Asta's ogen

Eveline Stoel slaagde erin het spreekwoordelijke ‘Indische zwijgen’ te doorbreken. Resultaat is een aangrijpend en ontroerend relaas van een gewone, maar daardoor exemplarische familie van Indische Nederlanders. Een verhaal over verlies en doorzettingsvermogen, dat de grilligheid van het leven weerspiegelt in alle facetten.

Recensie(s)

'Asta's ogen' is het verhaal van de eigen schoonfamilie van de auteur. Een Indo-familie die 'vanwege omstandigheden' - zo verklaarden de repatrianten vroeger hun aanwezigheid in het door hen zo aanbeden moederland - na de Tweede Wereldoorlog Indonesie voor Nederland verruilden. Asta is het vrouwelijke hoofd van de familie, van wie het de grootste zorg is om haar acht kinderen een toekomst te geven in Nederland. Het is ook het verhaal van de doorsnee Indo waarin als een rode draad het van-gemengd-bloed-zijn een belangrijke rol speelt. Heel herkenbaar zijn de karakters; die van Asta als hoofd van de familie in het bijzonder. Een literair non-fictieboek, goed opgebouwd, in een vlotte stijl, in helder Nederlands en heel herkenbaar. De auteur - freelance journaliste - heeft zich goed gedocumenteerd en haar boek is dan ook zeer authentiek te noemen. Met twee katernen zwart-witfoto's, een verklarende woordenlijst en een verwijzing naar literatuur, websites en archieven.<br/><br/>G.T. Tjen-A-Kwoei