Harry Potter And The Deathly Hallows: Part 1

Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 is de officiële videogame van de gelijknamige bioscoophit. In Harry Potter and the Deathly Hallow - Part 1 speelt de actie zich voor het eerst geheel buiten Zweinstein af!

Het verhaal van Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 begint als Harry, Ron en Hermelien op zoek gaan naar het geheim achter de onsterfelijkheid van Voldemort. De oorlog is in volle gang en Death Eaters terroriseren het Ministerie van Toverkunst, want Harry Potter komt steeds dichter bij zijn uiteindelijk lot: het vernietigen van Voldemort!

Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 is een stuk duisterder dan de voorgaande games. Je bent op de vlucht geslagen voor je genadeloze vijanden en bevind je in onbekend gebied ver weg van het veilige Zweinstein. De nadruk ligt wat meer op actie en er zal veel gevochten moeten worden om dit avontuur tot een goed einde te brengen.

De lessen zijn voorbij. Er is geen tijd meer om te oefenen. Het gevaar is nu dichterbij dan ooit. Je moet vechten voor je leven in Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1!

Recensie(s)

In Harry Potter en de Relieken van de Dood - Deel 1 verruilt de wereldberoemde tienertovenaar zijn keurige schoolbestaan in voor de keiharde tovenaarswereld buiten Zweinstein. Harry verkeerde altijd in de luxepositie dat hij bescherming genoot van een aantal machtige figuren uit de tovenaarswereld, maar nu staat hij – samen met zijn vrienden Ron en Hermelien – helemaal alleen in de bikkelharde strijd tegen de duistere tovenaar Voldemort en zijn kompanen. <p>De veranderde uitgangspositie van Harry Potter heeft direct zijn weerslag op de gameplay van de Relieken van de Dood – Deel 1. Zweinstein wordt in dit deel de rug toegekeerd en het verkennen van de vele gangen, kamers en verborgen kerkers is dan ook niet meer terug te vinden in deze game. Naast exploratie is ook het verzamelen van allerhande voorwerpen – bijvoorbeeld ingrediënten voor toverdranken – behoorlijk ingeperkt. Harry Potter en de Relieken van de Dood – Deel 1 is een rasechte Third-Person Shooter geworden.</p> <p>Een Third-Person Shooter zonder coversysteem is natuurlijk als de katholieke kerk zonder misbruikschandaal, en de Relieken van de Dood – Deel 1 bevat dan ook de mogelijkheid dekking te zoeken achter één van de vele omgevingsvoorwerpen. Dit werkte tijdens mijn korte speelsessie helaas nog niet bepaald vlekkeloos, aangezien de bebrilde toverknul soms maar half achter een muurtje bleef plakken of spontaan uit zijn dekking kwam. En dat is niet zo fijn als er een flinke hoeveelheid spreuken op je wordt afgevuurd. Idealer is het wanneer Harry netjes dekking blijft zoeken en je vanuit die positie flink met spreuken kan knallen.</p> <p>Dat moet overigens geen probleem zijn want de game barst van de spreuken. Expelliarmus (de ontwapeningsspreuk), Confringo (de explosiespreuk), Crucio (de martelspreuk), ze zitten er stuk voor stuk in. De ontwikkelaars hebben daarnaast ook erg goed nagedacht over het gehele spreukenpakket. Elke spreuk is door de heren ontwikkelaars namelijk gekoppeld aan een echt wapen uit de mensenwereld. Expelliarmus heeft uiteraard de kenmerken van de shotgun, Confringo heeft het effect van een bazooka en Crucio is als een minigun. Dit zorgt ervoor dat spreuken bepaalde voor- en nadelen met zich meebrengen, waardoor het spreukenpakket erg goed in balans lijkt te zijn. Confringo is goed voor flinke explosies op lange afstanden en Crucio is erg verwoestend maar weinig nauwkeurig.</p> <p>De grote hoeveelheid spreuken die in rap tempo worden afgevuurd maken Harry Potter en de Relieken van de Dood tot een erg intense actiegame. Ik heb hierdoor alleen zo mijn bedenkingen bij de verhaalvertelling van deze game. Eenieder die het zevende Harry Potter-boek heeft gelezen zal het ongetwijfeld met mij eens zijn dat het verhaal totaal niet om pure actie draait, maar eerder gaat over het ontrafelen van een eeuwenoud tovenaarsmysterie. En vooralsnog zie ik niet in hoe de ontwikkelaar dit mysterie op sterke wijze in de actie kan gaan verwerken. Tussenfilmpjes lijken mij op dit moment de enige voor de hand liggende mogelijkheid, en eerlijk gezegd zouden die de actiegame volledig misstaan.</p> <p>Sowieso ben ik ook nog niet volledig overtuigd van Harry Potter en de Relieken van de Dood – Deel 1 als actiegame. Wordt die game bijvoorbeeld niet erg repetitief? Is het niet alleen maar dekking zoeken en knallen wat de klok slaat, waarbij enkel de locatie steeds verandert? Ik heb na mijn speelsessie dus zo mijn bedenkingen. Het spreukenpakket is weliswaar fenomenaal, de uitwerking van de Relieken van de Dood – Deel 1 als actiegame kan nog wel een goede toverspreuk gebruiken. Hopelijk weten de ontwikkelaars mijn twijfels uiteindelijk volledig weg te nemen door een fantastische game af te leveren, want anders zie ik mij genoodzaakt mezelf bij het tweede goed verbergen onder mijn onzichtbaarheidsmantel.</p>
Het zijn drukke tijden voor Harry Potter-fans. Nu het eerste deel van het slotstuk van de filmsaga, Harry Potter and the Deathly Hallows, dagelijks de bioscopen vult, is Electronic Arts zo vriendelijk de Potter-ervaring te verbreden met een game. Nu moet ik niets zeggen over de film, want als ik daar wat over kwijt wil, dan volgt al snel een tirade van haat en venijn waar geen einde aan lijkt te komen. Daar hebben jullie niets aan. Nee, ik zal het hebben over de game, al is het lastig daar rustig onder te blijven. Als Harry Potter-fan zijn het niet alleen drukke tijden, het zijn ook zware tijden… <p>De game begint vergelijkbaar met de film, dat AFSCHUWELIJK STUK FILMSC- rustig… rustig… Gewoon geen 'film' noemen. Mijn excuses. Even opnieuw: de game begint met een vergadering van Heer Voldemort en zijn Dooddoeners. De rapen zijn gaar: Voldemort is van plan Harry Potter die avond te vermoorden. Dat zegt de slechterik -die redelijk geanimeerd is, maar wiens stem is ingesproken door iemand die klinkt als Nolan North in z'n tierjaren - tenminste, want hij moet zijn vijand nog eerst zien te vangen. Direct wordt er overgeschakeld naar Harry die bij Hagrid in het zijspan van zijn vliegende motor zit. Geen expositie, geen uitleg over waarom Harry en Hagrid aan het vliegen zijn of waarom er nog zes andere Harry's zijn. Nee, ze vliegen gewoon. Dat duurt overigens maar even, want al snel is de lucht gevuld met Dooddoeners die op Harry spreuk na spreuk afvuren. Dit mondt uit in een achtervolging waarin Harry het nodige schietwerk verricht.</p> <p>Hier merk je direct wat voor game het eigenlijk is: een Third-Person Shooter. Het is logisch dat de ontwikkelaar van dit spel een wat serieuzer product wilde maken, aangezien de conclusie van Harry's verhaal niet bepaald licht materiaal is. De keuze is een logische en zou in theorie goed kunnen uitpakken. Het kan heerlijk zijn om als Harry Potter spreuk na spreuk af te vuren op al die lelijke Dooddoeners. Niets is minder waar. Je hebt een paar spreuken tot je beschikking, maar feitelijk heb je aan het bekende "Stupify" meer dan genoeg. Richten gaat behoorlijk slecht, maar omdat Harry blijkbaar oneindig lang met zijn toverstok kan staan zwaaien en spreuken afvuren, raak je de vijand toch wel vaak genoeg om 'm af te maken. Word je iets te vaak geraakt, dan moet je proberen dekking te nemen. Deze mechaniek werkt voor geen meter en zorgt voor een aantal benarde situaties. Dekking nemen is soms simpelweg onmogelijk omdat er niets is om dekking achter te nemen en dus moet je maar een beetje in het rond huppelen en schieten. Heb je wél dekking, dan is het nog maar de vraag of je een vijand kan raken, aangezien de camera dan ineens besluit een close-up te nemen van Harry.</p> <p>Wanneer dit gebeurt, zie je ook waar het nog meer schort. Visueel is het namelijk ook een behoorlijke teleurstelling. Op zeldzame momenten ziet de game er goed uit, maar is over 't algemeen genomen spuuglelijk. Omgevingen zijn dan weer open en kleurvol, maar zitten vol plekken die ongedetailleerd zijn en kleuren ontberen. De krappere speelvelden (ik noem het Ministerie van Toverkunst) zijn dan weer hoekig, donker en al helemaal afstotelijk. Explosies en spreuken zorgen soms nog voor een leuk schouwspel, maar daar blijft het ook bij. Het verhaal wordt uit de doeken gedaan met verschillende tussenfilmpjes, die gemaakt lijken te zijn van opgenomen testmateriaal voor de uiteindelijke game.</p> <p>De game volgt het verloop van de film AAAAAAAAAAAAAAAAAAAH, maar onderbreekt dit principe zodra er iets belangrijks voltooid is. Op zo'n moment mag je ineens kiezen uit een drietal opdrachten die uit de lucht gegrepen lijken te zijn. Het is alsof de makers een muur behingen met ideeën voor missies, daar geblinddoekt dartpijlen op hebben gegooid en aan de hand daarvan de game vulden. 'Ontsnap uit het hol van de draak', 'red een paar 'muggle-borns', 'bevrijd een stel dreuzels', 'bevecht een groep Dooddoeners'. Waarom zou Harry Potter dit soort dingen doen als ongeveer de hele verdomde Tovenaarswereld naar hem op zoek is? Waar komt die rotte draak vandaan? Waarom zaten er zulke dwazen achter dit project? Het is alsof ze de een samenvatting van de film hebben gezien, die exact tot game maakten en vervolgens maar wat lukrake dingen erin gooiden. Waardeloos.</p> <p>Potentieel interessante momenten zijn er wanneer Harry in de eerste persoon onder zijn onzichtbaarheidsmantel van plek A naar plek B moet sluipen. Het idee is leuk, maar de uitvoering abominabel. Of je loopt over een grote straat, of je loopt door krappe gangen. In beide gevallen lopen constant dezelfde lelijke NPC's rond die dan weer hier, dan weer daar verdwijnselen en verschijnselen. Wanneer Harry met maar een vinger geraakt wordt, is hij ontdekt en vuurt alles en iedereen zijn stokje op hem leeg. Sowieso moet je niet te veel bewegen. Als je loopt, dan is er een icoontje dat langzaam rood wordt. Als het op rood dreigt te slaan, dan moet Harry even in een hoekje gaan staan wachten tot het weer blauw is. Het gekke is dat wanneer je wilt dat Harry stil blijft staan, hij ineens een of andere richting op loopt, bij voorkeur tegen een Dooddoener aan. Dit is een probleem dat zich blijkbaar alleen op de Xbox 360 voordoet, maar hoe dan ook: het is ergerlijk.</p> <p>Om het feestje helemaal compleet te maken, zijn er nog Potterwatch-ditjes en Daily Prophet-datjes die je kunt verzamelen, maar daar valt ook niets interessants uit te halen. Ook is het mogelijk verschillende uitdagingen te voltooien, zoals het ongezien bereiken van een of andere plek. Ze zijn er om te spelen, maar interessant zijn ze allerminst. En dit geldt ook gewoon voor de game. Hij is er, maar is alles behalve boeiend. Het verhaal wordt slecht overgebracht, de besturing werkt slecht, de game is lelijk, is eigenlijk nergens pakkend; wat doet dit spel eigenlijk wél goed? De enige echt positieve dingen die zijn aan te wijzen zijn de ideeën achter de game, de af en toe redelijke animaties en het feit dat 't hier om Harry Potter gaat. Dat er dan net zo schandalig omgegaan wordt met het bronmateriaal als bij dat GODVERDOMDE APENCASTRERENDE EN GIRAFFENNEKKENDE FILMV- JULES! Neem een pil man… Doe rustig aan, man. Ga eens lekker op de bank hangen. Kijk een fil-VAL NEER MET JE FILM! En stik ook maar in die game. Bah, bagger. Conclusie: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 is een vreselijke game. Hij biedt geen plezier, is totaal niet te herspelen en er valt geen genot uit te halen. Het enige wat je hier kunt vinden, zijn frustraties om de slechte gameplay, een gefragmenteerde en wazige verhaalvertelling, lelijkheid, onlogica en de rest wat er nog allemaal over dit stuk verdriet te zeggen is. Wil je iets leuks ervaren dat dezelfde titel draagt: lees het boek, want hier word je niet vrolijk van.</p>