When Do I Get To Sing It My Way

Artiest(en): Sparks
Artiest(en): Sparks
  • CD-S (CD SINGLE)
Alle productspecificaties

Productbeschrijving

1: Sparks Radio Edit

2: Pro-Gress Mix

3: Vince Clarke Remix

4: Men Behind Club Remix

Nog geen reviews

Productspecificaties

Gegevens

Artiest(en)
Sparks
EAN
0743212326529

Productinformatie

Configuratie
CD-S (CD SINGLE)

Overige kenmerken

Muziekgenre
New Wave

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Drager
Cd (single)
Drager: CD-S (CD SINGLE)
Niet leverbaar

Email mij eenmalig zodra dit artikel leverbaar is.

Houd er rekening mee dat het artikel niet altijd weer terug op voorraad komt.

Over Sparks

De voorloper van Sparks is de band Halfnelson, in '68 <br>opgericht in Los Angeles door de gebroeders Mael. Met gitarist Earl Mankey, diens broer op bas en <br>Harley Feinstein op drums start Halfnelson als vijfmansgroep. In '71 produceert Todd Rundgren <br>het eerste album, waarna om commerciële redenen de groepsnaam veranderd wordt in Sparks. <br>Ook A Woofer In Tweeter'S Clothing wordt echter grotendeels genegeerd en in '73 besluiten Ron <br>en Russell hun geluk in Engeland te beproeven. De oude Sparks gaan daarmee uit elkaar, maar de <br>nieuwe (Britse) volgen snel: Dinky Diamond op drums, Martin Gordon op bas en Adrian Fisher op <br>gitaar. Kimono My House levert de eerste hitsingle op: This Town Ain't Big Enough For Both Of Us, <br>een nummer dat karakteristiek is voor het Sparks-geluid dat zich door de latere albums heen zal <br>ontwikkelen. Vooral Rons bizarre teksten, Russells hoge falsetstem en de bijna manische <br>arrangementen vormen het handelsmerk van de Sparks. Kimono My House, geproduceerd door <br>Muff Winwood, verkoopt vooral in Europa uitstekend en wordt gevolgd door een uitgebreide <br>tournee. Bassist Ian Hampton neemt de plaats in van Martin Gordon en Trevor White wordt <br>tweede gitarist. Met Propaganda scoren de Maels hun beste en meest succesvolle album. <br>Nummers als Never Turn Your Back On Mother Earth en Something For The Girl With Everything <br>worden grote hits in Europa. Onderbroken door Whomp That Sucker, die op fantastische wijze <br>teruggrijpt naar de nerveuze pop van Kimono My House en Propaganda, gaat het hierna zowel in <br>artistiek als in commercieel opzicht alleen maar bergafwaarts met de Sparks. <br> <br>Bron: OOR <br>Popencyclopedie