Final Fantasy XII

Final Fantasy XII speelt zich af in dezelfde wereld als Final Fantasy Tactics Advance (op de Game Boy Advance), namelijk Ivalice. Deze wereld is opgedeeld in de twee grote continenten Valentia en Ordalia. Beide gebieden worden gecontroleerd door een grootmacht: Valentia door Arcadia, Ordalia door Rosalia. Daarnaast beheerst Arcadia ook nog het kleine, maar technologisch zeer belangrijke, Dalmasca. De inwoners van het staatje zijn hier echter niet blij mee en al vlug wordt er over opstand gesproken.

Het hoofdpersonage, Vaan, woont in Dalmasca. Zoals iedereen is hij niet blij met de bezetting door Arcadia en hij zal dan ook snel in contact komen met verzetsbewegingen. Hierdoor ontmoet hij andere speelbare personages, zoals Ashe, Balflear en Fran.

Er zijn een paar belangrijke zaken veranderen tegenover vroegere delen, zoals de camera. Vroeger had die een vast standpunt, nu blijft hij bij jou en kun je hem 360 graden draaien. In Final Fantasy XII wordt nu gebruik gemaakt van het ADB (Active Dimension Battle) systeem in plaats van het oude vertrouwde ATB (Active Time Battle)uit de vorige delen. Het grote verschil tussen deze systemen is dat er nu naadloos geschakeld kan worden tussen de normale gameplay en de gevechten.

Recensie(s)

Het recenseren van een Final Fantasy-game is voor mij altijd heel speciaal. Ik ben namelijk een beetje verliefd op de serie. Net als velen begon de liefde bij Final Fantasy VII. Dat is nog steeds mijn grote eerste liefde op gamesgebied, maar net als bij relaties maak je het met je eerste liefde uit. Alles wat daarna kwam heb ik met die eerste liefde vergeleken. En alhoewel ik gelukkige momenten met deeltje IX en Tactics heb gehad, blijft VII toch speciaal. Soms maak ik weer een afspraakje met die liefde en zitten we tot in de late uurtjes samen gezellig op de bank. Het is dan fijn, maar tegelijkertijd weet ik dat ik weer verder moet met mijn leven. Er staat namelijk weer een nieuw schatje op de stoep. Ze heet nog steeds Final Fantasy, maar heeft als extra bijnaam XII meegekregen. <p>Qua uiterlijk is Final Fantasy XII het mooiste wat ik de afgelopen tijd op de PlayStation 2 ben tegengekomen. Net als de vorige delen zijn het vooral de tussenfilmpjes die je mond doen openvallen. De verschillende kleuren en effecten die op het beeld worden getoverd zijn echt om te smullen, ook in het spel zelf. Het maakt niet uit waar in de wereld van Ivalice je zit, overal ziet de omgeving er anders en fantastisch mooi uit. Daarmee wint de game gelijk al de prijs van mooiste Final Fantasy ooit, maar er is gelukkig meer.</p> <p>Zo is er bijvoorbeeld een interessant verhaal. Eigenlijk heeft elke Final Fantasy een bepaald thema. Deeltje VII ging bijvoorbeeld over welke rol men in het leven heeft, deel X op zijn beurt weer over het lot, en in XII zien we vooral dat vriendschap en vechtlust een grote rol speelt. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van een oorlog tussen twee grote naties, Archadia en Roseria. In het midden daarvan is Dalmasca gekomen. De meeste hoofdpersonages komen uit Dalmasca en hebben allemaal wel iets verloren in de oorlog. Samen slepen ze zich er echter doorheen en dankzij hun vriendschap zullen ze de oorlog natuurlijk overwinnen. Het klinkt een beetje clichématig, maar dat is het absoluut niet. Er zijn genoeg elementen in het verhaal die echt uniek zijn en je doen boeien. Maar tegelijkertijd merkte ik ook op dat het verhaal nooit echt heel diep gaat. Dat is jammer en een gemiste kans, maar geen reden om de game geen fantastisch (haha...) cijfer te geven.</p> <p>Daarnaast heeft elke Final Fantasy een aantal typische elementen. Zo zul je altijd een Chocobo tegenkomen en is er altijd wel iemand die Cid heet. Final Fantasy XII biedt echter ook heel veel nieuws. Zo zijn de random encounters, die opgevolgd worden door de turn-based gevechten, overboord gegooid. In plaats daarvan zie je de vijanden door de omgeving lopen en kun je ze real-time afmaken. Loop naar ze toe, selecteer een aanvalsactie en als het actiebalkje dat verschijnt vol is, wordt de aanval uitgevoerd. Er zit dus nog wel een heel klein turn-based smaakje aan, maar je proeft dat absoluut niet. Sterker nog, ik vond het gewoon leuk om uren achter elkaar te grinden om zo voorwerpen en ervaring te verzamelen.</p> <p>Misschien komt dit ook omdat je het spel bijna op de automatische piloot kunt spelen. Final Fantasy XII introduceert namelijk het Gambit-systeem, waarmee je de drie actieve personages opdrachten mee kunt geven. Hoe dat precies werkt, kun je hier lezen. Overigens kun je het spel ook op de traditionele manier spelen, waarbij je dus elke keer na een uitgevoerde actie een nieuwe actie moet selecteren. Dit duurt alleen een stuk langer en wanneer je aan de Gambits gewend bent, wil je eigenlijk niks anders meer.</p> <p>Hetzelfde kan ik zeggen over het License-systeem. Elke Final Fantasy heeft een bepaalde manier waarop je nieuwe vaardigheden kunt leren. In deeltje XII doe je dat door middel van het licentiesysteem. Na het verslaan van elk monster krijg je één (soms meer) License Point. Hier kun je vervolgens op een groot speelbord licenties kopen voor nieuwe magische spreuken, wapens, armor en bepaalde vaardigheden die je personage beter maken. Hierna kun je naar een winkel gaan om de desbetreffende spreuken en wapens te kopen om ze daarna te gebruiken. Natuurlijk zijn er soms ook zeldzame voorwerpen die je alleen kunt vinden. Ook daar moet je eerst een licentie voor hebben om ze te gebruiken. En ook hier geldt weer dat als je er meer over wilt weten, dat je dat hier kunt lezen. Persoonlijk ben ik erg blij met dit licentiesysteem. Op deze manier kan elk personage in principe alles leren en kun je er zelf voor kiezen bepaalde personages te laten specialiseren op een bepaald vlak.</p> <p>Want dat is belangrijk bij een RPG: vrijheid. Naast het hoofdverhaal, waar ik zo’n veertig uur over deed, valt er nog veel meer te doen. Er zijn tientallen side quests waarmee je je bezig kunt houden, je kunt je personages allemaal supersterk maken, een enorm speciaal wapenuitrusting verzamelen en ga zo maar door. Het enige wat ik een beetje mis, is de drang om het spel voor een tweede keer te spelen. Begrijp me niet verkeerd, het verhaal is best aardig, maar tevens behoorlijk duidelijk en het is volgens mij niet echt mogelijk een alternatief einde te krijgen. Conclusie: Het bovenstaande is zoeken naar minpuntjes. En wanneer je dat doet, weet je eigenlijk al dat het goed zit. Final Fantasy XII is een parel. Ondanks dat ik het spel binnen veertig uur heb uitgespeeld, weet ik zeker dat ik er de komende tijd nog eens veertig uur in ga steken. Final Fantasy XII is gewoon een game waar je zonder na te denken je geld aan kunt besteden. Daarom wil ik het spel ook een lekker hoog cijfer geven. Geen tien, want de game overtreft het legendarische deel VII niet, maar met een 9,5 is het zonder twijfel een van de betere PlayStation 2-games. Voor mij persoonlijk zelfs de beste. En dat is nogal wat als je bedenkt dat die spelcomputer al bijna zeven jaar op de markt is!</p>
De grootste titel die Square Enix tijdens de E3 op haar stand toonde was uiteraard Final Fantasy XII. Even terugkijkend op deze zeer succesvolle RPG serie kunnen we stellen dat de laatste paar Final Fantasy titels de Final Fantasy traditie verbroken hebben. Zo maakte Square Enix voor het eerst een direct vervolg op Final Fantasy X met Final Fantasy X-2 en was het elfde deel special ontworpen voor een online spelervaring. Deze laatste titel is pas verschenen in Amerika en is een redelijk succes te noemen. Ik ben erg benieuwd of deze titel ooit in Europa zal worden uitgebracht, of dat wij in dit geval deel elf overslaan en direct de wereld van Final Fantasy XII zullen gaan betreden. <p>En ook met Final Fantasy XII zal Square Enix van de Final Fantasy traditie afstappen, maar daar straks meer over. Final Fantasy XII speelt zich af in een wereld genaamd Ivalice. Misschien komt je deze wereld bekend voor, en dat kan kloppen. De wereld in het GBA spel Final Fantasy Tactics Advance heette ook Ivalice. Wel moet gezegd worden dat er geen connecties zijn met dit spel. De wereld mag dan wel hetzelfde zijn, de mensen en wezens die erop leven zijn anders. Zo is daar de jongen Vaan. Hij is de hoofdpersoon in dit twaalfde deel en heeft zijn beide ouders verloren en hoopt een echte luchtpiraat te worden. Hij wordt tijdens het spel onder andere vergezeld door zijn wonderlijke vriendin Penelo die ook haar beide ouders verloren heeft tijdens de grote oorlog. Naast deze twee personages zul je in Final Fantasy XII uiteraard nog meer aanstekelijke en grappige personages gaande je reis tegenkomen.</p> <p>Final Fantasy XII wordt onder andere gemaakt door niemand minder dan Yasumi Matsuno. Hij was verantwoordelijk voor spellen als het uitstekende Vagrant Story en Final Fantasy Tactics. De spelers die één van deze spellen gespeeld hebben weten dat beide spellen een totaal ander vechtsysteem hadden dan de traditionele Final Fantasy spellen. Komen we gelijk bij één grote veranderingen ten opzichte van de vorige Final Fantasy spellen, Final Fantasy XII kent namelijk een totaal nieuw gevechtssysteem. Al jaren laten vele spelers weten het Final Fantasy gevechtssysteem een beetje zat te worden. De makers hebben hierna geluisterd en komen dus met een totaal vernieuwd gevechtssysteem dat wij tijdens de enorm grote E3 demo hebben kunnen uitproberen. Je kunt het gevechtssysteem een beetje vergelijken met Vagrant Story en de .Hack serie. Tijdens de gevechten kun je gewoon met jouw personage om je vijand heenlopen en op het juiste moment een aanval uitvoeren. Hierbij kun je ook de camera besturen. Dit kan trouwens tijdens het gehele spel. Je mede vechters kun je opdrachten geven, maar je kunt tijdens de gevechten ook switchen van personage. De gevechten zijn hierdoor een stuk strategischer geworden en je kunt daarbij ook je omgeving betrekken. Verder zijn de random battles dus verleden tijd en zie je jouw vijanden dus gewoon in de wereld van Ivalice lopen.</p> <p>Naast het nieuwe gevechtssysteem zijn er natuurlijk nog meer veranderingen te vinden binnen dit spel. Zo ziet het er grafisch allemaal erg goed uit en laat ook dit spel zien dat de PlayStation 2 zich nog steeds kan meten met de GameCube en Xbox. De personages zien er naar mijn mening nog beter uit dan die uit X en X-2 en de wereld die zich op je TV ontpopt ziet er adembenemend uit. Het geluid en de muziek hebben we ook kunnen checken, mede dankzij Square Enix. Deze waren zo slim om bij de pods ook koptelefoons neer te leggen. De Japanse stemmen klonken erg goed, maar zullen wij moeten missen in de Europese versie. De muziek klonk weer erg vertrouwd.</p> <p>Ik kan niet wachten tot dit twaalfde deel uitgebracht zal worden. Helaas moeten wij nog een groot aantal maanden wachten. Ik verwacht het spel eigenlijk pas volgend jaar hier in Europa. De Japanse versie zal nog wel dit jaar verschijnen, maar is inmiddels wel al uitgesteld. Blijf onze site checken voor het laatste nieuws omtrent deze RPG topper.</p>