Gratis verzending vanaf 20 euro, gratis retourneren, bezorging waar en wanneer je wilt met   artikelen*
Auteur: Ton Derksen
Uitgever: Isvw Uitgevers
  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789491693236
  • november 2016
  • Paperback
  • 286 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Onschuldig vast 1e druk is een boek van Ton Derksen uitgegeven bij Isvw Uitgevers. ISBN 9789491693236

Hoeveel mensen zitten er in Nederland ten onrechte gevangen? Die vraag is relevant nu steeds meer gerechtelijke dwalingen aan het licht komen. Na de zaak van Lucia de Berk, Ina Post, Louwes en Olaf Hamers wordt deze vraag steeds prangender. In deze zaken zit namelijk een patroon: steeds is de bewijslast eenzijdig geïnterpreteerd, steeds heeft men een dader willen zoeken, steeds hadden de verdachten de schijn tegen, maar bleken ze toch onschuldig.
Aan de hand van nieuw onderzoek onder gevangenen en onder forensische experts beantwoordt Ton Derksen de vraag hoeveel mensen ten onrechte gevangen zitten. Hij komt tot schokkende conclusies.
Prof.dr. Ton Derksen is emeritus hoogleraar wetenschapsfilosofie. Zijn spraakmakende boek Lucia de B. vormde de aanzet tot een herziening van de zaak tegen deze Haagse verpleegster. Ook zijn boek Leugens over Louwes en Verkeerde plaats, verkeerde tijd over de zaak Olaf H. leidden tot een herziening. Eerder publiceerde Derksen de boeken Het O.M. in de fout, over de systematische missers van het Openbaar Ministerie, en De ware toedracht, over de valkuilen van waarheidsvinding in strafzaken.

Recensie(s)

Dit boek beschrijft de opzet, uitvoering en resultaten van een diepgaand onderzoek naar de hoeveelheid mensen die ten onrechte in de gevangenis zitten (schattingen komen uit op één op de duizend). De auteur, emeritus hoogleraar wetenschapsfilosofie (en inhoudelijk nauw betrokken bij de herziening van het vonnis in de zaak Lucia de B.), komt tot de conclusie dat het Nederlandse strafrechtsysteem lang niet zo goed in elkaar zit als menigeen denkt, mede door de moeilijkheid om tot herziening van 'verkeerde' vonnissen te komen. In het eerste deel komt de theorie aan de orde (de onvermijdelijkheid van rechterlijke dwalingen, de 'favoriete' fouten en de praktische problemen als leugens en bedrog). In het tweede deel volgt de empirische toetsing van de theorie aan de Nederlandse praktijk (inclusief cijfers uit de Verenigde Staten), gevolgd door schattingen van ervaringsdeskundigen. En tot slot wordt bekeken of er oplossingen zijn om het probleem terug te dringen. Met uitgebreide literatuurlijst en eindnoten.

Mr. L.P. Willigenburg

Lees de eerste pagina's

Reviews Onschuldig vast

  • Heldere boodschap (5)
  • Leerzaam (3)
  • Confronterend (2)
  • toont falende rechtsspraak aan (2)
  • goed onderbouwd betoog (1)
  • Overzichtelijk (1)
  • veel informatie (2)
  • Niet volledig (1)
  • ongefundeerde onzin (1)
  • nader statistisch onderzoek gewenst (1)
  • statistisch erg ruim gesteld (1)
  • geen gemakkelijk boek (1)
Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten
Schrijf een review
  • Waardevolle bezinning op ons strafrecht
    • nuttig en leerzaam
    • heldere voorbeelden van onterechte veroordelingen
    • veel informatie
    • erg ruime statistische marges

    Iedere onschuldige in de gevangenis is er één teveel. Eén schuldige die niet gestraft wordt ook. Toch mag het nooit zo zijn dat gerede twijfel of een verdachte het echt gedaan heeft, toch tot een veroordeling kan leiden. Ons strafrecht kent de rechter toe 'dat hij datgene tot het bewijs bezigt wat hem uit het oogpunt van betrouwbaarheid daartoe dienstig voorkomt' en 'terzijde te stellen wat hij voor het bewijs van geen waarde acht'. M.a.w. de rechter kiest uit alle bewijzen datgene wat hij nodig heeft om zijn overtuiging te onderbouwen. Dat is een begrijpelijke denkwijze. Tegelijkertijd mag de rechter voorbij gaan aan bewijzen die tegen zijn overtuiging ingaan. In dat geval acht hij deze bewijzen niet sterk genoeg. In de zaken die Ton Derksen beschrijft blijkt het vooral mis te gaan wanneer de rechter belangrijke aanwijzingen van het tegendeel van zijn overtuiging negeert of weg streept. In feite streept de rechter hier zijn twijfel weg, concludeer Ik naar het lezen van dit boek. Met name het in eerdere reviews beschreven voorbeeld van de strafzaak tegen Henk Haalboom vond ik sprekend. Volgens de rechter moet hij de man zijn die op de plaats delict is gezien, terwijl de getuige toch echt een andere man zag, die niet op Haalboom leek. Tevens moet hij volgens de rechter de beller zijn die naar het slachtoffer Pim Overzier belde voor een afspraak, terwijl het zeker is dat hij niet de beller was, maar een Marokkaanse man. Mijn vraag is derhalve hoe de rechter Henk Haalboom tot dader kan bestempelen als hij niet de beller was en niet de persoon die op de plaats delict werd gezien door de getuigen. In 'Het OM in de fout' werkt Ton Derksen de casus nader uit en hij stelt dat het maar de vraag is of Pim Overzier wel een onnatuurlijke dood tengevolge van verstikking is gestorven, aangezien er aanwijzingen bestaan van een acute hartdood en er geen verstikking werd vastgesteld. Dit soort casussen in Onschuldig Vast zijn uitstekende voorbeelden van twijfelachtige veroordelingen die rechters uitspreken. Bij twijfel niet veroordelen is mijn devies. Een heel nuttig en leerzaam boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 0 Ongepaste review?
  • Nederland geeft onschuldig gestraften geen kans op eerherstel
    • Heldere boodschap
    • toont falende rechtsspraak aan
    • statistisch bezien complex

    Ik lees voornamelijk lof over dit pittige boek van Ton Derksen. Critici vallen met name over statistische cijfers en de gebruikte onderzoeksmethodiek. Derksen zou namelijk ook de (achteraf) onterechte aanhoudingen meegeteld hebben: verdachten die slechts korte tijd op het politiebureau of in het huis van bewaring verbleven en daarna werden vrij gelaten. Naar mijn mening is het volstrekt terecht dat Derksen deze onterecht opgesloten medeburgers in zijn statistisch materiaal meenam. De impact van een paar nachten of weken onterechte opsluiting in het politiebureau of hvb is enorm en de gevolgen daarvan achtervolgen deze mensen jaren of zelfs levenslang. In een commentaar in de NRC van 28 maart j.l. lees ik dat in 2015 maar liefst 17000 personen onterecht in hechtenis werden genomen. De overheid moest 28 miljoen uitkeren aan schadevergoeding. De cijfers van Derksen zijn derhalve alleszins representatief. De kernbetekenis van Onschuldig Vast is, dat Nederland onschuldig gestraften nauwelijks of geen kans biedt op eerherstel, ondanks dat vele onderzoekers in de diverse strafzaken vaststelden dat er grote fouten werden gemaakt in het onderzoek door de politie of in de beoordeling door de rechters. Dat mensen veroordeeld werden wegens moord zonder dat die moord werd gepleegd is ronduit een blamage voor de rechtspraak in ons land. De voorbeelden die Derksen beschrijft zijn zo evident een toonbeeld van een dwaling, dat er alle reden is om te concluderen dat ook onderzoekscommissies van justitie, zoals Ceas en Acas, niet adequaat functioneren om deze dwalingen te helpen corrigeren. Wat staat toch in de weg om fouten toe te geven en die te herstellen? Ton Derksen beschrijft op boeiende wijze hoe onze rechters onschuldige medeburgers voor vele jaren de gevangenis insturen en de mechanismen die daaraan ten grondslag liggen. Een uiterst leerzaam boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 0 Ongepaste review?
  • Met dun bewijs zware straffen
    • Leerzaam
    • representatief
    • sommige zaken mager uitgewerkt

    Behalve het review van degene die het boek niet begrepen heeft, spreken de reviews voor zich. Derksen's cijfers zijn inderdaad ruim gesteld, maar de clou is duidelijk: er worden lichtzinnig zware veroordelingen uitgesproken waarbij het bewijs flinterdun is en geheel lijkt toegesneden om tot een veroordeling te kunnen komen. Zoals Derksen stelt begint een foute insteek al op het politiebureau. Laat ik een voorbeeld geven uit eigen praktijk. Ben je als burger door een getuige gezien in een stevig gesprek met het slachtoffer dat een uur later dood wordt gevonden en heb je ook nog DNA achtergelaten, dan is de kans levensgroot dat dit tot een veroordeling kan leiden. Zeker als je al eens een zakelijk geschil met het slachtoffer hebt gehad. Wanneer de verdachte dan ook nog eens onder druk van de aanhouding, de verhoren en de beschuldiging ontredderd raakt en ongelukkig gaat verklaren en zich daarmede meer verdacht maakt, dan is er een heel goede advocaat nodig om de zaak te redden. Ik heb meerdere keren meegemaakt dat de rechter in dergelijke zaken overtuigd raakt van iemands schuld en een zware gevangenis uitspreekt. Dat de verdachte door een andere getuige nog in een winkelstraat 60 km verderop werd waargenomen op het vastgestelde tijdstip van de moord en het DNA een gevolg was van een handdruk en een overhandigde brief, werd door de rechter terzijde gesteld. Dit paste niet bij zijn overtuiging. Als een rechter zo gemakkelijk veroordeelt dan is het niet vreemd dat rechercheurs al op het politiebureau de zaak in een bepaalde richting sturen. Ik beweer niet dat men dat met opzet doet. Het is een gevolg van het weinige en magere bewijs wat rechters nodig hebben om tot hun overtuiging komen. Let wel, het gaat meestal goed, maar als het maar in een paar procent fout gaat dan is een levenslang drama geschapen voor de onterecht veroordeelden. Derksen geeft een aantal uitstekende voorbeelden hoe fout het kan gaan. Een leerzaam boek voor rechercheurs, officieren van justitie, rechters èn politici.

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • Een ongemakkelijke waarheid. Met moed geschreven.
    • boeiend en confronterend
    • Leerzaam
    • geen gemakkelijk boek

    Hoeveel onderzoeken moeten er verricht worden en hoeveel boeken moeten er geschreven worden om het gesloten justitie-bolwerk open te breken? Onschuldig Vast is het zoveelste boek dat duidelijk maakt dat ons rechtssysteem het praktisch onmogelijk maakt dat onschuldig veroordeelden alsnog worden vrijgesproken. Klaas Wagenaar, Peter van Koppen en Ton Derksen hebben jarenlang hun nek uitgestoken om aan te tonen dat ons herzieningsrecht ernstig tekort schiet als na een veroordeling blijkt dat het vonnis niet deugdelijk was. Was het niet Wagenaar die als variant op een bijbelse uitspraak zei 'dat het gemakkelijker is dat een kameel gaat door het oog van een naald, dan dat een onschuldig veroordeelde alsnog wordt vrijgesproken in Nederland?' Deze uitspraak gaat nog steeds op, ondanks de instelling van een onderzoekscommissie als de ACAS. Ook al deugt het vonnis van geen kant en is de twijfel huizenhoog, nog steeds moet er onweerlegbaar tegenbewijs komen om een herziening van het vonnis te bewerkstelligen. Ik lees in de eerdere reviews kritiek op zijn statistisch onderzoek. De vraag is of die kritiek terecht is. De marges die Derksen neemt zijn erg ruim, waaruit blijkt dat hij zich bewust is geweest van allerlei onzekere factoren. Dat lijkt me wetenschappelijk bezien een juiste houding. Als ingeval van ernstige misdrijven 7 tot 15% van de veroordeelden onschuldig blijkt te zijn, is ook 7% een onthutsend getal. Op onderdelen valt altijd wel kritiek te geven, maar de essentie van dit boek is dat wij in ons land onschuldige mensen veroordelen zonder dat zij alsnog eerherstel kunnen krijgen wanneer blijkt dat er grondige fouten zijn gemaakt in de opsporing en/of in de behandeling ter terechtzitting. Het is moedig van Derksen dat hij doorgaat. Al is het met de moed der wanhoop.

    Vond je dit een nuttige review?
    4 0 Ongepaste review?
  • Pijnlijk als de rechtsspraak in je land zo faalt
    • Heldere boodschap
    • Confronterend
    • Leerzaam
    • statistisch erg ruim gesteld

    De diverse reviews lezen als een goede samenvatting van dit boek. Ik heb er weinig aan toe te voegen. Als Nederlands burger voel ik schaamte dat wij als rechtsstaat niet of nauwelijks in staat zijn om klip en klare dwalingen te repareren. De veroordelingen van mensen als Ernst Louwes, Henk Haalboom en Olaf Hamers zijn daarvan sprekende voorbeelden. Net als in het vorige review vraag ik mij af wat er de oorzaak van is dat wij in Nederland niet in staat zijn om fouten adequaat te herstellen. Ik zou Ton Derksen willen adviseren om zíjn onderzoek neer te leggen bij de onderhandelaars voor een nieuw kabinet. Een goed boek, dat een heldere analyse bevat van de tekortkomingen in onze rechtsstaat.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Een spraakmakend boek
    • toont falende rechtsspraak aan
    • levendige casusbeschrijving
    • nader statistisch onderzoek gewenst

    Een boek dat discussie los maakt is meestal de moeite waard. De één schrijft een review vol lof onder indruk van de conclusies van het onderzoek; de ander zoekt de zwakke plekken en betwijfelt de kwaliteit van het statistisch onderzoek en de uitkomsten ervan. Vanuit wetenschappelijk oogpunt bekeken hoeft de werkwijze van Derksen geen probleem te zijn, mits de marges representatief zijn en de interpretatiemethodiek inzichtelijk wordt gemaakt. Het lijkt erop dat Derksen zich van de validiteit van het statistisch materiaal bewust is geweest. Het was welkom geweest als hij zijn statistisch onderzoek had laten falcifiseren door een onderzoeker als professor Grünwald. Desalniettemin is het onderzoek van Derksen juist sterk doordat hij naast en bij zijn statistisch onderzoek ook andere onderzoeksvormen betrok, zoals gesprekken met directeuren van penitentiaire inrichtingen - dossieronderzoeken - kritische publicaties van allerlei deskundigen - materiaal dat aangedragen wordt door advocaten, alsmede buitenlandse onderzoeksresultaten naast de Nederlandse plaatst en die vergelijkt. Al die onderzoeksaspecten samen maken de uitkomsten misschien niet volledig representatief, maar daarmee is de waarde van het boek niet minder. Zoals één van de reviewschrijvers stelde kan het niet waar zijn dat in Nederland praktisch foutloos recht wordt gesproken, daar waar in andere representatieve democratieën aanzienlijke aantallen onschuldige veroordeelden alsnog worden vrijgesproken. Nederland heeft daar een groot probleem en dat heeft Ton Derksen ondanks alle beperkingen, zoals het gebrek aan medewerking van het OM duidelijk gemaakt. Het is daarom een waardevol boek, waar vooral niet geringschattend over moet worden gedaan.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Schokkend! Rechters accepteren grote foutmarges.
    • informatief
    • indrukwekkend

    Zijn we nog een rechtsstaat als 7 tot 15% van de veroordeelden wegens een zwaar misdrijf onschuldig blijkt te zijn? Dat mogen wij ons best afvragen na het onderzoek van professor Ton Derksen, die zijn cijfers zorgvuldig onderbouwde waarbij hij meerdere bronnen raadpleegde, zoals gevangenisdirecteuren die inschatten dat in 10% van de veroordelingen fouten zijn gemaakt. Met name zijn vaststelling dat uit zijn onderzoek is gebleken dat in de landen om ons heen vele malen meer gerechtelijke dwalingen worden hersteld, dan de schamele 5 gevallen in ons land gedurende de afgelopen 15 jaar, acht ik een sterk argument. Zouden onze rechters echt zoveel beter zijn dan bijvoorbeeld in Engeland, waar een onafhankelijke onderzoekscommisie sinds 1997 tot 2015 gemiddeld 22 onterechte veroordelingen per jaar recht weet te zetten? Omgerekend naar ons driemaal kleinere bevolkingsaantal zouden er in ons land per jaar 7 onschuldige burgers alsnog worden vrijgesproken als wij ook over zo'n onafhankelijke commissie hadden beschikt. Dan zouden er over de afgelopen 15 jaar maar liefst 105 onschuldige burgers alsnog zijn vrijgesproken. Dat is een schokkende constatering. Ton Derksen verwijst naar een Noors onderzoek waaruit blijkt dat rechters genoegen nemen met minder sterk bewijs naarmate het misdrijf zwaarder is. Daarmee zouden die rechters 'onbewust' hun waarschijnlijkheidsdrempel verlagen tot 83% en dus een foutenpercentage van 17% accepteren. Mogelijk, stelde Ton Derksen in de NRC, omdat de vrees voor het laten lopen van een dader uiteindelijk groter is dan de angst voor het opsluiten van de verkeerde. Dat zou betekenen dat rechters voor lief nemen dat de werkelijke dader ook buiten kan lopen. De vraag is of dit in Nederland heel anders zal zijn? Dat lijkt niet waarschijnlijk want Noorwegen en Nederland verschillen niet veel in rechtstatelijke zin. Een dergelijk onderzoek zou ook in ons land dienen plaats te vinden. Het zou onze rechtsstaat sterker maken, want een land waarin rechters ondanks gerede twijfel iemand toch veroordelen, raakt uiteindelijk het vertrouwen van haar burgers kwijt. ONSCHULDIG VAST is een 'must' voor iedereen die onze rechtsstaat een goed hart toedraagt.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 1 Ongepaste review?
  • Falende rechtsspraak
    • Heldere boodschap
    • Confronterend

    Een verhelderend boek van Ton Derksen over falende rechtsspraak in Nederland. Ook al gaat het in het overgrote deel van de vonnissen goed, in minimaal 4 % wordt een onschuldig mens veroordeeld. Bij de gemiddeld 23000 veroordelingen per jaar spreken we over 920 onschuldige mensen. Derksen toont aan dat met name bij ernstige geweldsmisdrijven de kans aanzienlijk groter is dat iemand ten onrechte wordt veroordeeld. Die kans is dan 7 tot 15%. Het zijn getallen om van te schrikken. Dat betekent dat gemiddeld 10% van de wegens een ernstig misdrijf veroordeelden vele jaren ten onrechte in de gevangenis moesten verblijven. De in 'Onschuldig Vast' genoemde Lucia de Berk en Henk Haalboom verbleven respectievelijk meer dan 7 en 12 jaar in het gevang wegens moord. Lucia de Berk werd inmiddels vrijgesproken. Er bleek geen sprake te zijn van moord. Datzelfde lijkt het geval te zijn in de zaak van Henk Haalboom. Daar tonen nieuwe onderzoeken aan dat er geen sprake was van moord maar eveneens van een natuurlijk overlijden. Veroordeeld worden zonder dat er sprake was van een misdrijf. Hoe kunnen rechters zo falen? Dat maakt Ton Derksen op heldere wijze duidelijk in een goed leesbaar boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 1 Ongepaste review?
  • Zetten rechters het bewijs naar hun hand?
    • kritisch en gedegen

    Een kritisch en gedegen onderzoek over de dwalingen in onze rechtspraak. In slechts 5 gevallen werd in Nederland een onschuldige alsnog vrijgesproken na eerder veroordeeld te zijn tot een zware straf of zelfs levenslang. In al die andere gevallen in de afgelopen 25 jaar (naar schatting 400.000 uitspraken) zouden de rechters dus foutloos recht spreken? Dat kan niet waar zijn. Je hoeft geen wetenschapper te zijn om op basis van deze cijfers te concluderen dat vele onschuldigen werden veroordeeld zonder ooit kans te hebben gehad op eerherstel. Hoe kan het dat in andere sterke rechtstaten wèl vele onschuldigen alsnog eerherstel krijgen? Hoe kan het dat in die landen wel bereidheid bestaat bij de justitie-autoriteiten om publiekelijk te bekennen dat er onschuldigen worden veroordeeld omdat er fouten zijn gemaakt? Hoe komt het dat in Engeland wel tientallen foute vonnissen worden gecorrigeerd? Hoe fouten ontstaan legt professor Derksen aan de hand van een aantal concrete gevallen uit. Een goed uitgewerkt voorbeeld trof ik aan op bladzijde 44. Daar beschrijft Derksen dat in de zaak van Henk Haalboom geloofwaardige ontlastende verklaringen werden genegeerd en ongeloofwaardige verklaringen werden geloofd. Henk Haalboom zou Pim Overzier hebben gebeld voor een afspraak en hem hebben vermoord. De politie zelf heeft echter de werkelijke beller achterhaald. Dat was een Marokkaans type, wist een getuige die hem lang observeerde te vertellen. Daar past het signalement van Henk niet bij. Het OM en het hof gaan geheel aan deze ontlastende getuige voorbij. Ze gaan er vanuit dat Henk gebeld 'moet' hebben. Waarom? Hij heeft de moord gepleegd, toch? In een tweede voorbeeld heeft getuige mevrouw S. een man met auto op de plaats delict lang kunnen waarnemen. Die man lijkt geheel niet op Henk. In een fotoconfrontatie, die vol fouten zat, wijst zij een andere man aan. Die lijkt voor 90% lijkt op de man die zij zag. De foto van Henk lijkt voor 10% op die foto. Zelfs de rechter herkende Henk niet. Toch werd de getuigenis van mevrouw S. tegen hem gebruikt. Eerst kostte het mij moeite om te geloven dat rechters zo krom denken. Na het lezen van al die andere voorbeelden in dit boek ontdek ik een zelfde patroon. Derksen noemt als één van de oorzaken van dwalingen dat rechters de neiging hebben om zich immuun te maken voor weerleggingen van het tegendeel. Rechters doen dit door alles wat tegen het daderschap ingaat weg te redeneren of om te draaien. De bewijzen worden zo gerangschikt dat iemand veroordeeld kan worden. Nee, dat heeft niets meer met zorgvuldige rechtspraak te maken. Je moet het boek zelf lezen om te begrijpen hoe ons strafrechtsysteem zo onrechtvaardig kan uitpakken.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Prachtig boek
    • Overzichtelijk
    • Heldere boodschap
    • Volledig

    Erg goed geschreven. Vol informatie met een deugdelijke bronvermelding. Ondanks de vele informatie en feiten, is het een prettig boek om te lezen. Echt een aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Verwoeste levens door falende rechters
    • Heldere boodschap
    • goed onderbouwd betoog
    • veel informatie

    Als bij zware misdrijven minimaal 7% van de veroordeelden onschuldig is, is er iets goed fout in rechtsprekend Nederland. Ton Derksen toont met uitvoerg cijfermateriaal aan dat in andere stevige rechtsstaten om ons heen aanzienlijk meer fouten worden toegegeven en foute vonnissen worden gecorrigeerd. Als de cijfers in voorgaande reviews representatief zijn, zou er op 80.000 veroordelingen gemiddeld maar één fout vonnis tussen zitten. Dat is praktisch foutloze rechtsspraak. Dat kan niet waar zijn. Ton Derksen geeft vele voorbeelden van door deskundigen aangetoonde dwalingen van rechters. Het gaat om tientallen onschuldige landgenoten die een groot deel van hun leven in de gevangenis moeten doorbrengen. Dat zijn grote drama's in door justitie verwoeste levens. Rechters dwalen niet, ze falen. Een goed boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • Een wetenschappelijk drama
    • Niet volledig
    • ongefundeerde onzin

    Ondanks de vele lofzangen in de overige reviews, kan ik niet anders dan vermelden dat dit boek een wetenschappelijk drama is, over een onderwerp dat met goed verstand en gedegen onderzoek benaderd moet worden. Derksen zit in dit boek op een aantal stoelen (statisticus, jurist en rechtspsycholoog) waarmee hij tot een gecombineerd verhaal komt dat slechts die punten aanstipt uit de disciplines die zijn verhaal verifiëren. De veelvuldig aangehaalde percentages aan 'onschuldig veroordeelden' in media en het boek zijn afgeleid van wetenschappelijk onderzoek, waar deze percentages een andere betekenis hebben, die niet strookt met het verhaal van Derksen. Concluderend moet worden opgemerkt Derksen statistiek gebruikt waar het uitkomt waar hij geen blijk laat van enig begrip hiervan. Of erger, in lijn met de bedenkelijke beschuldigingen die hij zelf uit in de richting van het rechtssysteem (Politie, OM en Rechtspraak) zonder deze te onderbouwen, mogelijk is dit valselijk gebruik bewust.

    Voor een kritische beschouwing van het boek van Derksen zie:
    Harald Merckelbach & Henry Otgaar, (2017). 'De duizend - of twee duizend? - onschuldigen van Derksen. NJB 2017/361.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 2 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
november 2016
Druk
1e druk
Afmetingen
23,1 x 15 x 2,6 cm
Aantal pagina's
286 pagina's
Illustraties
Nee
ISBN13
9789491693236
Kaarten inbegrepen
Nee

Betrokkenen

Auteur
Ton Derksen
Uitgever
Isvw Uitgevers

EAN

EAN
9789491693236

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Nieuw of tweedehands
Tweedehands, Nieuw
Onderwerp
Alle rechten
Specialisme
Internationaal strafrecht, Materieel strafrecht
Verschijningsvorm
Paperback

Uit ons lees Magazine

Wanneer kun je beginnen? Als je eerste echte baan bij Obama in de Oval Office is

Wanneer kun je beginnen? Geschreven door Beck Dorey-Stein is het waargebeurde verhaal van een jonge vrouw en haar eerste échte baan, in het Witte Huis.

Lees volledig artikel
Bindwijze: Paperback
29, 95
2 - 3 dagen Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (4)
Snelste levering
Op voorraad. Voor 20:00 uur besteld, dinsdag in huis
Snelste levering
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 26,50
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)