Als in een gedicht
schetst Herrick het leven
in een ingeslapen stadje
ergens in Australië.
Er gebeurt niets
en toch is de spanning
duidelijk aanwezig.
Harry groeit op met zijn broertje
in een leeg huis.
Zijn vader werkt,
zijn moeder is dood,
zijn vriendinnetje verdrinkt.
Ze was mijn vriendin,
want
de dag nadat ik
met Craig Randall vocht
kwam Linda naar school
met de sinaasappeltaart
die ik zo lekker vind.
Met gevoel voor humor
en de tragiek
van het dagelijks leven
beschrijft Herrick een dorpje
waar je – wil je leven –
maar één ding kunt doen.
En dat is weggaan.
Recensie(s)
Harry (ik-figuur) groeit op in een dorp in Australie in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Zijn moeder overleed toen Harry zeven jaar was. Samen met zijn broertje houdt hij het huishouden draaiende; hun vader heeft het verlies van zijn vrouw nooit kunnen verwerken. Als Harry veertien is, komt zijn vriendinnetje bij een overstroming om het leven. Deze ingrijpende gebeurtenissen worden bijna terloops door de jongen verteld. De enige manier om het dorp te overleven, is het dorp te verlaten. Harry wacht af tot hij wegkan. Het verhaal is geschreven in korte fragmenten, in de vorm van gedichten ('verse novel'), qua vorm vergelijkbaar met 'Jinx'* (Zilveren Zoen 2004) van Margaret Wild. De auteur, een bekend Australisch dichter, is een tovenaar met woorden: hij weet met zijn beeldende taal een adembenemend mooie sfeer op te roepen. Een schitterend verhaal over volwassen worden en tegelijk een weergaloos mooi portret van een tijd. Verscheen in een editie voor volwassenen in de nieuwe serie 'Lemniscaat Literair'** en een voor de jeugd. Winnaar New South Wales Premier's Literary Award 2005. Voor betere lezers vanaf ca. 14 jaar.<br/><br/>W. van der Pennen-Schleicher
(21032 stemmen)
