Age Of Conan - Hyborian Adventures

Recensie(s)

Slijp je zwaarden en poets je armor, bereid je voor op een slagveld dat zijn weerga niet kent. InsideGamer was uitgenodigd voor het Age of Conan: Hyborian Adventures Player versus Player weekend en hebben natuurlijk heel wat koppen laten rollen. Alhoewel het spel zich natuurlijk heel goed leent voor enorme legers die op elkaar inhakken hielden wij het vrij beschaafd in de verschillende minislagvelden Team Annihilation en Capture-the-Skull.

Bij Team Annihilation gaat het er om de resurrection-steen van het andere team te vernietigen. Als deze eenmaal is vernietigd dan kan er niet meer gespawned worden. Is iedereen van het andere team afgeslacht dan is de match voorbij. In het PvP weekend was het mogelijk om één map in deze modus te spelen en dat was Totem Torrent. De map deed een beetje denken aan de Warsong Gulch-map uit World of Warcraft waar ieder team een basis heeft die recht tegenover de basis van de tegenstander ligt. Verder kun je twee resurrection-punten aan de zijkanten van het speelveld veroveren. Deze werken dan als extra spawnpunten waar je weer tot leven komt. Zo hoef je niet iedere keer vanaf je basis naar de andere kant van de map te rennen. In het midden ligt een soort geneesplatform waar je levenspunten en mana vernieuwt. Maar omdat deze voor beide teams hetzelfde doet wil je nog wel eens tegen een stuk of drie tegenstanders aanlopen die daar toevallig van het zonnetje genieten.

De andere modus die we hebben gespeeld was de klassieke capture-the-flag. Officieel was aangekondigd dat dit capture-the-skull zou heten maar eenmaal in de game ging het toch om een ordinaire vlag (oke, met wat schedels er aan). Er waren meerdere maps beschikbaar, iets wat op zich al een goed teken is (de battleground maps van WoW beginnen na drie jaar een beetje te vervelen iets wat in mijn visie makkelijk te verhelpen is met meerdere maps). Zo waren er bij Age of Conan de maps Hallowed Vault, Lost Temple en Blood Ravine. Bij Halowed Vault ging het om een soort kerker waarbij bloedsporen je naar de verschillende team flags leiden. Lost Temple nam je mee naar een grot waarbij je naast je vijanden ook nog een lava stroom moet zien te ontwijken, en last but not least was er Blood Ravine, een jungle-map waar ieder team een soort arena heeft waar op een grote hoogte de team flag staat.

Maar genoeg over de modi’s en maps. Het gaat natuurlijk om de gevechten tussen spelers. Wij hebben tijdens het weekend vooral de melee class Guardian en de magische class Demonologist gespeeld. Voor wie vechten in Age of Conan nog niet duidelijk is check hier even waar het om draait als we het hebben over combo’s. De Guardian is een heavy armor class die het meest doet denken aan de Warrior’s van WoW. Zo heeft hij ook de mogelijkheid om te chargen, iets wat de Guardian van een afstand direct bij zijn tegenstander brengt. Waar je bij WoW simpelweg op knopjes ramt tot je vijand of jij neervalt komt er bij Age of Conan toch wat meer bij kijken. Zoals er al eerder is gezegd gebruik je hier combo’s, je abilities bestaan uit een opvolging van slagen die je bij succesvolle afronding een extra effect meegeven zoals extra schade, een debuff of een knockback effect. In de praktijk moesten we wel even wenen aan het aanvallen met deze combo’s (wij zijn immers ook WoW-junkies) maar na een tijdje hadden we het aardig door en begonnen er koppen te rollen. Omdat het maken van combo’s toch al snel drie slagen kost moet je veel meer een bewuste keuze maken over wat je volgende aanval wordt. Als je een verkeerde combinatie maakt van aanvallen ben je al een stuk minder effectief en is er een goede kans dat je eerder aan de punt van een zwaard eindigt dan de tegenstander.

Als magiër heb je een stuk minder te maken met combo’s. De Demonologist had een demon die je kon oproepen (ja, net als de Warlock in WoW) om voor je te vechten. Waar je met een melee unit het gevecht opzoekt ben je met een magie class juist bezig om de vijand van een afstand te bestoken. De Demonologist had hiervoor een soort bevriesspreuk die vijandelijke doelen op hun plaats deed stil staan, een van de weinige croud-control effecten. Verder heeft de Demonologist naast directe spreuken een groot aantal area-of-effect spreuken waarmee je een groot gebied in vuur en vlam kan zetten. Erg handig als er weer zo’n lastige groep meleemannetjes om je vlag aan het vechten zijn.

Een belangrijk deel van Player versus Player binnen een MMO is balans. Iets wat natuurlijk heel moeilijk in stand te houden is want als je de ene class aanpast gaat de andere weer zeuren dat deze nu te sterk is geworden. In het Age of Conan weekend konden we eigenlijk niet echt ontdekken of er hier sprake van is. Het ging hier om een preview waar iedereen een vrij laag level was binnen het spel (level 20) wat als resultaat had dat iedereen wel zo’n beetje even snel dood ging. De enige fout was dat de Ranger (Hunter-achtig personage) een level 30 wapen had en zo dus meer schade deed dan hij normaal zou doen. Voor een meer omvangrijk plaatje zullen we het echte spel af moeten wachten en natuurlijk flink los gaan met de beta.

meer gespawned worden. Is iedereen van het andere team afgeslacht dan is de match voorbij. In het PvP weekend was het mogelijk om één map in deze modus te spelen en dat was Totem Torrent. De map deed een beetje denken aan de Warsong Gulch-map uit World of Warcraft waar ieder team een basis heeft die recht tegenover de basis van de tegenstander ligt. Verder kun je twee resurrection-punten aan de zijkanten van het speelveld veroveren. Deze werken dan als extra spawnpunten waar je weer tot leven komt. Zo hoef je niet iedere keer vanaf je basis naar de andere kant van de map te rennen. In het midden ligt een soort geneesplatform waar je levenspunten en mana vernieuwt. Maar omdat deze voor beide teams hetzelfde doet wil je nog wel eens tegen een stuk of drie tegenstanders aanlopen die daar toevallig van het zonnetje genieten.

De andere modus die we hebben gespeeld was de klassieke capture-the-flag. Officieel was aangekondigd dat dit capture-the-skull zou heten maar eenmaal in de game ging het toch om een ordinaire vlag (oke, met wat schedels er aan). Er waren meerdere maps beschikbaar, iets wat op zich al een goed teken is (de battleground maps van WoW beginnen na drie jaar een beetje te vervelen iets wat in mijn visie makkelijk te verhelpen is met meerdere maps). Zo waren er bij Age of Conan de maps Hallowed Vault, Lost Temple en Blood Ravine. Bij Halowed Vault ging het om een soort kerker waarbij bloedsporen je naar de verschillende team flags leiden. Lost Temple nam je mee naar een grot waarbij je naast je vijanden ook nog een lava stroom moet zien te ontwijken, en last but not least was er Blood Ravine, een jungle-map waar ieder team een soort arena heeft waar op een grote hoogte de team flag staat.

Maar genoeg over de modi's en maps. Het gaat natuurlijk om de gevechten tussen spelers. Wij hebben tijdens het weekend vooral de melee class Guardian en de magische class Demonologist gespeeld. Voor wie vechten in Age of Conan nog niet duidelijk is check hier even waar het om draait als we het hebben over combo's. De Guardian is een heavy armor class die het meest doet denken aan de Warrior's van WoW. Zo heeft hij ook de mogelijkheid om te chargen, iets wat de Guardian van een afstand direct bij zijn tegenstander brengt. Waar je bij WoW simpelweg op knopjes ramt tot je vijand of jij neervalt komt er bij Age of Conan toch wat meer bij kijken. Zoals er al eerder is gezegd gebruik je hier combo's, je abilities bestaan uit een opvolging van slagen die je bij succesvolle afronding een extra effect meegeven zoals extra schade, een debuff of een knockback effect. In de praktijk moesten we wel even wenen aan het aanvallen met deze combo's (wij zijn immers ook WoW-junkies) maar na een tijdje hadden we het aardig door en begonnen er koppen te rollen. Omdat het maken van combo's toch al snel drie slagen kost moet je veel meer een bewuste keuze maken over wat je volgende aanval wordt. Als je een verkeerde combinatie maakt van aanvallen ben je al een stuk minder effectief en is er een goede kans dat je eerder aan de punt van een zwaard eindigt dan de tegenstander.

Als magiër heb je een stuk minder te maken met combo's. De Demonologist had een demon die je kon oproepen (ja, net als de Warlock in WoW) om voor je te vechten. Waar je met een melee unit het gevecht opzoekt ben je met een magie class juist bezig om de vijand van een afstand te bestoken. De Demonologist had hiervoor een soort bevriesspreuk die vijandelijke doelen op hun plaats deed stil staan, een van de weinige croud-control effecten. Verder heeft de Demonologist naast directe spreuken een groot aantal area-of-effect spreuken waarmee je een groot gebied in vuur en vlam kan zetten. Erg handig als er weer zo'n lastige groep meleemannetjes om je vlag aan het vechten zijn.

Een belangrijk deel van Player versus Player binnen een MMO is balans. Iets wat natuurlijk heel moeilijk in stand te houden is want als je de ene class aanpast gaat de andere weer zeuren dat deze nu te sterk is geworden. In het Age of Conan weekend konden we eigenlijk niet echt ontdekken of er hier sprake van is. Het ging hier om een preview waar iedereen een vrij laag level was binnen het spel (level 20) wat als resultaat had dat iedereen wel zo'n beetje even snel dood ging. De enige fout was dat de Ranger (Hunter-achtig personage) een level 30 wapen had en zo dus meer schade deed dan hij normaal zou doen. Voor een meer omvangrijk plaatje zullen we het echte spel af moeten wachten en natuurlijk flink los gaan met de beta.

Heel wat beginnerbarbaren zitten te wachten op die ene dag dat zij eindelijk Hyboria kunnen betreden. Age of Conan: Hyborian Adventures startte op 23 mei maar wij hebben zo’n zes dagen eerder de beginnergebieden van deze MMORPG onveilig kunnen maken en hebben uiteraard heel wat uren in de beta doorgebracht. Voor de IG-lezers hebben wij menig monster en speler een kopje kleiner gemaakt voor deze in bloed geschreven recensie (hierna wel netjes overgetyped).

Waar het bij de beta bijna onmogelijk was om te spelen (wat wil je ook met een miljoen mensen op vier servers) lijkt alles nu een stuk soepeler te werken. De graphics lijken nog eens extra te zijn opgepoetst wat voor prachtige omgevingen zorgt. De ontwikkelaars hebben ervoor gezorgd dat je zo’n 3500 meter in de verte kunt kijken wat meestal een verbluffend uitzicht geeft, en dan kun je bijna alles wat je ziet ook nog zelf gaan ontdekken. Dingen zoals stromende watervallen, een lavastroom, of gewoon de natuur het is allemaal zo realistisch mogelijk weergegeven, iets wat ik als fanatieke WoW speler wel verfrissend vond.

Aan de andere kant wil realisme nog wel eens tot problemen leiden. Zo zit je wel eens vast aan verschillende (soms onzichtbare) omgevingsobjecten en zien de realistisch bedoelde animaties er soms wat knullig uit. Dit soort zaken komen gelukkig niet zo vaak voor en zijn meestal simpel op te lossen door even te springen of van richting te veranderen, maar worden wel vervelend als je vanaf een veilige afstand onder vuur wordt genomen. De pracht en praal van Age of Conan komt ook met een prijs. Zo moet ieder gebied apart worden geladen en ook als je sommige aparte gebouwen binnengaat moet je wachten tot dat deze geladen is. Dit is gedaan om de serverdruk te verminderen maar haalt toch wat weg uit the free-roaming ervaring (en neemt een groot deel van de 32 gigabyte installatie in beslag).

Een van de speerpunten van AoC is het combat-systeem. Als je wat anders gewend bent, voelt dit in het begin wat onwennig. Het is niet zozeer dat de combo’s die je maakt voor problemen zorgen, maar dat de vijand iedere keer zijn verdediging aanpast. Zo moet je blijven opletten waar de slagen eindigen om zo effectief mogelijk schade toe te brengen. Dat is toch wel anders dan de meeste MMO’s waar weinig dingen de effectiviteit van je aanvallen verandert. Het verdedigingsysteem voor jouw personage werkt hetzelfde, met drie schildjes om je heen kun je inkomende schade verminderen, maar in de praktijk deed ik hier vrij weinig mee. Misschien dat je dit systeem later in het spel meer gebruikt. Als je aan dit alles eenmaal gewend bent, loopt het erg soepel en de toevoeging van fatality’s, waarmee je vijanden bloederig afmaakt, is hiernaast een leuke bonus (en zo lame is dat bloed op je scherm nou ook weer niet). De power-up voor de magiërs, spellweaving, is pas beschikbaar vanaf level vijftig dus hoe dit in de in de praktijk werkt kan ik je helaas nog niet vertellen. Voor meer info hier over kun je wel even het Alles over- artikel bekijken.

De quests in de begingebieden waren vermakelijk genoeg om me bij het verhaal van AoC te betrekken. De mogelijkheid tot klimmen om bepaalde gebieden te bereiken is vernieuwend maar niet zo heel spectaculair en de toevoeging van cut-scènes is leuk maar als ik het al eerder heb gezien dan sla ik dit liever over. Ik kan me voorstellen dat, als je een paar verschillende classes uitprobeert, dit zelfs aardig irritant wordt maar gelukkig kan je dit ook uitzetten. De missies zelf variëren verder van de ‘red-mijn-vader-van-dat-eiland’-variant tot de minder leuke ‘ga-hier-heen-en-maak-veertig-beesten-af’-quests, maar ze hebben allemaal wel wat te maken met een overkoepelend verhaal van het gebied, waardoor je toch de moeite neemt om deze af te maken. Hiernaast is er voor een heel duidelijke begeleiding gezorgd zodat je niet doelloos gebieden afzoekt om je uiteindelijke doel te bereiken. Iets waar de grootste MMO van dit moment, World of Warcraft, nog iets van kan leren met hun vage ‘het is ergens in het noorden’-beschrijvingen.

Wat mij opviel is dat je zelf de resurrection points moet ontdekken. Hier kom je weer tot leven na bijvoorbeeld een dodelijke aanval van een killer konijntje. Als je één van deze punten mist moet je een aardig eind lopen vanaf het punt dat je wél hebt ontdekt, iets wat na vier keer dood gaan door het hetzelfde konijntje wel erg vervelend wordt. Hiernaast kom je bij zo’n punt direct tot leven met maar een klein percentage van de levenspunten. Aangezien deze vrijwel nooit bewaakt worden kan iedereen je hier zonder veel moeite nog eens afmaken. Dit zijn dingen die, na twintig keer te zijn afgeslacht door dezelfde persoon, toch wel heel irritant worden op een PvP-server. Een gemis is hiernaast een (goed werkend) transportsysteem, zoals bijvoorbeeld flight-paths in World of Warcraft. Voor zover ik heb kunnen ontdekken gaat dit via NPC’s die als reizigers tussen gebieden fungeren, maar deze personage zijn niet duidelijk weergegeven wat het reizen tussen gebieden bemoeilijkt. Ik kijk dan ook al uit naar level veertig want dan kan ik eindelijk wat tempo maken met mijn War Rhino.

Voorlopig heeft Funcom het nog niet nodig gevonden om al te veel aan de classes te sleutelen. Of dit geheel rechtvaardig is, is mij nog niet duidelijk maar in de verschillende player versus player aanvaringen die ik heb gehad lijkt het mij tot nu toe aardig in balans. Veel kan ik je verder (helaas) nog niet zeggen over hoe het rond level tachtig met de balans is gesteld. Ik kan alleen maar hopen dat ze iedereen gewoon het spel laten leren kennen voordat ze de hele zooi gaan omgooien.

Een grote vraag voor Age of Conan is of deze MMO de strijd aan kan met World of Warcraft en zijn uitbreiding Wrath of the Lich King of met Warhammer Online, grote spelers op MMO-gebied die later dit jaar uitkomen. Zoals het er nu naar uit ziet kan ik met een gerust hart “Ja” hierop antwoorden. Dit wil nog niet zeggen dat alles meteen in orde is in Hyboria. Het chat-systeem mag van mij nog aan worden gewerkt en ook zijn er de nodige bugs die uit het spel moeten worden gehaald. Zoals ik eerder zij kan er wat worden verbeterd aan de transport tussen gebieden en de laadtijden zijn soms vrij lang. Maar dit gezegd te hebben twijfel ik er niet aan dat Funcom in de komende maanden er alles aan doet om de speelervaring te verbeteren. Hiernaast brengt AoC genoeg vernieuwing om interessant te zijn voor MMO-kenners en is het leuk genoeg voor beginners om kennis te maken met dit genre. Age of Conan: Hyborian Adventures is gewoon een heel goed spel en kan alleen nog maar beter worden. Zoals je weet is het beoordelen van een MMORPG in de beginfase moeilijk zo niet onmogelijk maar treur niet, over een maand of twee zullen we met meer informatie komen over hoe alles werkt in de latere stages van het spel.Conclusie: Age of Conan: Hyborian Adventures gaat het gewoon erg goed doen op de MMO markt. Met zijn realistische stijl zal het zeker nieuwe spelers aantrekken die eerder nog niet met dit soort massive multiplayer games zijn bezig geweest. Funcom heeft Hyboria prachtig weergegeven en het verbaast me soms hoeveel detail er in de gebieden zijn verwerkt. Het nieuwe gevechtsysteem werkt soepel en is erg leuk om mee te spelen. Hiernaast liegen de beloftes voor de hogere levels er niet om. Ik kan dan ook niet wachten tot ik hoog genoeg ben om mij hiermee bezig te gaan houden.