Yesterday neemt het boek een typische Murakami-wending. Voor de ervaren Murakami lezer is het direct duidelijk dat de mannen – en de vrouwen trouwens ook – uit de verhalen creaties van Murakami zijn. Stuk voor stuk variëren de karakters in de verhalen van vagelijk normaal tot ronduit excentriek. Mix met jazzmuziek, katten en cafés, passieve mannen met vage levensverhalen en onbereikbare bereikbare meisjes, en open eindes, en je hebt de formule tot weer een prachtige Murakami. Maar dan compact.

    De mannen zijn de hoofdpersonen in deze verhalen, maar de (vaak afwezige) vrouwen zijn minstens net zo belangrijk. Hoewel we ze natuurlijk wel te zien krijgen door een filter – of dit nu het oogpunt van de mannelijke hoofdpersoon is, of het filter dat Murakami zelf ons oplegt.

    Binnen de verhalen is mijn persoonlijke favoriet zonder twijfel Kino, puur omdat ik gefascineerd (geobsedeerd?) ben met de manier waarop Murakami in zoveel boeken en zoveel korte verhalen dezelfde karakters, dezelfde settings, dezelfde situaties terug weet laten te komen, maar dan net niet. En zonder gevoel van déjà vu. Het is weer een frisse nieuwe vertolking.

    Gevolgd door Sheherazade. Misschien het enige verhaal waar de vrouw de actieve factor in het verhaal is. Ook Samsa Verliefd springt eruit, maar om een hele andere reden. Grappig genoeg het verhaal dat wat mij betreft het meest on-Murakami-ig aanvoelt.

    Een aantal van de verhalen is eerder in het Engels in de New Yorker verschenen. Mocht je die als enthousiaste Murakami fan al gelezen hebben, maakt niet uit! De andere verhalen zijn absoluut de moeite waard. De vertaling van Jacques Westerhoven is zoals altijd fantastisch, maar lijkt nóg beter uit de verf te komen waar het korte verhalen betreft.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Nieuwe verhalen van Murakami, een echte aanrader!
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Haruki Murakami levert met 'Mannen zonder Vrouwen' 7 nieuwe korte verhalen, over mannen zonder vrouwen. Hele gewone mannen eigenlijk, nauwelijks een eigen verhaal waard zou je wellicht denken. Maar er ligt, zoals altijd bij Murakami, meer onder de oppervlakte dan je in eerste instantie zou denken.

    Ik heb veel boeken van Murakami gelezen. De trilogie 1q84 is, denk ik, wel een van mijn favoriete, maar ook Hard-Boiled Wonderland and the End of the World vond ik fantastisch. Ik lees zijn boeken in het Engels en in het Nederlands. En sommige las ik meerdere malen.
    Eigenlijk weet ik niet of ik een echte favoriet heb, dat doet er eigenlijk ook niet zo toe.

    Ik heb er nu 4 van de 7 gelezen en ik bedacht me dat ik maar eens wat tekst aan het digitale papier moest gaan toevertrouwen. En ik moet eerlijk toegeven dat dat nog niet meevalt. Maar ik ben dan ook geen professionele recensent dus misschien moet ik me niet zo druk maken.

    Ik kan als fan van Murakami wel zeggen dat het onmiskenbaar verhalen van Murakami zijn. Voor diegene die niet met de schrijver bekend zijn is het moeilijk uit te leggen wat het precies is dat me zo aantrekt in zijn schrijven. Ik denk wel dat het een schrijver is die je als lezer pakt of niet. Volgens mij is er geen tussenweg. Ik ben in ieder geval enorme fan omdat ik zijn verhalen fantasievol vind zonder dat ze fantastisch worden. Er zitten in zijn verhalen wel fantastische elementen ( een kat die praat, of een schaap) maar op de een of andere manier vind ik ze altijd geloofwaardig.

    Zo ook een beetje met de verhalen uit deze nieuwe bundel die in maart bij de Uitgeverij Atlas verschijnt. Ik begon ze te lezen en ik probeerde vast te leggen wat ze nu wel of niet bijzonder maakt.

    In het eerste verhaal maken we kennis met een acteur die omdat hij een ongeluk heeft veroorzaakt een tijdje niet mag autorijden. Hij neemt een vrouwelijke privé chauffeur zodat hij tijdens het rijden zijn teksten kan oefenen. Kafuku is alleen sinds zijn vrouw is overleden. Hij heeft nooit naar andere vrouwen omgekeken, maar zijn echtgenote wel. 4 keer om precies te zijn.

    Kafuku is acteur geworden om zoals hij zelf zegt; "Iemand te worden die je zelf niet bent. En als je klaar bent ga je weer naar je oorspronkelijke zelf terug. " Op dat moment vraagt Misaki hem of hij misschien ooit gedacht heeft om niet terug te willen. Dat riep bij mij meteen een gevoel op van mogelijke parallelle werelden die Murakami wel vaker gebruikt in zijn verhalen. En hoewel dat in dit eerste verhaal verder niet speelt is dit wel een van de zinnen die van belang is voor de rest van het verhaal. Want 5 pagina's verder in het verhaal horen we dat helemaal precies terug naar je oorspronkelijk zelf kun je niet nadat je een rol hebt aangenomen.

    En dat is precies wat Kafuku moet doen, een rol aannemen wanneer hij vriendschap sluit met een van de voormalige minnaars van zijn overleden vrouw. Het zijn dit soort fantasievolle verbindingen die Murakami in zijn verhalen legt die me iedere keer weer zo verbazen. De verschillende wendingen die hij weet aan te brengen in redelijk compacte korte verhalen waardoor je op het verkeerde been wordt gezet voordat het einde in zicht is. Een van de grote krachten van de auteur, als je het mij vraagt.

    Het is dit spelen met tijd en plaats en ruimte dat ook een van de belangrijkste componenten en verhaallijnen vormt in de trilogie 1q84 bijvoorbeeld.

    "Het even uit jezelf weggaan en dan weer tot jezelf terugkeren" noemt Kafuku dat in het verhaal. En dat is in zekere zin ook wat Murakami met je doet in zijn verhalen. Hij laat je even weggaan uit jezelf om je weer tot jezelf te laten terugkeren.

    "Maar de plaats waar je naar terugkeert is niet exact dezelfde als waarvan je bent vertrokken." Dat geldt niet alleen voor toneelspelen of boeken lezen, maar ook voor de liefde, niet voor niets een van de grote thema's van deze schrijver.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Prachtige verhalenbundel
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    'Mannen Zonder Vrouw' is misschien wel de beste verhalenbundel die Murakami ooit uitbracht. Het is in ieder geval de enige die zich met het constant hoge niveau van 'De Olifant Verdwijnt' kan meten. Dat komt ook doordat deze zeven verhalen (zes in de oorspronkelijke Japanse versie) een overkoepelend thema van liefde en verlies hebben. Dat thema bespreekt hij met de dromerige melancholie die we gewend zijn van de Japanner, maar omdat de opvallend realistische aanpak van zijn meest recente roman 'De Kleurloze Tsukuru Tazaki En Zijn Pelgrimsjaren' hier wordt doorgezet, is het ook het werk waarin Murakami het meest puur over gevoelens schrijft. De zoektocht zoals die in zoveel Murakami-romans voorkomt is dit keer niet naar een onvindbaar voorwerp, maar naar genegenheid en intimiteit. Verder komen zijn karakters door de realistische stijl helemaal tot leven. De parallelle universa en verborgen symboliek hebben plaatsgemaakt voor emotionele observaties, al is die symboliek in het werkelijk prachtige 'Kino' en de de Kafka-omkering 'Samsa Verliefd' nog wel aanwezig. Liefhebbers van Murakami moeten deze zeven verhalen - waarvan het gros voor kippenvel zorgt - absoluut in huis hebben.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 1 Ongepaste review?
  • Over jaarringen, slangen en de op-één-na eenzaamste man

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    > ‘Toch vraag ik me af of zo’n ervaring in zeker opzicht niet noodzakelijk is – zo’n eenzame, trieste tijd als je jong bent. Als groeifase, zeg maar.’
    ‘Denk je dat?’
    ‘Net zoals bomen strenge winters nodig hebben om groot en dik te kunnen worden. In een klimaat waar het altijd warm en aangenaam is ontstaan immers geen jaarringen.’ <

    ‘Mannen zonder vrouw’ is een verzameling van zeven verhalen die op een subtiele en vaak surreële manier vertellen over (het verlies van) liefde en leven.

    Een professioneel acteur weet al jaren dat zijn vrouw vreemdgaat maar confronteert haar er niet mee. Hij speelt de rol van zijn leven als de gelukkige echtgenoot die niets door heeft.

    Een jongen vraagt aan een vriend of hij met zijn vriendin wilt uitgaan, terwijl de vriendin droomt over een maan die in zee zinkt.

    Een cosmetisch chirurg stelt zichzelf sinds het zien van een documentaire over een concentratiekamp telkens de vraag: Wat ben ik in godsnaam voor iemand?

    Een vrouw was in haar vorig leven een lamprei die rustig op de bodem van de zee wachtte tot er een dikke forel langs zwom om zich aan vast te zuigen.

    In en om een bar verschijnen een zwerfkat, een beschermer, een vrouw met grijze sterrenbeelden op haar lichaam en drie slangen. Er wordt geklopt, niet op de muren van een kamer, maar op de wanden van een hart.

    Gregor Samsa wordt wakker als een mens en maakt kennis met lopen op twee benen, een kamerjas, zijn voortplantingsorganen en een meisje met een bochel.

    Een man wordt diep in de nacht gebeld en wordt opeens mannen zonder vrouw en de op-één-na eenzaamste man ter wereld.

    ‘Mannen zonder vrouwen’ is een boek dat typisch Murakami is en tegelijkertijd beduidend toegankelijker dan het merendeel van zijn andere werk. Hij lijdt je aan zijn hand binnen in zijn wereld. De verhalen raken elkaar; soms lijken personages zo overgelopen te zijn van het ene verhaal naar het volgende. De ik-persoon zou in alle verhalen dezelfde kunnen zijn, ware het niet dat naam en plaats variëren. Hoewel de verhalen op zichzelf kunnen staan werken ze naar mijn mening juist zo goed omdat ze elkaar opvolgen. Je krijgt de smaak te pakken, hoe verder je in dit boek doordringt. Je voelt je zelf als lezer ook mannen zonder vrouw, los van wat je werkelijke geslacht en relatiestatus ook moge zijn. Je voelt de twijfels, de pijn, de bewondering voor anderen, de bescheidenheid en het verdriet dat deze karakters kenmerkt.

    > Het is heel eenvoudig om mannen zonder vrouw te worden. Je hoeft alleen maar zielsveel van een vrouw te houden en haar daarna te verliezen.’ (…) ‘In die wereld weerklinken geluiden anders. Je hebt er anders dorst. Je baard groeit anders. Het personeel bij Starbucks behandelt je anders. De trompetsolo’s van Clifford Brown klinken anders. De deuren van de metro gaan anders dicht. De loopafstand van Omotesandō naar Aoyama Itchōme is héél anders. <

    Dit is een somber boek, een boek over liefdesverdriet, over dood, over angst. En toch is het geen boek waar je somber van zult worden. Je zult betoverd worden, en op een contemplatieve, liefdevolle manier je eigen leven opnieuw bekijken.

    > Wat ben ik in godsnaam voor iemand? Dat denk ik de laatste tijd vaak. <

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • Murakami schenkt je een speciaal soort tijd

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    ‘Mannen zonder vrouw’ is misschien wel het perfecte boek om je Murakami-leeservaring mee te beginnen als je nog nooit iets van deze Japanse schrijver las.

    In deze bundel met zeven verhalen komen namelijk veel elementen terug, die je in zijn eerdere romans ook aantreft. Zonderlinge mannen (zonder dat ze eng worden), eenzaamheid, jazzmuziek, vrouwen, bijzondere conversaties, katten en een droeve sfeer die tevens een glimlach op je gezicht weet te toveren. De bovennatuurlijke elementen zijn, net als in zijn vorige roman ‘De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren’, minder aanwezig. Dat maakt ‘Mannen zonder vrouw’ toegankelijker.

    Rode wijn
    “En als je eenmaal mannen zonder vrouw bent geworden, dringt de kleur van eenzaamheid diep je lichaam binnen, zoals rode wijn die gemorst is op crèmekleurig tapijt. Hoe rijk je huishoudelijke kennis ook is, de kans dat je die vlek er ooit uit krijgt, is angstwekkend klein.”
    Dit citaat uit het laatste verhaal, dat dezelfde titel draagt als het boek, vertelt niet alleen wat de verbinding is tussen de zeven verhalen. Dit citaat is Murakami ten voeten uit. Een prachtige metafoor in heldere taal. Een beschrijving die je niet alleen laat begrijpen wat hij bedoelt. Je voelt het. Het is een melancholisch en tegelijkertijd een gelukzalig gevoel. Het is lijden en toch geruststellend. Misschien is het wel een Westerse en Oosterse mentaliteit in één.

    Zeven mannen zonder vrouw spelen de hoofdrol in de verhalen. Door een overlijden, door overspel of een bewuste eigen keuze zijn zij mannen met zo’n rode wijnvlek. Enkele verhalen in de bundel zijn op subtiele wijze met elkaar verbonden. De magere grijze poes die in ‘Drive my car’ opgekruld ligt te slapen in een bar, komt in ‘Kino’ terug. En Tanimura vertelt in zowel ‘Yesterday’ als in ‘Een onafhankelijk orgaan’ over een man zonder vrouw die hij gekend heeft. De één verdween met de noorderzon nadat hij Tanimura had gevraagd met zijn vriendin uit te gaan en de ander overleed aan de gevolgen van een niet-beantwoorde liefde. Alleen het zesde verhaal ‘Samsa verliefd’ valt uit de toon. In deze omgedraaide Kafka (een insect is veranderd in de mens Georg Samsa) komt het thema van de liefde en hoe je als man zonder vrouw door het leven gaat, minder sterk naar voren.

    Samenballing
    Murakami balt met deze bundel al zijn krachten samen zeven korte verhalen. Perfect om stuk voor stuk tot je te nemen en het verhaal, zijn zinnen en metaforen nog een tijd te laten resoneren voordat je aan het volgende verhaal begint.
    Habara zegt in ‘Sheherazade’ over de tijd die hij intiem met een vrouw deelt: “Een speciaal soort tijd, die met de werkelijkheid verweven is en hem tegelijkertijd tenietdoet.” Dat is precies wat Haruki Murakami je laat ervaren met deze verhalen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 2 Ongepaste review?
  • Genieten van nieuwe wegen op een oude vertrouwde fiets
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Een nieuwe Murakami! In de afgelopen jaren heb ik al vele boeken verslonden, op een paar verhalen na heb ik ik nu bijna alles gelezen. Heb ik er genoeg van? Oh nee!

    Wat maakt Murakami’s verhalen nou zo bijzonder? Tijdens deze verhalenbundel moest ik er veel aan denken. De schrijver lijkt bijna treiterend dezelfde thema’s te nemen. Hij lijkt je bijna uit te dagen om te gaan denken: tjongejonge, kun je niet eens over iets anders schrijven? Moet het nou echt weer gaan over onbegrijpelijke liefdes? Is het nou nodig dat je weer een mysterieuze vrouw in de spotlights zet? Kun je nou eens een keertje niet naar een jazzcafeetje gaan, maar gewoon een ordinaire bruine kroeg uitkiezen? En natuurlijk, in jouw jazzcafeetje kom je weer een onvermijdelijke poes tegen.

    Murakami lijkt je een spiegel voor te houden. ‘Is jouw levensverhaal zo spannend dat je alle soorten kroegen afstruint? Dat je het zowel met een poes als een hond en een konijn goed kunt vinden? Dat je alle banen van de wereld al hebt gehad?’ En daar heeft ie wel gelijk in. Ook ik stap graag op mijn oude vertrouwde fiets. Ook ik leef al vele jaren gelukkig in hetzelfde huis. Met dezelfde vrouw. En de onvermijdelijke poes. En dat is precies zo heerlijk aan het werk van Murakami: je voelt je er thuis. Je herkent de thema’s en je bent er bekend mee. Je proeft de sfeer en dat voelt vertrouwd. En vanuit dat vertrouwen laat hij je nadenken over dat vertrouwde leventje dat je leidt. Als een goede vriend.

    Ik heb weer genoten van deze verhalenbundel. Dat begint al bij de titel van het eerste verhaal, Drive My Car, waar de Beatles gelijk hun aandeel hebben. En het eindigt in het laatste verhaal met de eenhoorn, het symbool voor de mannen zonder vrouw: “Ik heb nog nooit een páártje eenhoorns gezien.”

    Haruki Murakami is alweer de pensioengerechtigde leeftijd voorbij, maar dat merk je nergens aan. Op een heerlijke manier neemt hij je mee zijn universum in. Als ik jou was, dan zou ik ook met hem meegaan, je laten meevoeren met zijn woorden. De eerstvolgende winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur zal er je dankbaar voor zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Zeven kleine, prachtige Murakami's
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Een echte Murakami. Een kat, muziek, elpees, eenzaamheid, surrealisme, mensen die de belangrijkste dingen niet naar elkaar uitspreken. Bijzonder mooi geschreven in zijn eigen stijl, en natuurlijk ook erg goed vertaald.
    De zeven verhalen in dit boek staan los van elkaar, maar hebben kleine dingetjes die ze met elkaar verbinden. Omdat de hoofdpersoon dezelfde is, er dezelfde andere personen in voorkomen, of een bar uit het eerste verhaal in het vijfde weer opduikt.

    Bij het lezen van deze verhalen kreeg ik weer het echte Murakami-gevoel. Soms wordt je als lezer middenin een situatie gedropt waar zowel jij als de hoofdpersoon niets vanaf weten (zoals in Samsa verliefd). In alle verhalen is een ding constant: de vrouwen blijven ongrijpbaar op een afstand. De mannen dringen niet tot hen door; ze houden zich op de vlakte en vragen hun vrouw niet naar de dingen die ze echt willen weten. Wanneer de man een 'mannen zonder vrouw' wordt, blijft hij met dit gebrek aan informatie zitten. De situatie is onomkeerbaar, hoeveel andere vrouwen er nog langs komen na haar. Zoals Murakami zelf schrijft in het laatste verhaal (Mannen zonder vrouw):

    "Op een dag word je opeens mannen zonder vrouw. Zonder ook maar enige aankondiging of hint, zonder voorgevoel of voorbode, een klop op de deur of een waarschuwend kuchje, word je er opeens mee geconfronteerd. Je slaat een hoek om, en dan weet je het al. Maar je kunt niet meer terug. Als je die hoek eenmaal bent omgeslagen, wordt dat de enige wereld die voor jou mogelijk is. En in die wereld word je 'mannen zonder vrouw' genoemd. Altijd in dat koude meervoud.
    [...]
    Het is heel eenvoudig mannen zonder vrouw te worden. Je hoeft alleen maar zielsveel van een vrouw te houden en haar daarna te verliezen."

    Voor liefhebbers van Murakami een feest van herkenning! Zijn eigen stijl die bekend is uit zijn (soms vuistdikke) romans wordt in deze zeven korte verhalen feilloos doorgevoerd.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 1 Ongepaste review?
  • Nieuwe Murakami maakt verwachtingen waar
    • Fantasierijk
    • Grappig
    • origineel

    Geschreven bij Mannen zonder vrouw

    Wie eenmaal Murakami heeft toegelaten in het eigen literaire leven, begrijpt niet dat je ooit zonder de boeken van deze Japanse schrijver hebt gekund. Aan een buitenstaander uitleggen wat er zo fascinerend is aan een boek van Murakami, is nog niet zo makkelijk. Het heeft iets te maken met de sfeer die hij in zijn verhalen en boeken weten neer te zetten. Hoewel de situatie vaak het normale overstijgt, geloof je alles wat wordt voorgeschoteld. Sterker nog, je wil meer. Als het moment eenmaal daar is, dat je alles hebt gelezen wat in een vertaling beschikbaar is, is het wachten op een nieuw werk.

    Gretig begon ik dan ook aan “Mannen zonder vrouw”, een verhalenbundel met zeven verhalen over typische Murakamimannen. Al vanaf de eerste woorden worden de -hooggespannen- verwachtingen waar gemaakt. In het eerste verhaal leren we de acteur Kafuku kennen, die op zoek is naar een privé-chauffeur. Dan komt Watari op zijn pad; een excentrieke vrouw met een aangename rijstijl. Tijdens de ritten leren over we het bijzondere (na)huwelijkse leven van Kafuku. In het verhaal daarna blikt een man terug op de vriendschap die had op zijn twintigste had met Kitaru en een date met diens vriendin Erika. In een later verhaal zit Habara thuis opgesloten (het is aan de lezer te gissen waarom). Hij kijkt geen tv, heeft geen computer en leest geen kranten. Een paar keer per week komt een vrouw langs om boodschappen te bezorgen. En passant delen ze ook het bed en vertelt zij hem verhalen. Van één van die verhalen worden we deelgenoot. Zoals het Murakami betaamt, bepaalt hij wanneer dat verhaal eindigt. Het vijfde verhaal gaat over Kino, die een bar overneemt, nadat hij zijn vrouw op overspel heeft betrapt. Op geheel Murakamiaanse wijze moet hij door het verwerkingsproces van de ontrouw en de scheiding die daarop volgt. Daarna lezen we hoe Samsa als mens wakker wordt in een huis. Er belt een vrouw aan om een slot te veranderen. In het laatste verhaal wordt een man ‘s nachts gebeld door de echtgenoot van een ex-vriendin van hem met de mededeling dat zij zelfmoord heeft gepleegd. Hoewel hij al geruime tijd geen contact met haar heeft gehad, doet dit nieuws wel wat met hem.

    Het mooiste vond ik het derde verhaal, dat gaat over dokter Tokai. Een schrijver haalt herinneringen aan hem op. Dokter Tokai vierde het vrijgezellenbestaan tot hij een vrouw leert kennen aan wie hij zijn hart verliest. Het is fascinerend hoe Tokai vertelt wat hem is overkomen; hij denkt dat hij ernstig ziek is, omdat hij diepgaande, voor hem niet te bevatten, gevoelens heeft. In alles merk je dat het verhaal slecht moet aflopen. De manier waarop past helemaal in de lijn van Murakami.

    De bundel bestaat uit zeven verhalen, die met elkaar gemeen hebben dat ze gaan over mannen en hun relatie met het andere geslacht. De verhalen mogen dan weliswaar iets ongebruikelijks hebben, maar is de liefde dat uiteindelijk niet. Alle personages en ontmoetingen passen perfect in het omniversum dat Murakami heeft geschapen. Desondanks zijn de verhalen niet voorspelbaar of saai. Integendeel, begin je eenmaal met lezen, dan wordt je door het verhaal opgeslurpt. Op dat moment is het verhaal de enige werkelijkheid en lijken de eigenaardigheden van de personages nog best normaal. Sommige mannen zijn -op hun manier- succesvol en hebben veelal hun eigen bezigheden. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze geen of nauwelijks echte vrienden of ambities in het publieke leven hebben. Net als in “De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren” heeft Murakami zijn personages - ten opzichte van zijn eerdere werk- weten te verfijnen. Daardoor krijgen de verhalen (al dan bewust) meer psychologische diepgang.

    Degenen die nog met deze bundel mogen beginnen, mogen zich gelukkig prijzen dat er nog een ongelezen Murakami is. Veel leesplezier! Voor mezelf hoop ik dat Murakami nog lang doorgaat met schrijven.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 1 Ongepaste review?

Productspecificaties

Auteur
Haruki Murakami
Redactie
Elbrich Fennema
Elbrich Fennema
Overige betrokkenen
Jacques Westerhoven Elbrich Fennema
Taal
Nederlands
Vertaald door
Jacques Westerhoven Jacques Westerhoven
Oorspronkelijke titel
Onna no inai otokotachi
Formaat Tooltip
EPUB met digitaal watermerk
Bestandsgrootte
1.89 MB
Verschijningsdatum
maart 2016
Druk
1
ISBN13
9789025446581

Je vindt dit boek in

Categorieën
Onderwerp
Psychologisch
Uitvoering
Ebook
Verschijningsjaar
2016
Recensie
Met recensie
9, 99
Direct beschikbaar
Verkoop door bol.com
  • Start direct met lezen
  • Digitaal lezen is voordelig
  • Dag en nacht klantenservice
  • Veilig betalen

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden

Over dit artikel zijn nog geen vragen gesteld.