Eigenlijk weten we het allemaal allang. De meeste dieren hebben geen leven. Kippen worden gefokt in dieronterende omstandigheden, varkens en koeien zien ook vaak het daglicht niet en sterven soms al in de vrachtwagen op weg naar het abattoir. Toch eten we gewoon ons dagelijks lapje vlees, misschien van de groene slager maar evenzo vaak gewoon van de supermarkt. Blijkbaar overtuigen de argumenten van ons dierenleed ons niet. Marianne Thieme probeert ons in haar scherpzinnige essay Het gelijk van de dieren, het geluk van de mensen op heel andere wijze te overtuigen. Ze laat zien dat wij met het ongebreideld consumeren van vlees onze eigen toekomst ernstig ondergraven wereldwijd is de veehouderij veel vervuilender dan het wegverkeer en alle andere vormen van het vervoer samen. 'Als we met z'n allen drie dagen geen vlees eten, heeft dat op de uitstoot van broeikasgassen hetzelfde effect alsof we drie miljoen auto's van de weg zouden halen', schrijft ze. Marianne Thieme is zeker geen moraalridder, maar laat zien dat een kleine verandering in je leefpatroon grote gevolgen kan hebben. Lees en overtuig jezelf! Of doe als koningin Beatrix en eet voortaan één dag per week geen vlees.
Recensie(s)
De reeks 'Cossee essay' presenteert subjectief gekleurde verhandelingen over maatschappelijke onderwerpen. De voorzitster van de Partij voor de Dieren richt zich hier op een thema dat 'dieren' overstijgt - mede omdat argumenten van dierenleed de carnivore mens blijkbaar niet overtuigen (aldus de flaptekst). Thieme brengt de inmiddels tot op hoog niveau onderkende bijdrage van de vleesproductie aan klimaat- en milieuproblemen voor het voetlicht. Overdadige vleesconsumptie brengt het voortbestaan van de aarde in gevaar. De mens, met zijn veelgeprezen intelligentie en moreel besef, kan de gevolgen van zijn levenswijze in principe doorzien en ingrijpen voor de wal het schip keert. Er is 'niet meer nodig dan een mentaliteitsverandering'; duurzaam denken in plaats van hebzucht moet de politiek bezielen. En een dag in de week geen vlees eten helpt al enorm. Als essay is dit betoog zeker geslaagd, het bevat prikkelende gedachten en dat het vragen oproept hoort erbij - alleen zo komt het debat op gang dat van individuele gedragsverandering naar doortastend beleid zou kunnen voeren.<br/><br/>E. Evertsen