Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789402700565
  • Druk: 1
  • december 2017
  • 320 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Een spannend en ontroerend verhaal over vriendschap, schuldgevoel en opgroeien als buitenbeentje in een gesloten gemeenschap.
Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuist. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.
Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen - drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.
Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...
Over Voor ik je loslaat:
'Een boek vol mooie en pakkende quotes. Een boek waarop ik niets dan positiefs te melden heb. Ik zeg: Lees dan!' Lees dan!
'Voor ik je loslaat is heerlijk griezelig en psychologisch leesvoer voor de koude winterdagen. Vooral de sfeer van het boek en de originele manier van schrijven maken indruk!' De Nachtvlinders
'Ze weet met rake omschrijvingen en poëtische passages de personages en verhaalwereld zo gedetailleerd neer te zetten dat de lading van het verhaal dat verteld wordt des te vervaarlijker knettert en zindert: Nijkamp ontpopt zich daardoor eens te meer als een woordkunstenaar in proza.' The Book Review
'Nijkamp krijgt het voor elkaar om het verhaal levensecht neer te zetten.' Perfecte Buren

Lees de eerste pagina's

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
december 2017
Afmetingen
21,6 x 14,2 x 2,8 cm
Aantal pagina's
320 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Aanbevolen leeftijd
15 - 18 jaar
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Marieke Nijkamp
Uitgever
Harpercollins Young Adult

Vertaling

Vertaald door
Ineke van Bronswijk Ineke van Bronswijk

EAN

EAN
9789402700565

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
431 g
Verpakking breedte
138 mm
Verpakking hoogte
28 mm
Verpakking lengte
213 mm

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
3.4
van de 5
Aantal reviews: 30
1
3
12
10
4
  • Heerlijk duister en psychologisch leesvoer voor koude winteravonden!!
    • Spannend
    • Fantasierijk
    • duister
    • psychologisch
    • griezelig
    • boeiend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    https://denachtvlinders.nl/2017/recensie-voor-ik-je-loslaat-marieke-nijkamp/

    Marieke Nijkamp kennen we allemaal van het boek 54 Minuten, die fascinerend genoeg eerst in het Engels verscheen, voordat het in ons landje gepubliceerd werd. Haar meest recente boek Voor ik je loslaat verschijnt daarentegen tegelijkertijd in het Engels en Nederlands. Alhoewel Voor ik je loslaat een hele andere insteek heeft, als Nijkamps eerste boek, heeft het ook overeenkomsten. Beiden boeken hebben namelijk dezelfde naargeestige en dreigende sfeer, waarin je als lezer voortdurend voelt dat er iets heel erg mis is…
    ‘Corey en Kyra groeien samen op in het afgelegen plaatsje Lost Creek in Alaska en zijn hun hele jeugd onafscheidelijk. Tot Corey verhuist. Het afscheid is moeilijk, maar Corey belooft terug te komen om haar vriendin op te zoeken.
    Een paar dagen voor het zover is, krijgt Corey het schokkende bericht dat Kyra dood is aangetroffen - drijvend onder het ijs. Ze is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals wordt gesuggereerd. Ze voelt gewoon dat er iets niet klopt.
    Eenmaal terug in haar geboorteplaats groeit haar wantrouwen en raakt ze er steeds meer van overtuigd dat Lost Creek geheimen heeft, geheimen die ze niet begrijpt, maar die haar de koude rillingen bezorgen. In de donkere winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt...’
    De sfeer van het boek doet heel erg denken aan televisieseries zoals Wayward Pines en films zoals The Village. Een dorp die zich tegen je keert en de invloed van een groep mensen. Die constante dreiging levert een naargeestige en bedreigende sfeer op die constant aanwezig is in het verhaal. En dit zorgt voor een constante spanning, evenals de vragen waar Corey mee rondloopt. Hierbij wordt er in het verhaal veel gebruik gemaakt van suggestie, dat wil zeggen; wat er mogelijk met Kyra gebeurd kan zijn. Tel daar ten slotte nog het koude Alaska als omgeving bij op en je hebt alle elementen in huis voor een heerlijk griezelverhaal. De psychiatrische aandoening waar Kyra aan lijdt zorgt voor een flinke dosis psychologie. Dit zorgt ervoor dat thema’s als anders zijn en al dan niet geaccepteerd worden, heel belangrijk worden in het boek.
    Tijdens het lezen van Voor ik je loslaat, merk je dat Marieke Nijkamp gegroeid is in haar manier van schrijven. In haar vorige boek wisselde ze vooral veel van personage, om hierdoor een drie dimensionaal beeld te geven, van wat een schietpartij op een middelbare school losmaakt. In haar nieuwste boek beleven we het verhaal vooral door de ogen van Corey, die om moet gaat met de dood van haar beste vriendin. Ze heeft hierbij het constante vermoeden, dat Kyra niet zelf gekozen heeft voor haar dood. Nijkamp legt hierbij de nadruk op de naargeestige sfeer in het stadje en de band tussen Corey en Kyra. Hierbij is op een mooie wijze gekozen om de het verhaal op momenten te onderbreken met brieven van Nina en stukken waarin de sfeer in het dorp als een soort toneelstuk wordt neergezet. Dit geeft een diepere laag en een originele draai aan het boek.
    Dit betekent dat Voor ik je loslaat heerlijk griezelig en psychologisch leesvoer is voor de koude winterdagen. Vooral de sfeer van het boek en de originele manier van schrijven maken indruk!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • De mythe overtreft álle onbeantwoorde vragen
    • plot
    • niet volledig ontwikkelde personages
    • te snel

    ‘Voor ik je loslaat’ is het tweede boek dat Nijkamp heeft geschreven. Ook deze keer heeft ze een fantastisch plot gebruikt, dat absoluut niet te vergelijken is met dat mets haar debuut ’54 minuten’. Het is dus even zoeken naar de signatuur van Nijkamp. Na dit tweede boek is bekend dat ze korte zinnen en korte hoofdstukken gebruikt. Daarnaast is de doelgroep hetzelfde, namelijk young adult. Maar wat opvalt, is dat er ook in ‘Voor ik je loslaat’ homoseksualiteit voorkomt. Net als bij ’54 minuten’ is het niet een onderwerp dat op de voorgrond staat. Toch zijn bijna alle jongvolwassenen die in het boek rondlopen homoseksueel of hebben er iets mee te maken. Dat is best een groot percentage, toch?

    Als we wat verder inzoomen op het handschrift van Nijkamp, geven de korte zinnen de indruk van een gedicht. Soms kun je er net je vinger niet opleggen wat ermee wordt bedoeld, aangezien veel gebeurtenissen impliciet gebeuren. Toch past deze dichtvorm goed bij ‘Voor ik je loslaat’, aangezien het verhaal van Lost Creek eigenlijk een nieuwe, grote mythe bevat. En mythes hebben toch iets magisch… Door de korte zinnen die niet altijd alles vertellen, moet je als lezer zelf ook nog een beetje nadenken en verbanden leggen om conclusies te kunnen trekken. Het knappe is dat je eigenlijk zelf de reden en de manier van Kyra’s dood bij elkaar moet zien te sprokkelen. Maar het is jammer dat de hoofdstukken zo kort zijn, want daardoor worden de gedichten gehaast. Ook zijn er telkens snelle wisselingen tussen het heden en het verleden. Het zou mooier zijn als de hoofdstukken langer waren, waarbij er echt de tijd genomen wordt om ‘Voor ik je loslaat’ te vertellen. Want het verhaal is deze extra tijd echt waard.

    Het perspectief van Corey is het enige perspectief dat gebruikt wordt in ‘Voor ik je loslaat’. Toch kom je niet alles over haar te weten. Wellicht komt dat door het snelle wisselen van het heden en verleden. Ook komen haar emoties niet duidelijk aan het licht, behalve wanneer ze bang is. Daarnaast komt er hier en daar een alwetende verteller aan het woord die op een hele vage manier vertelt wat er gebeurd, wat men doet en wat men zegt. Deze hoofdstukken zijn aparte onderbrekingen van het perspectief van Corey en hadden prima zonder alwetende verteller geschreven kunnen worden. Het is waar dat de dorpspersonages in deze hoofdstukken een iets grotere rol hebben dan normaal. Echter doen deze dorpelingen hier opeens zo vreemd en vaag, is er een ander lettertype en een manier van vertellen alsof het een theaterstuk is, dat het enkel meer vragen opwekt over de schrijfstijl in plaats van over het verhaal.

    Het is jammer dat het verhaal hier en daar niet helemaal realistisch is. Zo ligt er in de slaapkamer van Kyra een laag stof op de vloer, wat betekent dat er al een hele poos niemand in de kamer is geweest. Toch ligt er een boek is een plas verse, roze verf. Hoe komt het dat de verf nog nat is, terwijl er niemand in de kamer is geweest? Waarom ligt er überhaupt een boek in een plas verf? Dit was slechts één voorbeeld; er gebeuren nog meer vreemde dingen in het dorp. Maar het mooie is dat, naargelang het verhaal vordert, het steeds duidelijker wordt dat alles om een mythe draait: de mythe van Lost Creek. En als dit kwartje bij de lezer valt, dan overtreft de mythe álle onbeantwoorde vragen.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Goed boek, kan beter
    • mooie beeldende schrijfstijl
    • origineel
    • weinig diepgang personages
    • veel herhaling

    Als Friezin die tegenwoordig in Zuid-Holland woont, weet ik wat het betekent om je niet meer thuis te voelen op de plek waar je opgroeide als je er eenmaal weg bent gegaan. Marieke Nijkamp tilt dat gevoel met haar nieuwe boek Voor Ik Je Loslaat naar een ander niveau.

    Wanneer hoofdpersoon Corey na haar verhuizing terugkomt naar Lost Creek, heeft ze nog amper de tijd gekregen om het nieuws te verwerken dat haar beste vriendin overleden is. Nog voordat ze weer voet heeft gezet zet op vertrouwde bodem, is het duidelijk dat er iets niet klopt. Met het verhaal dat volgt, creëert Nijkamp het soort gesloten gemeenschap dat je vindt in films als The Lottery en Wicker Man (nee, niet die afschuwelijke remake met Nicholas Cage).

    Voor Ik Je Loslaat heeft prettig geschreven, korte hoofdstukken die zich afspelen in een bijna sprookjesachtig winterdecor. Ze worden afgewisseld door terugblikken die je wat meer vertellen over de vriendschap tussen Corey en Kyra. De terugblikken dragen echter weinig extra’s bij aan het verhaal, behalve herhaling; de brieven van Kyra aan Corey doen dat meer, maar ook met mondjesmaat.
    Tel daarbij de personages uit de wereld van Lost Creek op. Lost Creek zelf wordt vooral tastbaar gemaakt door beschrijvingen van de natuur, gebouwen en kunstwerken, terwijl de personages niet erg diep uitgewerkt zijn. Daar blijft de vaart en meeslependheid van het verhaal toch enigszins op steken.

    Het bizarre gedrag van een kleine gemeenschap die op eigen wijze omgaat met de bipolaire stoornis van een inwoner, komt redelijk matig uit de verf. Al vanaf het begin is duidelijk wat er niet in orde is; het enige schokkende is het zien van het bizarre gedrag van de gemeenschap in de praktijk.
    Voor Ik Je Loslaat liet mij achter met een niet meer dan een licht unheimisch gevoel.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Tegenvaller
    • goede setting
    • Saai
    • ongeloofwaardig
    • slecht uitgewerkte karakters

    In dit boek staan Corey en haar beste vriendin Kyra centraal. De focus in het verhaal ligt voornamelijk op de vriendschap tussen deze twee. Iets wat ik zeer kan waarderen aangezien het in veel romans toch gaat over liefdesrelaties. Je komt als lezer meer te weten over deze vriendschap tijdens vele flashbacks en brieven die Kyra naar Corey schreef. Op deze manier kom je als lezer meer te weten over de depressie van Kyra. Dat 'mental illness' een grote rol speelt in dit boek vind ik mooi, want daar mag best meer aandacht aan besteed worden. Een ander goed punt vond ik de setting in het verhaal. Alles speelt zich af in een afgelegen dorpje midden in de sneeuw van Alaska. De bewoners houden niet van nieuwkomers en er hangt een naargeestig sfeertje. Voor het verhaal echt begint voel je dit al.

    ''Volgens de verhalen is het dorp Lost Creek in Alaska niet genoemd naar de gelijknamige rivier, maar naar de eerste groep pioniers, een handjevol avonturiers voor wie in de wereld geen plaats was. Mannen die nergens thuishoorden, verschoppelingen - lost souls.''

    Oké, dan gaat deze review vanaf dit punt een andere wending aannemen, want om eerlijk te zijn was dit niet mijn boek.
    Alhoewel ik het fijn vond dat de hoofdstukken kort waren, was hier tergelijkertijd het minpunt dat ik het door de vele flashbacks soms verwarrend vond of ik over heden of het verleden aan het lezen was. Het ging in no-time van heden naar verleden en door naar een brief. Dit las voor mij niet erg fijn.
    Dan mijn volgende issue: alle personen in het boek. Met Corey en Kyra voelde ik totaal geen 'band'. Het kon me eerlijk gezegd gestolen worden wat ze allemaal moesten doormaken. Corey's persoonlijkheid vond ik vlak en ze maakte eigenlijk totaal geen groei door gedurende het boek. Naar mijn idee was ze nog precies de zelfde persoon als aan het begin van het boek. Daarnaast hadden de bij-personen, om het even heel plat te zeggen, 'geen ziel'. De vrouw van het postkantoor, de moeder van Kyra en de vriendin van Corey hadden in principe dezelfde persoon kunnen zijn want ze hadden niets wat hun eigen maakte. Het is dat er namen bij stonden anders had je het niet kunnen raden.
    Tot slot vond ik het verhaal niet altijd realistisch en dan met name de ouders van Kyra. Ik vond het totaal niet geloofwaardig hoe ze reageerde op haar dood en het incident aan het einde van het boek met haar vader spande de kroon. Het was bijna lachwekkend.

    Het boek had mij dus niet in zijn greep, maar de reden dat ik door wilde lezen was om erachter te komen wat er nu precies met Kyra was gebeurd en waarom de bewoners zich zo raar gedroegen. Ik hoopte nog op een plottwist, maar helaas was het geen denderend einde.

    Ik geef dit boek twee sterren, omdat ik er ondanks alle negativiteit toch nog een aantal goede dingen in terug zag.

    Vond je dit een nuttige review?
    6 1 Ongepaste review?
  • Vlotte YA, spannend maar ook teleurstellend
    • Spannend
    • vaag eind

    Dit boek gaat over de vriendinnen Corey en Kyra. Ze wonen in een afgelegen dorp in Alaska. Ze zijn onafscheidelijk. Als Corey en haar familie naar Canada gaan verhuizen, is het afscheid moeilijk. Corey beloofd terug te komen om Kyra te bezoeken.
    Vlak voordat Corey haar vriendin weer zal gaan ontmoeten, komt er het verschrikkelijke bericht dat Kyra is overleden doordat ze door het ijs terecht gekomen is. Dit is een grote schok. Corey gelooft niet dat Kyra zelfmoord gepleegd heeft. Dat wordt gezegd in het dorp. Ze wil weten wat er echt is gebeurd. Er is iets raars met het dorp en de bewoners aan de hand. Sinds Corey weg is , is alles en iedereen anders. Ze voelt dat er iets niet klopt en laat de dood van Kyra pas los als ze de waarheid weet. Maar het wordt haar niet makkelijk gemaakt.
    De karakters van de hoofdpersonages worden goed genoeg uitgewerkt om je in hen te kunnen inleven. Bij sommige personen krijg je meteen al de kriebels. Die vertrouw je niet. Corey is een doorzetter en zeker niet bang. Kyra is een aparte dame, je kan je zeker wel in haar verplaatsen.
    Het verhaal heeft korte hoofdstukken, de hoofdstukken worden verteld door Corey in de ik-vorm. Dat is niet mijn favoriete persoonsvorm. Er staan heel veel flashbacks in, deze gaan vooral over de herinnering aan Kyra. Zonder deze flashbacks zou je niet veel van het verhaal begrijpen. Tussendoor staan nog delen uit brieven en telefoongesprekken, die zijn zeker interessant en nodig voor het verhaal maar het leest niet erg fijn.
    Het verhaal leest ondanks dit alles vlot, je vraagt je steeds af wat er echt gebeurd is met Kyra. Je doet ontdekkingen waardoor je denkt te weten hoe de vork in de steel zit maar dat blijkt dan toch weer anders te zijn. Het eind is anders dan ik verwacht had. Ergens een teleurstelling, maar het past weer wel bij het verhaal.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • oh boy wat was dit een saai boek
    • Saai
    • slechte hoofdpersoon
    • geen goeie thriller

    Ik heb dit boek gelezen voor een boekopdracht omdat het me wel leuk leek, en oh boy was i wrong... ik kwam er maar niet in omdat de hoofdpersoon een enorme paranoide persoon was en ik haar niet mocht. het leek wel alsof alle spannende dingen die meestal in een thriller voorkomen al gebeurd waren voordat het boek begon en dat maakte het extreem saai. Door dit boek ben ik boeken veel minder leuk gaan vinden en de weken dat ik dit boek heb moeten lezen zijn een van de zwaarste weken van mijn leven geweest en ik raad het niet aan!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 2 Ongepaste review?
  • Meeslepend en aangrijpend
    • Spannend
    • mysterieus
    • aangrijpend
    • goed opgebouwde verhaallijn
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Marieke Nijkamp, bekend van het verhaal 54 minuten, schrijft wederom een verhaal vol spanning en mysterie waar je nekharen zeker van omhoog gaan staan. Marieke weet je vanaf het begin zodanig mee te nemen dat je steeds meer hunkert naar de onthulling van het grote mysterie in het boek: 'Wat is er met Kyra gebeurt?'
    Het verhaal is aangrijpend en zorgt ervoor dat je op het puntje van je stoel zit te lezen.
    Het boek raad ik zeker aan als je van hoop, liefde, vriendschap, spanning en mysterie houdt. Het verhaal is niet te vergelijken met 54 minuten, maar het is wel weer een verhaal van kwaliteit dat Marieke heeft neergezet.

    Een uitgebreide recensie is te lezen op dreamingofboeksweb.wordpress.com

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Had er meer van verwacht

    Marieke Nijkamp verrastte me met "54 minuten" en daarom stond dit boek ook hoog op mijn wensenlijstje om te lezen.

    Helaas maakte het mijn wellicht te hoge verwachtingen niet waar.
    Waar "54 minuten" uitblonk in de diepgang van de personages, kwamen deze hoofdpersonen in dit boek niet volledig tot leven.

    Het verhaal gaat over Corey, die na de dood van haar beste vriendin teruggaat naar haar woonplaats in Lost Creek, Alaska. Om achter de waarheid te komen?? Of om haar geweten te sussen?
    Feit is dat je Corey niet goed leert kennen, en daardoor ook geen sympathie voor haar kan opbrengen
    Kyra leer je wel een beetje kennen, maar ook te weinig.
    Veel over de stad zelf en haar vreemde inwoners maar ik zag hier geen meerwaarde in, sterker nog, het leidde af van het verhaal. Dat had wat minder gemogen. Ook veel terugblikken waardoor je hoopt meer begrip te krijgen voor het gebeuren maar ook dit gebeurde niet volledig.

    De algehele sfeer is erg ijzig, maar over het waarom hiervan blijft het duister..

    Al met al een nogal zweverig verhaal, en of het nu een psychologische roman of een thriller is, dat blijft de vraag.

    De zinnen zijn mooi geschreven, dat is zeker waar. Maar het verhaal mist toch een hoop. Veel dingen die uiteindelijk niet verklaard worden, jammer, want zo blijf je als lezer met nogal wat vragen zitten.

    De omslag is een juweeltje , waar ik tegenwoordig hoofdzakelijk ebooken lees merk ik nu dat je dit essentiële element dan wel mist, de magie van een prachtige omslag!!!
    Maar een mooie omslag alleen maakt een boek helaas niet goed.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Meeslepend
    • Spannend

    Ondanks dat dit verhaal héél anders is dan 54 minuten – mysterieuzer, magischer – hield het me net zo erg in zijn greep. Weer weet Marieke een wereld te scheppen waar je helemaal in meegetrokken wordt en alles intens meebeleeft. Wat een benauwend en grimmig sfeertje hangt er in dat afgelegen winterse dorp! De rillingen liepen gewoon over mijn rug.
    Ook leefde ik enorm mee met Corey, die vol schuldgevoel zit over het in de steek laten van haar vriendin en die nu zo wanhopig wil weten waarom ze niet kon wachten op haar terugkeer.
    In terugblikken, brieven die niet verstuurd zijn, telefoongesprekken en een soort filmscript-achtige scènes leren we het verleden van Corey en Kyra kennen en komen we erachter wat er nu allemaal gaande is.

    Voor ik je loslaat is een heel aangrijpend én creepy verhaal, echt heel erg spannend en meeslepend!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Voor ik je loslaat
    • Spannend
    • Meeslepend
    • mysterieus
    • soms van de hak op de tak
    • niet chronologisch
    • spanning bouwt laat op

    Ik vind het een goed boek. Ik moest wennen aan het feit dat er hele korte hoofdstukken tussen zitten. Dat ben ik niet gewend. De cover past goed bij het boek, de ijzige kleuren en het mysterie dat erin schuilt. Dat zou me wel aanspreken in een boekwinkel. Naar mijn smaak bouwde de spanning wel erg laat op. Pas bij de laatste 100 tot 50 bladzijdes werd ik echt gegrepen door het verhaal. Vanaf dat moment wilde ik niet meer stoppen met lezen. Het hele verhaal zie je eigenlijk door de ogen van Corey, zo leef je heel erg met haar mee. Daar houd ik wel van. Buiten de zoektocht zijn er ook nog fragmenten uit het verleden. Daarin komen Kyra en Corey allemaal nog voor. Deze fragmenten spelen zich niet in chronologische volgorde af, daar moet je dus wel even opletten. Ook zijn er soms brieven van Kyra en Corey in het verhaal, maar deze zijn nooit daadwerkelijk verzonden. Het boek had een gesloten einde, daar houd ik van. Ik had er moeite mee in het verhaal te komen, maar dit kwam uiteindelijk wel goed.

    Ik zou dit boek wel aanraden. Hoe Marieke de zinnen opbouwt leest er fijn. Wel moet je rekening houden met veel verschillende tijden en korte hoofdstukken. De spanning bouwt wat laat op, maar als het er dan is wil je ook niets anders meer dan lezen. Echt een aanrader!

    Een volledige review is nu te zien op www.daphnelippmann.nl.

    Mijn foto(s)
    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
19 99
Uiterlijk 5 november in huis Tooltip
In winkelwagen
Wat je kan verwachten:
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Gratis verzending door Silvester Boek en Spel
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Wettelijke garantie via Silvester Boek en Spel
Andere verkopers (2)

Vaak samen gekocht