Slow banking van verkrampte control naar de kracht van contact

Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789023251422
  • Druk: 1
  • juli 2013
  • 128 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Slow banking 1e druk is een boek van Hans Kwakman uitgegeven bij Gorcum B.V., Koninklijke van. ISBN 9789023251422

De maatschappij eist dat grote instellingen het vertrouwen van klanten terugwinnen. Denk aan de financi le sector, de woningcorporaties en ziekenhuizen. Tegelijkertijd eisen directies, toezichthouders en aandeelhouders bij dit soort grote instellingen meer toezicht en betere risicomodellen om maar weer `in control te raken. Allemaal lopen ze in meer of mindere mate aan tegen het spanningsveld tussen klant en clausule, tussen regels en regelen, tussen procedures en praktijk. Slow Banking gaat nu eens niet over graaiende bankiers, exorbitante bonussen en verkoop van provisie gedreven producten. Het gaat over medewerkers en leidinggevenden die elke dag proberen om het werk zo goed mogelijk te doen en daarbij worstelen met diezelfde spanning. Spanning om enerzijds te voldoen aan alle controle- en compliance verplichtingen, maar ook de spanning om hun targets te halen n de klant naar tevredenheid te blijven bedienen. Slow Banking toont aan wat we zijn kwijtgeraakt door binnen organisaties in control te willen zijn. Het boek laat zien hoe vertrouwen in de kracht van mensen hersteld kan worden door de intrinsieke motivatie van medewerkers te activeren en te verbinden aan `de echte bedoeling van de organisatie, met oog voor de belangen van klant n de medewerker. Hans Kwakman heeft een langjarige achtergrond in het retailbankieren en is zowel bedrijfskundig (MBA) als veranderkundig (CMC) geschoold. Zijn fascinatie ligt op het gebied van leiderschap, organiseren, bezieling, vertrouwen en controle en het verbinden van deze factoren. Sinds 2013 is hij partner bij Het Ontwikkelaarsgilde. Hans is tevens lid van het HRlab, de denktank van HRcommunity. Het HRLab is ontstaan uit een bevlogen groep (HR) professionals die voor zichzelf en anderen de toekomst scherper willen hebben. Hij is medeauteur van het HRlab boek Organiseren en HR in 2025.

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
2013-07-11
Afmetingen
24,1 x 15,8 x 1 cm
Aantal pagina's
128 pagina's
Illustraties
Met illustraties

Betrokkenen

Auteur
Hans Kwakman
Illustrator
Jan Ibelings
Redacteur
Guido van de Wiel
Uitgever
Gorcum B.V., Koninklijke van

EAN

EAN
9789023251422

Overige kenmerken

Gewicht
249 g
Oorspronkelijke releasedatum
2013-07-09
Verpakking breedte
158 mm
Verpakking hoogte
10 mm
Verpakking lengte
241 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
4.7
van de 5
Aantal reviews: 3
0
0
0
1
2
  • Gedurfde en openhartige beschrijving van zoektocht
    • Toegankelijk
    • Inspirerend
    • Verrassend

    Managementboeken, je kunt ze niet altijd met een vermoeid gebaar opzij leggen. Van tijd tot tijd merk je dat een boek wordt gelezen in je netwerk. Om niet met je mond vol tanden te staan als het boek onderwerp van een gesprek wordt, neem je het zelf ook maar ter hand en worstel je je er doorheen. Doorgaans levert dat noch plezier, noch een nieuwe visie op.
    Het vinden van een managementboek dat je raakt, is te vergelijken met de bekende zoektocht naar een speld in een hooiberg. Of misschien kan je het beter beschouwen als het zoeken naar goud in een rivier. Meestal verdwijnt al het zand dat je hebt opgeschept door de zeef en blijf je met een leeg bakje achter. Maar heel af en toe blijft er een klompje goud op je zeef liggen. Zo’n goudklompje is het boek ‘Slow Banking’ van Hans Kwakman.
    Ruw weg zijn managementboeken in twee soorten te verdelen. Je hebt meestal vele pagina’s dikke boeken waarin de schrijver na het lezen van veel andere boeken en onderzoeken (staat mooi in de literatuurlijst) aantoont dat geen enkel model voldoet buiten dat ene dat hij heeft uitverkoren. Dorre theorie waar je in de praktijk geen millimeter mee vooruitkomt. En dan zijn er de boeken van goeroes, die druipend van trots en eigenwaan triomfantelijk kraaien dat er maar één goed model is en dat hebben zij uitgevonden.
    Hoe anders is het boek van Kwakman. Niet alleen is het bescheiden van omvang, maar ook durft deze schrijver met de billen bloot te gaan. Hij beschrijft een persoonlijke zoektocht, in de eerste plaats naar zichzelf. Die openheid alleen al maakt dat je het boek in één ruk uitleest. Na het lezen ervan kan je je niet aan de indruk onttrekken dat het met grootbanken heel wat beter zou zijn gegaan als er maar meer Kwakmannen hadden gewerkt op cruciale posities.
    Kwakman beschrijft zijn worsteling met het altijd in control willen zijn van banken dat haaks staat op het vertrouwen in mensen. Het systeem is belangrijker dat het doel, de medewerkers worden niet in de gelegenheid gesteld hun talenten te ontwikkelen en dat het uiteindelijk om de klanten gaat, is al helemaal uit het zicht van de leidinggevenden verdwenen. De bank hanteert geen systeem, het is een onmenselijk systeem geworden.
    Er is maar één manier om uit de verkrampte control te komen, heeft Kwakman geleerd in zijn zoektocht: het contact moet terug te komen. Met de mensen binnen de organisatie en met de klanten. Al die mensen heb je nodig om een visie te ontwikkelen die door alle medewerkers binnen de organisatie wordt gedragen. In plaats van control (het vooral letten op fouten), moet er vertrouwen komen, waarin fouten onvermijdelijk zijn maar kunnen worden opgelost door menselijk contact. Fouten zijn er immers om van te leren en niet om onbarmhartig te worden afgestraft.
    Het moet dus altijd om mensen gaan en niet om systemen die de mensen juist in de weg zitten. Kwakman legt verhelderend uit (en schuwt daarbij de theorie ook niet) dat het dus altijd om contact gaat. Met de medewerkers binnen de organisatie, met de klanten en zeker ook met jezelf, dat bewijst zijn barre zoektocht wel. Geldt dit alleen voor banken? Om de drommel niet! Het boek is daarom zeker de moeite van het lezen waard voor alle leidinggevenden (van wat voor organisatie dan ook) en van hen die het ooit hopen te worden.
    Rest mij nog één kleine kritische opmerking. Die zogenaamde humoristische tekeningetjes hadden voor mij niet gehoeven. Ze voegen eigenlijk niets toe aan het boeiende betoog van Hans Kwakman.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Reactie op Slow Banking van Hans Kwakman
    • Inspirerend
    • Heldere uitleg
    • Verrassend

    Managementboeken vind ik over het algemeen maar moeizame kost. Ze leggen uit dat er een probleem is en construeren vervolgens een systeem dat je moet gaan toepassen om dat probleem op te lossen. Meestal heeft zo’n systeem een naam die makkelijk te onthouden is, zoals KISS of SMART of “De Zeven Eigenschappen”. Het systeem zelf is overigens onmogelijk te onthouden, enerzijds omdat het probleem vaak vreemd aandoet (bijvoorbeeld: “Hoe motiveer ik mijn medewerkers?”) en anderzijds omdat de schrijver ook brood op de plank wil, en de consultancy-fees nodig heeft.
    Slow Banking is totaal anders. Dat beschrijft met roekeloze openheid een persoonlijke probleembeleving en de persoonlijke ontwikkeling die daardoor op gang gebracht is. In de eerste persoon: “Ik voelde dat ik een probleem had” en “Ik merkte dat ik het volgende ging doen.”
    Het boek begint met de kijk van het publiek op de banken. Die is negatief, en het publiek heeft daar goede reden toe, na al die miljarden belastinggeld en de steeds terugkerende Jobstijdingen dat er wéér eens een bank gered moet worden. Ook de toezichthouders worden daarop aangesproken.
    De volstrekt logische reactie van publiek, politiek en toezichthouders is: “We zijn het zat. Gij zult de regels nu écht naleven, dit is menens.”
    Banken proberen dus nu op alle mogelijke manieren systematisch en transparant te werk te gaan in hun Compliance met de regels in hun dienstverlening en bedrijfsvoering, en ontdekken dat er geen natuurlijke grens is waar het “Systeem” ophoudt. Het komt zover dat ze niet meer een systeem hanteren maar een systeem wórden. Iedereen doet ontzettend zijn best, bestuurders, managers, medewerkers, en toch voelt het soms aan als een Soviet-gevangenis in 1937, ook voor de klanten. We noemen dat “In Control” zijn.
    Wat is de uitweg? Hans Kwakman noemt het Slow Banking. Laten we doen waar ménsen goed in zijn en niet waar systemen goed in zijn. Als er een probleem is zoeken we niet naar de oplossing in het systeem, maar we gaan samen aan de slag door de normale vragen te stellen, zoals “Wat is er aan de hand?”, “Hoe denk jij dat het komt?”, “Wie heeft er een idee voor een oplossing?”, “Sluit de oplossing wel aan bij wat onze bedoeling is?”, “Hoe pakken we het aan en wie doet wat?”
    In hoeveel MT’s en teambesprekingen wordt tegenwoordig nog zó gepraat?
    Plotseling wordt alles anders. Autoriteit telt niet meer, de manager vervult ineens een andere rol. Kennis telt en commitment evenzeer; iedereen speelt mee, jezelf gedeisd houden of je kennis vóór je houden wordt opgemerkt en je wordt erop aangesproken. Dit is topsport, of live-muziek, en onze klanten vormen het publiek. En reken maar dat je contact hebt met je publiek, of je nu applaus of een fluitconcert krijgt, je voelt het persoonlijk.
    Ook in topsport en de muziek heb je leiders die een bepalende rol spelen in het succes van het team, maar wat ze doen is totaal anders dan in een “In Control” omgeving. Een mooi voorbeeld (niet uit Slow Banking): over de saxofoonsolo van Paul Gonsalves op Newport 1956 wordt nu nog steeds gepraat. Duke Ellington stond er bij en keek ernaar. Maar hij was wel degene die de beste musici bij elkaar gebracht had in zijn band, en die ze opgezweept had om allemaal te willen schitteren voor het publiek. En hij had van tevoren tegen Paul Gonsalves gezegd: “Neem jij maar de solo in dit stuk, hij mag zo lang duren als je wilt.”
    Slow Banking is bankieren als topsport, of als jazz. Niet alleen accepteren dat het publiek alles ziet, maar het dóen voor het publiek. Met alle risico’s, applaus en fluitconcerten van dien. Daar moet je veel voor durven. Zowel managers als medewerkers.
    Hans Kwakman geeft daar gelukkig geen recepten voor, maar laat aan de hand van zijn eigen ontwikkelpunten en ervaring daarmee zien wat het kan betekenen. Hoeveel het van je vraagt maar ook wat het je brengt. Contact met je klant en je publiek, met elkaar, en uiteindelijk met jezelf.

    Lees en groei!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Slow Banking: over controle, contact en vertrouwen
    • Toegankelijk
    • Inspirerend
    • Verrassend

    Slow Banking van Hans Kwakman is een fascinerend en intrigerend boek. De ondertitel van het boek geeft in het kort de samenvatting: van verkrampte control naar de kracht van contact. Voor ik op de inhoud van het boek inga, kort even wat over mijn leeservaringen. Het boek is vlot geschreven, leest plezierig en biedt een boeiende afwisseling van theorie met praktijk én de zoektocht naar de eigen drijfveren van de auteur.

    Het lezen van het boek roept, vanuit mijn eigen ervaring, grote mate van herkenning bij me op. Evenwichtig beschrijf Kwakman de achtergronden van het 'in control' zijn. Omdat er eenzijdig de nadruk op het control-aspect wordt gelegd, raken vragen over missie en leiderschapsstijl buiten beeld. 'Waartoe zijn wij als bank op aarde?' is een vraag die niet of nauwelijks wordt gesteld. De auteur schrijft 'Ik begin mijn kramp steeds beter te begrijpen' (25). Helder schetst Kwakman het wereldbeeld van 'in control' zijn.'Het controlsysteem reageert op verandering en onzekerheid op de enige manier die het goed kent: door meer grip en beheersing' (29).

    Het boeiende aan 'Slow Banking' vind ik dat de auteur vervolgens zichzelf de vraag stelt: Wat doe ik er nu zelf aan? Waarom laat ik me zo makkelijk meenemen? Met passende voorbeelden schetst de auteur de 'donkere zijde van control', hoe je als persoon het systeem kunt versterken met als gevolg dat de bancaire sector gevangen blijft in een vicieuze cirkel. Er wordt niet of te weinig geleerd. Ergens is het contact kwijtgeraakt, het contact met mensen. Met medewerkers, laat staan met klanten. Control gaat immers niet over mensen en hun idealen, maar over fouten en risico's. 'Volgens mij is hierdoor het hart uit organisaties verdwenen', schrijft Kwakman terecht.

    Het gaat niet om control, maar om contact. Contact met medewerkers, met klanten (want om het laatste gaat het in de bancaire sector in eerste instantie en uiteindelijk!). Control gaat niet helemaal overboord, maar er is wel een nieuw evenwicht nodig. Om dat nieuwe evenwicht te bereiken is herstel van vertrouwen nodig. Bij het lezen van dit gedeelte ontstond bij mij even een 'knagertje'. Vertrouwen, een lekker containerbegrip. Is het niet een beetje preken voor eigen parochie? Dat gevoel werd ruimschoots goedgemaakt door het vervolg van 'Slow Banking', dat meer dan voldoende bood. Kwakman schetst het belang en de rol van vertrouwen om te komen bij 'de kracht van contact!'.

    De wijze waarop Hans Kwakman hierover schrijft en daarbij ook zijn eigen persoonlijke zoektocht vertelt, maakt dit boek tot een aanrader. In ieder geval voor bankiers, maar ook voor iedere leidinggevende. Door het geven van autobiografische voorbeelden gaat 'Slow Banking' nog meer leven, wordt het verhaal authentiek en laat Kwakman ziet wat de positieve impact van kwetsbaarheid is. Kwakman roept aan het eind van 'Slow Banking' op om een beweging te creëren, een golf van contact, om een bijdrage te leveren aan de terugkeer van bezieling in organisaties. Ik doe mee! Jij ook?

    Ton de Gans - www.jada-coaching.nl

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
Bindwijze: Paperback
8 45
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Goed
Verzending altijd binnen 2 werkdagen
Uiterlijk 26 oktober in huis Tooltip
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis

Bekijk de extra voorwaarden van deze partner.

Andere verkopers (4)