Boek omdraaien
Auteur: Leni Zumas
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025453282
  • Druk: 1
  • november 2018
  • 416 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Leni Zumas’ ‘Rode klok’ speelt zich af in een niet al te verre toekomst. Abortus is opnieuw illegaal verklaard in de Verenigde Staten, evenals ivf en adoptie door alleenstaande ouders. Vier vrouwen uit een klein vissersdorp in de staat Oregon laveren tussen deze nieuwe beperkingen op het vrouwenlichaam en moederschap. De alleenstaande lerares Ro probeert wanhopig zwanger te worden voordat ze te oud is. Susan, de gefrustreerde moeder van twee kleuters, zit vast in een uitzichtloos huwelijk dat haar carrière als advocate in de kiem heeft gesmoord. De vijftienjarige Mattie is ongewenst zwanger. De natuurgenezeres Gin kan ze allemaal helpen – totdat zij het slachtoffer dreigt te worden van een hedendaagse heksenjacht. ‘Rode klok’ is een angstaanjagend plausibele, meeslepende roman over vrouwen van vlees en bloed: The Handmaid’s Tale voor het huidige moment.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
november 2018
Afmetingen
Afmeting: 21 x 13,5 x 3,4 cm
Aantal pagina's
416 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Leni Zumas
Uitgever
Atlas Contact

Vertaling

Vertaald door
Linda Broeder

EAN

EAN
9789025453282

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
493 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
135 mm
Verpakking hoogte
34 mm
Verpakking lengte
210 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
3.9
van de 5
Aantal reviews: 15
0
0
2
12
1
  • De levens van vrouwen
    • Spannend
    • Grappig
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Vier vrouwenlevens volgen wij, of eigenlijk zijn het er vijf. De vier leven in een plaatsje aan de westkust, aan zee, in Oregon - het fictieve Newville, een paar honderd kilometer van de hoofdstad Salem, dat niet verward moet worden - maar ergens toch ook weer wel - met Salem, Massachusetts, waar in 1692 gruwelijke heksenprocessen plaatsvonden, die we nog in zo’n beetje de helft van de horror- en heksenfilms genoemd zien worden. Dit is het Salem in Oregon.
    Het is ergens in de 21e eeuw, hoewel in het huis van de Echtgenote nog een pick up gebruikt wordt om muziek te luisteren en de Biografe nog een telefoon heeft die niet met internet verbonden is en de Genezeres haar energie uit batterijen haalt. De vrouwen leven zichtbaar hun vrouwenleven, dat heel anders is dan het leven van de mannen. Meteen vermoeden we Atwood om de hoek te zien aankomen met haar The Handmaid’s Tale. De andere twee vrouwen zijn de Dochter en de Genezeres.
    Het is opvallend dat we in de eerste helft van het boek - zo ongeveer dan - de vrouwen alleen aangeduid zien met hun functie, niet met hun eigennaam. In het begin weten we nog niet veel van hen en blijft veel verhuld en/of in de lucht hangen. Maar Zumas schrijft heel lucide. Opmerkzame lezers kunnen zelf het plaatje gaan inkleuren. Geloof me, dat ga je vanzelf doen en het klopt.
    Daarom kan ik van het verhaal eigenlijk weinig vertellen; dit moet je zelf gewoon doen. Het belangrijkste personage is de Biografe, die een biografie schrijft over de negentiende-eeuwe Faröerse vrouw en ijswetenschapper Eivør Mínervudottír, die niet de weg van vrouwen volgde en die haar wetenschappelijk werk niet onder haar eigennaam gepubliceerd kreeg. Ze stierf op het ijs en kreeg een zeemansgraf:

    ‘Ze liet geen geld of bezittingen of een boek of een kind na, maar haar lijk heeft dieren in leven gehouden, die op hun beurt weer andere dieren in leven hebben gehouden.’ (2018: 408).
    Het is het leven van gewone vrouwen. Zij leven onder de dreiging van de nieuwe paternalisering van mannen, in het bijzonder de nieuwe wetgeving die van kracht gaat worden, die abortus en ivf verbiedt. Side effect is dat kinderen twee ouders horen te hebben, dus dat ongetrouwde vrouwen, Bom-moeders (eigenlijk met een ‘m’, b(ewust)o(ngehuwde)-moeder) geen kind meer mogen hebben. Het is allemaal niet zo verschrikkelijk als in Atwoods dystopische roman, maar de dreiging is overall tastbaar.
    Er is grote aandacht voor wat vrouwen bezighoudt met veel nadruk op het lichamelijke: gewenste en ongewenste zwangerschap; menstruatie; een tikkende biologische klok (ziedaar de titel, klok wordt ook gebruikt voor baarmoeder); ivf; het moederschap, hoezeer gewenst, is zwaar; het lichaam dat veranderd door hormonen en zwangerschap; schaamlipcorrecties; schaamhaar; huwelijk; single blijven, gewenst en ongewenst; overspel; ovulatie; gynecologen; abortussen, legaal en illegaal; gezondheid; huishouden; gezond eten en snoepzucht; seks; lesbianisme; adoptie. Het boek brengt je bijna terug naar de jaren 70 met allerlei actiegroepen en nadrukkelijke eis voor vrouwenrechten en emancipatie. Misschien dat dat mensen afschrikt.
    Zumas schrijft heel helder en heel zorgvuldig. Langzaam borduurt zij het plaatje helemaal vol. Misschien zijn er mensen die die stijl een beetje saai zullen vinden. Dat is het niet. Levens van vrouwen zijn nooit saai, ook niet de levens van vrouwen in het verleden. Dat vrouwen nog steeds geen gelijke rechten hebben, niet in het Westen en ook niet in ontwikkelingslanden - ik zocht even naar de politiek-correcte term, maar ontwikkelingsland mag, als ik het goed begrijp -.
    Niet schuilt het ‘kwaad’ van Zumas’ boek in de fictieve dystopie als bij Atwood, maar feitelijk in de gewone wereld van nu. De Amerikanen in Zumas boek hebben de pech dat zij een president kregen, die niet iedereen wilde, de Biografe zegt: een president waarop ik niet gestemd heb. Dat is natuurlijk een steek onder water.

  • Vijf vrouwenlevens
    • realistisch
    • vrouwelijk perspectief
    • Saai

    Rode klok gaat over het leven in de Verenigde Staten nadat een wijziging in de grondwet ervoor zorgt dat embryo’s als individuen worden behandeld. Het boek draait om vier vrouwen in een klein kustplaatsje in Oregon die hiervan de gevolgen (indirect) ervaren.

    Achtereenvolgens maken we kennis met:
    1) alleenstaande biografe/geschiedenislerares (Roberta/Ro Stephens) van in de 40 met een kinderwens en lijstjesobsessie,
    2) de genezeres (Gin Percival) met vage kruiden drankjes, een interessante kledingstijl (“Haar kledingstijl - fluwelen choker en grofgeweven, vormloze jurk -is een kruising tussen victoriaanse prostituee en holbewoner.”) en een beestenboel bij haar hutje in het bos. Gin heeft duidelijke een anti-maatschappelijke instelling en haar 8 jaar geleden overleden tante in een vrieskist naast haar hutje draagt alleen maar bij aan dat je haar als heks gaat zien,
    3) de dochter (Mattie/Matilda Quarles) met een tienerzwangerschap en een foutgelopen relatie. Zij is geadopteerd en een relatie van de genezeres, oppasser bij de echtgenote en leerling van de biografe,
    4) en de echtgenote (Susan Korsmo) wiens huismoederleven mij al in haar eerste hoofdstuk een claustrofobisch gevoel gaf, met als toppunt manlief die tegen haar klaagt dat hij twaalf schaamharen op het toilet heeft geteld. Zij is zo depri dat ze het halloweensnoep van haar kids eet als emotionele steun.

    De verhaallijnen van de vier vrouwen worden met elkaar verbonden via korte hoofdstukken waardoor het boek heel vlot wegleest. Hierbij krijgen we ook een fragmentarische blik op een vijfde vrouw, naast het studieobject ook het ideaal voor de biografe: de IJslandse ontdekkingsreizigster. Enorm onafhankelijk en onconventioneel is zij in de 19e eeuw een poolreizigster en doet ze onderzoek naar vriespatronen in vaarroutes, waarbij ook walgelijk klinkende traditionele IJslandse gerechten, die alleen maar om papegaaiduikers en gefermenteerde/verrotte vis en lamsvlees lijken te draaien, de revue passeren.

    Voorzover ik me herinner ben ik niet eerder in één boek zoveel beschrijvingen van vagina’s tegengekomen als in Rode klok. Vanuit het perspectief van wanhopig zwanger willen worden (Ro), vanuit een uitgeblust huwelijks- en seksleven bij Susan, door behandeling van kwaaltjes en slechte persoonlijke hygiene bij de excentrieke Gin tot zwangerschapsklachten bij Mattie; het vrouwelijk perspectief is breed en duidelijk. De klachten in en rondom de schaamstreek, waarbij ik dan nog niet eens op beschrijvingen van afscheidingen en menstruaties inga, waren iets waaraan ik initieel erg moest wennen. In dat opzicht zijn de dames echt mensen van vlees en bloed.

    Leni Zumas schetst verder treffend de angst van Mattie voor haar toekomst, vervlochten met schuldgevoelens rondom mogelijke abortus, en het verlangen van Susan om eens verlost te willen zijn van haar kinderen, niet tegenstaande moederliefde.
    Wat ik echter wel vaak door mij heen ging tijdens het lezen was: “wat een ambitieloze slome mutsen zijn alle vier de vrouwen, of eigenlijk het hele dorp”. Introspectie en reflectie neemt een erg grote rol in, op 206 pagina’s had ik nog steeds het gevoel dat we met de situatieschets bezig waren en is als grote gebeurtenis alleen iemand gearresteerd.

    Rode klok is daarom naar mijn mening ook niet een dystopie of science fiction maar veel meer een “slice of (small rural) life”. Invoelbaar, vlot en fysiek geschreven maar niet spannend of meeslepend. Ook het einde, met drie van soort gedeeltelijke happy ends en één open einde voor de hoofdpersonen, bracht geen oemph met zich mee.

    Atlas Contact bedankt voor het recensie-exemplaar wat ik heb ontvangen via hun Club voor Echte Lezers.

  • Zoveel uit te halen
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Het verhaal
    “Twee jaar geleden stemde het Amerikaanse Congres voor invoering van het Persoonschapsamendement, dat embryo’s het grondwettelijke recht geeft op leven, vrijheid en bezit vanaf het moment van de bevruchting. Abortus is nu in alle vijftig staten illegaal. Mensen die abortussen uitvoeren kunnen voor doodslag worden aangeklaagd, mensen die abortus willen laten plegen voor samenzwering tot moord. Ook voor in-vitrofertilisatie geldt een nationaal verbod, omdat het amendement de overplaatsing van embryo’s uit het lab naar de baarmoeder strafbaar stelt.” Datzelfde Persoonschapsamendement bepaalt ook, onder de leuze “Ieder kind verdient er twee”, dat ongehuwde personen geen kinderen meer mogen adopteren.
    In Rode klok volgen we vier vrouwen die elk op hun eigen manier met deze wet geconfronteerd worden. De biografe is alleenstaand, maar droomt van een kind. Adoptie zal over drie maanden niet meer kunnen en inseminatie lijkt niet te lukken. De dochter is net geen zestien en ongewenst zwanger. Veel opties worden haar niet gegund. De genezeres is een kruidenvrouw, die afgezonderd in het bos woont. Voor sommigen is zij een moderne heks, voor anderen een laatste redmiddel. De echtgenote lijkt niet rechtstreeks met de nieuwe wet te maken te hebben, maar ook zij is niet gelukkig. Ze stelt zich vragen bij haar huwelijk en haar rol als echtgenote en moeder. De drang om eruit te stappen staat in schril contrast met de kinderwens van de biografe.
    Dystopie?
    Het verhaal heeft de allures van een dystopie, maar het griezelige eraan is, dat het zo maar eens werkelijkheid zou kunnen worden. Een president met vreemde ideeën die de doorsnee Amerikaan achter zich krijgt… het klinkt toch niet helemaal onbekend in de oren.
    Tijdens het lezen van het verhaal waan je je eerder in het verleden dan in de toekomst. De natuurgenezeres die van hekserij beschuldigd wordt, katapulteert je zo de zestiende, zeventiende eeuw in. De woeste zee en het gure klimaat lijken je een fantasyverhaal in te sleuren. De ideeën achter de nieuwe wet sturen je een paar eeuwen terug de tijd in. Ook dit maakt het verhaal griezelig: het idee dat je in de toekomst zoveel stappen terug in het verleden zou moeten.
    Eivør Mínervudottír
    Rode draad doorheen het hele verhaal is de biografie van poolreizigster Eivør Mínervudottír, waar de biografe zich in verdiept. Zij staat, samen met de andere vrouwen in het boek, symbool voor het hele thema van het boek: het recht van de vrouw om zelf beslissingen te nemen over haar leven. In het geval van de vier vrouwen in Newville gaat het om het recht om zelf te beslissen over het moederschap. Met de poolreizigster wordt het thema van de vrouwenemancipatie verder opengebroken.
    Onderlinge relaties
    Wat ook knap is aan het boek, is de relatie tussen de personages onderling. Allemaal hebben ze op de een of andere manier met elkaar te maken: als collega’s, bloedverwanten, student/docent, vriendinnen… De dualiteit tussen die relaties zorgt voor een extra spanning in het verhaal.
    Leesclubboek
    Ik zou nog zoveel meer over dit boek kunnen vertellen. Het lijkt me dan ook een ideaal boek om in een leesclub te bespreken. Er zitten zoveel thema’s in verweven, zoveel voer tot discussie. Er kan zowel naar de actualiteit als naar het verleden verwezen worden. Het boek zit geraffineerd in elkaar en je kan er eindeloos over praten en steeds weer nieuwe dingen uithalen.
    Het hoeft waarschijnlijk niet herhaald te worden dat ik enorm van dit boek genoten heb.

  • Geen baas in eigen buik

    "Persoonschapsamendement: geeft embryo's het grondwettelijk recht op leven, vrijheid en bezit vanaf het moment van bevruchting. Abortus is nu in alle vijftig staten illegaal. Mensen die abortussen uitvoeren kunnen voor doodslag worden aangeklaagd, mensen die abortus willen laten plegen voor samenzwering tot moord. Ook voor in-vitrofertilisatie geldt een nationaal verbod, omdat het amendement de overplaatsing van embryo's uit het lab naar de baarmoeder strafbaar stelt. (De embryo's kunnen geen toestemming geven om te worden overgeplaatst.)" Pagina 41

    Welkom in Amerika, er is net een nieuwe nog vrouwonvriendelijkere president aan de macht, het verhaal is een wat als verhaal, dystopisch verhaal. Wanneer het zich afspeelt is niet helemaal duidelijk, maar het kan zich perfect nu afspelen. Er is sprake van een pick-up om platen te draaien en de smartphone lijkt me ook nog niet ingeburgerd, dus het is misschien wel ergens in een recent verleden. De locatie is aan de noordwestkust van Amerika in de staat Oregon.
    We volgen de levens van vier vrouwen die door bovenstaande persoonschapsamendement met elkaar verweven geraken. Omdat ik niet veel wil weggeven, noem ik de vier zoals ze in het boek genoemd worden: de biografe, de genezeres, de dochter en de echtgenote.
    Wie ze effectief zijn, hun namen, leeftijd, beroep en dergelijke wordt maar mondjesmaat meegedeeld. In het begin zijn dat gewoon de namen waarmee je het moet doen. Ieder van de vier heeft met bovenstaande amendement te maken, op welke manier moet je zelf lezen.

    Binnenkort wordt een neveneffect van het amendement van kracht namelijk:
    'Ieder kind verdient er twee'.
    Dat houdt in dat alleenstaande vrouwen geen kind meer kunnen adopteren. Als alleenstaande die niet zwanger geraakt op de biologische manier en die geen ivf meer mag doen, heb je dan ook nog eens geen recht op het adopteren van een kind.

    Het verhaalt alludeert duidelijk op Trump, er is sprake van een roze muur, een virtuele muur tussen Amerika en Canada om te voorkomen dat vrouwen voor een abortus naar Canada trekken.

    De cover in het Engels geeft nog iets meer duiding omdat die gezien kan worden als de schaamlippen. In het Nederlands is voor een zandloper gekozen met eicellen die erdoor sijpelen om aan te geven dat de biologische klok van vrouwen loopt. Juist in dit boek is het belangrijk op tijd zwanger te raken, maar ook niet te vroeg want abortus mag niet.
    We kijken mee in de hoofden van de vier vrouwen, hoe ze zich proberen te aligneren naar die wet, maar dat eigenlijk niet willen en in opstand willen komen.

    Het verhaal over Eivor Minervudottir is eigenlijk ook heel interessant. Dat verweeft zich tussen de andere hoofdstukken en gaat over een vrouw uit de negentiende eeuw die poolreiziger wordt.

    Vrouwenrechten zijn een hot item in dit boek, dat moge duidelijk zijn.
    Het is stuitend om te zien hoe alle vrouwenrechten waar jaren voor gevochten is, met een handtekening teniet gedaan worden. Nog erger is dat zoveel staten ermee ingestemd hebben. Van baas in eigen buik blijft niets over in deze wereld.

    Het verhaal leest heel vlot, bevat zelfs ondanks het thema nog humor.
    Het begin is even doorbijten omdat het wat vreemd begint, met een stukje uit het dagboek van Eivor, inclusief doorhalingen. Maar als je verder leest en een beetje vertrouwd geraakt met de personages is het goed te volgen. Er zit ook goede structuur in het boek, duidelijk afgescheiden hoofdstukken met aanduiding wie aan het woord is. De verhalen van de vier vrouwen ontwikkelen zich parallel en leiden uiteraard tegelijkertijd naar een climax waar alles samen komt.

    Ik heb dit boek gewonnen, mijn dank gaat uit naar Atlas-Contact de club van Echte Lezers.

  • Is dit de toekomst?
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • origineel van opzet
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Rode Klok
    Leni Zumas
    Is dit de toekomst?
    De personages in deze futuristische, dystopische roman wonen in een kustplaatsje in Oregon, Verenigde Staten. Een nieuwe vrouw-onvriendelijke president (!!) is aan de macht en streeft orthodoxe ‘christelijke’ waarden na.
    Hij initieert het “Persoonsamendement” onder de kreet: “Ieder kind verdient er twee!” Dit amendement wordt zeer binnenkort van kracht!
    Het betekent voor elke vrouw in de VS dat IVF, abortus, adoptie door alleenstaanden onmogelijk wordt. Alle vrouwenrechten worden van tafel geveegd! In het kleine vissersdorp aan de kust krijgen de vrouwelijke hoofdpersonen hier ook mee te maken! De dochter, de biografe, de genezeres, de echtgenote; zij dreigen in de knel te raken door dit amendement.
    Elk personage wordt in een eigen stijl per hoofdstuk beschreven. Soms denk je : ik wil weten hoe het met de dochter afloopt, hoe de biografe dit aanpakt, maar dan komen de andere personages er tussen door! Het triggert tot doorlezen,
    Gaande het verhaal ontdek je de namen van de personen, hoe de relaties tussen hen zijn, wie op wie verliefd is, wie zwanger wil raken en we het juist níet wil zijn, wie stopt ‘wat’ in de diepvries, wie is familie van elkaar….
    Elk personage volgt zijn eigen lijn, de lijnen gaan parallel lopen en op een geven moment verweven ze zich met elkaar, om zich tenslotte als één plot te ontpoppen.
    Tussen door loopt het verhaal van de poolreizigster Eivǿr Mínervudottír. Dit wordt in een andere, originele typografie weergegeven, compleet met doorhalingen. Het is het boek dat de biografe aan het schrijven is. Opvallend is dat dit verhaal en de roman gelijkenissen vertoont, het heeft bij aandachtig lezen, zelfs voorspellende waarde!
    In flitsende stijl, vlot leesbaar geschreven is deze roman een absolute aanrader. Prachtig, subtiel gecomponeerd! Er zitten humoristische stukjes is, poëtische delen, snel wisselende dialogen, waarbij interieure en exterieure dialogen elkaar kunnen afwisselen of zelfs door elkaar lopen!
    De metafoor: Rode Klok, symbool voor de baarmoeder, is ontleend aan oude IJslandse poëzie. Het schetst reële vrouwen, je leeft met ze mee, je voelt hun spanning, hun stress, hun verdriet..
    Het boek eindigt met vrouwen die in hun kracht staan, die zelf plannen maken, die zelf invulling en richting geven aan hun leve!
    Een prachtige roman! LEZEN dus!

  • Aanrader
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Geschreven bij Rode klok

    In Rode Klok kom je in aanraking met vier vrouwen die leven in de nabije toekomst. Er zijn in dat Amerika nieuwe en strengere wetten voor adoptie en vruchtbaarheidsbehandelingen, daarnaast is abortus ook niet toegestaan. Je maakt kennis met vrouwen die elk om een andere reden moeite hebben met deze nieuwe regelgeving en daardoor een bepaalde verbondenheid voelen.
    Rode Klok zet vooral vier vrouwen centraal maar geeft ook een kritische blik op de wereld in verandering. Elk personage is zo diep vormgegeven dat je ze onmogelijk niet in je hart kunt sluiten. Gin Percival was persoonlijk mijn favoriet, een buitenbeentje in de maatschappij maar vooral een vrouw met een groot hart dat weinig begrip krijgt van een doorsnee burger. Maar ook met de dochter, de echtgenote en de biografe krijg je een steeds betere band. Ze zitten vol herkenbare trekjes en menselijke gebreken zodat ze net levensecht overkomen.
    Het thema van het boek is vooral het belang van je keuzes en de invloed die deze kunnen hebben op je leven, heb je er spijt van of niet? Maar ook de sociale druk van buitenaf komt sterk in beeld. Het boek komt zeer actueel over omdat vrouwen sterk de aandacht krijgen. Toch doet het afbreuk aan de kwaliteit van het boek om het af te schuiven onder de noemer feministische literatuur. Het gaat veel verder en heeft mooie diepgaande boodschappen.
    De schrijfstijl vond ik helemaal top, door de relatief korte hoofdstukken en de afwisseling van perspectieven tussen de personages, leest het boek zeer vlot. Voor je het weet is de toch wel dikke pil uitgelezen.
    Een enig minpuntje vond ik het halfopen einde, velen zullen dit waarderen, maar ik had meer plezier gehad indien het boek een gesloten eind had. Je kan zelf wel invullen hoe het zou aflopen maar echt zeker ben je niet.
    Kortom ik vond Rode Klok van Leni Zumas een prachtig verhaal dat ik zeker zal aanbevelen en daarom vier sterren geef.

  • Aanrader
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    In Rode Klok kom je in aanraking met vier vrouwen die leven in de nabije toekomst. Er zijn in dat Amerika nieuwe en strengere wetten voor adoptie en vruchtbaarheidsbehandelingen, daarnaast is abortus ook niet toegestaan. Je maakt kennis met vrouwen die elk om een andere reden moeite hebben met deze nieuwe regelgeving en daardoor een bepaalde verbondenheid voelen.
    Rode Klok zet vooral vier vrouwen centraal maar geeft ook een kritische blik op de wereld in verandering. Elk personage is zo diep vormgegeven dat je ze onmogelijk niet in je hart kunt sluiten. Gin Percival was persoonlijk mijn favoriet, een buitenbeentje in de maatschappij maar vooral een vrouw met een groot hart dat weinig begrip krijgt van een doorsnee burger. Maar ook met de dochter, de echtgenote en de biografe krijg je een steeds betere band. Ze zitten vol herkenbare trekjes en menselijke gebreken zodat ze net levensecht overkomen.
    Het thema van het boek is vooral het belang van je keuzes en de invloed die deze kunnen hebben op je leven, heb je er spijt van of niet? Maar ook de sociale druk van buitenaf komt sterk in beeld. Het boek komt zeer actueel over omdat vrouwen sterk de aandacht krijgen. Toch doet het afbreuk aan de kwaliteit van het boek om het af te schuiven onder de noemer feministische literatuur. Het gaat veel verder en heeft mooie diepgaande boodschappen.
    De schrijfstijl vond ik helemaal top, door de relatief korte hoofdstukken en de afwisseling van perspectieven tussen de personages, leest het boek zeer vlot. Voor je het weet is de toch wel dikke pil uitgelezen.
    Een enig minpuntje vond ik het halfopen einde, velen zullen dit waarderen, maar ik had meer plezier gehad indien het boek een gesloten eind had. Je kan zelf wel invullen hoe het zou aflopen maar echt zeker ben je niet.
    Kortom ik vond Rode Klok van Leni Zumas een prachtig verhaal dat ik zeker zal aanbevelen en daarom vier sterren geef.

  • Dystopische roman
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Review ‘Rode Klok’

    In deze feministische dystopische roman is het illegaal om abortus te laten plegen, hebben embryo’s volwaardige mensenrechten en is ivf om die reden verboden en zal adoptie alleen nog mogelijk zijn voor getrouwde stellen.

    In het boek volgen we vier vrouwen. De biograaf, de genezeres, de vrouw en de dochter. Elk komen zij in hun eigen hoofdstukken aan het woord, alleen aangeduid met hun titel. Langzaamaan komen we hun namen te weten en ontdekken we de verhoudingen tussen de vier vrouwen. Wat hebben zij met elkaar te maken?

    Ik werd gelijk meegesleept door het verhaal, al moest ik in het begin nog wel even wennen aan de manier waarop het verhaal verteld wordt. Ik vergat in het begin af en toe wie nou ook alweer wie was. Maar als je er eenmaal in zit, dan wil je verder lezen en weten hoe het afloopt. Doordat je langzaamaan steeds iets meer over de personages te weten komt zijn ze naar mijn mening ook goed uitgewerkt. Je leert ze steeds beter kennen en daardoor worden de karakters steeds iets dynamischer. Ik kon me goed in ze verplaatsen en vroeg me regelmatig af wat ik in hun situatie zou doen.

    Een fijn boek als jij ook van dystopische verhalen houdt.

  • De toekomst is een stap terug in de tijd

    Voor De Club van Echte Lezers van Uitgeverij AtlasContact mocht ik het boek Rode klok van Leni Zumas lezen.

    Leni Zumas schreef eerder een verhalenbundel en een roman, maar Rode klok is haar eerste boek wat in het Nederlands vertaald is. Zij geeft les aan Oregon State University is Portland, Oregon.

    Rode klok is een dystopisch verhaal wat zich afspeelt in de toekomst, maar ook zo maar zou kunnen gebeuren wanneer zeer conservatieve machthebbers het voor het zeggen krijgen. Door een nieuwe wet zijn in de Verenigde Staten abortus, ivf en adoptie door alleenstaanden niet meer mogelijk. Er wordt streng gehandhaafd en bij overtreding van de wet volgt een gevangenisstraf. De gevolgen van deze maatregelen zijn sterk voelbaar in een klein dorpje in Oregon. De levens van vier verschillende vrouwen staan centraal in deze roman.
    De biografe, een alleenstaande lerares die alles probeert om zwanger te worden. Zij schrijft een biografie over het leven van een 19e eeuwse poolreizigster. Hiervan zijn in het hele boek stukjes tekst opgenomen tussen de hoofdstukken over de hoofdpersonen in.
    De dochter, een schoolmeisje dat ongewenst zwanger is en een abortus wil.
    De echtgenote, een ongelukkige huisvrouw en moeder die wil scheiden.
    De genezeres, een vrouw die in het bos haar kruidendrankjes brouwt en gewantrouwd wordt door de dorpsbewoners.

    De relatie tussen de verschillende vrouwen wordt steeds duidelijker en hun levens raken steeds meer verweven met elkaar. De korte hoofdstukken met de afwisselende hoofdpersonen maakt het een vlot en prettig leesbaar boek. De verhalen over deze vrouwen in hun kleine dorpsgemeenschap blijven boeien. De beschrijving van allerlei lichamelijke vrouwenzaken is soms erg plastisch verwoord. De gevolgen van deze streng conservatieve wetgeving inzake moederschap is invoelbaar gemaakt. Het zijn dezelfde gevolgen die er al eeuwenlang zijn geweest en in bepaalde delen van de wereld nog steeds zijn. Maar het gegeven dat het in de toekomst in de VS afspeelt, maakt het toch net weer anders.

  • De toekomst is nu
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    “Rode Klok” is de eerste roman van Leni Zumas (1972) die in het Nederlands verschijnt. Eerder schreef ze de verhalenbundel “Farewell Navigator”(2008) en de roman “The Listeners” (2012) Zumas geeft les aan de Oregon State University in Portland.

    Een link met Margaret Atwoods “Het verhaal van de dienstmaagd” is snel gelegd maar “Rode Klok” speelt zich niet af in een dystopische toekomst maar zou gewoon nú kunnen spelen in de Verenigde Staten.

    “Op een ochtend was er een nieuwe president gekozen op wie zij niet had gestemd.” (blz 41)

    Deze nieuwe president heeft het voor elkaar gekregen om het zogenaamde Persoonschapsamendement in te laten gaan. Hierdoor is sinds twee jaar abortus en IVF verboden en binnenkort mogen alleenstaanden geen kinderen meer adopteren. In één klap alle rechten waar vrouwen jaren zo hard voor gestreden hebben van tafel geveegd. Het is een somber beeld.

    Tegen deze achtergrond lezen we het verhaal van vier vrouwen, wiens namen en achtergronden nauwelijks genoemd worden. In korte vlotte hoofdstukken kijken we mee door de ogen van De Biografe, De Dochter, De Echtgenote en De Genezeres. Allemaal krijgen ze in meer of mindere mate te maken met de gevolgen van de invoering van dit amendement en we leren steeds meer over de vrouwen en wat hun onderlinge relaties zijn. Veel meer ga ik niet over de inhoud vertellen, het zou alleen maar spoilers opleveren.

    Tussen alle hoofdstukken door krijg je als lezer stukjes uit de aantekeningen van de Biografe te lezen. Zij schrijft een boek over een vrouwelijke 19e -eeuwse poolreizigster die alles wist over het poolijs. Het verhaal over deze ontdekkingsreizigster loopt min of meer synchroon met de verhalen van de vier vrouwen, soms krijg je zelfs een kijkje in de toekomst.

    Leni Zumas heeft in mijn ogen een helder en soms zeer eerlijk beeld geschetst van een mogelijke (nabije) toekomst. Ze weet de verhaallijnen van de vrouwen mooi aan elkaar te krijgen met als rode draad het verhaal van de poolreizigster. Zumas schuwt soms plastische omschrijvingen van vooral medische vrouwenzaken niet maar dit maakt het geen plat verhaal. Het is een verademing! Het einde had van mij iets uitgesprokener mogen zijn maar er is wel sprake van hoop, ondanks dit sombere toekomstbeeld.

    Met dank aan De Club van Echte Lezers van Uitgeverij AtlasContact voor het recensie exemplaar.

24 99
Op voorraad
Select
Nu besteld, vrijdag in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door bol.com
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
Andere verkopers (13)
Tweedehands
Goed vanaf € 5,90
Tweedehands