Band Hero is een speciale versie van het populaire Guitar Hero,
maar dan gericht op ieder lid van het gezin. Band Hero biedt een
uitgebreide collectie top 40-hits die je alleen of met je vrienden
kunt spelen.
In plaats van snoeiharde rock en metal verkent Band Hero de
wereld van popmuziek. De opzet is hetzelfde als Guitar Hero 5; je
bent dus helemaal vrij in je instrumentkeuze. Of nu één of twee
personen spelen op de gitaar, eentje drumt of de vierde zingt; het
maakt niets uit. Door op het juiste moment de juiste knoppen in te
drukken, en tevens op de goede toonhoogte met de tekst mee te
zingen, kan je als band een topscore behalen.
De tracklist van Band Hero zit boordevol populaire artiesten.
Wat denk je van namen als Lily Allen, Taylor Swift en No Doubt? In
de Rockfest modus van Band Hero kun je een zestal mini-uitdagingen
aangaan. Deze kleine spelletjes vragen het uiterste van je muzikale
vaardigheden!
Iedereen kan een band vormen met Band Hero!
Recensie(s)
Voor elke Guitar Hero- en Rock Band-game wordt altijd dezelfde
inleiding gebruikt. Iedere keer wordt er geschreven over hoe tof
muziek wel niet is en hoe vet het is om in een band te spelen.
Aangezien jullie dat soort verhalen al veel te vaak hebben gelezen,
zal ik gewoon direct overgaan naar de kern van het verhaal, waar de
inleiding om draait hebben jullie inmiddels wel ingevuld. Alhoewel,
het gaat hier om Band Hero en dat is toch iets anders. Toch?
<p>Feitelijk is het enige verschil tussen Band Hero voor de Xbox
360, PlayStation 2 en PlayStation 3 en Guitar Hero en Rock Band -
voor diezelfde consoles - dat de setlist bestaat uit pophits. Echt
toegevoegde waarde heeft Band Hero voor die consoles waarschijnlijk
niet, aangezien hetgeen dat Band Hero uniek maakt alleen voor
Nintendo’s consoles werkt. Een aantal creatieve geesten bij
Activision heeft bedacht de Nintendo Wii aan de Nintendo DS te
koppelen in Band Hero. En dit gebeurt nog op een leuke manier ook.
Even een situatie schetsen in de volgende drie alinea’s:</p>
<p>“Mijn neefje is jarig en hij krijgt van z’n ouders een compleet
Band Hero-pakket voor z’n Wii. De rest van de familie geeft geld
aan het lieve manneke, waarmee hij een week later Band Hero voor de
DS koopt, inclusief toebehoren. Weer een week later is de hele
familie aanwezig om hem, zijn ouders en zijn zus te zien rocken op
plastic instrumenten. Dit gaat over de Wii. Ondertussen wordt de DS
doorgegeven door de mensen in de kamer. Hier en daar tikt iemand
wat op de DS en uiteindelijk belandt het ding bij mij. Ik zie een
hele lijst liedjes staan op het scherm van de DS. Blijkbaar kunnen
mensen met de DS de setlist kiezen voor Band Hero-spelers. Het idee
hierachter is dat iemand een liedje kiest en vervolgens wacht tot
dat liedje door de huiskamer klinkt, zodat hij/zij zich naar de
instrumenten haast om diens liedje te spelen.</p>
<p>Ik heb zin om leuk te doen, dus ik kies ABC van The Jackson 5.
In dat liedje zou ik graag het drumwerk verzorgen. Na twintig
minuten geplaagd te zijn door het gejengel van No Doubt, Maroon 5
en nog meer geteisem, zoals Fall Out Boy (je maakt geen vrienden,
Jules – Red.), hoor ik de intro van dat liedje. Snel begeef ik mij
naar de instrumenten en zie daar: het drumstel doet het niet meer!
Geen nood, want gelukkig kan ik met dit dingetje gewoon de drums
verzorgen voor dezelfde game die in de Wii zit. Ik kan dus zelfs
staand drummen! Hetzelfde gaat op voor het gitaar-, bas- en
zingwerk in het spel. Vervolgens geef ik de DS met drumtoebehoren
aan mijn reeds huilende neefje (Michael Jackson die het ABC zingt…)
terug, zodat hij zich kan bedienen van de andere muziek in Band
Hero.</p>
<p>Inmiddels is het wat later geworden en krijg ik een zekere zin
om iemand te gaan vervelen. Ik ren snel naar huis en haal mijn
eigen DS en Band Hero-exemplaar voor die handheld op. Wanneer ik
weer in de huiskamer sta, vraag ik of we even een andere modus
mogen spelen dan Party Play en of ik die mag kiezen terwijl zij
niet kijken. Dat mag. Ik kies voor de Roadie Battle-modus. In deze
modus spelen een gitarist en een roadie tegen een andere gitarist
en een andere roadie. Het is de bedoeling dat de gitaristen zo goed
mogelijk spelen en dat de roadies hun tegenstanders saboteren. Dit
houdt in dat ik backstage glip en de versterker van m’n neefje
kapot schop, het mengpaneel van de boxen in overdrive zet,
enzovoort. Ondertussen zit mijn mederoadie niet stil en heeft ook
hij een flinke ravage aangericht, die ik vervolgens kan
repareren.”</p>
<p>Het is erg leuk om te zien hoe dit allemaal in z’n werk gaat en
hoe het zich manifesteert op het scherm. Simpelweg leuk. Het is
overigens ook mogelijk om als DS’ser licht- en vuurshows te maken
en camerahoeken te controleren. Bovendien krijgen spelers die de
Wii en de DS aan elkaar koppelen voor Band Hero extra gameplay en
content. Wat dat precies is, weet ik helaas nog niet. Ik durf wel
te zeggen dat Band Hero me nog meevalt, voor de Wii en DS dan. Voor
die twee platformen doet Band Hero echt iets anders en benut het de
mogelijkheden van de consoles. Op de Xbox 360, PlayStation 2 en
PlayStation 3 zal de game allesbehalve concurrentie voor Guitar
Hero en Rock Band zijn, ook al is het spel absoluut niet zo
bedoeld. Band Hero voelt voor die platformen evident overbodig. Het
‘casual’ publiek van de Wii en DS zal met deze game denk ik wel een
hoop plezier beleven. Nu maar hopen voor m’n neefje dat hij de game
dan ook echt krijgt…</p>
De Guitar Hero-serie draait al een aardige tijd mee en zoals
we allemaal weten is het een daverend succes. Het is dan ook
logisch dat nieuwe delen blijven verschijnen, al die gezinnen die
opeens de nepgitaar hanteren zijn immers waanzinnig lucratief. Een
titel als Band Hero is hierdoor ook geen verassing, maar dat is
niet perse een slecht gegeven. Het spel is namelijk opvallend leuk
om te spelen.
<p>Het voornaamste argument ter ondersteuning van deze uitspraak is
de setlist. Want hoewel Band Hero er uitstekend in is geslaagd
kleine kinderen en ouders aan te spreken (met dank aan Hillary
Duff, Taylor Swift en The Spice Girls) heeft ontwikkelaar Neversoft
dit voor elkaar gekregen zonder hun ziel aan de airplay-duivel te
verkopen. Onbekendere groepen als The Bravery en Cold War Kids zijn
ook vertegenwoordigd, en het zou ondergetekende niets verbazen als
die flink aan populariteit gaan winnen dankzij deze release. Verder
wil ik graag YMCA van de Village People met een vermelding vereren,
het is waarschijnlijk een van de hoogste hoogtepunten uit de
muziekgame-geschiedenis.</p>
<p>Het alleen wel een beetje jammer dat het spel heeft moeten
inboeten op de moeilijkheidsgraad. Natuurlijk, de meeste
huismoeders zullen er al een aardige kluif aan hebben alle
gekleurde noten op hard goed te spelen. Maar áls je eenmaal aan het
eind van de leercurve komt, dan ben je al snel aangewezen op andere
titels uit de serie, waardoor Band Hero zich meer leent voor
feestjes en korte speelsessies.</p>
<p>Zelfs als het spel te makkelijk voor je is, dan nog kan Band
Hero staande blijven dankzij de aankleding. Wat is er gaaf aan de
aankleding? Alles eigenlijk. Het kleurgebruik past mooi bij de
game, de menu’s zijn snel en duidelijk, en alle nummers zijn van
leuke weetjes voorzien. De animaties zijn bovendien fenomenaal,
meer dan in andere games lijkt het erop alsof je naar een echt
concert kijkt. Speciale vermeldingen voor het YMCA-dansje, de
zweepbewegingen in Devo’s Whip It en de zanger die zijn
kungfuvaardigheden laat zien in het Carl Douglas-nummer Kung Fu
Fighting.</p>
<p>Ook fijn om te weten is het feit dat een hoop minpunten en bugs
uit Guitar Hero 5 zijn gefixt. De beruchte expert+-glitch, die
onspeelbare noten veroorzaakte als een dubbele bas werd gebruikt,
is verdwenen en een aantal vage challenges hebben een enkeltje naar
vergetelheid gekregen. Om het feest helemaal compleet te maken
heeft Neversoft, in tegenstelling tot vorige games, géén nieuwe
minpunten geïntroduceerd. Alleen het censuurbeleid kan voor een
paar opgetrokken wenkbrauwen zorgen. Woorden als “Whiskey”, “Gun”
en “Kill” worden als ongeschikt voor kinderen geacht, maar nummers
over het gebruik maken van prostituees zijn daarentegen geen
probleem. Vreemd is het zeker, maar al met al is het niets meer dan
een klein vlekje op een verder schone lei. Conclusie: Ja, de Spice
Girls zitten erin en ja, de game is voor de veteranen vrij simpel,
maar alsnog is Band Hero een volwaardig deel uit de franchise. De
setlist is bij vlagen verassend en de aankleding is tot in de
puntjes verzorgd. Als kers op de taart heeft Neversoft ook op de
kleintjes gelet bij het samenstellen van de setlist en op een
enkele uitzondering na zijn praktisch alle ergernisjes uit eerdere
delen verleden tijd. Kudos!</p>