Boek omdraaien

Uitgever: Signatuur

Auteur: Nadia Owusu
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789056726249
  • Druk: 1
  • maart 2021
  • 352 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Buitengewone memoir over identiteit, familie en verbondenheid. Voor liefhebbers van Zadie Smith en Maggie Nelson.

Als Nadia twee is, laat haar Armeens-Amerikaanse moeder hun gezin in de steek. Nadia blijft achter met haar kleine zusje en hun Ghanese vader, die als ambtenaar bij de Verenigde Naties werkt. Ze bewonen plekken over de hele wereld: Rome, Dar es Salaam, Kumasi en Londen. Nadia spreekt meerdere talen en heeft meerdere thuislanden. Ze vraagt zich af of ze Europees, Afrikaans of Amerikaans is. Of niets van dat alles? Als haar vader overlijdt, voelt Nadia zich meer dan ooit ontworteld en alleen.

Naschokken is het ontroerende verhaal van Nadia’s zoektocht naar haar identiteit, dat laat zien welke naschokken een trauma kan hebben op persoonlijk vlak, en ook hoe dat doorwerkt van generatie op generatie.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
maart 2021
Afmetingen
Afmeting: 21,6 x 14,1 x 3 cm
Aantal pagina's
352 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
Nadia Owusu
Uitgever
Signatuur

Vertaling

Vertaald door
Anne Jongeling

EAN

EAN
9789056726249

Overige kenmerken

Gewicht
463 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
141 mm
Verpakking hoogte
30 mm
Verpakking lengte
216 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
4.3
van de 5
Aantal reviews: 7
0
0
0
5
2
  • Heel indrukwekkend!

    Met dit debuut heeft Owusu een prachtig en meeslepend verhaal geschreven. Met eerlijkheid, liefde en respect beschrijft ze haar verleden. Ze schrijft over de impact die het verlies van haar moeder op jonge leeftijd op haar heeft. En over het ontworteld zijn door alsmaar op een andere plek te moeten wonen. De eeuwige zoektocht naar verbondenheid, ook in haar familie, waar ze moet leren leven met een stiefmoeder, een stiefvader en nieuwe broertjes en zusjes. Het constant zoeken naar een plek in de maatschappij, en dat ze misschien wel, juist door haar eigen ontworteldheid, ziet dat het voor vele een strijd is om zich staande te houden in de huidige wereld.
    Aardbevingen staan als metafoor voor haar leven. Hiermee bedoeld ze dat de grote schok/beving duidelijk is maar dat de naschokken vaak een dieper en blijvend effect hebben. Dat geldt ook voor alles wat zich nu op wereldwijde schaal afspeelt. Er lijkt een aardschok door de mensheid te gaan omdat iedereen dacht dat het zo goed op orde was maar misschien heerst er weer meer chaos door de naschokken dan ooit. Door het lezen van dit memoir word je je daar als lezer heel erg bewust van. Grote complimenten voor dit indrukwekkende boek, wat door en jong en oud gelezen zou moeten worden.

  • Boeiend verhaal in een prachtig jasje

    Nadia Owusu schrijft over haar leven met prachtige zinnen, treffende metaforen en kleurrijke beschrijvingen. Naast het boeiende verhaal dat ze weergeeft, is haar boek gewoon al de moeite voor de taal die gebruikt tijdens het vertellen van haar verhaal. Wat ik verder heel interessant vind in Naschokken, is dat ze ook veel geschiedenis verwerkt in wat ze vertelt (geschiedkundige gebeurtenissen in enkele Afrikaanse landen waar ze woonde, 9/11...). Ze weet geschiedkundige gebeurtenissen naadloos te verweven met haar eigen verhaal en zo een rijk verhaal te creëren waaruit iedereen iets kan bijleren.

    Naast de geschiedenis die ze verwerkt in haar boek, kiest ze ook voor heel wat interessante en relevante thema’s. Ze heeft het over identiteit, racisme, moederschap, depressie, familie, privilege, politiegeweld, trauma, aanranding…. Met al deze onderwerpen kreeg ze in haar leven al te maken en ze vertelt hierover op een open en eerlijke manier. Alle thema’s worden verbonden door de metafoor van een aardbeving, wat zorgt voor een mooie rode lijn doorheen het boek.

  • Zoektocht naar identiteit

    Deze auteur van gemengde afkomst (Ghanees-Armeens) vergelijkt haar leven met de verschillende stadia van een vulkaanuitbarsting. Voor de verschillende onderdelen van haar boek gebruikt ze ook de gangbare terminologie van de vulkaanwetenschap. Het is waar: haar leven is een opeenvolging van momenten die haar hele bestaan overhoophalen en later nog blijven beïnvloeden. De schrijfster zegt: “Mijn hartslag is een aardbeving. Ik ben een aardbeving.” En “Mijn eigen en mijn seismische schokken kunnen in mij niet van elkaar gescheiden worden.”
    Ze worstelt met haar verleden als dochter van twee mensen uit heel verschillende culturen, als kind dat moet opgroeien zonder moeder. Ze verliest bovendien heel jong haar vader. Ze heeft het heel moeilijk om haar eigen plaats te vinden, om vriendschappen uit te bouwen, om genegenheid te geven en te krijgen. Het feit dat ze een beetje overal ter wereld gewoond heeft, maar zich nergens ter wereld helemaal thuis voelt, speelt natuurlijk ook een rol in haar gevoel van onmacht om zich helemaal goed te voelen op een bepaalde plaats. Ze heeft problemen om zich emotioneel te binden.
    De rode draad van het boek is dat ingrijpende gebeurtenissen die je als kind meemaakt, een rol zullen blijven spelen in de rest van je leven. Je moet die ballast met je blijven meeslepen, zeker als bijkomende negatieve voorvallen, situaties en ontmoetingen je niet de kans lijken te geven je leven op de rails te krijgen. Dergelijke trauma’s kan je nooit uit je leven wissen.
    Het verhaal is niet rechtlijnig geschreven, maar wel opgebouwd uit fragmenten van verschillende periodes in haar leven. De ene herinnering volgt de andere op. Dat geeft het boek een zekere vorm van Schwung, je gaat als lezer telkens meer willen weten. Het is moeilijk het boek neer te leggen.
    Als je denkt dat dit boek een triest verhaal vertelt, dan vergis je je: ook al heeft de schrijfster een hoop negatieve dingen meegemaakt in haar leven, ze verstaat de kunst om een vrolijke en optimistische toon te hanteren. En door het inzicht in zichzelf en haar mentale problemen, toont ze dat ze sterker uit haar worsteling met haar identiteit gekomen is.
    Dit debuut is zeker indrukwekkend en verdient het om gelezen te worden door een ruim publiek.

  • Op de drempel leven

    In haar debuut Naschokken pluist Owusu op gevoelige en onderzoekende wijze de ervaringen uit die haar hebben gevormd en losgerukt van al het vertrouwde. Wat betekent thuis voor iemand die als kind de wereld heeft afgereisd vanwege het werk van haar vader, en wat is identiteit voor iemand die zich door haar taal en huidskleur niet gemakkelijk bij een groep kan aansluiten? Dit zijn de vragen die Owusu tracht te beantwoorden door haar leven uit te stippelen als een complexe plattegrond van ervaringen die allemaal met elkaar in verband staan. Ze laat de lezer kennismaken met haar vader, die ze op haar dertiende verliest aan kanker, haar moeder die haar verlaat wanneer ze nog maar twee is, haar zusje Yasmeen en halfbroertje Kwame, over wie ze zich op oudere leeftijd probeert te ontfermen, haar stiefmoeder en al haar familieleden die haar gedurende haar leven een tijdelijk thuis hebben geboden.

    De traumatische gebeurtenissen in haar leven beschrijft ze als aardbevingen, met de daarop voorafgaande voorschokken, de heftigste hoofdschokken en de daardoor veroorzaakte naschokken. Ze beschrijft ook de breuklijnen, de zwakke plekken, die in haar leven de meeste opschudding hebben veroorzaakt. De kwetsbaarheid die ze toont in het zoeken naar een manier om verder te gaan nadat haar wereld op zijn kop is gezet, is bewonderenswaardig en geeft het boek een hoopvolle toon.

    Owusu schrijft associatief; een bepaalde observatie kan meteen een herinnering oproepen, waar de lezer direct in wordt meegenomen. De schrijfstijl sluit dus heel goed aan bij de inhoud van het boek, dat kan worden omschreven als een opeenvolging van verstrengelde herinneringen. Ze benadrukt elementen van verhalen die hun sporen hebben achtergelaten in haar ontwikkeling, en als lezer heb je in de loop van het verhaal steeds meer begrip voor de persoon die deze gebeurtenissen heeft overleefd en ze nu moet verwerken. De geschiedenis van de landen die haar hebben gevormd beschrijft ze op een makkelijk te volgen en samenvattende wijze, terwijl ze wanneer ze inzoomt op het mens-zijn een poëtischere vertelstem aanneemt. Zo schrijft ze over verhalen: ‘We dragen ze inwendig met ons mee. Ze stuiven om ons heen als koperkleurige stofwolken die soms alles aan het oog onttrekken.’ De dappere manier waarop Owusu uit deze stofwolken stapt om ze van alle kanten te onderzoeken is voor alle lezers, hoe verschillend hun verhalen ook mogen zijn, een inspiratie.

  • Aanrader!

    Een mooi en eerlijk verhaal waarin Nadia opzoek gaat naar haar identiteit. Wie is ze maar vooral ook bij wie hoort ze? Haar stamboom is dan ook een tikkeltje internationaler dan die van de meeste van ons. West-Afrikaanse/ Europese/ Amerikaanse roots aangevuld met een Oost-Afrikaanse stiefmoeder, de duidelijk afwijzing van haar moeder en de zweversbestaan eigen aan de diplomatie maken het er niet eenvoudiger op om een eenduidig antwoord te vinden op haar vragen. Toch zijn sommige emoties of situaties herkenbaar daar we allemaal, hetzij in een eenvoudigere vorm, deze zoektocht maakte als jongvolwassen. De metafoor tussen een aardbeving en haar emoties is een treffende vergelijking. En het feit dat Nadia zichzelf niet spaart en haar 'fouten' benoemt, maakt haar een sympathieke vertelster. Dit boek is zeer zeker de moeite om te lezen. Je empathie en inlevingsvermogen zullen achteraf zeker een boost krijgen.

  • Ondanks vele kleine worteltjes toch niet goed geworteld.
    • je leert veel over andere culturen
    • je krijgt empathie voor andere mensen.
    • kleine stukjes vormen het hele verhaal.

    Naschokken van Nadia Owusu.

    In het boek (350 bladzijdes) beschrijft Nadia haar memoires van haar geboorte tot ongeveer haar 29 ste levensjaar. De hoofdstukken zijn niet helemaal chronologisch gerangschikt.
    Er zijn ook korte hoofdstukken over allerlei eigenschappen van aardbevingsverschijnselen.
    Deze aardbevingen spelen een belangrijke rol in haar lichaam, alsof zij een seismograaf ingebouwd heeft. Ze heeft letterlijk en figuurlijk aardbevingsverschijnselen meegemaakt.
    In het voorwoord vertelt Nadia dat ze naar waarheid schrijft, maar dat haar geheugen onderhevig is aan vlagen van verbeeldingskracht. Anderen kunnen zich de gebeurtenissen anders herinneren.
    Ze wendt zich rechtstreeks tot de lezer en vertelt haar verhaal.
    Sommige hoofdstukken ( aardbeving, registratieformulier) zijn zakelijk geschreven.
    Nadia heeft in veel verschillende landen gewoond, maar nergens voelde ze zich echt thuis.
    In Ghana het land van haar vader, behoorde ze tot de elite, in de ommuurde leefgemeenschap van de VN werd ze (redelijk) beschermd en genoot ze alle voorrechten van de Westerse maatschappij, in Engeland was ze niet echt zwart, maar zeker niet wit. Ect.
    De enige plek waar ze zich echt thuis bij voelde, was bij haar vader.
    De hoofdthema’s zijn identiteit, familie en verbondenheid.
    Het is geen boek waar je blij van wordt.
    Maar het is wel heel goed geschreven en het verruimt je blik op de wereld.
    Niet alleen door de historie van verschillende landen en volkeren, maar ook door de gevoelens van mensen en wat voor impact het kan hebben als mensen ontworteld zijn.
    Het zou op de literatuurlijst van opleidingen voor sociale beroepen zeker niet misstaan.

  • Zoektocht naar identiteit

    Naschokken is het debuut van Nadia Owusu. Zij is een Amerikaanse schrijver met een Armeens-Amerikaanse moeder en een Ghanese vader. In Naschokken vertelt ze haar persoonlijke verhaal aan de hand van herinneringen vanaf haar vroegste jeugd.

    Nadia is geboren in Tanzania. De moeder van Nadia verlaat het gezin met twee jonge kinderen en vertrekt naar Amerika, waar zij met haar nieuwe partner weer een gezin sticht. Nadia en haar zusje Yasmeen blijven achter bij hun vader. Deze werkt bij de VN en reist de hele wereld over. Hij brengt zijn dochters daarom onder bij zijn zus in Engeland. Als vader een nieuwe partner heeft, gaan de zusjes bij hen in Rome wonen en krijgen ze er een halfbroertje bij. Later wonen ze in Oeganda, Ethiopië, op een kostschool in Engeland en weer in Rome. Als haar vader overlijdt blijven de kinderen bij hun stiefmoeder wonen. Op haar 18e gaat Nadia in Amerika studeren en is ze op zichzelf aangewezen.

    Door het vele verhuizen en haar gemengde afkomst voelt Nadia zich nergens thuis en zoekt ze naar haar identiteit. Ze worstelt ermee dat haar moeder haar op jonge leeftijd in de steek heeft gelaten en bovendien de kinderen niet wilde hebben na het overlijden van hun vader. Deze afwijzing heeft grote invloed op haar leven en de relatie met haar moeder. Nadia koestert een ideaalbeeld van haar vader, die goed voor zijn kinderen heeft gezorgd en ze gestimuleerd heeft om zich te ontwikkelen. Met zijn dood verliest ze haar enige houvast in haar instabiele jeugd. Ze heeft conflicten met haar stiefmoeder en geen contact met haar eigen moeder. Ze voelt zich afgewezen en onthecht, waardoor ze getraumatiseerd is. Dit leidt jaren later uiteindelijk tot een depressie. Als zij zich in haar blauwe schommelstoel afsluit van de wereld, beseft ze dat het tijd is om het verleden onder ogen te zien.

    Haar verhaal is niet chronologisch opgebouwd, maar springt van herinnering naar herinnering, afgewisseld met de periode dat zij op het dieptepunt van haar inzinking is. Ze observeert zowel zichzelf als haar familieleden met scherpe blik en spaart zichzelf zeker niet. Haar trauma en de oorzaken hiervan worden laag voor laag afgepeld tot de kernvraag: wie ben ik en waar hoor ik thuis. Dit gebeurt op een heel natuurlijke manier en in een ongedwongen schrijfstijl, waardoor de lezer makkelijk wordt meegenomen in haar verhaal. Haar persoonlijke geschiedenis wordt aangevuld met aspecten uit de wereldgeschiedenis, zoals kolonialisme en genocide.

    Als een metafoor voor haar leven gebruikt ze een aardbeving. Verschillende termen die hiermee te maken hebben komen terug in de opbouw. Ook is de titel Naschokken hieraan ontleend.
    Het belangrijkste thema in dit boek is identiteit. Ook familie, afkomst, racisme, verlies, eenzaamheid en depressie zijn thema’s die een grote rol spelen. De thema’s zijn vervlochten in het verhaal en keren herhaaldelijk terug.

    Naschokken is een eerlijk geschreven verhaal over een zoektocht naar identiteit aan de hand van een veelbewogen leven. Het is een indrukwekkend debuut wat nog lang tot nadenken stemt.

22 99
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (2)

Vaak samen gekocht