Metro 2033
Afbeelding 1 van 2
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789491425004
  • Druk: 1
  • juni 2012
  • 542 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Het is 2033. Twintig jaar geleden heeft een nucleaire oorlog de beschaafde wereld in puin gelegd. In Moskou heeft een klein deel van de bevolking zijn toevlucht gevonden in de grootste atoomvrije schuilkelder op aarde: de metro... Met alleen al in Rusland inmiddels ruim twee miljoen lezers voor de internetversie en een half miljoen gedrukte exemplaren, vertalingen in tientallen talen en een bewerking tot fascinerend computerspel is Metro 2033 dé SF-cultroman van deze tijd. Deze postapocalyptische legende heeft een hele schare topauteurs geïnspireerd tot het schrijven van vervolgdelen - het universum van Metro 2033 dijt nog altijd uit.

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
juni 2012
Afmetingen
23 x 16 x 3,3 cm
Aantal pagina's
542 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Dmitri Gloechovski
Uitgever
Glagoslav Publications Ltd

Vertaling

Vertaald door
Paul van der Woerd

EAN

EAN
9789491425004

Overige kenmerken

Gewicht
846 g
Verpakking breedte
160 mm
Verpakking hoogte
33 mm
Verpakking lengte
230 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Type boek
Paperback
3.7
van de 5
Aantal reviews: 30
1
3
6
15
5
  • Het was een vrij langzaam boek, maar wel goed geschreven.
    • Fantasierijk
    • Spannend
    • Ingewikkeld verhaal
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij Metro 2033

    Personages
    Er is in dit verhaal maar 1 hoofdpersoon, daarnaast zijn er nog meerdere belangrijke bijrollen. Artjom is een jonge knul die als peuter/kleuter zijnde de metro in is gegaan met zijn moeder en samen met de rest van de nu metrobewoners ten tijde van een grote nucleaire oorlog. Artjom is een interessante knul, maar het boek heeft, naar mijn idee, heel veel open gelaten waardoor de lezer zelf moet beslissen wat voor persoon zij denken dat Artjom is. Het boek geeft je daar een heel slecht idee van. Ik kwam er nou niet achter of dat het nu de bedoeling was dat Artjom echt een uitverkorene was of dat hij simpelweg een idioot was met waanvoorstellingen. Dus ik heb nu niet het idee dat ik de hoofdpersoon of die wereld echt heb leren kennen.
    Daarentegen vond ik de verschillende belangrijke bijrollen ontzettend interessant en een stuk helderder opgezet. Hoewel het nog steeds heel moeilijk is om precies te omschrijven wat voor karakter iemand was, heb ik daar voor mijn gevoel in ieder geval een betere grip op dan op wie Artjom nu eigenlijk was.

    Wereldbouw
    Tijdens een nucleaire oorlog zijn de Russen hun metrostelsel ingedoken om weg te komen van de straling waar de bovenwereld door geteisterd wordt. Elk metrostation is een soort eigen stadstaat geworden en de mensen leven grotendeels in tenten en andere provisorisch gemaakte woningen. Hoewel het inmiddels 20 jaar later is, is er vrij weinig veranderd in de leefomstandigheden van de mensen. Er zijn nieuwe geloven opgestaan en overeenkomsten tussen stations veranderen voortdurend. Hoewel er wel hoop is dat er een eind komt aan de situatie, is er ook veel fatalisme en mensen die eigenlijk geloven dat de ze daar nu zitten om langzaam uit te sterven.
    Ook vind ik het interessant om te merken dat ze doen alsof de mensen die in de metro zitten de allerlaatste mensen op de hele wereld zijn, terwijl er daar eigenlijk geen reden toe is om dat aan te nemen. Een ander land heeft die nucleaire raketten op Rusland afgevuurd, dan lijkt het me logisch dat er buiten Rusland dus ook nog mensen leven, maar daar lijken de mensen in de metro niet van doordrongen te zijn.
    Aangezien er boven de grond zoveel straling is dat de mens er niet meer kan leven, vraag ik me af hoe ze dan onder de grond nog wel genoeg zuurstof kunnen hebben voor alle mensen. Zeker aangezien ze tunnels hebben laten instorten om te voorkomen dat de mutanten zich door de hele metro zouden verspreiden. Hoewel de monsters en mutanten interessant zijn vind ik het toch heel moeilijk om er nu een duidelijk beeld bij te krijgen, hierdoor is zeker bij mij het ‘eng’ gehalte van het verhaal omlaag gegaan.
    Het meest interessante vond ik wel hoe elk metrostation zijn eigen karakter had en dat ermee werd omgegaan alsof het aparte landen waren. Ook was interessant om hierbij te zien dat mensen van een bepaald station vereenzelfigd werden met dat station, zeker als er een vijandige houding ten op zichte van dat station.

    Narratief
    Het hele verhaal gaat over Artjom en wordt grotendeels ook verteld vanuit zijn gezichtspunt. Sommige stukken in het verhaal hebben wat meer afstand, hierbij gaat het dan telkens om stukken waarin Artjom een nieuw inzicht krijgt, of dit juist is of niet ligt nu nog steeds compleet open. Ook krijgt hij visioenen/dromen en hierbij heb je bijna hetzelfde afstandelijke gezichtspunt als bij de ‘inzicht-stukken’.
    Wat ik alleen echt super, maar dan ook echt super, irritant vond is dat er hele slechte flashforwards in stonden in de zin van ‘maar hier zou Artjom al snel achter komen’. Als ik er zo eentje tegen kwam kreeg ik echt weglegneigingen omdat het a. Ontzettend belabberd gedaan was en compleet afdeed aan de stijl van de rest van het verhaal en b. Omdat het je zo ontzettend uit het verhaal mieterde dat je moeite moest doen om het weer op te pakken en toch echt verder te lezen.

  • Russisch cultboek
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • Spannend
    • Moeilijk in te komen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Lees nooit intergalactische SF, maar dit boek speelt in de tunnels en stations van het metronetwerk van Moskou en daarmee kan weinig misgaan. Russische ideeënroman uit 2005 over het jaar 2033 en de jonge held Artjom, die met pleegvader Sukhoi en nog 200 overlevenden van een atoomaanval al vele jaren op station Volksvlijt woont. Mensen die toevallig in de metro zaten of nog net naar binnen glipten voordat het metrosysteem zichzelf afsloot van de bovenwereld, zijn de enige overlevenden. Al zijn er geruchten over gemuteerde wezens uit de door straling en hitte onleefbare bovenwereld, die naar binnen willen, of er al zijn…
    Wat dit boek bijzonder maakt is de rijkdom aan ideeën en de tomeloze energie van de auteur, die van geen ophouden weet. Hij schept een duistere, gevaarlijke miniwereld van metrostations bevolkt (of niet) en gedomineerd door mensen met een van de vele in Rusland heersende ideologieën, godsdiensten en denkbeelden. Er zijn federaties ontstaan tussen stations op dezelfde lijn. De machtigste is de Hanze Federatie, die alle stations beheerst op de Moskouse cirkellijn die aftakkingen naar binnen en buiten hebben. Elk station is anders, maar het tunnelstelsel is waar het vooral om gaat. Altijd donker, soms levensgevaarlijk waarin van alles kan gebeuren.
    Artjom krijgt een belangrijke opdracht: een cruciale boodschap brengen naar iemand in Polis, een moeilijk toegankelijk stelsel van 4 stations onder het oude centrum, waar de laatste kunstenaars en geleerden wonen, onder de grootste bibliotheek van het land. Een ware Odyssee, een tocht vol monsters, gevaren, illusies en waandenkbeelden…
    Dit is of wordt vast een rage, met slechte rapportcijfers voor scholieren die verslingerd raken aan dit boek, de nieuwe proloog- en vervolgboeken en alle afgeleide games. Brr. Fraai uitgegeven, al zou een losse kaart van het metronet welkom zijn. Op andere sites is geklaagd over de Engelse vertaling. Deze NL-versie leest soepel en competent, met een zeer welkome toegift van de vertaler zelf.

  • Het was een vrij langzaam boek, maar wel goed geschreven.
    • Fantasierijk
    • Spannend
    • Ingewikkeld verhaal
    • Moeilijk in te komen

    Personages
    Er is in dit verhaal maar 1 hoofdpersoon, daarnaast zijn er nog meerdere belangrijke bijrollen. Artjom is een jonge knul die als peuter/kleuter zijnde de metro in is gegaan met zijn moeder en samen met de rest van de nu metrobewoners ten tijde van een grote nucleaire oorlog. Artjom is een interessante knul, maar het boek heeft, naar mijn idee, heel veel open gelaten waardoor de lezer zelf moet beslissen wat voor persoon zij denken dat Artjom is. Het boek geeft je daar een heel slecht idee van. Ik kwam er nou niet achter of dat het nu de bedoeling was dat Artjom echt een uitverkorene was of dat hij simpelweg een idioot was met waanvoorstellingen. Dus ik heb nu niet het idee dat ik de hoofdpersoon of die wereld echt heb leren kennen.
    Daarentegen vond ik de verschillende belangrijke bijrollen ontzettend interessant en een stuk helderder opgezet. Hoewel het nog steeds heel moeilijk is om precies te omschrijven wat voor karakter iemand was, heb ik daar voor mijn gevoel in ieder geval een betere grip op dan op wie Artjom nu eigenlijk was.

    Wereldbouw
    Tijdens een nucleaire oorlog zijn de Russen hun metrostelsel ingedoken om weg te komen van de straling waar de bovenwereld door geteisterd wordt. Elk metrostation is een soort eigen stadstaat geworden en de mensen leven grotendeels in tenten en andere provisorisch gemaakte woningen. Hoewel het inmiddels 20 jaar later is, is er vrij weinig veranderd in de leefomstandigheden van de mensen. Er zijn nieuwe geloven opgestaan en overeenkomsten tussen stations veranderen voortdurend. Hoewel er wel hoop is dat er een eind komt aan de situatie, is er ook veel fatalisme en mensen die eigenlijk geloven dat de ze daar nu zitten om langzaam uit te sterven.
    Ook vind ik het interessant om te merken dat ze doen alsof de mensen die in de metro zitten de allerlaatste mensen op de hele wereld zijn, terwijl er daar eigenlijk geen reden toe is om dat aan te nemen. Een ander land heeft die nucleaire raketten op Rusland afgevuurd, dan lijkt het me logisch dat er buiten Rusland dus ook nog mensen leven, maar daar lijken de mensen in de metro niet van doordrongen te zijn.
    Aangezien er boven de grond zoveel straling is dat de mens er niet meer kan leven, vraag ik me af hoe ze dan onder de grond nog wel genoeg zuurstof kunnen hebben voor alle mensen. Zeker aangezien ze tunnels hebben laten instorten om te voorkomen dat de mutanten zich door de hele metro zouden verspreiden. Hoewel de monsters en mutanten interessant zijn vind ik het toch heel moeilijk om er nu een duidelijk beeld bij te krijgen, hierdoor is zeker bij mij het ‘eng’ gehalte van het verhaal omlaag gegaan.
    Het meest interessante vond ik wel hoe elk metrostation zijn eigen karakter had en dat ermee werd omgegaan alsof het aparte landen waren. Ook was interessant om hierbij te zien dat mensen van een bepaald station vereenzelfigd werden met dat station, zeker als er een vijandige houding ten op zichte van dat station.

    Narratief
    Het hele verhaal gaat over Artjom en wordt grotendeels ook verteld vanuit zijn gezichtspunt. Sommige stukken in het verhaal hebben wat meer afstand, hierbij gaat het dan telkens om stukken waarin Artjom een nieuw inzicht krijgt, of dit juist is of niet ligt nu nog steeds compleet open. Ook krijgt hij visioenen/dromen en hierbij heb je bijna hetzelfde afstandelijke gezichtspunt als bij de ‘inzicht-stukken’.
    Wat ik alleen echt super, maar dan ook echt super, irritant vond is dat er hele slechte flashforwards in stonden in de zin van ‘maar hier zou Artjom al snel achter komen’. Als ik er zo eentje tegen kwam kreeg ik echt weglegneigingen omdat het a. Ontzettend belabberd gedaan was en compleet afdeed aan de stijl van de rest van het verhaal en b. Omdat het je zo ontzettend uit het verhaal mieterde dat je moeite moest doen om het weer op te pakken en toch echt verder te lezen.

  • metro 2033
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • Spannend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Metro 2033

    Jaar 2033 er is een nucleaire oorlog geweest en een groot deel van de mensen is vernietigd. "de overlevenden" zijn het metrostelsel van Moskou ingevlucht en hebben van de metrostations hun woonverblijf gemaakt. De onderlinge strijd tussen de bevolking die leven op die stations is enorm.

    Hoofdpersoon: De 24 jarige Artjom wordt op gevoegd door zijn pleegvader oom Sasja. Op een dag komt hij een man tegen genaamd Hunter en van deze man krijgt hij een opdracht die hij moet gaan vervullen. Zo begint Artjom zijn reis in het metrostelsel naar het station Polis. Hier stuit hij op allerlei zaken en onderweg komt hij verschillende personen tegen die hem steeds verder op weg helpen. De onderlinge haat is enorm tussen de stations en men vertrouwd niemand. Hierbij wordt hij ook regelmatigd met zichzelf geconfronteerd.

    Het boek wordt beschreven als een SF-Thriller maar het komt bij mij niet over als een SF-Thriller. Dmitri beschrijft het leven in de metro zo dat men regelmatig nadenkt over de mensheid in het algemeen en waar men zich mee bezig houdt.

    Het boek is een aanrader en vraagt om verfilmd te worden.

  • Ondergronds
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Ingewikkeld verhaal
    • Moeilijk in te komen

    Mooi boek, goed gevonden. Is wat moeilijk om op gang te komen maar uiteindelijk sleept het verhaal je mee. Einde is verrassend en verwarrend. Kan me voorstellen dat dit een cult status heeft gekregen. Net als de cyberpunk verhalen moet je echt van dat genre houden. Het tweede deel vond ik minder.

  • Geweldig boek, echt een aanrader.
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • Spannend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Via via kreeg ik over dit boek te horen en was meteen geïnteresseerd. Toen ik hem eenmaal begon te lezen was het even wennen. Ben zelf wat slecht met namen en de Russisch aandoende namen vond ik in het begin nogal lastig te volgen, maar dat is mijn eigen hekelpuntje.

    Verder adviseer ik om even achterin het boek de plattegrond te checken. Ik kwam er pas achter toen ik klaar was dat in het boek zelf een duidelijke plattegrond was en die had ik tijdens het lezen er toch wel graag bij gehad.

    Ik zal mezelf niet uitweiden over de verhaallijn die is al genoeg terug te vinden in de andere reviews. Ik vond het een heel boeiend boek, tijdens het lezen werd ik zelf net als het hoofdpersonage nogal heen en weer geslingerd in wat is echt en wat niet. Dat maakt het verhaal juist boeiend en hierdoor beleef je het verhaal goed.

    Het boek was goed weg te lezen. Ondanks de slechte review eerder, over de vertaling heb ik daar weinig over te klagen. Ook staan er op internet diverse reviews en hieruit blijkt de Nederlandse vertaling juist één van de betere vertalingen van dit boek betreft (want wie kent er nou Russisch?) Ook al zou engels voor jou een goede leestaal zijn, schijnt de engelse vertaling toch onder te doen voor de Nederlandse.

    Dit boek voldoet niet aan je verwachtingen. Dat wil zeggen, soms denk je een bepaalde afloop tegen te komen, verwacht je dat er iets zal gebeuren, wat dus niet gebeurd of juist andersom. Dit maakt het boek boeiend om te lezen inclusief het plot. Het plot maakt dit een werelds boek, zet je aan het denken.

  • Top!
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • Spannend
    • Moeilijk in te komen
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het is 2033, 20 jaar geleden is door een nucleaire oorlog de mensheid voor een groot deel vernietigd, de overlevenden zijn de immense metro ingevlucht van Moskou aangezien er 'boven' niet meer te leven valt door alle straling die is vrij gekomen.

    Artjom, onze hoofdpersoon, woont op station Volksvlijt, bij zijn pleegvader. Hier leeft hij prima totdat de 'zwarten' oprukken, (een soort mens met een soort leerachtige huid). Artjom komt een man tegen die hem een doel geeft mocht deze man niet meer terug komen van zijn missie.
    Door dit doel maakt Artjom een reis door de metro en beleeft zo de meest vreemde dingen. Door alle straling zijn er mutanten ontstaan, waarvan een aantal de metro proberen binnen te dringen, de buizen in de metrotunnels maken vreemde geluiden waardoor sommige mensen spontaan verdwijnen.

    Door dit hele avontuur leert Artjom veel over zijn leven, het leven in de metro en het leven van vóór de oorlog, toen hij nog te klein was om daar nog iets van te weten. Daardoor is dit boek niet alleen schience fiction, zelf ga je ook over bepaalde dingen in het leven nadenken.
    Doordat Artjom zo ontzettend veel meemaakt is het geen moment een saai boek, het begin is even inkomen, maar zodra Artjom op zijn reis gaat is de spanning niet meer weg te denken, iedere tunnel die hij ingaat, bij elk station waar hij komt vraag je je af wie of wat hij nu weer tegen gaat komen.

    Metro 2033 is wat dat betreft een geslaagd boek, het is science fiction, maar wie zegt dat dit niet onze toekomst is?

  • Metro 2033
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goed plot
    • Spannend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Normaal ben ik geen fan van dit genre, maar naar aanleiding van de previews van de spellen die er op gebaseerd zijn ben ik toch begonnen aan dit boek, en zonder spijt! Het is een interessant boek dat de actie/spannende elementen goed balanceert ten opzichte van overdenkingen/filosofie. De atmosfeer die beschreven wordt is interessant en aangrijpend en het is daarom moeilijk om het boek weg te leggen. Het bijzondere einde had ik echt niet verwacht, en de bitterheid ervan vond ik vrij spectaculair.

    Ik ben heel erg blij dat de uitgeverij Glagoslav deze boeken ook voor het Nederlandse publiek toegankelijk maken!

  • Leven in Moskou na een kernramp
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • fascinerend hoe het ontstaan van nieuwe rangordes
    • Moeilijk in te komen
    • het verhaal heeft lang nodig om op gang te komen e

    Een verhaal over de mensheid die zich na een kernramp heeft teruggetrokken in het gangenstelsel van de metro onder Moskou. Gaandeweg wordt in het boek het ontstaan van nieuwe beschavingen beschreven, die zich gevestigd hebben op afzonderlijke metrostations en die onderling ruilhandel drijven om aan de levensbehoeften van de bewoners te kunnen voldoen.

    Het verhaal is van een Russische schrijver en ademt dan ook de Russische verteltrant uit met vormelijke aanspreektitels en veel verhalende dialogen.

    Het verhaal focust op de hoofdpersoon, Artjom, die een missie krijgt die hem door het hele metrostelsel van Moskou voert met alle gevaren van dien.

    Het post-apocaliptische aspect, gecombineerd met de Russische vertelwijze, maken dit boek tot een epos waarvoor je enerzijds echt moet gaan zitten maar je anderzijds ook niet snel loslaat als je eenmaal in het verhaal zit.

  • Metro 2033
    • Fantasierijk
    • Goed plot
    • Spannend
    • Ingewikkeld verhaal
    • Moeilijk in te komen
    • terugbladeren naar de kaart achterin is noodzaak

    "Metro 2033" vertelt het verhaal van Artjom, een jonge man, levende in een voor ons uiterst ondenkbare situatie: Het is 2033, Moskou is - na gebombardeerd te zijn met atoombommen - niet meer geschikt als leefwereld voor de mens, en de overlevenden van het bombardement hebben zich teruggetrokken in de Moskouse metro. Dit post-apocalyptische verhaal start bij Artjoms leven op Volksvlijt - een metrostation waar hij sinds zijn kindertijd woont. Daarvoor woonde hij op Timirjazev, maar vanwege een plotsklaps opkomende, allesverwoestende rattenplaag, was hij gedwongen het station te verlaten. Artjom is ook een van de weinige metrobewoners die vóór de kernramp (en dus boven gronds) geboren zijn. Hij 'ziet niet zo bleek als de andere metrobewoners'.
    Daar begint het verhaal: Artjom woont, samen met zijn oom Sasja, op station Volksvlijt en het leventje gaat - naar 'Metro 2033'-maatstaven - z'n gangetje. Artjom moet, net als iedereen op Volksvlijt, een of meerdere taken uitoefenen. Zijn 'werk' is wacht staan en hij doet dit dus ook dagelijks, zoals alle andere metrobewoners hún taken op dagelijkse basis totuitvoer brengen. Op de dag waarop het boek begint, is er een onbekende aanwezig bij Artjoms dienst. Deze man blijkt een oude vriend van oom Sasja, maar nadat deze te kennen heeft gegeven het lot van de mensheid somber in te zien, is de man uiteindelijk meer geïnteresseerd in Artjom. De vreemdeling verzoekt Artjom iets te doen, om Volksvlijt van de ondergang te redden. Hiervoor moet hij afreizen naar de Polis en onderweg allerlei gevaren het hoofd bieden.
    Op de achterflap wordt het boek 'dé science fiction-thriller van deze tijd' genoemd. Echter, Metro 2033 is niet zomaar SF, maar het verhaal gaat veel dieper. Het gaat namelijk in op de aard van de mens; hoe wij ons eigenlijk altijd in wezen hetzelfde ontwikkelen en gedragen: De angst voor het onbekende en het donker en de daaruit voorkomende behoefte om te groeperen. In 'Metro 2033' komt dit heel sterk naar voren: stations die een verbond aangaan, handelsmonopolies bezitten en ideologieën en geloofsovertuigingen hebben. Dát komt overeen met het leven dat wij vandaag de dag kennen. Wat echter niet gelijkend is, is dat wij gewoon kunnen leven en niet hoeven te overleven. In 'Metro 2033' staat de mens niet meer bovenaan de voedselketen en vormen ratten nog de minste bedreiging. De aanwezigheid van vijandige stations, mutanten en psychologische dreigingen, maakt het leven onzeker.
    Al met al is 'Metro 2033' een ontzettend spannend boek, dat uitdaagt om op kritische wijze over mens en maatschappij na te denken, dat toont hoeveel geweld kapot kan maken en daarnaast de fantasie op uitstekende wijze prikkelt. Dit boek is zelfs voor de niet-science fiction-liefhebber een echte aanrader!

26 95
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (1)