Oogzenuw

Auteur: Maria Gainza
Taal: Nederlands
Oogzenuw
Afbeelding 1 van 2
Auteur: Maria Gainza
Uitgever: Podium
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789057598906
  • Druk: 1
  • januari 2018
  • 187 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting


Mijn overlevingsinstinct leidt me altijd naar musea, zoals mensen in de oorlog schuilkelders in vluchten.
In Oogzenuw verweeft de Argentijnse María Gainza fictie en bespiegelingen over kunst op virtuoze wijze. Vol ontroerende melancholie, indringende beelden en verrassende humor werd het een underground-sensatie in Argentinië.

"Volstrekt uniek, de manier waarop Gainza kunst in haar boek integreert.' Cees Nooteboom
"Volstrekt origineel, schitterend, nu eens gevoelig en dan weer brutaal.' Mariana Enríquez

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
januari 2018
Afmetingen
20 x 12,5 x 2 cm
Aantal pagina's
187 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Maria Gainza
Uitgever
Podium

Vertaling

Vertaald door
Trijne Vermunt Trijne Vermunt

EAN

EAN
9789057598906

Overige kenmerken

Gewicht
249 g
Verpakking breedte
125 mm
Verpakking hoogte
20 mm
Verpakking lengte
200 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Aanraders
Bestbeoordeeld, Gezien in de media
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
5.0
van de 5
Aantal reviews: 3
0
0
0
0
3
  • Hoe doet ze het?
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    In deze roman, bestaande uit elf verhalen, verweeft María Gainza, op een vloeiende, volstrekt originele en uiterst boeiende wijze, kunst en het verhaal van de kunstenaar met de ervaringen uit het leven van de ik-figuur, haar familieleden en vrienden. Ze schakelt hierbij regelmatig, maar krijgt het voor elkaar om het op elkaar aan te laten sluiten en vloeiend weer terug te schakelen naar de gebeurtenissen anno nu of in een recent verleden.

    De liefde van de ik-figuur voor de kunst komt tot uiting, wanneer ze schrijft: ‘Mijn overlevingsinstinct leidt me altijd naar musea, zoals mensen in de oorlog schuilkelders in vluchten.’
    Wanneer ze een afspraak heeft voor een ontmoeting met haar broer die ze jarenlang niet heeft gezien, blijkt dat ze niet al teveel gespreksstof hebben, waarop ze besluiten om de stad in te gaan. Totdat ze voorbij een museum lopen; 'Ik ging alleen naar binnen, opgelucht, maar zodra ik de zaal betrad, wist ik weer dat naar El Greco kijken een gevecht is met jezelf. [...] Zijn dogmatisme stoort ons, maar zijn sensualiteit irriteert ons net zo goed. Of we vinden het moeilijk om die twee op één schilderij met elkaar te rijmen omdat we hebben geleerd dat het elementen zijn die niet samengaan:het vlees en de geest.'

    De ik-figuur kijkt terug op haar jeugd, wanneer ze meegaat met vrienden die gaan windsurfen. Genietend van een jointje gaan haar gedachten naar het veranderende klimaat in Argentinië, wat haar 'ineens sterk deed denken aan de laarzen van de Duitsers in de eerste Wereldoorlog: er was geen links of rechts, maar slechts één model waar iedereen zich in moest wringen.'
    De meeste schrijvers hebben wel een zin aan de zee besteed, maar de schilder Gustave Corbet zorgde voor fascinatie toen ze nog jong was. De schilder legde de basis voor het realisme. Vol passie beschrijft ze zijn 'La mer orageuse', een olieverfschilderij uit 1869, met een zee die buldert en nog lange tijd in haar gedachten blijft, waarbij de rollende medeklinkers van de titel het bulderen van de golven benaderen.

    Over het schilderij Hert van Alfred de Dreux zegt ze: 'Het wees me er nog maar eens op dat in de kunst alles draait om het verschil tussen mooi vinden en gegrepen worden, en dat de factoren die je beleving bepalen meestal buitengewoon onbenullig zijn.'

    Tijdens een ziekenhuisbezoek, met zeer onzekere gevoelens, valt haar oog op een klassiek, abstract schilderij van Rothko, waarvan ze zegt dat het niet via je ogen binnenkomt, maar dat je hem voelt branden in je maag.

    Na het overlijden van zijn vader, die helaas niet tijdig kans heeft gezien om zijn zoon het vak van blikslager bij te brengen, begint Henri Rousseau te schilderen. Met zijn linkerhand welteverstaan, die hij trainde nadat zijn rechterhand verloren ging in de oorlog.
    Een rauw talent dat lichtgevende bossen schildert, maar ook zijn fascinatie voor luchtballonnen, zeppelins en vliegmachines vastlegt.

    De kunst van het schrijven over kunst beheerst de erudiete Gainza grandioos. Ze weet duidelijk waar ze het over heeft en de kennis over de bijzonderheden van de schilders is groot. Het prikkelt de nieuwsgierigheid om te kijken door haar ogen en te lezen hoe ze filosofeert. De korte verhalen staan vol met mooie proza, beeldspraak, een helder relativeringsvermogen, humor en soms zelfs wat vileine ironie.

    Een opsomming van alle kunstenaars, vormen van kunst, auteurs en literatuur laat ik achterwege. Zorg ervoor het boek in handen te krijgen en geniet van de fenomenale kwaliteit van Gainza en de kunst om allerlei enthousiasmerende draadjes te ontrollen en er toch geen warboel van te maken.

    Vond je dit een nuttige review?
    3 0 Ongepaste review?
  • Als kunst persoonlijk wordt
    • knap geschreven

    Je kunt kunst bekijken en er een beschrijving van geven, als een interpretatie. Je kunt er ook betekenis aan geven. Dat is wat Gainza doet, ze geeft de indruk al jaren naar dezelfde kunst te kijken in Buenos Aires maar er komt een dag dat de kunst ook een betekenis krijgt, persoonlijk wordt.
    In elf verhalen is een schilderij aanleiding, achtergrond, herkenning. Niet alleen schilderij en gebeurtenis worden aan elkaar gekoppeld in een verhaal, er is vaak ook een toelichting waarom de schilder hiertoe gekomen is, zoals in verhaal 4 over de Japanse schilder Fujita die naar Parijs kwam en in verhaal 9 over Henri Rousseau
    met zijn gebombardeerde jeugd met zeppelins en dieren uit de dierentuin en in het laatste verhaal 11 over El Greco, de rivaal van Michelangelo maar die zijn abstractie ontwikkelde (of niet los kon laten). De persoonlijke verhalen zijn alle verrassend, ook buiten de kunst om, en lijken niet willekeurig gekozen of verzonnen om de schilderijen te begeleiden, ik denk dat het anders is: wachten tot het verhaal bij een schilderij hoorde. De verhalen (of anekdotes) lijken immers waargebeurd, zoals dat van Charley (verhaal 2) met zijn toenmalige schoonvader in Paraguay. De andere gevallen (waarbij de betekenis min of meer per toeval meteen aan een schilderij gegeven wordt) zijn de verhalen over het portret van een meisje van een Argentijn Schiavoni, waarin de auteur zichzelf herkent als jong meisje (verhaal 10), en het verhaal over een oom die in contact kwam met de schilder Sert, maar alleen maar om de Franse Misia uit de Franse Beau monde te ontmoeten (verhaal 8) , en tenslotte de schitterende ongemakkelijke beschrijving van haar moeder die even rommelig en verzamelend was als de schilder Hubert Robert die in de antieke oudheid op zoek ging en alles in zijn schilderijen stopte (verhaal 3). Het schilderij troost, de wetenschap dat ook dat mooi kan zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Kunst en Leven
    • Goede kwaliteit
    • duurzaam

    Een unieke beschouwing van de kunst die verweven is in het leven van de schrijfster ... een juweeltje in de literatuur !

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
Bindwijze: Paperback
20 50
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Gratis verzending door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (4)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 14,00
Tweedehands