Songs of No Consequence

Artiest(en): Graham Parker
Songs of No Consequence
Artiest(en): Graham Parker
  • CD (ALBUM)
  • 1 disk
  • Engels
  • februari 2008
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

Songs Of No Consequence is een CD (ALBUM) van Graham Parker.

Tracklist

  • 1. Graham Parker - Vanity Press
  • 2. Graham Parker - Bad Chardonnay
  • 3. Graham Parker - She Swallows It
  • 4. Graham Parker - Chloroform
  • 5. Graham Parker - Evil
  • 6. Graham Parker - Dislocated Life
  • 7. Graham Parker - Suck 'n' Blow
  • 8. Graham Parker - There's Nothing on the Radio
  • 9. Graham Parker - Ambivalent
  • 10. Graham Parker - Go Little Jimmy
  • 11. Graham Parker - Local Boys
  • 12. Graham Parker - Did Everybody Just Get Old?
Nog geen reviews

Productspecificaties

Gegevens

Artiest(en)
Graham Parker
Releasedatum
26 februari 2008
Label
Bloodshot / Sin Record Label
EAN
0744302012322

Productinformatie

Configuratie
CD (ALBUM)
Aantal stuks in verpakking
1 disk
Aantal tracks
12
Speelduur
46:31
Kwaliteit
Stereo
Taal
Engels
Verpakking Tooltip
Amaray

Overige kenmerken

Box set
Nee
Compilatie
Nee
Muziekgenre
Pop

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Drager
Cd (album)
Verschijningsjaar
2008
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
Drager: CD (ALBUM)
Niet leverbaar

Email mij eenmalig zodra dit artikel leverbaar is.

Houd er rekening mee dat het artikel niet altijd weer terug op voorraad komt.

Over Graham Parker

Samen met Elvis Costello en Joe Jackson de meest <br>getalenteerde exponent van de Britse new wave, wie commercieel succes desondanks niet <br>gegund blijkt. Eind '74 duikt Graham Parker op in de Londense pubrock-scene, waar hij gekoppeld <br>wordt aan The Rumour: Brinsley Schwarz (gitaar), Martin Belmont (gitaar), Bob Andrews (toetsen), <br>Andrew Bodnar (bas) en Stephen Goulding (drums), die eerder ervaring opdoen in groepen als <br>Brinsley Schwarz en Ducks DeLuxe. Als journalist Charlie Gillett in '75 een demo van het zestal in <br>zijn radioprogramma Honky Tonk draait, krijgen Parker en The Rumour een platencontract <br>aangeboden, hetgeen in '76 resulteert in Howlin Wind en Heat Treatment, twee ongemeen <br>energieke albums vol blanke r&amp;b met een snufje reggae, die vergelijkingen oproepen <br>met Van Morrison en Bruce Springsteen. De voormalige pompbediende wordt een glorieuze <br>toekomst voorspeld, maar na het inconsistente Stick To Me en de voorbarige live-dubbelaar The <br>Parkerilla, met daarop een nieuwe studioversie van zijn bekendste nummer Don't Ask Me <br>Questions, stagneert zijn carrière. In artistieke zin loopt de ontwikkeling door, getuige het door <br>Jack Nitzsche adequaat geproduceerde Squeezing Out Sparks, volgens menigeen zijn beste <br>werkstuk uit die eerste periode, welke met het verdienstelijke The Up Escalator wordt afgesloten. <br>Zonder The Rumour en met wisselende Amerikaanse begeleiders en producers maakt Parker <br>Another Grey Area, (The Real Macaw) en Steady Nerves, drie gepolijste albums waarmee hij <br>tevergeefs probeert door te breken. Vanaf dan neemt Parker zijn platen low-budget op in de <br>Verenigde Staten, waar hij en zijn gezin later ook gaan wonen. Verlost van elke commerciële druk <br>revancheert hij zich met The Mona Lisa'S Sister, dat nog wordt overtroffen door Struck By <br>Lightning, twee bescheiden meesterwerken waarop zijn vroegere verbittering en agressie hebben <br>plaatsgemaakt voor compassie en levenswijsheid, zonder dat zijn muziek aan betrokkenheid en <br>zeggingskracht heeft ingeboet. <br> <br>Bron: OOR Popencyclopedie