Boek omdraaien
  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789082137071
  • juni 2017
  • Paperback
  • 316 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

1967. Nadat de achttienjarige Thomas Fremont een nieuwe foto van de Beatles ziet, raakt hij ervan overtuigd dat Paul McCartney om het leven is gekomen en vervangen door een bedrieger. Met ieder album dat verschijnt stapelen de aanwijzingen die hij ontdekt in de covers en liedteksten zich op, maar niemand hoort of ziet wat voor Thomas zo overduidelijk is. Hij besluit de waarheid aan het licht te brengen, een keuze met verstrekkende gevolgen.
1999. Beth denkt nog vaak terug aan de nacht, waarop haar enige zoon verdween. Thomas kwam nooit meer thuis. Dertig jaar heeft ze berust in het feit dat ze hem nooit meer zal zien, totdat ze in een kastje van haar man, Robert, een stapel documenten vindt en ontdekt wat Robert al die jaren angstvallig voor haar heeft verzwegen. Beth neemt een beslissing: ze moet en zal haar zoon terugzien. Hoe dan ook.
Een ontroerende en volstrekt originele roman over verschillende vormen van eenzaamheid en de kracht van onwaarschijnlijke vriendschappen, waarin feiten naadloos worden verweven met fictie.

Recensie(s)

In de laatste maanden van 2013 deed de Rotterdamse Bronja Hoffschlag menig lezer verbazen met haar bekroonde thrillerdebuut De dode kamer. De dode kamer is het begin van een psychologische thriller-trilogie. Het vervolg De Skinner methode verscheen april 2016 en het laatste deel wordt in het najaar van 2017 verwacht.

Haar schrijftalent werd tevens haar visitekaartje. Lezend Nederland wacht geduldig op nieuw werk van haar, want goed werk mag tijd kosten en heel goed werk nog wat meer. Alle Bronja-lezers in Nederland en Vlaanderen gunnen haar die tijd van harte omdat ze weten dat het resultaat dienovereenkomstig zal zijn. Maar dat ook het schrijversbloed kruipt waar het niet gaan kan getuige haar eerst roman P.I.D., waarvoor het idee zich vormde door de grote bijvangst aan informatie tijdens de research voor haar trilogie. En hoewel de titel ook kan staan voor Project Initiatie Document bedoelt de auteur er heel iets anders mee. Wat? Dat vertelt het verhaal!

Lees hier de hele recensie over P.I.D.

Lees de eerste pagina's

4.6
van de 5
11 reviews
0
1
0
1
9
22
  • Meeslepend verhaal
    5
  • Goede verhaallijn
    5
  • Spannend
    5
  • Meeslepend
    3
  • Grappig
    2
  • ontroerend
    2
2
  • Saai
    1
  • Geen diepgang
    1
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • Fab Five!
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    • origineel
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Haar fans kennen Bronja Hoffschlag (1981) als auteur van psychologische thrillers. Voortaan komt daar verandering in; met P.I.D. zet ze een indrukwekkend romandebuut neer. Een risicovolle beslissing toch, zeker als je selfpubber bent. Gezond eigenwijs is ze als het over haar schrijverschap gaat. De manier waarop ze zich als een bezetene stort op haar researchwerk, verdient een warm applaus. Op een feestje in Engeland in 1999 hoorde Bronja een bijzonder en toch wel bizar verhaal. Na een jarenlange rijpingstijd, gekoppeld aan een maniakale voorbereiding, verrast de auteur dit keer vriend en vijand met haar vierde boek.

    Hoffschlag heeft toch wel iets met Amerikaanse settings; dit keer speelt het verhaal zich vooral af in New Orleans. Terug naar 1967. De achttienjarige Thomas (Tom) Fremont zweert bij hoog en laag, dat Paul McCartney van The Beatles dood is (P.I.D.: Paul is dead) en intussen vervangen door een lookalike. Tom zoekt en vindt ook stevig bewijsmateriaal om zijn stoutmoedige bewering te bevestigen. Totdat hij spoorloos verdwijnt; bijna niemand weet waar hij is. Leeft hij nog? Meer dan 30 jaar later ontdekt zijn moeder wat haar man voor de buitenwereld – en tevens voor haar – al die tijd heeft achtergehouden…

    P.I.D., is dat wel een roman? Deze vraag zullen veel lezers zich stellen, nadat ze het eerste hoofdstuk achter de rug hebben. Het boek begint immers zoals een stevige thriller, waarbij de spanning prompt wordt opgedreven. Toch volgt een erg boeiend, origineel en geloofwaardig verhaal, met diepgang weergegeven. Je maakt kennis - en leeft mee - met een aantal keurig uitgewerkte personages. Bronja Hoffschlag beschikt over een opmerkelijk schrijftalent. Deze lezer ontdekte dit al in 2013, tijdens het lezen van haar succesvolle debuutthriller De dode kamer. In P.I.D. gaat ze alweer helemaal los. Een vertaling dringt zich op, zeker naar het Engels. Het verhaal is gebaseerd op waar gebeurde feiten, die op een professionele wijze worden gemixt met een stevige dosis fantasie. Puur vakmanschap, hoe de schrijfster de verhaallijnen en historische feiten samenvlecht tot een uitgebalanceerd geheel. Haarfijn geeft ze weer, hoe Tom (het hoofdpersonage) zich voelt, nadat hij eerder voor gek werd verklaard. Wat het betekent voor een mens, in een isolement te geraken. Dergelijke emoties weet Hoffschlag perfect te beschrijven.

    "Ze was nauwelijks twintig. Te jong om iets te kunnen begrijpen van zijn geschiedenis, die bijna drie decennia eerder abrupt tot stilstand was gekomen en nooit verder was gegaan. Gestopt tussen Abbey Road en Let It Be."

    De muziek (vooral van The Beatles) – die soms zelfs psychedelisch geladen is - speelt een belangrijke rol in het boek. Voortaan luister je wellicht met een andere gehoorscherpte naar de fabuleuze nummers van The Fab Four!
    De schrijfster zet haar personages graag zelf aan het werk, ze houdt immers van pittige dialogen. Haar typische schrijfstijl en –taal zijn nog steeds niet gewijzigd; haar handschrift is duidelijk herkenbaar. Macca – ‘Sir’ Paul sinds 1997 – zou dan wel eens dood kunnen zijn, Bronja Hoffschlag is in elk geval springlevend. Beste auteur: u heeft me weer stevig omvergeblazen! Daarom ga ik voluit voor een Fab Five!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meesterwerk!!!!
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • sterk plot
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Toen ik de achterflap las wist ik al dat dit een boek voor mij zou zijn. Het boek krijgt zoveel lof, dus ik had ook meteen hoge verwachtingen. En ze zijn allemaal uitgekomen!
    Het verhaal gaat over een jongen van 18 jaar oud: Thomas Freemont. Het is 1967 en hij is fan van The Beatles. Maar dan ziet hij een foto van de band, die volgens hem niet klopt. Er is iets mis met Paul Mccartney! Hij is er heilig van overtuigd dat Paul dood is. En hij is vervangen door een look-a-like. Hij ontdekt steeds meer aanwijzingen: in liedjes, foto’s en zelfs op de albumhoezen. Hij besluit dat de wereld het moet weten: ze worden voor de gek gehouden! Zodra hij dit naar buiten brengt, staat zijn leven op zijn kop. Ze sluiten hem op voor een andere reden. Maar hij weet zeker dat het komt omdat hij bewijzen heeft dat Paul dood is.
    32 jaar later wacht de moeder van Thomas nog steeds op zijn thuiskomst. Ze kan niet met het feit leven, dat ze haar zoon nooit meer zal zien. Maar dan komt ze een stapel documenten tegen, die haar mand voor haar geheim gehouden heeft. De laatste 32 jaar waren een grote leugen! Van af dat moment wil ze haar zoon weer in haar armen sluiten.
    Als Beatles fan is dit zo gaaf om te lezen! Je wilt in eerste instantie, Thomas niet geloven. Maar het begint wel te kriebelen, je wilt weten of het nu waar is of niet. In het begin dacht ik: die man spoort niet. Maar naar mate de spanning en het mysterie opbouwt, ga je steeds meer twijfelen. Je wilt het liefste zelf op onderzoek uit en weten of het waar is. Dit is echt heel knap gedaan. Ik zal nooit meer hetzelfde kijken naar een van mijn idolen: Paul McCartney. Het komt als Beatles fan zeker dichtbij, maar als gewone lezer is het ook een aanrader. Ik noem het een mysterieuze Roman. Het is niet echt in een hokje te stoppen!
    De stukjes uit songteksten tussendoor, passen ook heel goed bij het verhaal. De teksten krijgen sowieso al een dubbele betekenis als je dit boek gaat lezen. Je gaat na het lezen van dit boek, anders naar hun liedjes luisteren!
    Ik kreeg zelfs kippenvel zo nu en dan. Er komt namelijk iemand in voor, die de auteur als mens weet neer te zetten. De meesten van ons zien deze man als een Monster. De auteur laat hem van zijn menselijke kant zien. Dat is heel bijzonder. Hij is ook ooit een mens geweest. Duim omhoog om van een monster een mens te maken! Dat kom je niet vaak tegen!
    De auteur verweeft het heden en het verleden zo goed met elkaar, dat je niet kunt stoppen met lezen. Het heeft een sterk plot en is ook nog eens super spannend. Je gaat door allerlei emoties heen. Verdriet, Angst, Liefde, Vertrouwen en nog zoveel meer! Dit maakt het tot een echte pageturner en je leest het in een ruk uit. Wegleggen is geen optie (soms moet het wel, je moet immers ook eten en drinken en slapen, maar dat deed je omdat het moest).
    De cover ga je ook helemaal begrijpen als je het boek gaat lezen. De blauwe kever is duidelijk na het lezen en de foto’s en krantenknipsels ook. De titel is een beetje mysterieus, maar je weet al vrij snel wat de betekenis is/ kan zijn.
    Ik vind dit het boek van de zomer en zal hier nog veel over praten, of niet over uitgepraat raken. 5 dik verdiende sterren!*****

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Subliem !
    • Spannend
    • Grappig
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Verrassend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Wat een fantastisch boek !
    Prachtig verhaal over Paul McCartney.
    Ik ken de muziek van The Beatles, vele zing ik uit volle borst mee.
    Ben geen groot fan maar toch pakte dit boek me beet en liet me niet meer los.
    Dus dit voor de die hard fan maar ook zonder deze kennis..
    Ik ging zelf aan het Googlen.
    Vind het prachtig dat het gewoon allemaal terug te vinden is via internet.
    Chapeau ! Ik heb er van genoten.
    Wel verdiende dikke vette 5 sterren !
    Ik ga zeker meer van deze schrijfster lezen

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • P.I.D. Prachtig.Immens.Duizelingwekkendgoed
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    P.I.D. is het romandebuut van Bronja Hoffschlag en wordt tot nu toe alleen maar bedolven onder superlatieven en 5*****. Dat Hoffschlag kon schrijven was voor haar fans geen geheim. De Dode Kamer won bij Hebban al een Award voor beste thrillerdebuut en het vervolg De Skinner methode werd beoordeeld als zelfs-nog-beter. Zelf ben ik ook fan en ik baalde dan ook toen ik hoorde dat het volgende boek van haar niet het afsluitende deel van de bloedstollend spannende trilogie zou zijn maar een stand-alone roman. Ook was ik niet bepaald enthousiast over het onderwerp. the Beatles... Die gingen ongeveer uit elkaar toen ik geboren werd. En toen kwam de proloog online en ik wist dat ik dit boek moest lezen. En tjonge jonge, wat heb ik genoten.

    P.I.D. kent meerdere hoofdpersonages maar voor mij is dit het boek over Syd, een opgroeiende jongen uit de sub-urbs in de VS. Op de veranda speelt hij gitaar en hij past veel op zijn kleine zusje en op zijn moeder. Dat laatste geeft meteen een mooi sfeerbeeld. We hebben te maken met een sympathieke vent die geen gemakkelijk leven heeft. We volgen hem een tijdje. We leren zijn heden, verleden en op het einde zelfs zijn toekomst kennen. En in de ruim 300 pagina's ga je hem niet alleen leren kennen maar ga je ook van hem houden.

    En daar houd ik van. Daarom lees ik boeken. Die papieren vriendschappen die ik in de loop van mijn 49-jarige leven heb gesloten, zijn mij heel dierbaar. Ze lopen met me mee en laten me nooit in de steek. Soms vergeet ik ze een tijdje maar dan ineens zijn ze er weer. En ik ben altijd heel blij als ik weer een nieuwe vriendschap heb gesloten. En zo zie ik dit boek: als een soort vriend. Is dat gek of overdreven? Geen idee maar het is de enige manier waarop ik u kan duidelijk maken hoe goed ik dit boek vond.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Tof uniek verhaal!
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Wat mij betreft is P.I.D. echt een volstrekt uniek verhaal verweven met feitelijke geschiedenis momenten. Het zal mij dan ook nog lang bijblijven en altijd een aanrader zijn voor mij mede leesliefhebbers. Juist doordat er waargebeurde stukken inzitten betreffende Charles Manson, muziek uit de jaren 60 & 70 enzovoort, komt het geheel nogal realistisch over. Je wordt meegenomen in de theorie van Thomas en de zoektocht die Syd erop loslaat. Maar ook de andere ontwikkelingen en nare omstandigheden die de hoofdpersonages meemaken plus ondergaan beleef je mee. De gedachtegang en psychologische ontwikkeling van de karakters, met name die van Syd, zijn wonderwel goed te volgen. Geeft verhaal lading en gelaagdheid. De karakters zijn zo beschreven dat je hen meerdere eigenschappen kan toedelen en hun reacties aan ziet komen. Je hoeft je als lezer zijnde geen moment te vervelen en dat verklaard ook waarom ik het binnen twee dagen uit had. Alles te danken aan de schrijfstijl van Hoffschlag, die indringende maar soepel verlopende bewoording gebruikt en het mogelijk maakt om mee te voelen met de personages. Ook de verschillende omgevingen zo beschrijft dat je het letterlijk voor je ziet tijdens het lezen. Ondanks dat er waargebeurde feiten in het verhaal zitten is het daaromheen gebouwde verhaal zeker wel origineel als je het mij vraagt.
    Ik vond het verrassend fijn om dit boek te mogen lezen en heb er oprecht van genoten. Het was mijn kennismaking met werk van deze schrijfster maar ben hierdoor absoluut nog nieuwsgieriger geworden naar haar eerdere uitgebrachte boeken. Die overigens sowieso al op mijn wensenlijst stonden voordat ik de kans kreeg om P.I.D. te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Sorry, nee...
    • interessant uitgangspunt
    • Saai
    • Geen diepgang

    Bij toeval stuitte ik op De dode kamer en las ik gelijk daarna De Skinner methode. Dat ik bij toeval op De dode kamer moest stuiten vond ik vreemd want hoe bestaat het dat dit boek en z'n vervolg niet meer publiciteit hebben gekregen? Origineel, spannend en erg goed opgebouwd. En daarom dat ik in mijn vriendenkring beide boeken meer aangeprezen heb dan menig ander boek. Bronja Hoffschlag verdient in mijn ogen dan ook een grote lezerskring omwille van de trilogie waarvan ik (nog steeds) reikhalzend uitkijk naar het laatste deel.

    Dat Bronja Hoffschlag met PID een roman had geschreven rondom de mythe (?) dat Paul McCartney tijdens zijn Beatlecarrière overleden zou zijn, intrigeerde me behoorlijk maar nu ik PID gelezen heb ben ik behoorlijk teleurgesteld en begrijp ik weinig van de positieve reviews die ik op bol.com en goodreads.com tegenkom. Een aardig gegeven, maar vlakke, eendimensionale karakters en ondanks het spannende begin een voortkabbelend verhaal dat als een nachtkaars langzaam dooft.

    Gelet op de louter positieve reacties die ik tot nu toe gelezen heb twijfel ik aan mijn beoordelingsvermogen maar kan ik desondanks niet meer dan twee sterren geven voor dit in mijn ogen niet goede boek. En dat spijt mij voor Bronja Hoffschlag want die gunde ik na De dode kamer en De Skinner methode alle succes op literair gebied.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meesterwerk!
    • Spannend
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • sterke personages
    • feitelijke fictie
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    "Misschien waren fantasie en waanzin soms de enige juiste reactie op de realiteit, gewoon wanneer je dat even nodig had." ~ p174.

    Wauw, gewoon wauw. Het lijkt wel of alles wat er uit Bronja's pen komt gewoon een meesterwerk is!? Tijdens het lezen besefte ik me dat ik haar schrijfstijl gemist had. Er is er maar één die op deze manier met woorden en personages kan spelen. Die ervoor kan zorgen dat je elke letter leest, en geen punt overslaat, puur omdat ALLES er tijdens het lezen toe doet.

    "De feiten worden niet anders door er mooie, overbodige woorden aan toe te voegen." ~ p200.

    P.I.D., oftewel "Paul is Dood". Dit is de basis van het verhaal. De theorie van een jongen over The Beatles en de dood van Paul McCartney. Een theorie die zijn leven uiteindelijk op zijn kop zette, maar niet alleen zijn leven. Een moeder, achter gebleven zonder zoon, komt 30 jaar later achter het grootste geheim van haar man. Op bijna magische wijze weet Bronja heden en verleden in elkaar over te laten lopen, zodat je met elke pagina die je omslaat een stuk dichter bij de waarheid bent. Als een tapijtenmaker weet ze vele losse lijnen te knopen tot een geheel, tot er uiteindelijk geen losse lijntjes meer over zijn en er enkel nog een prachtig boek over blijft waarin alles tot in de puntjes klopt. En het aller mooiste? Je gelooft elke letter die er in staat!
    Of je nou wel of geen Beatles fan ben, of misschien heb je wel nooit van ze gehoord (het kan!?), het maakt allemaal niet uit. Al lees je dit boek als pure fictie, dan nog is het een waanzinnig verhaal die je gewoon niet weg kan leggen. Je moet weten wat er gebeurd is, wat er gaat gebeuren en zelfs na de laatste bladzijde wil je eigenlijk nog meer... De personages zijn zo sterk opgezet, de emoties zo begrijpelijk, en zelfs de stiltes in de gesprekken zeggen zoveel meer dat een auteur typen kan.

    "Het is zoals je zei: als je eenmaal weet waar je op moet letten, kun je het niet meer niet zien." ~ p260.

    Ik hoop echt dat Bronja Hoffschlag nooit stopt met schrijven. Mijn hart zou in duizenden stukjes breken als ik nooit meer boeken zoals dit van haar hand mocht lezen. Ik kijk nu alweer rijkhalzend uit naar het volgende boek, hopelijk het derde deel van de Project X trilogie, want dat einde laat me ook nog steeds niet los!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Prachtige roman
    • Spannend
    • Meeslepend
    • goed verhaal

    In 2013 verscheen “De dode kamer“, het debuut van Bronja Hoffschlag – en tevens het eerste deel van een thrillertrilogie “Project X” – dat bekroond werd met de Crimezone Debuutprijs 2014. In 2015 verscheen het tweede deel, “De Skinner Methode“. Beide boeken waren enorm succesvol. Tussendoor verscheen in 2014 nog de losstaande thriller “Snuff“. Hoffschlag zette zich meteen neer als een van de beste en meest vernieuwende thrillerschrijvers van Nederland. Dat ze kon schrijven was mij dus al bekend. Voor “P.I.D.” maakte ze echter een uitstapje buiten het thrillergenre en dat leverde een boeiende roman op over de samenzweringstheorieën rond Paul McCartney. Volgens sommigen zou McCartney namelijk in 1966 al overleden zijn en vervangen zijn door een dubbelganger.De titel “P.I.D.” staat dan ook voor “Paul Is Dead”. Ik was bekend met de speculaties rond de dubbelganger van Paul McCartney, maar zag niet hoe iemand daar een roman van kon maken. Dat zag Bronja Hoffschlag echter wel en schreef (tussen haar werk aan haar thrillertrilogie door) deze ijzersterke roman over de achttienjarige Thomas Fremont die o.a. in foto’s en de songteksten van de Beatlesliedjes steeds meer bewijzen ziet voor de dood van Paul. Hij probeert zijn ontdekkingen te delen met andere mensen, maar dat blijkt niet ongestraft te blijven. Dertig jaar later woont zijn moeder Beth, die al die tijd geen contact met Thomas heeft gehad en ook geen idee is waar Thomas gebleven is, naast de tiener Syd. Als de vader van Thomas sterft, beginnen de geheimen uit het verleden aan het licht te komen en Beth probeert er samen met haar buurjongen Syd achter te komen wat er met haar zoon Thomas is gebeurd.

    “P.I.D.” is een ijzersterk geschreven roman. Het is duidelijk dat Bronja Hoffschlag meer kan dan ijzingwekkende thrillers schrijven. Met even groot gemak heeft zij deze spannende roman geschreven over geheimen, vriendschap, familiebanden en muziek. Er zitten talloze verwijzingen in boek naar het leven in de sixties en naar de muziek van die periode. Het is duidelijk dat Hoffschlag veel research heeft gedaan. Ze schrijft met veel kennis van zaken. Deze roman is niet alleen een aanrader voor Beatles-fans. Ook niet-fans zullen smullen van deze ingenieuze roman. Hoewel ik vol spanning zit te wachten op de derde thriller in de “Project X“-trilogie, hoop ik ook dat Hoffschlag besluit nog eens een roman te schrijven. “P.I.D.” smaakt naar meer. Veel meer!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Psychologisch hoogstandje.
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • boeiend

    Schitterende roman. Feiten en fictie zo knap met elkaar verweven. En de personages zijn levensecht en geloofwaardig neergezet. Verhaal dat je blijft boeien tot het eind. Na afloop de vraag, zou het dan toch waar zijn dat gerucht dat al jaren gaat? En ja, ik ging googlen en zal voortaan Paul McCartney aandachtig bekijken.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Echt een aanrader
    • Goede kwaliteit

    Goed verhaal. Met humor en mooi uitgewerkte karakters. Een boek dat je laat nadenken en opzoeken.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • De moeite waard!
    • Goede kwaliteit

    Geweldige schrijfster en leuk onderwerp

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
juni 2017
Druk
1e druk
Afmetingen
21 x 14,9 x 2,9 cm
Aantal pagina's
316 pagina's
Illustraties
Nee
ISBN13
9789082137071
Kaarten inbegrepen
Nee

Betrokkenen

Auteur
Bronja Hoffschlag
Uitgever
Agemo Uitgeverij

EAN

EAN
9789082137071

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
8 h

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Nieuw of tweedehands
Nieuw
Gemiddelde leestijd
5 tot 10 uur
Verschijningsvorm
Paperback
Bindwijze: Paperback
20, -
Op voorraad

Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Gratis verzending
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (1)

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)