Stonedhenge

Artiest(en): Ten Years After
Stonedhenge
Artiest(en): Ten Years After
  • CD (ALBUM)
  • 1 disk
  • juli 1989
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

Stonedhenge is een cd van Ten Years After

Tracklist

  • 1. Ten Years After - Going to Try
  • 2. Ten Years After - I Can't Live Without Lydia
  • 3. Ten Years After - Woman Trouble
  • 4. Ten Years After - Skoobly-Oobly-Doobob
  • 5. Ten Years After - Hear Me Calling
  • 6. Ten Years After - Sad Song
  • 7. Ten Years After - Three Blind Mice
  • 8. Ten Years After - No Title
  • 9. Ten Years After - Faro
  • 10. Ten Years After - Speed Kills
Nog geen reviews

Productspecificaties

Gegevens

Artiest(en)
Ten Years After
Releasedatum
01 juli 1989
Label
Deram / Polydor / Universal
EAN
0042282053428

Productinformatie

Configuratie
CD (ALBUM)
Aantal stuks in verpakking
1 disk
Aantal tracks
10
Speelduur
34:22
Kwaliteit
Stereo

Overige kenmerken

Binnenlands of import
D
Compilatie
Nee
Muziekgenre
Pop

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Drager
Cd (album)
Muziekstijl
British blues
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
Drager: CD (ALBUM)
19 99
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Als nieuw
1 - 2 weken Tooltip
Verkoop door partner van bol.com Bogamo 3 tweedehands cd's
In winkelwagen
Andere verkopers (2)
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis

Hulp nodig bij het kiezen?

Advies over vinyl

Over Ten Years After

Na enige tijd in Hamburg te hebben gespeeld, ontmoetenAlvin Lee en Leo Lyons, terug in Engeland, Ric Lee (geen familie) en starten de bluesgroep TheJaybirds. In '66 wordt, tegelijk met de komst van Chick Churchill, de naam Ten Years After gekozenen de groep profiteert behoorlijk van de blues-opleving, die in de tweede helft van de jaren zestigin Engeland plaatsvindt (John Mayall, Fleetwood Mac, Chicken Shack, e.a.). Het succes drijftvoornamelijk op het snelle gitaarspel van Lee en de groep breekt min of meer door na een uiterstindrukwekkend optreden op het Windsor Blues Festival. Met Undead en Stonedhenge wordenEuropa en de Verenigde Staten veroverd en de frontrol van Lee tijdens het Woodstock-festival in'69 promoveert de groep tot superster-status. Na Watt is Ten Years After moe van het 'I'm GoingHome'-succes. De groep gaat op Ten Years After experimenteren. Behalve door een overdaad aangeluidseffecten valt de plaat op door een rustige aanpak. In '73 begint Lee solo-activiteiten teontplooien: hij bouwt een studio en neemt samen met de Amerikaanse zanger Mylon LeFevre eenelpee op. Ook Churchill maakt een eigen plaat, You And Me. Nadat Tya enige tijd stilgelegen heeft,kondigt Lee in het voorjaar van '74 een Engelse tournee aan. Vlak daarvoor echter geeft Leesamen met een begeleidingsgroep een solo-optreden in de Londense Rainbow, wat resulteert ineen live-dubbelalbum. In '75 vertrekt Tya weer naar de Verenigde Staten (de 28ste keer; eenrecord voor een Engelse band). Als de groep in dat jaar uit elkaar gaat, vervolgt Alvin Lee zijnsolocarrière, werkt Chick Churchill bij Chrysalis Records, bezit Ric Lee een eigenproductiemaatschappij en wordt Leo Lyons producer (onder andere Ufo). In '77 echter wordt degroep heropgericht. De groep bestaat op drummer David Potts na uit de originele leden van deoude line-up. Potts vervangt Ric Lee, die een solocarrière prefereert. De groep is geen lang levenbeschoren en Alvin Lee trekt zich tijdelijk uit de muziek terug. In '78 richt hij de groep Ten YearsLater op, met bassist Mick Hawksworth en drummer Tom Compton. De lang niet onaardige RocketFuel verschijnt en Lee gaat weer toeren. In '79 verschijnt Free Fall, waarna Lee weer onder zijneigen naam gaat werken. Op Rx-5 bestaat de Alvin Lee Band uit Compton, vocalist/gitarist SteveGould, bassist Mickey Feat (beiden ex-Rare Bird) en toetsenist Chris Stainton (ex-JoeCocker).Bron: OOR Popencyclopedie