Saturnusplein 3

Auteur: Josha Zwaan
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
Auteur: Josha Zwaan
Uitgever: Ambo|Anthos
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789026339110
  • Druk: 1
  • juni 2018
  • 319 pagina's
Alle productspecificaties

Josha Zwaan

Josha Zwaan (1963) is auteur en schrijfdocent. Ze debuteerde in 2010 met de roman Parnassia, die lovend werd ontvangen. In 2013 volgde het even zo prachtige Zeevonk, en in 2015 verscheen Dwaallicht, een hoopgevende roman over leven met psychische problemen. Over de impact van een nierziekte op haar zoon en haar familie schreef Josha Zwaan haar eerste non-fictieboek: Zijspoor.

Samenvatting

Josha Zwaan, bekend van Parnassia, schreef met Saturnusplein 3 een indringend verhaal over liefde en een verwoest leven. 1934. Lies, een gewone jonge vrouw, gaat werken voor een gefortuneerde Joodse familie. Ze beleeft enkele gelukkige jaren, zeker nadat zij en Daniel, de zoon des huizes, verliefd op elkaar worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Daniel opgepakt wegens verzetsdaden. Hij wordt gehoord, gemarteld en in 1943 gefusilleerd. Lies moet onderduiken met haar oudste zoontje, de jongste wordt elders ondergebracht. Als een andere vrouw keert zij na de bevrijding terug naar het Saturnusplein. Haar eenzaamheid en verbittering brengen haar uiteindelijk tot een onvergetelijke daad.
Saturnusplein 3 van Josha Zwaan draait om loyaliteit en verraad, om grote liefde die omslaat in onmacht, hardheid en vervreemding.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
juni 2018
Afmetingen
21,5 x 13,7 x 2,6 cm
Aantal pagina's
319 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Josha Zwaan
Uitgever
Ambo|Anthos

EAN

EAN
9789026339110

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
NUR code
301

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
4.4
van de 5
Aantal reviews: 36
1
0
3
13
19
  • Hoe trauma's door dreunen
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Lies van Gelder groeit op in het Zaltbommel van voor de Tweede Wereldoorlog. Haar ouders zijn van oorsprong Joods maar hebben zich bekeerd tot Nederlands Hervormd. Lies heeft door mogen leren tot onderwijzeres, liever was ze arts geworden maar ja, dat was geen geschikt beroep voor vrouwen vonden haar ouders. De banen liggen niet voor het oprapen maar dan ziet ze een advertentie voor een nanny bij een rijk Joods gezin. Lies reageert daarop, wordt aangenomen en voelt zich al snel thuis. Het gezin heeft twee oudere jongens en twee jonge meisjes. Lies heeft de twee meisjes onder haar hoede. Ze wordt verliefd op de oudste zoon, Daniël en dat is wederzijds. Daniël is een bevlogen idealist met communistische sympathieën, hij sluit zich aan bij de CPN. Als Lies in verwachting raakt, trouwen ze en gaan ze in Haarlem wonen, aan het Saturnusplein 3. De ouders van Daniël vertrekken naar de Verenigde Staten omdat ze bang zijn dat in Nederland hetzelfde gaat gebeuren als in Nazistisch Duitsland. Daniël wil in Nederland blijven om op te komen voor de gewone mens. Hij gaat bij het verzet en wordt uiteindelijk opgepakt en gefusilleerd. Lies blijft dan achter met hun twee zoontjes, Peter en de pasgeboren Koosje. Ook hun leven is niet meer veilig, ze moeten onderduiken. Peter gaat met Lies mee en Koosje wordt ondergebracht in een gastgezin. Na de oorlog haalt Lies Koosje weer op. Koosje herkent haar niet meer en Lies kan hem haar liefde niet geven. Lies is een verbitterde, beschadigde vrouw geworden, haar kinderen groeien op in een merkwaardig gezin. Peter doet alles voor zijn moeder, hij is braaf en volgzaam maar jaloers op het broertje dat hij niet kent. Koosje is verdrietig, kan zich niet uiten en plast regelmatig in zijn bed waar hij dan genadeloos mee gepest wordt, door Peter maar ook door Lies. De ouders van Daniël komen elke zomer terug in Nederland voor een lange vakantie samen met Lies en de kinderen. Vooral Koos, die sprekend op zijn vader lijkt, krijgt dan de aandacht die hij zo nodig heeft.
    Lies is intussen heel actief geworden bij de CPN, de enige groep bij wie ze zich thuis voelt. Meer en meer vervreemdt Lies van de buitenwereld en van haar kinderen.

    Mijn mening: Het boek begint met een brief van Lies aan haar zoon Koos, zo eindigt het boek ook, het is de zelfreflectie van Lies over de veertig jaren ervoor. In het boek wordt het verhaal van Lies verteld, het boek is echter niet in de ik-vorm geschreven, daardoor wordt een bepaalde mate van afstandelijkheid gecreëerd. Die afstandelijkheid was voor mij in het begin apart maar werd later functioneel. Lies is zo beschadigd dat ze verschrikkelijke dingen gaat doen, waar je als lezer niet achter kunt staan. Afstand is dan fijn. In het boek is ook veel aandacht voor de ontwikkeling door de jaren heen van de CPN. Mij leidde dat af en toe af van het verhaal van Lies en haar kinderen. Het haalde het tempo uit het verhaal.
    Al met al een heel aangrijpend verhaal, goed geschreven maar af een beetje traag. Een goed boek, drie sterren.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Origineel verhaal, onprettige vertelling
    • toegankelijk geschreven
    • originele insteek
    • Geen diepgang
    • geen karakterontwikkeling
    • slordige interpunctie / redactie

    Saturnusplein 3 is het deprimerende verhaal van Lies. Haar leven is een feest van gemiste kansen. Ze had eigenlijk arts willen worden. Omdat ze een meisje is, werd ze opgeleid tot juf. Tijdens het interbellum treedt ze als kinderjuf in dienst bij een rijk joods gezin. Dit zijn haar enige gelukkige jaren, zeker wanneer ze een relatie krijgt met Daniël, een oudere zoon van dit gezin. Daniël is communist en idealist en wordt tijdens de tweede wereldoorlog opgepakt en gefusilleerd. De oorlog is ongekend zwaar voor Lies en haar twee zoons. Het gezin wordt uit elkaar gereten en Lies brengt de laatste anderhalf jaar van de oorlog met haar oudste zoontje door op een onderduikadres. Haar jongste is opgevangen in een pleeggezin. Al het verlies en de ontberingen zijn zo traumatiserend, dat Lies zich niet meer aan iemand kan binden. Dit leidt tot wat zij noemt ‘een onvergeeflijke daad’.

    In feite legt Josha Zwaan in dit boek uit hoe Lies tot deze daad is gekomen en toont de vernietigende gevolgen van een oorlog voor vele mensenlevens. Het boek wordt ingeleid en uitgeleid met twee brieven van een hoogbejaarde Lies aan haar jongste zoon. Daar tussen bestaat het boek uit vier delen. Deze beschrijven vier opeenvolgende periodes uit het leven van Lies.

    Ik heb dit boek met gemengde gevoelens gelezen. Josha Zwaan schrijft op zich prettig en toegankelijk. De arena waarin het verhaal zich afspeelt (joodse kringen in de jaren rond en tijdens de tweede wereldoorlog) is doorspekt met informatie over het communistisch verzet. Er is al veel oorlogsliteratuur geschreven, maar dit werpt toch weer een ander licht op de historische gebeurtenissen. De gekozen insteek rond de ‘onvergeeflijke daad’ is eigentijds en eveneens origineel. Kortom: een verhaal met veel potentieel boeiende elementen.

    Daar staat voor mij een minder geslaagde vertelwijze tegenover. De personages missen diepgang en laten zich niet goed kennen. De vertelling is in de derde persoon geschreven, met focalisatie op Lies. Door haar afgestomptheid, kan vind je in het verhaal niets om je als lezer aan vast te houden. Deze aanpak maakt de vertelling oppervlakkig en afstandelijk. De schrijfster laat bovendien hier en daar de personages uitspraken doen die niet in de context van hun tijd passen. Zo wordt er in de oorlog al gesproken over het verdwijnen van de verzuiling en wordt het communisme als ‘geloof’ bestempeld. De joodse context is beperkt uitgewerkt en komt daardoor obligaat over. Het geheel wekt de indruk dat de schrijfster geen keuzes heeft kunnen maken. Daardoor mist het verhaal een duidelijke richting. Het gebrek aan interpunctie verlaagde bovendien het leesgenot. Dit wekt de indruk dat er redactioneel te weinig aandacht aan is besteed.

    Doordat het verhaal geen sprankje hoop biedt, viel uiteindelijk alleen afkeer en walging mij als lezer ten deel. Ongetwijfeld beoogde de schrijfster deze gevoelens op te roepen: het verhaal gaat immers over een ernstig getraumiseerde vrouw. Natuurlijk hoort een goed boek spanning op te roepen en mogen zaken schuren, maar dit verhaal bevatte alleen ellende en bood geen enkel licht aan het eind van de tunnel. Het was een weinig verheffende ervaring. Wat een verloren leven(s): om wanhopig van te worden. Samengevat zeg ik: origineel verhaal, maar een onprettige vertelling.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Leven met je rug naar de toekomst
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • lange aanloop

    Tragisch, indrukwekkend verhaal.
    'Overtuigd dat het verraad was als ik het verleden achter me zou laten'.
    Als het je door de vreselijke gebeurtenissen die je hebt meegemaakt niet meer lukt om je blik op een gegeven moment weer op de toekomst te richten dan loopt het niet goed af. Een harde boodschap is het, maar vooral ook verdrietig.

    Het verhaal had een vrij lange aanloop vond ik, met de tweede wereldoorlog, het verzet, het verraad als verhaallijnen en dan daarna het leven weer zien op te pakken na die oorlog. Daar is al heel veel over geschreven en de eerste helft van het boek kwam daarom op mij wat cliché over. Dat werd echter in de tweede helft ruimschoots goed gemaakt. Waar een mens op zoek naar troost en uit pure wanhoop toe in staat is. Dat wordt heel pijnlijk duidelijk en op een zeer meeslepende manier beschreven. Vanaf de tweede helft kon ik het boek niet meer wegleggen en las ik het in één ruk uit. Wat een thema!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Doorlezen tot het einde
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    In Saturnusplein 3 schetst Josha Zwaan een beeld van een communistisch georiënteerd gezin rond de WO II in Nederland. De historisch georiënteerde roman verduidelijkt vooral de werking van een politiek ideaal; eerst is het communisme de drijfveer voor hun toekomst, maar als blijkt dat het de dood niet buitensluit, lijkt het te eindigen in het tegendeel. Achteraf bezien is het dan de vraag of het juist wel of juist niet de moeite waard was om volgens een ideaal te leven? Die vraag nemen we mee. Net zoals in haar eerdere boeken krijgt de lezer kordate zinnen en pakkende passages voorgeschoteld waardoor het gemakkelijk leest maar waarin ook de diepgang duidelijk verscholen zit. Een roman die zeker ook de nuancering wil laten zien.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Saturnusplein 3 en de kwelling van verlies
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • geloofwaardig
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Ik heb het boek redelijk snel uitgelezen. En toch moest ik het boek af en toe, door de heftigheid, even wegleggen. Maar het liet me niet los. Zeer indringend en raak, waar emoties als afschuw, boosheid, medelijden, droefheid en hoop elkaar afwisselden. Af en toe het boek wegleggen dus, maar telkens weer won de nieuwsgierigheid naar het vervolg. Een verhaal dat omlijst is door twee brieven en eigenlijk als één lange brief leest. Een brief van de hoofdpersonage Lies aan haar jongste zoon Koos. Een pleitbrief over wat onrecht en verlies met haar heeft gedaan en wat mensen elkaar kunnen aandoen. Een lange verontschuldiging over hoe zij zich tot haar jongste zoon Koos heeft gedragen na alle ellende tijdens de oorlog. Gemankeerd en beschadigd, de één heel erg en de ander beperkt, gaan we door het leven.
    In het boek zie ik nauwelijks een fysieke persoonsbeschrijving van de personages, die mag ik als lezer zelf invullen en dat maakt het verhaal levendig. Hoewel de karakters heel helder en scherp zijn en hoewel de pijn van elk personage heel persoonlijk is kan elke lezer zijn eigen referentie eraan toevoegen. Elke lezer vult daarmee zijn eigen fictie en dat maakt het boek zo krachtig.
    Ik ga als lezer mee in het perspectief van Lies en het boek is niet in de ik - vorm geschreven en dat heb ik als lezer ook nodig. Ik heb in dit verhaal, het verhaal van Lies, adem nodig en afstand. Daarom kan ik als lezer ook meegaan in de opwinding van Lies, maar ook in de afschuw, het verdriet, de woede, de pijn de afgunst en het medelijden.
    De locaties zijn zo beeldend dat ik het voor me zie. Het landschap, de vooroorlogse straten en huizen, de kade bij het uitzwaaien en verwelkomen van familie uit Amerika, de vergaderzalen van de partij waar haar overleden man en ook later Lies vaak vertoefde.
    Het boek is een litteken waar Lies af en toe aan peutert en je wil voortdurend roepen 'doe het niet!'. Zoals bij elke keuze die Lies maakt, behalve bij haar uiteindelijke verhaal. Ik ben blij dat ik het gelezen heb. Ik heb al een aantal mensen aangespoord het boek te kopen en te lezen.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een stoutmoedige roman
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn
    • na een mooie start
    • stageert het iets om daarna we

    Saturnusplein 3 is lijvig, maar als je weet wat je allemaal gelezen hebt als je het dichtslaat, is het eigenlijk heel knap dat er zoveel inhoud zit tussen de kaften van deze roman. Het verhaal beslaat eigenlijk de vorige eeuw, vanaf de aanloop van de Tweede Wereldoorlog totaal het ontdooien van de koude oorlog. We maken kennis met de terreur van extreem rechts, maar ook met het minder fraaie gezicht van links. Er tussenin staat één getekende vrouw, Lies. Zij begon vol goede intenties, maar getekend door de oorlog glijdt ze af naar gedrag waarbij ze eigenlijk handelt op een manier die ze vroeger waarschijnlijk had verafschuwt. Maar wat zo razendknap is van Zwaan is dat ze de onzuivere handelingen van haar hoofdpersoon begrijpelijk heeft gemaakt. Ze roept niet op ter vergeving, maar bedje wel wel een gelanceerd inkijkje in het hoofd van iemand die een fout begaat. Zo overstijgt het boek het oordeel. In deze tijd oordelen we heel snel. Twitter is verwoorden tot een tribunaal, waar mensen elkaar met harde meningen om de oren slaan. Een sneer of zelfs een dreun is gauw uitgedeeld. Hier is een boek dat je even in de schoenen van een ander laat staan. Het effect is des te indrukwekkender. Knap ook van Zwaan dat ze het verhaal situeert in een tijd waarin de ideologieën nog alles overheersen. Het morele gelijk werd opgeëist door een groep. Op die manier speelt het boek op meerder niveaus met het thema 'moraal', tenminste dat is zoals ik het las. Wij hebben meer nuance nodig, en het is verdomd fijn als die nuance komt in de vorm van een meeslepende roman. Aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Indringend en niets ontziend
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • indringend
    • goed geschreven
    • lange aanloop
    • soms veel informatie
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Saturnusplein 3 is een mooi en indringend geschreven boek dat de lezer diep in de psyche van de door de Tweede Wereldoorlog getekende hoofdpersoon trekt. Heel knap hoe Josha Zwaan van Lies - een aanvankelijk zachte, liefdevolle jonge vrouw - een vrouw maakt met een bikkelharde muur om al die zachtheid en liefde; een verbitterde vrouw vol verdriet, vol verleden, vol onvervuld verlangen.

    Vooral vanaf het begin van die grote schaduw grijpt het verhaal me bij de strot. Het verlies van Lies' grote liefde Daniel. Haar onmacht. De pijn die ze overdraagt op haar zoons. De wonden die ze letterlijk open blijft rijten. Haar wanhoopsdaad.
    Bij vlagen kon ik haast niet doorlezen.
    Maar niet verder lezen was geen optie.
    Hoewel de aanloop naar het echt spannende en aangrijpende deel vrij lang is, en er veel informatie over het politieke klimaat en de communistische partij gegeven wordt, verdient het boek dit doorlezen ook echt.

    Het is een niets ontziend, maar bovenal invoelend geschreven verhaal over wat liefde betekent. Wat woede is, verdriet is. Wat pijn met iemand doet. Hoe de oorlog in mensen doorwoekert, geluk verwoest. Levens.
    Ik vind het mooi. En vreselijk schrijnend.
    Te meer omdat de hoofdpersoon vanbinnen ook nog altijd de vrouw is die ze ooit was; de vrouw die liefheeft, die omarmen wil, omarmd wil worden. Het enige lichtpuntje dat aan het einde nog rest - de kern die het verhaal (en Lies) in leven houdt - is dat gegeven. Dat liefde nooit werkelijk verwoest kan worden, hoe onmachtig de mens soms ook is om die liefde toe te laten of te geven.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Saturnusplein 3 is spannend, onheilsspellend, meeslepend en hartversch
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Saturnusplein 3 is spannend, onheilsspellend, meeslepend en hartverscheurend. Een roman die onder je huid kruipt en je aan het nadenken zet: hoe komt een mens ertoe een ander ernstig te beschadigen? Welke consequenties heeft het najagen van idealen? Kunnen we herstellen van de beschadigingen die we hebben opgelopen?
    Josha Zwaan weet als geen ander de lelijke kant van de mens bloot te leggen. Door het verhaal te schrijven vanuit het perspectief van de hoofdpersoon (Lies) word je deelgenoot van het proces dat ze doormaakt en kun je een poging doen te begrijpen hoe ze ertoe is gekomen te doen wat ze heeft gedaan, hoe gruwelijk dat ook is.
    Daarnaast is Saturnusplein 3 ook historisch zeer interessant met veel aandacht voor de rol en de ontwikkelingen rondom de communistische partij waar de echtgenoot van Lies en later Lies zelf deel van uit maakt.
    Zwaans ontspannen schrijfstijl zorgt er voor dat het boek ondanks het onderwerp niet té zwaar wordt.
    Kortom: prachtig! Lees!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De macht van het noodlot
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • diepgang in karakter hoofdpersonage
    • hier en daar veel informatie

    Met veel oog voor detail en liefde voor taal beschrijft Josha Zwaan de levensloop van Lies en Daniel Schrijver en hun zonen Peter en Koos in vier allesbepalende periodes tussen 1934 en 1968. Het boek opent en sluit met twee brieven van Lies aan Koos (1995 en 1996). Deze zeer persoonlijke, wat raadselachtige hartekreten vol ‘sluimerend besef dat het niet goed was wat ik deed’ zorgen ervoor dat de lezer meteen wil weten wat er is gebeurd.
    Oorlog en vrede, communistisch verzet of werken voor de bezetter, schuld en boete, vergeving of veroordeling, Jood of Christen. Zwaan heeft grote, universele en tijdloze thema’s kunstig door de levensverhalen gevlochten en hiermee de politieke geschiedenis persoonlijk gemaakt.
    De stijl is poëtisch (alles voedde haar woede), beeldend (het rommelen van de kolen die in de kachel gestort worden mengde zich met het loeien van de storm) en precies: stap voor stap neemt Zwaan de lezer mee tot in de diepste krochten van het denken en de gevoelens van Lies. Door het talent van Zwaan voor het beschrijven van kronkels in de menselijke psyche wordt hetgeen waarvan Lies zelf zegt dat het niet goed was wat ze deed toch begrijpelijk en invoelbaar gemaakt.
    Verzorgd ogen ook de icoontjes van de planeet Saturnus als afscheiding tussen de hoofdstukken.
    Naast het persoonlijke verhaal van de hoofdpersonen bevatten vooral de eerste twee delen van dit boek een grote hoeveelheid geschiedenisfeiten en politieke achtergrondinformatie. Het gevaar van te veel etaleren van de verrichte research ligt daarbij op de loer.
    Op haar website vermeldt Zwaan dat een levensverhaal dat haar ter ore kwam ten grondslag ligt aan dit boek. Door de vorm waarin zij de feitelijke gebeurtenissen gegoten heeft is het verhaal zoveel méér geworden dan een vertelling over de gevolgen van ware liefde in oorlogstijd. Sfeervolle aankleding, de diepte van de karakters en het invoelbare van de keuzes van Lies maken dat dit verhaal je nog lang bij blijft.

    Mijn foto(s)
    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Diepe indruk
    • Spannend
    • Meeslepend verhaal
    • Goede verhaallijn

    Ik heb Saturnusplein 3 snel uitgelezen. Nadat ik er aan begon kon ik het moeilijk wegleggen al moest ik af en toe stoppen omdat het verhaal me diep raakte. Sinds ik het uit heb houdt het boek me nog steeds bezig, het laat doordringend zien welke sporen de oorlog in een familie kan achterlaten. De ‘bad karma’ is tot generaties ver na Lies voelbaar.
    Treffend is het hoe Josha Zwaan de rouw van Lies voelbaar maakt en hoe ze laat zien dat ze Daniël in alles herinnert en koestert, terwijl ze ten onder gaat aan het verdriet.
    Schrijnend vind ik het hoe ze haar rouw projecteert op haar jongste zoon Koosje. Je zou willen dat iemand het boek binnen wandelt die haar daarop wijst, zodat ze het tij nog kan keren.
    Dit gebeurt niet aan dat uitzichtloze is alsof je in een diep duister gat kijkt. Je wacht op een sprankje hoop, maar alle sprankjes worden uiteindelijk ook weer de nek omgedraaid.
    Zo laat de dood van Daniël en dit boek een diepe indruk achter.
    De passages over de ontwikkeling van het communisme heb ik snel gelezen en voelden als een onderbreking van het échte verhaal, maar ze zijn wel handig ingezet om het verhaal telkens in de tijd te kunnen zetten.
    Kortom: een echte aanrader voor wie wil weten welke wonden de verschrikkingen van de oorlog na kan laten.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
12 99
Op voorraad
Select
Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
In winkelwagen
Andere verkopers (18)
Tweedehands
Matig vanaf € 7,95
Tweedehands

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties
  • Gratis verzending door bol.com vanaf 20 euro
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Alle bindwijzen en edities (4)

  • 9,99
    Direct beschikbaar
  • 14,99
    Direct beschikbaar
  • 12,99
    Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
  • 36,00
    Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip