Tien jaar gevangen de ontvoering van twee jonge vrouwen in Cleveland: een schokkend en waargebeurd verhaal

Auteur: Amanda Berry
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789024568567
  • Druk: 1
  • april 2015
  • 400 pagina's
Alle productspecificaties

Amanda Berry

Amanda heeft samen met Gina DeJesus van haar dagboek en haar herinneringen een memoir geschreven. Twee gelauwerde Amerikaanse journalisten, Mary Jordan en Kevin Sullivan, hebben dit ontstellende verhaal op papier gezet en aangevuld met achtergrondgegevens. Op bol.com vind je alle boeken van Amanda Berry, waaronder het nieuwste boek van Amanda Berry.

Samenvatting

Op 6 mei 2013 werd er in de Amerikaanse stad Cleveland een afschuwelijk misdrijf ontdekt: drie jonge vrouwen waren ontvoerd door een man uit hun eigen buurt. Tien jaar lang werden ze vastgehouden, mishandeld en verkracht. Amanda Berry kreeg een dochter van hem.


Dit boek, geschreven door de slachtoffers Amanda Berry en Gina DeJesus, vertelt het verhaal van hun strijd om te overleven, de onvoorstelbare martelingen en hun onverwoestbare hoop om gered te worden en terug te keren naar een gewoon leven.
Hun verhaal wordt afgewisseld met verslagen van de hand van Mary Jordan en Kevin Sullivan, twee Pulitzerprijs-winnende journalisten van de Washington Post. Zij beschrijven de wanhopige pogingen van de familieleden en instanties om de vermiste vrouwen te vinden.


Amanda Berry en Gina DeJesus leiden nu een gelukkig leven bij hun families in de omgeving van Cleveland.

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
april 2015
Afmetingen
23,1 x 14,9 x 3,4 cm
Aantal pagina's
400 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Amanda Berry Gina DeJesus
Co-auteur
Gina DeJesus
Uitgever
Luitingh-Sijthoff

EAN

EAN
9789024568567

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
10 h
NUR code
320
Subtitel
de ontvoering van twee jonge vrouwen in Cleveland: een schokkend en waargebeurd verhaal

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
4.6
van de 5
Aantal reviews: 38
0
0
0
16
22
  • Ongelooflijk, weerzinwekkend maar tegelijkertijd ontroerend en hoopvol
    • Goede verhaallijn
    • ontroerend
    • hoopvol

    Vol verbazing en afschuw begin ik te lezen en ik ben verbijsterd wat deze jonge vrouwen hebben moeten doorstaan. Dit is nog maar het begin van de hel waarin ik als lezer ben beland. Drie jonge vrouwen worden ontvoerd en tien jaar gevangen gehouden door een volkomen geschifte man, Ariel Castro. Dit boek is geschreven door Amanda Berry en Gina DeJesus. De derde vrouw Michelle is bezig om haar eigen verhaal op te schrijven. Het persoonlijke verhaal van Amanda en Gina wordt afgewisseld met verslagen van de hand van Mary Jordan en Kevin Sullivan, twee journalisten die de prestigieuze Pulitzerprijs hebben gewonnen van de Washington Post.

    De vrouwen worden kort achter elkaar ontvoerd op klaarlichte dag. Ze kennen de man via school, de wijk waarin ze wonen en de ogenschijnlijk vriendelijke man vertrouwen ze op hun woord. Totdat ze bij zijn huis komen en hij ze in de kelder vastketent en gruwelijk seksueel misbruikt. Jaren moeten de vrouwen zijn vernederingen doorstaan. Amanda krijgt zelfs een dochtertje in gevangenschap.
    Op de TV zien ze steeds beelden van hun familie die wanhopig op zoek blijven naar hun dochters en zussen. Dat ze niet vergeten worden houdt hun op de been. Uit reconstructies blijkt dat de politie zelfs dicht in de buurt geweest is maar nooit zijn de verdenkingen op Castro gevallen. In zijn dagelijks leven was hij buschauffeur op de schoolbus en een liefhebbende vader en opa. In het verleden is er sprake geweest van grove mishandeling van zijn vrouw en nooit ging er een lichtje branden bij de politie.
    Castro speelt de meisjes tegen elkaar uit en er ontstaat een soort machtsstrijd terwijl ze elkaar zo nodig zijn. Castro is een meester in het manipuleren.
    De wanhoop, de angst grijpt je bij de strot. Onvoorstelbaar dat dit kan gebeuren en dat deze vrouwen aan deze gruweldaden zijn blootgesteld. Ze klampten zich vast aan elk sprankje hoop en bleven geloof houden in een goede afloop.
    Na tien lange jaren komt er een eind aan hun nachtmerrie. Castro beroept zich op zijn slechte jeugd en zwelgt enkel in zelfmedelijden. Voor deze man kan ik geen enkel greintje medelijden voelen, een totaal verknipt narcistisch persoon.
    Het boek leest snel maar ik heb moeite om te zeggen dat ik het een goed boek vind. Deze ellende is eigenlijk te erg om te lezen, je voelt je eigenlijk een voyeur maar aan de andere kant is het ook een verhaal wat verteld moet worden want het gebeurt dus zo maar midden op straat op een gewone doordeweekse dag. Het toont ook dat er bij de politie winst te behalen valt in de opsporingstechnieken.
    Na het lezen hoop ik dat deze jonge vrouwen de kracht vinden om hun leven op te pakken, Castro heeft tien jaar van hun leven afgepakt en hun leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Zij hebben levenslang!
    Het boek is aangevuld met foto’s van de meisjes in de tijd dat ze verdwenen waren en van het huis waar ze zo lang hebben gezeten. Op deze manier is het geen verslag geworden maar een verhaal wat na siddert en je persoonlijk raakt. Het is ongelooflijk, weerzinwekkend en tegelijkertijd ontroerend en hoopvol.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • "Wij zijn een gelukkig gezinnetje"
    • aangrijpend

    “In tien jaar tijd heb ik slechts met vier mensen kunnen praten, waarvan één mijn kidnapper is. Ik heb geen middelbare schooldiploma kunnen behalen, niet kunnen leren autorijden, geen telefoongesprek kunnen voeren, niet geweten hoe het is om een sms’je te sturen of een IPad te gebruiken, of Twitter of al die andere dingen die ik op TV zie. Ik neem het hem zo kwalijk dat hij me van de wereld heeft afgesloten.”

    Een gevoel van boosheid en wrok overheerst bij de drie vrouwen die door Ariel Castro, de Cleveland-kidnapper, voor een periode van tien jaar worden vastgehouden in zijn huis aan de Seymour Avenue in Cleveland, Ohio. En dan betreft bovenstaande opsomming alleen nog maar de dingen die ze hebben gemist en niet de dingen die hun leven tot een hel maakten. Opgesloten in de kelder of op een slaapkamer, constant geketend en daardoor een zeer beperkte bewegingsruimte. Geen daglicht en het allerergste: steeds maar weer worden verkracht, soms drie tot vier keer per dag, door de man die volgens eigen zeggen een seksuele stoornis heeft. Terug te voeren op het feit dat hij als kind in Puerto Rico zelf seksueel was misbruikt.

    Ariel Castro had drie vrouwen in huis, Michelle Knight, Amanda Berry en Gina DeJesus. De laatste twee vertellen hun verhaal in dit boek. Michelle Knight heeft besloten niet aan dit boek mee te werken maar zelf haar verhaal te vertellen. Naast de eigen verhalen van Gina en Amanda, deels gebaseerd op de aantekeningen die werden gemaakt op servetten, papieren zakken, losse velletjes of wat dan ook maar, deels gebaseerd op video-opnamen van Ariel Castro, komen er ook beschouwingen van buitenaf voor. Deze zijn geschreven door de journalisten Mary Jordan en Kevin Sullivan van Washington Post, die in belangrijke mate aan het tot stand komen van het boek hebben bijgedragen. Het is ook hun verdienste dat het boek genoeg afwisseling biedt om boeiend te blijven. De gruwelijkheden die de vrouwen meemaken, zijn aangrijpend en schokkend. Toch dreigt het gevaar van een opsomming van feiten, waarbij een beschouwing als hierboven van wat ze in tien jaar tijd missen, dreigt onder te sneeuwen in al het waargebeurde geweld. Zo nu en dan een andere invalshoek lost dat probleem op en aan het eind komt de beschouwende kant pas echt aan de beurt.

    Wat het meest fascineert, is het feit dat de vrouwen pas na tien jaar hebben weten te ontsnappen. Het lijkt onwaarschijnlijk dat er niet eerder een poging wordt gedaan. Toch weet het boek, door het beschrijven van de sfeer van angst bij de vrouwen en wantrouwen bij Castro, duidelijk te maken waarom dat niet is gebeurd. De volgende zin zegt wat dat betreft veel: “Ik wil er zeker van zijn dat ik je kan vertrouwen, zegt hij altijd, je weet wat ik met je kan doen.” Dat Amanda een kind van Castro baart, maakt de onderlinge verhoudingen gecompliceerder en nog fascinerender. Castro leeft steeds meer in zijn eigen fantasiewereld en zegt bijvoorbeeld: “wij zijn een gelukkig gezinnetje”. “Hij wil het perfecte gezinnetje dat hij nooit heeft gehad. Hij heeft zijn eigen wereld geschapen en beseft niet dat dat allemaal nep is”, aldus Amanda.

    Die wereld stort in elkaar als de vrouwen toch weten te ontsnappen. De onverwoestbare hoop dat ze een keer vrij zouden komen, wordt waarheid. De strijd die daar in de tien jaar aan vooraf ging wordt indrukwekkend beschreven evenals de volhardende en wanhopige pogingen van families en instanties om de vrouwen terug te vinden. De meest gehoorde omschrijvingen van dit verhaal zijn: aangrijpend, afschuwelijk, onvoorstelbaar, ongelooflijk, verschrikkelijk, ontroerend en indrukwekkend . En dat is het.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Adembenemend, zeer indrukwekkend en buitengewoon krachtig
    • indrukwekkend
    • krachtig
    • adembenemend

    Het boek ‘Tien jaar gevangen’ is geschreven door Amanda Berry & Gina DeJesus. Zij schreven dit in samenwerking met twee gedreven journalisten van de Washington Post, Mary Jordan en Kevin Sullivan.

    Eigenlijk had dit boek niet moeten bestaan, dat wil zeggen, de gruwelijkheden hadden nooit plaats mogen vinden zodat er geen input was om dit boek te schrijven.
    Helaas is de waarheid anders en kunnen we het verleden niet veranderen. Het enige dat we kunnen doen is het boek lezen en luisteren naar wat Amanda en Gina te vertellen hebben.
    Hun verhaal is adembenemend, zeer indrukwekkend en buitengewoon krachtig. Sterke vrouwen die, in een volkomen uitzichtloze situatie, de moed niet verloren wat uiteindelijk heeft geleid tot hun vrijheid. Vrouwen die een ieders respect verdienen en waar we heel wat van kunnen leren.

    Vrijwel iedereen zal zich het wereldnieuws van 6 mei 2013, de ontsnapping van drie jonge vrouwen en een kind uit een huis in Cleveland, nog kunnen herinneren als de dag van gisteren.
    Ariel Castro besloot Michelle Knight, Amanda Berry en Gina DeJesus hun vrijheid te ontnemen. Ze werden jarenlang door hem opgesloten, mishandeld en verkracht in zijn huis aan de Seymour Avenue 2207.
    Amanda raakte zwanger van Ariel en kreeg een meisje genaamd Jocelyn. Een prachtige dochter die zij, ondanks alles, een zo normaal mogelijk leven probeerde te geven.

    De opbouw van het verhaal is van het begin tot het einde sterk, overzichtelijk en bijzonder goed uitgewerkt. Het boek begint met een woord vooraf waarin Amanda en Gina vertellen over het hoe en waarom ze het verhaal naar buiten brengen. Er is een plattegrond afgebeeld van de omgeving waar de meisjes ontvoerd en vastgehouden werden. ‘Tien jaar gevangen’ bevat meerdere foto’s die gemaakt zijn in het huis, maar er zijn ook foto’s van de periode na hun ontsnapping. Het boek kent vele korte hoofdstukken, waar nodig voorzien van datum en naam van degene die het stukje geschreven heeft. Het leest enigszins als een dagboek, uitgewerkte notities van Amanda en Gina worden afgewisseld met verslagen van wat er zich ten tijde van hun gevangenschap in de buitenwereld afspeelde. Mede door deze verslagen is het een compleet, samenhangend verhaal geworden.

    De schrijfstijl is prettig, vlot en gemakkelijk. Het is absoluut niet moeilijk je aandacht erbij te houden en je hoeft niet uiterst geconcentreerd te lezen. Het verhaal is continue boeiend en het is erg lastig om het boek weg te leggen. Eenmaal weggelegd heb je het gevoel dat je de hele tijd met ingehouden adem hebt zitten lezen. Een diepe teug lucht tot je nemen is zonder meer wenselijk. Daarna is er het onbehaaglijke gevoel van wachten op het moment dat je het weer verder kunt lezen. Aan de hand genomen door Amanda en Gina leg je een lange pittige weg af voordat er hoop gloort aan de horizon. Uiteindelijk is het toch mogelijk met een goed gevoel het boek te sluiten. Op alle fronten een topprestatie van deze vrouwen. ’Tien jaar gevangen’ is een aanrader. Kopen, lezen en een ereplaats geven in je boekenkast.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Hoe kun je in zo’n hel overleven? Een boodschap van moed en hoop!
    • Meeslepend verhaal

    Dit boek gaat over de ontvoering van 3 jonge vrouwen in Cleveland, Ohio in Verenigde Staten. Het is een waargebeurd verhaal dat verteld wordt door 2 van de 3 slachtoffers. Zij worden hierin bijgestaan door de journalisten Mary Jordan en Kevin Sullivan, winnaars van de Pulitzerprijs.
    Amanda en Gina vertellen met hun eigen woorden het echte verhaal van wat er met hen gebeurd is. Ze willen vertellen hoe ze de gruwelijkheden overleefd hebben. En hoe belangrijk het was dat ze op televisie konden zien dat hun familie hen zelfs na 10 jaar nog niet opgegeven hadden. Dit was precies waar ik vooraf nieuwsgierig naar was. Ik vroeg me af: Hoe kun je in zo’n hel overleven? Hoe houd je hoop? Wat bezielt zo’n dader?
    In april 2003 wordt Amanda, 17 jaar oud ontvoerd. Ze krijgt een lift van een man wiens dochter en zoon ze kent. Op dat moment houdt de dader al een slachtoffer gevangen. De meisjes worden stelselmatig verkracht en misbruikt. Hij legt ze vast aan zware metalen kettingen. Amanda houdt vanaf het begin een dagboek bij op alles wat ze kan vinden waarop ze kan schrijven. Ze is vastbesloten hoop te houden. Een jaar later ontvoert Castro een derde meisje, Gina, 14 jaar oud.
    Zij is een vriendin van zijn dochter. Zij ondergaat hetzelfde regime.
    Castro is een meester in het intimideren van de meisjes en speelt ze tegen elkaar uit zodat ze niet tegen hem samen kunnen spannen. Ze mogen niet met elkaar praten. De meisjes zijn opstandig en kwaad, ook naar elkaar. Het belangrijkste overlevingsmiddel voor de meisjes is hun tv. Het is hun band met de buitenwereld en ze zien de niet aflatende pogingen van hun families om hun te vinden. In de loop van de tijd verandert de verhouding in het horror-huis langzaam. Er is sprake van minder verzet en meer samenwerking. Wanneer Amanda een dochter krijgt van Castro blijkt deze zo dol op haar te zijn dat hij een soort gezinnetje lijkt te willen vormen met zijn slachtoffers. De verkrachtingen worden minder ruw maar gebeuren nog steeds. Castro is nog steeds wreed maar laat af en toe ook een andere kant van zichzelf zien. Hij ziet zichzelf als slachtoffer en heeft een verknipt beeld van de werkelijkheid. Tegelijkertijd gedraagt hij zich als een monster. Ook de verhouding tussen de meisjes verbetert door de geboorte van Amanda’s dochter. Ze brengt hoop en onschuld.
    Ik heb het boek in een ruk uitgelezen, het leest vlot weg en blijft boeien. Er wordt niet gefocust op de ellende maar wel op de hoop, moed en hun verzet. Dat maakt het boek zeer leesbaar. Als lezer wordt je meegetrokken in de belevenissen van Amanda en Gina. Het wordt duidelijk hoe ze hebben kunnen overleven en hoe belangrijk de dochter hierbij was. Je begint ook te snappen hoe onmogelijk het voor ze was om eerder te ontsnappen. Wat betreft de dader: daar is weinig hoogte van te krijgen. Hoewel hij af en toe menselijk lijkt is hij totaal op zichzelf en op zijn eigen behoeftes gefocust. Hij heeft weinig tot geen inlevingsvermogen behalve als het om zijn dochtertje gaat. Misschien is het een goed teken dat deze man moeilijk te snappen is. Dat pleit voor onze geestelijke gezondheid.

    Saskia Jacobs-Labree

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Je moet er niet aan denken!
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • realistisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Een tijdje terug zag ik een gedeelte van de documentaire over deze gebeurtenis en was wederom geschokt. Ik had het al eerder gezien, maar het bleef indrukwekkend!

    Het boek is goed te lezen door de goede schrijfstijl van de auteurs. Hierdoor valt dit gruwelijke verhaal niet al te zwaar op je maag. De zwart-wit foto's geven een kijkje in het verblijf waar de meisjes tien jaar opgesloten zijn geweest, hoe ze geprobeerd hebben er een 'thuis' van te maken en een leefbare situatie voor Jocelyn, het dochtertje van Amanda dat in gevangenschap geboren werd.

    'Ik moet dat vaak uren achter elkaar doen. Ik moet in zijn schouders knijpen, en zijn rug en zijn stinkvoeten, alsof ik zijn slaaf ben. Maar het is draaglijker in huis als hij een goed humeur heeft, dus ik ga er geen ruzie over maken.'

    Ariel Castro was de vader van een vriendin en tevens hun ontvoerder, degene die hen mishandelde en verkrachtte. Zijn verhaal, dat van Gina en het verhaal van Amanda zul je kunnen lezen in dit aangrijpend boek dat begint met een inleiding waarin je kunt lezen hoe Amanda en Gina omgaan met het bericht dat hun ontvoerder dood is.

    De epiloog heeft als titel: 'Leren van Cleveland.'
    In 2014 kwamen bijna tweehonderd onderzoekers, kinderartsen, antropologen, medisch onderzoekers, gedragswetenschappers en andere deskundigen op het gebied van vermiste kinderen in de buurt van Washington bijeen om te praten over de vraag: 'Doen we wel genoeg?
    '
    Amanda en Gina komen nog een keer aan het woord. Ik las waardoor ze zo enorm dankbaar en optimistisch door het leven kunnen gaan. Ze willen uitdragen dat de hoop nooit opgegeven mag worden bij een vermissing. Neem niet na een aantal jaren aan dat de ontvoerde wel overleden zal zijn. Dat ontneemt hen alle hoop! Ze willen tenslotte weten dat ze gezocht worden!

    Ik heb dit boek graag gelezen omdat het weer de kracht van de mens laat zien om te overleven, ook in zo'n vreselijke situatie.

    Michelle Knight, één van de drie meisjes die ontvoerd zijn doet haar verhaal niet in dit boek.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Een gruwelijk, verdrietig, hartverwarmend en liefdevol boek!
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • indrukwekkend

    In Tien jaar gevangen vertellen Amanda Berry en Gina DeJesus hun verhaal (afgewisseld met verslagen van journalisten) over de gruwelijkheden die hun is aangedaan door Ariel Castro.
    Tien jaar zijn ze vastgehouden, mishandeld en verkracht door Castro.
    Er was ook een derde vrouw die tijdens die periode opgesloten zat in hetzelfde huis echter die heeft niet meegewerkt aan het boek maar wordt wel genoemd, namelijk Michelle Knight. In het boek wordt genoemd dat Michelle haar verhaal zelf vertellen, Ze heeft haar ervaringen opgeschreven in het boek Finding me. Na het lezen van Tien jaar gevangen ben ik ook erg benieuwd geworden naar haar kant van het verhaal en hoe zij het allemaal ervaren heeft. Zodra dat boek in het Nederlands verschijnt ga ik het zeker aanschaffen.
    Tien jaar gevangen wordt afwisselt geschreven door Amanda, Gina en 2 journalisten.
    De 2 journalisten beschrijven vooral wat er in de buitenwereld gebeurde. Ze beschrijven hoe de media, de politie en de familie omging met het plotseling verdwijnen van de jonge meiden.
    Michelle was de eerste die ontvoerd werd door Castro. Amanda werd als tweede ontvoerd en Gina werd één jaar later uit haar tienerleven gerukt.

    Amanda hield tijdens haar gevangenschap een dagboekje bij en beschreef daarin de gruwelijkheden die Castro hun aandeed. Amanda bleek na 3 jaar verkracht te zijn door Castro zwanger en is bevallen van een meisje, Jocelyn. Jocelyn is een klein lichtje in de duisternis voor de jonge meiden.

    Het boek is een mustread. Ik heb diepe respect voor deze meiden. Ik kan mij nog herinneren dat hun bevrijding op het nieuws was. Geschokt zat ik het nieuwsitem te bekijken. Het doet mij goed te lezen hoe het nu met de meiden gaat.
    Het boek is op een hele fijne manier samengesteld. Het leest weg als een verhaal, soms moet ik mijzelf erop wijzen tijdens het lezen dat het een waargebeurd verhaal betreft. Veel van de waargebeurde verhalen lijken vaak een verslaglegging terwijl dit boek leest alsof het een goedgeschreven thriller is.
    Tijdens het lezen heb ik een aantal keren moeten stoppen omdat ik de letters niet meer kon zien. Mijn ogen waren gevuld met tranen. Wat die meiden hebben moeten doorstaan en hoe zij ermee om zijn gegaan, wauw, diepe respect!

    Ga dit boek lezen! Het is gruwelijk, verdrietig, hartverwarmend en liefdevol tegelijk.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • aangrijpend boek dat leest als een thriller
    • aangrijpend
    • indringend

    Geschreven bij Tien jaar gevangen

    Onvoorstelbaar om te lezen wat deze mensen mee hebben gemaakt. Zolang opgesloten zitten en overgeleverd aan de grillen van een gestoorde gek! Het boek geeft heel gedetailleerd weer in welke ruimte ze leefden, hoe de dagindeling eruit zag en bovenal hoe ze gemanipuleerd en misbruikt werden. Iets wat je voorstellingsvermogen gelukkig te boven gaat. Regelmatig vroeg ik me tijdens het lezen af hoe ik me zou houden als mij dat overkomen was.....gelukkig kon ik daar ook geen voorstelling van maken! Veel respect voor deze vrouwen die jarenlang geen daglicht zagen, leefden tussen hoop en vrees!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • meeslepend , goed , hoop, vriendschap .

    Dit boek verteld wat er in dat huis in cleveland is gebeurd en hoe de meisjes(nu volwassen vrouwen) ermee gaan . Ze werden mishandeld, verkracht en gechained door Ariel Castro voor 11-9 jaar . Amanda krijgt zelfs een dochter van hem genaamd Jocelyn. Dit boek is zeker een aanrader en ook het boek van Michelle knight moet je lezen . Zij was de oudste en eerste meisje dat werd ontvoerd. Alle drie de vrouwen zijn super sterke personen die een en al hoop en liefde uitstralen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Hoop
    • schokkend
    • ongelooflijk
    • krachtig

    Amanda Berry en Gina De Jesus vertellen in hun eigen woorden hoe zij tien jaar lang opgesloten, verkracht en gemarteld zijn door Ariel Castro.
    Daarbij geholpen door de journalisten Mary Jordan en Kevin Sullivan.
    Zij hebben de zaak intensief gevolgd, politierapporten gelezen en met experts gesproken.
    Maar het allerbelangrijkste met de meisjes zelf, dit zo respectvol en integer dat zij bereid waren hun verschrikkelijke verhaal te vertellen.
    Ook wordt er in het boek aandacht besteed aan de jeugd en het gezin waar de dader uitkomt.
    De gezinssituatie van Amanda en Gina wordt ook beschreven.
    Amanda besluit van haar werk naar huis te lopen en niet te wachten op haar zus zoals ze altijd doet.
    Er stopt een auto en de bestuurder vraagt of zij een lift wil, in een flits ziet zij een schoolvriendinnetje zitten loopt om de auto heen en stapt in, het andere meisje is dan weg. De dader brengt haar naar zijn huis. In een kamer ligt een meisje te slapen, hij vertelt dat dit zijn huisgenoot is.
    Hij verkracht haar en zij wordt naar de kelder gebracht en met een zware ketting aan de radiator vastgezet. Amanda krijgt nauwelijks te eten en te drinken en wordt meerdere malen per dag verkracht.
    Een jaar na de ontvoering van Amanda overkomt Gina hetzelfde verschrikkelijk lot. De ontvoerder blijkt de vader van een vriendin te wezen dus zij gaat gewoon mee als haar een lift wordt aangeboden. In het begin zien de vrouwen elkaar nauwelijks, later iets meer maar de ontvoeder zet tegen elkaar op. Amanda houdt op allerlei papiertjes van de pizza,s en hamburgers een soort dagboekje bij en verstopt dat goed zodat het niet gevonden kan worden. De ( huisgenote) blijkt een derde meisje te zijn. De meisjes vertrouwen en wantrouwen elkaar maar proberen er toch met elkaar iets van te maken. Dan raakt Amanda zwanger.
    In de kamers van de meisjes staat wel een tv. zodat zij van het begin af hebben kunnen zien hoe hun families op zoek zijn en nog steeds alles in het werk stellen om hen te vinden, zelfs na jaren.
    Wat een kracht, doorzettings vermogen, moed, hoop en verdriet staan er in dit boek. Zowel van de meisjes als van hun familie. Maar ook de overlevingsdrang raakt je diep.
    Het is een prachtig geschreven boek om te lezen, ook al is het onderwerp verdrietig

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Verschrikkelijk, meeslepend en mooi
    • Goede verhaallijn
    • Meeslepend verhaal
    • je beleeft de emoties
    • soms wat houterig en afstandelijk

    Ik mocht dit boek lezen nadat ik werd uitgeloot als testlezer, waar ik echt heel dankbaar voor ben. Ik had dit boek niet willen missen.
    Het is een vreselijk verhaal, soms doet het je een gevoel van walging geven, maar wat het mest naar voren komt is de hoop, de hoop om ooit vrij te komen, de hoop om en " normaal" leven, de hoop om te genieten, de hoop om ooit echt vrij te zijn... Die hoop die voel je, die proef je en die beleef je.
    Het verhaal neemt je mee, ook al leest het soms wat houterig en merk je dat de 2 vrouwen die deze gruwelijke gebeurtenissen hebben meegemaakt niet te diep in de emoties kunnen en willen zitten, naar mijn gevoel uit zelfbescherming. Het klinkt wellicht raar, maar als zij dat los hadden kunnen laten was het echt 5 sterren waard geweest, dan had het mij nog meer meegesleept in het verhaal en had het waarschijnlijk letterlijk de haren op mijn armen recht overeind laten staan.
    Dit neemt niet weg dat dit boek het lezen echt waard is. Naast de hoop die naar voren komt is het ook een waarschuwing voor alle meisjes en vrouwen om altijd op je hoede te zijn.
    Ik heb meebeleeft, meegehuild, mee gehoopt en mee gelachen en wat heb ik een bewondering voor de 3 vrouwen die dit hebben overleefd, alle 3 op hun eigen manier. Ik heb daar een diep, diep respect voor

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
12 95
Op voorraad
Voor 16:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door partner van bol.com Gottmar Boeken
In winkelwagen
Andere verkopers (3)
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 9,50
Tweedehands
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door Gottmar Boeken
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Gottmar Boeken