Gratis verzending vanaf 20 euro, gratis retourneren, bezorging waar en wanneer je wilt met   artikelen*
Vergeet de meisjes
Afbeelding 1 van 2

Auteur: Alma Mathijsen

Tooltip
Uitgever: De Bezige Bij
  • Nederlandstalig
  • 304 pagina's
  • 9789023499404
  • augustus 2017
Alle productspecificaties

Samenvatting

De Amerikaanse journalist Fields reist met enige tegenzin naar Voorhorst om de beroemde schrijver Iris Kouwenaar te interviewen. Al gauw wordt hij overrompeld door een fascinatie voor de raadselachtige relatie tussen Iris en haar huisgenoot Kay.
Hij dringt hun leven binnen en observeert de totale toewijding waarmee Kay haar steeds zieker wordende vriendin verzorgt. In hun eigen kleine wereld, tussen de muren van een slaapkamer in West-Friesland, zijn de twee vrouwen aan elkaar overgeleverd.

Vergeet de meisjes laat een nieuw licht schijnen op vriendschap, die minstens zo intens en ingewikkeld is als een liefdesrelatie.
Alma Mathijsen verkent in deze roman de grenzen tussen toewijding en obsessie, tussen zelfopoffering en egoïsme.

Recensie(s)

“Mysterieus boek aangeraden door DWDD-boekenpanel”
Lees hier de hele recensie over Vergeet de meisjes.

Reviews Vergeet de meisjes

  • ontroerend
  • Goede kwaliteit
  • duurzaam
  • Moeilijk in te komen
  • Ingewikkeld verhaal
  • Geen diepgang
  • prijzig
Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten
Schrijf een review
  • Zeer goed
    • Goede kwaliteit
    • duurzaam
    • prijzig

    Positief aan dit artikel vind ik: goede kwaliteit, duurzaam
    Wat me tegenviel: prijzig

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Vergeet de meisjes

    Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen is een boek waarbij ik na het lezen niet zo goed kan zeggen wat ik er nou precies van vond. Het was zeker geen slecht verhaal, maar het was ook geen boek waar ik heel enthousiast over ben. Het begint vaag en warrig en eigenlijk blijft het dat het hele boek door. Het wordt zeker duidelijk wat er speelt en wat er aan de hand is, en na het lezen begrijp ik ook waarom er voor een warrige schrijfstijl is gekozen. Het is alleen dat ik persoonlijk dat niet fijn lezen vind. Ik vond het geen toegankelijk boek dat lekker makkelijk wegleest.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Intrigerend
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • Moeilijk in te komen
    • Voorspelbaar

    Geschreven bij Vergeet de meisjes

    'Na een blik op deze aarde zou elke bezoeker vragen naar de manager'

    ‘Vergeet de meisjes’ is een apart en intrigerend boek.

    Iris Kouwenaar heeft 20 jaar geleden een bestseller geschreven ‘Antidote’. Zij heeft het succes van dit boek erna niet meer kunnen evenaren.

    Fields, een journalist uit Amerika, wordt naar Nederland, naar een dorp in West-Friesland, gestuurd voor een interview met Iris. Fields heeft het boek nooit willen lezen en weet ook niet echt wat hij Iris wil vragen. Het is voor hem min of meer een ‘verplicht nummer’.

    Het blijkt lastig om Iris te spreken te krijgen; zij wordt afgeschermd door Kay, vriendin van Iris, die er alles aan doet haar uit de publiciteit te houden. Kay krijgt hij wel te spreken maar daar wordt Fields niet direct veel wijzer van.

    Via een nogal ongeloofwaardige manier komt Fields terecht in het huis waar Iris en Kay wonen en hij kan hen een tijd lang observeren. Hij komt erachter dat Iris erg ziek is en min of meer ‘gevangen’ wordt gehouden door Kay. De medicatie die Kay haar geeft maken haar namelijk zieker en vooral afhankelijker dan ze daadwerkelijk is. Kay is ontzettend lief voor de bedlegerige Iris en zorgt goed voor haar waardoor Iris niet achterdochtig wordt. Kay zorgt voor het eten en helpt Iris met alles. Iris, de schrijver, vertelt Kay mooie verhalen.

    De vrouwen leven een zeer geïsoleerd leven; hebben eigenlijk geen contact met de buitenwereld. De uitgever wordt ook vakkundig door Kay afgehouden.

    Fields bemachtigt én leest het dagboek van Kay en komt op deze manier achter de waarheid die in deel 2 van het boek beschreven wordt.

    Een boek over liefde, obsessie, jaloezie, eenzaamheid en vertrouwen. Ik vond het een boeiend boek, mooi geschreven, goede dialogen, maar wel wat ongeloofwaardig en overdreven hier en daar. Ook is het niet altijd even duidelijk wanneer bepaalde scènes zich afspelen en hoe die zich verhouden met andere passages. De spanning wordt goed opgebouwd maar het einde is wat onbevredigend.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Bijzonder, wel wennen
    • Verrassend
    • aparte aanpak verhaal dat wel laat doorlezen
    • Moeilijk in te komen

    Geschreven bij Vergeet de meisjes

    Journalist Fields krijgt, geheel tegen zijn zin, de opdracht om Iris Kouwenaar te interviewen vanwege het 20 jarig jublieum van haar debuutroman Antidote. Fields de “ik” persoon in deze roman is de verteller, de observant die de persoon Iris Kouwenaar als onderwerp van zijn opdracht wil. Hij kijkt daarin naar haar verstikkende relatie met haar huisgenoot Kay, schroomt niet om in het kielzog van de observatie aan zelfreflectie te doen. Ook zijn leven passeert af en toe de revue waarbij hij paralellen trekt, er herinneringen opgeroepen worden.
    Eerdere interviews die hij ziet en leest bepalen sterk hoe hij naar Iris kijkt, vormt ook zijn mening over haar. Is zijn aversie tegen de schrijfster, meer nog haar houding tegenover het schrijver zijn als professie terecht? Door de beeldvorming weigert hij in aanvang ook haar beroemdste boek en aanleiding voor zijn opdracht, Antidote, te lezen. Iets waar hij gaandeweg van af stapt, waarbij de vraag rijst of hij dit zichzelf verplicht vanwege het interview dat hij met Iris wil houden of toch geïnteresseerd raakt.

    Hij wordt, ook achtervolgd door de naweeën van een jetlag, in zijn poging om tot een interview te komen niet echt geholpen door haar uitgeverij en komt niet, zelfs niet moeizaam voorbij huisgenote Kay, die Iris voor hem afschermt en onbereikbaar maakt. Fields moet heel wat doorstaan om aan het verhaal te komen waarvoor hij op pad gestuurd is. Een toevallige insluiping brengt hem heimelijk in contact waarbij Iris zich ontpop zich als een verteller. Allerlei toevallig lijkende vertellingen deelt zij met Kay. Sterke vrouwen, zoals fa’afafines en Jejuvrouwen, lijken de basis van al haar verhalen. De zinnen die zij uitspreekt kunnen zo uit een boek weggelopen zijn. Field, die niet kan deelnemen aan de gesprekken, hoort het aan en neemt ook kennis van de gedachtenspinsels van Kay via haar dagboek die hij stiekem kan inkijken. Dit gaat even voort totdat hij onverwacht in de gelegenheid komt Iris echt te ontmoeten. Tegelijk wordt hij meegezogen in ontwikkelingen die volgen, die afstevenen op een radicale ontknoping waarin rollen drastisch en dramatisch veranderen.

    Dit is niet een verhaal dat een tijdgebonden of uitgestippeld pad volgt rondom gebeurtenissen maar is sterk gericht op de personages waarbij de lezer observator wordt van gedrag en verhalen.
    De enscenering? Een huisje, nee eerder een zelfverkozen gevangenis, in een gehucht waar niets gebeurd, waar twee vriendinnen, zeer verschillend van aard maar uitermate sterk verbonden, nee, tot elkaar veroordeeld zo lijkt het, samenwonen en losse gesprekken over van alles en nog wat hebben, maakt dat het verhaal naast gelaagd vooral somber, wat absurdistisch, vervormd van werkelijkheid, bij vlagen claustrofobisch en duister aandoet.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Een verwarrend boek
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal
    • Geen diepgang

    Vergeet de meisjes van Alma Mathijsen is een boek met een cover die er niet uit springt, geel met zwart. Het is een saaie cover. Het boek had ik niet opgepakt als ik het had zien liggen.

    De titel is mysterieus en geeft niet veel weg van het plot. Waar gaat het over: journalist Fields moet met flinke tegenzin een beroemde schrijfster interviewen. Geheel tegen zijn verwachtingen in wordt hij meegesleept door de raadselachtige verhouding van de zieke schrijfster en haar zorgzame vriendin. Maar de verhouding zijn niet wat ze lijken.

    De schrijfstijl vond ik niet prettig, waardoor ik al naar een aantal hoofdstukken de draad kwijt was en moeite had om mij te concentreren. Het verhaal over vriendschap, obsessie kwam niet over. Het is een verwarrend verhaal, waarin liefde en haar heel dicht bij elkaar liggen.
    Ik heb het boek met moeite uitgelezen. Het is dan ook niet een boek dat ik zou aanraden.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Toewijding of obsessie?
    • ontroerend

    "Vergeet de meisjes " is het derde boek van Alma Mathijssen, die ook meerdere toneelstukken heeft geschreven en ook nog beeldend kunstenaar is.

    We maken kennis met de Anerikaanse journalist Fields die naar Nederland is gekomen om de schrijster Iris Kouwenaar te interviewen. Zijn belangrijkste vraag zal zijn, Waarom konen er geen boeken meer van je uit?".
    Hij moest deze opdracht wel aannemen omdat hij geen ander artikel aan het schrijven was en bovendien spreekt hij Nederlands. Maar hij doet het met tegenzin.

    Als hij contact probeer te krijgen met Iris, stuit hij op Kay Idle, die huisgenote en vriendin is van Iris. Na aandringen wil ze wel met hem praten maar niet in huis, ze vertelt oppervlakkig over Iris maar houdt vol dat er geen gesprek met Iris mogelijk is. Fields vermoedt dat de twee vrouwen een relatie hebben. Maar hoe hij ook aandringt, hij krijgt geen gesprek met Iris zelf.

    Dan op een dag kan hij, als Kay naar de bakker is, de deur openduwen en gaat hij op zoek naar Iris. Hij treft haar slapend aan. Wat hij verder aantreft overstijgt zijn verwachtingen. Iris wordt wakker en vraagt hem te blijven. In het geheim blijft hij drie dagen bij Iris, verstopt in haar kast.

    Wat is er met Iris aan de hand? Is ze ernstig ziek? Als Kay van huis is, praat Fields met haar de rest van de dag zit hij in de kast en begluurt de vrouwen. Doordat het perspectief bij Fields ligt, gluren de lezers mee door de spleten van de kast.

    Het boek gaat over: toewijding, obsessie, egoïsme en zelfopoffering. Of liefde een rol speelt, weet ik niet dat is het ooit wel geweest.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Mysterieus boek

    Bij het zien van de saaie cover weet je niet wat je moet verwachten. Het was misschien mooier geweest als op de cover van Vergeet de Meisjes een foto van Iris in bed was geplaatst, dan had je een klein tipje van de sluier gehad van waar het boek over zou kunnen gaan. De titel doet geheimzinnig aan, je wilt weten wat ermee bedoeld wordt, waarom de meisjes vergeten moeten worden. Het is een titel, waarvan je later in het boek pas doorkrijgt, dat die bij het boek past.

    Het is een verhaal waarvan je niet helemaal weet wat je ermee aan moet, maar je wilt toch steeds verder lezen als je er eenmaal in bent begonnen. Je wilt weten hoe het verder gaat lopen, wat de precieze band is tussen Iris & Kay, waarom mensen niet mogen weten wat er echt achter de deuren van het huisje in West-Friesland gebeurt, of Fields uiteindelijk gesnapt wordt, wie hem als eerste zal snappen en hoe hij zich eruit zal praten.

    Soms is het verhaal wat warrig en moet je een stukje een paar keer terug lezen om het te begrijpen en dan nog kan het even duren voor je het stukje echt begrijpt. Er zijn een paar spannende momenten zoals tijdens een autorit van Amsterdam naar het West-Friese dorpje. Je gaat spontaan op je nagels bijten omdat je niet weet hoe het gaat lopen.

    Er staan prachtige zinnen in zoals: "Of eigenlijk, of ik de liefde voor een geliefde verloor." en 'Ik herinner me dat ik zei dat vriendschap net zo waarachtig kan zijn als romantische liefde.' Een hoofdstuk is haast poëtisch geschreven met zinnen van wat Iris zich herinnert. Het slot komt als een verrassing en deels toch ook weer niet omdat je, als je het verhaal goed hebt gelezen, het ook wel had kunnen zien aankomen.

    Het is een verhaal over vriendschap dat meer is dan een gewone vriendschap, obsessie voor iemand hebben, onzekerheid en jaloezie. Je krijgt bewondering voor Fields, ook al keur je niet alles goed wat hij doet. Met Iris en ook met Kay, kan je alleen maar medelijden hebben. Kan niet zeggen waarom, want dan zou ik te veel verraden.

    Kortom: als je van een mysterieuze verhalen houdt, dan is dit boek zeker een aanrader.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Van dichtbij beschouwde dodelijke vriendschap
    • Spannend
    • Meeslepend
    • vlotte en directe schrijfstijl
    • interessant perspectief (beschouwende fields)
    • verrassende verbinding met de 'echte' wereld
    • dialogen op sommige punten moeilijk te volgen
    • open einde (moet je van houden)
    • onaf (i.v.m. fields verhaal)
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij Vergeet de meisjes

    Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Amerikaanse journalist Fields, die ondanks dit perspectief maar zeer marginaal onderdeel wordt van het verhaal. Fields beschouwd en beschrijft de intieme relatie tussen schrijfster in ruste Iris Kouwenaar en haar vriendin Kay. Fields wordt erop uitgestuurd om een interview met Iris te regelen met als doel het uitvinden waarom er geen boeken meer verschijnen van haar.

    Thema's die het boek interessant maken zijn: gender en identiteit, vriendenrelaties en liefdesrelaties, cultuurverschillen, Man versus Vrouw, helden(verhalen), mislukking en dromen over 'hoe het zou moeten zijn'. Deze thema's komen in het verhaal van het boek zelf voor en zijn verweven met verhalen van Iris.

    Schrijfster van het boek Alma Mathijsen weet de vervreemdende relatie tussen de hoofdpersonen van het boek te verbinden met de 'echte' buitenwereld. Dit doet ze door de intrigerende verhalen van Iris, door verteller Fields een beschouwer te laten zijn maar ook door ons te verwijzen naar de Wiki-pagina van Iris Kouwenaar en haar boek Antidote. Iris wordt hiermee deel van onze eigen wereld.

    De schrijfstijl van Alma Mathijsen is prettig, het leest vlot en direct. Maar bij sommige dialogen (tussen Iris en Kay) is het moeilijk te volgen wie er aan het woord is. Zodra de schrijfster van dit boek een door een ander geschreven stuk aan ons aanbiedt kun je herkennen dat er sprake is van een andere schrijfstijl (leuk detail). Het boek trekt je vanaf het begin mee in de meningen en gevoelens van Fields en neemt je aan de hand van zijn meningen en gevoelens mee naar het eind. Toch lijken er dingen te missen in het verhaal van Fields, je leert hem niet goed genoeg kennen en het verhaal over het gordijn verwarde mij. Het einde van het boek was voor mij wat abrupt, iets te open, je blijft achter met vragen (maar dat zal de bedoeling wel zijn).

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • bijzonder vreemde relatie
    • Geen diepgang

    Geschreven bij Vergeet de meisjes

    De Amerikaanse journalist Fields wordt naar Nederland gestuurd om Iris Kouwenaar te interviewen. Jaren daarvoor heeft haar als een ontmoet, maar een 2de ontmoeting blijkt niet zo makkelijk te zijn. De vriendin van Iris Kay is heel huiverig voor een ontmoeting met hem. Zij weet steeds de boot af te houden. Op een bepaald moment weet hij het huis binnen te komen en verschuilt zich in een kast en kan hij van uit daar de vrouwen observeren.
    Je komt op deze manier er achter hoe deze vreemde en toch ook wel bijzondere relatie in elkaar steekt.

    De verhaallijn is op zich wel goed bedacht. De uitwerking ervan had naar mijn idee wel beter en uitgebreider gekund. Had hier en daar wel dieper op in kunnen gaan. De relatie die de twee vrouwen er op na houden is ook erg vreemd. zo afhankelijk van elkaar dat de een haast niet meer zonder kan functioneren. Het leest verder wel lekker vlot, maar dat niet zo zeer omdat het erg spannend is en je wilt weten hoe dit afloopt. Eerder door de schrijfstijl.
    Leuk boekje voor tussen door, maar niet eentje met de wow factor.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • vergeet de meisjes maar snel
    • Moeilijk in te komen
    • Ingewikkeld verhaal
    • Geen diepgang

    Geschreven bij Vergeet de meisjes

    Eerst even een klein woordje over de cover: Geel met zwarte opdruk, Het is een boek dat mij wat dat betreft niet direct aansprak.
    Vergeet de meisjes gaat over de liefde tussen twee vriendinnen. Iris en Kay.
    De Amerikaanse journalist Fields gaat, gestuurd door zijn hoofdredacteur naar Voorhorst om Iris te te interviewen.
    Daar krijgt hij een grote belangstelling voor de relatie tussen Kay en de manier waarop Kay haar zieke vriendin verzorgt .In het kleine dorpje in Friesland zijn de meisjes aan elkaar overgeleverd.
    Kay is erg beschermend tegenover Iris, ze laat niemand bij Iris toe.
    Iris is een obsessie voor Kay, De scheiding tussen liefde en obsessie kan erg dun zijn..
    Op zich is het een goed verhaal wat de auteur geschreven heeft, maar het heeft mij niet bezig kunnen houden, het is een boek wat je eenmaal een dag weggelegd hebt eigenlijk weer opnieuw moet lezen, het is een verwarrend verhaal.
    Meer dan twee sterren kan ik niet geven

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Auteur
Alma Mathijsen
Taal
Nederlands
Afmetingen
18x216x137 mm
Gewicht
292,00 gram
Verschijningsdatum
augustus 2017
Druk
1
ISBN10
9023499409
ISBN13
9789023499404
Doelgroep
Volwassenen

Je vindt dit boek in

Categorieën
Uitvoering
Boek
Aanraders
Nieuw verschenen
Recensie
Met recensie
Verschijningsjaar
2017

Uit ons lees Magazine

Philip Dröge: "Je ontkomt er niet aan dat je als schrijver onderdeel wordt van het verhaal"

Philip Dröge schreef het levensverhaal van Christiaan Snouck Hurgronj in zijn boek Pelgrim. Lees hier het interview met de auteur.

Lees volledig artikel
19, 99
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, morgen in huis Tooltip
Verkoop door bol.com
  • Gratis verzending vanaf 20 euro
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (7)
Tweedehands
vanaf € 12,99
Tweedehands

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden

Over dit artikel zijn nog geen vragen gesteld.