Motorstorm Pacific Rift - Essentials Edition

Het tweede deel van de succesvolle off road-racer voor PLAYSTATION3 laat Monument Valley voor wat het is en vertrekt naar een zonnig tropisch eiland waar je door de dichte jungle of zompige moerassen scheurt, hoge toppen beklimt en langs rokende vulkanen racet. Laat je niet misleiden door het rustgevende landschap! Het is hier net zo heftig en onvoorspelbaar als de bestuurders die dit eiland onveilig maken. Ze laten geen gelegenheid onbenut je te rammen, verbranden of te verzuipen. Naast een nog gevaarlijkere omgeving, krijg je ook te maken met tegenstanders die slimmer en agressiever zijn dankzij de verbeterde kunstmatige intelligentie. Rij zestien parkoersen en alle mogelijke routes aan gort met de oorspronkelijke voertuigen uit het eerste deel van de MotorStorm-serie. Laat de modder opspatten met ATV's, rallywagens, buggy's, motoren, racetrucks, mudpluggers of big rigs. Heb je niet genoeg aan dit arsenaal aan racemonsters? Ram, knal of vermorzel elk voertuig op je weg met nieuwe monstertrucks. Het speltype Multiplayer is zo mogelijk nog intenser. Maak elkaar online het raceleven zuur met maximaal zestien coureurs of scheur met z'n vieren via een gedeeld scherm vol gas naar de eindstreep. Op het PLAYSTATION Network vind je overzichtelijke ranglijsten en klassementen. MotorStorm is bruut, gevaarlijk en meedogenloos, maar ook onvoorspelbaar. Het is meer dan een spel, het is een levensstijl. Het racefestijn gaat dit najaar van start en is heftiger dan ooit. Kenmerken: - Een spiksplinternieuwe, prachtig vormgegeven racelocatie op een tropisch eiland - Dynamische events en onvoorspelbare, brute off road-raceomstandigheden maken van elke ronde een unieke ervaring - Race online in wedstrijdverband tegen maximaal zestien coureurs of race met vier spelers via een gedeeld scherm.

Recensie(s)

Op de PlayStation Day in Londen was verrassenderwijs een speelbare versie van Motorstorm Pacific Rift te vinden. Verrassend, omdat het vervolg op de chaotische offroad-racer pas voor 40% af was. Dat hield ons natuurlijk niet tegen om alsnog uitgebreid met de game aan de slag te gaan.<br/>De eerste Motorstorm maakte deel uit van de launch-line-up van de PlayStation 3 en was naar mijn mening ook veruit de leukste game uit het assortiment. Het was een zeer complete offroad-racegame die perfect dat hectische, brute en overdonderende gevoel wist te geven wat je verwacht bij het racen door de wildernis. Ik zou de game ook nog steeds aan het spelen zijn als er een goede offline multiplayermodus in had gezeten. Tot ieders verbazing ontbrak die, waardoor mensen online hun heil moesten zoeken.<br/><br/>Pacific Rift biedt gelukkig wel offline multiplayer. En hoe! Het is nu mogelijk om met vier man tegelijk voor de televisie plaats te nemen en elkaar het leven zuur te maken op het tropische eiland waar deze tweede Motorstorm zich afspeelt. Door de variatie in voertuigen heeft ieder wel zijn of haar voorkeur voor een bepaalde racebak, waardoor geen enkele race hetzelfde is. Kies je bijvoorbeeld de nieuw toegevoegde monstertruck, dan maak je motorrijders het leven zuur door simpelweg over ze heen te rijden. Grote voertuigen kunnen ook beter tegen een stootje, wat het mogelijk maakt bepaalde houten stellingen en ander materiaal omver te kegelen, waardoor een onneembare hindernis voor de lichtere voertuigen ontstaat.<br/><br/>Grotere voertuigen kunnen daarbij ook beter de strijd aan met de hindernissen die het eiland zelf biedt. Één van de ontwikkelaars zei in zijn presentatie dat het eiland jouw grootste vijand is en daar had hij een goed punt. In tegenstelling tot de dorre omgeving uit het eerste deel, bevat Pacific Rift een eiland vol met begroeiing, vulkanische activiteit, moerassen en water. Enkel de grote bakbeesten kunnen door dat water heenrijden, wat tegelijkertijd voor verkoeling van de motor zorgt, zodat je daarna weer volop de boost kunt gebruiken.<br/><br/>De begroeiing is een belangrijke vernieuwing, aangezien deze interactief zou moeten zijn. Dat betekent dat deze in je voor- of nadeel werkt, waarbij ook hier het voordeel vooral voor de grotere auto’s geldt. Zo geeft de ene soort vegetatie meer mee dan de ander en kunnen bepaalde bomen en struiken omver gereden worden, zodat deze later als hindernis gaan fungeren voor de tegenstanders. Het toevoegen van waterplassen en verschillende vormen van begroeiing maken de verschillen tussen de te nemen routes nog groter dan in de eerste Motorstorm, waardoor je nog meer ervaring op moet doen per voertuig om het uiterste eruit te halen. In hoeverre de verwoekering uiteindelijk interactief gaat zijn is nog even de vraag, want een groot deel van de bomen en struiken fungeerden nog gewoon als muur waartegen je direct tot stilstand kwam.<br/><br/>Het racen zelf stond natuurlijk als een huis in Motorstorm, waardoor de makers zowel gameplay als graphics redelijk eenvoudig over kunnen zetten naar dit tweede deel. Dit was ook te merken aan de vroege versie die we konden spelen, aangezien deze eigenlijk al ‘af’ aanvoelde. Het langs ravijnen scheuren, grote jumps nemen en je boost precies goed timen werkt exact hetzelfde en daarom exact even goed. Youri en ik hadden dan ook geen introductie meer nodig en konden direct aan de slag met de splitscreen multiplayer, waarin ik meteen koos voor de monstertruck. Dit bakbeest rijdt even lekker als de bekende voertuigen, maar voegt toch weer wat toe aan het toch al brede scala aan moddervreters. De monstertruck is niet supersnel, maar wel zo sterk als een beer, waardoor je één tegen één altijd sterker bent dan de tegenstanders die hebben gekozen voor een kleiner voertuig. De ultieme voldoening is dan ook om niet iemand in te halen, maar gewoon keihard over die persoon heen te rijden.<br/><br/>Wat de eerste Motorstorm kenmerkte was de ervaring. De combinatie van chaos, agressief racen en vette muziek keert ook weer terug in Pacific Rift. Het festival uit het eerste deel heeft zich verplaatst van de woestijn naar het eiland, wat ook nu weer betekent dat je tijdens het racen kunt genieten van vette beats. Zo hoorde je in de eerste trailer al ‘Tarantula’ van Pendulum uit de speakers schallen en dat zal in de game zelf niet anders zijn. Combineer dat met de ‘brutal’ actie – zoals de ontwikkelaar het zelf noemt – en de hectiek tijdens de races, en je zit weer helemaal ín de game, zoals geen enkele andere offroad-racer dat wist klaar te spelen. Met de tijd die Evolution Studios nog heeft (de game moet eind 2008 uitkomen) en de staat waarin Motorstorm Pacific Rift zic nu al bevindt, lijkt dit een titel te worden om zeker rekening mee te houden tijdens de feestdagen.
Van het kleine aantal exclusieve launchgames voor de PlayStation 3 is bij mij eigenlijk alleen Motorstorm blijven hangen. De game wist perfect dat chaotische offroad-gevoel over te brengen met beeldvullende actie en rondvliegend stof. Nu, anderhalf jaar later, is er het vervolg Pacific Rift en het is natuurlijk de vraag of dit tweede deel ook daadwerkelijk beter is.<br/>Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Pacific Rift is inderdaad beter dan de eerste Motorstorm. Die game deed een hoop goed, maar enkele beperkingen stonden een lange speelduur in de weg. Zo werd de woestijnomgeving op een gegeven moment wat eentonig en ontbrak de mogelijkheid om met twee of meer mensen voor de televisie tegen elkaar te racen. Mensen die de ontwikkeling van dit tweede deel hebben gevolgd zullen echter wel weten dat deze gebreken zijn aangepakt door ontwikkelaar Evolution Studios, en hoe!<br/><br/>Met Pacific Rift is de offroad-actie verplaatst naar een tropisch eiland, waarop alles uit de kast wordt gehaald om de races zo spectaculair mogelijk te maken. Het ene moment rij je over het strand, terwijl de moddervreters even later via een schans over een enorme stroom lava heen vliegen. Voor je het weet begeeft de volgende race zich alweer in de dichte begroeiing van de jungle, om zich het volgende moment te voltrekken tussen een hele reeks watervallen door. Deze omgevingen zijn opgedeeld onder vier verschillende noemers, verwijzend naar een vrije interpretatie van de vier elementen: Earth, Water, Air en Fire. Elk onderdeel kent in totaal 24 tickets, wat dus betekent dat de singleplayer bijna honderd races lang is.<br/><br/>Daar houdt de afwisseling overigens niet op, want Pacific Rift kent ook weer verschillende soorten wedstrijden. Zo is er natuurlijk de standaard race, waarin je het in één grote chaos opneemt tegen vijftien computergestuurde tegenstanders die allemaal even gestoord rijden als een dronkelap om vijf uur ’s nachts. Nog chaotischer is echter de Elimination-ronde, waarin op korte intervals degene op de laatste plek rijdt wordt geëlimineerd. Daarnaast zijn er nog de Wreck Limit-modus (je mag je auto maar een maximaal aantal keer total loss rijden), het racen met een tijdslimiet en de zogenaamde Speed-race (binnen de tijd door checkpoints karren). Vooral die laatste voegt helaas weinig toe aan de gameplay, mede omdat die races zonder tegenstanders gereden worden.<br/><br/>Zoals gezegd rijden de tegenstanders als een stelletje malloten zonder rijbewijs, wat elke race erg onvoorspelbaar maakt. Het is dan ook zaak een goede racebak te kiezen die goed bij jouw rijstijl past. Alle voertuigklasses uit Motorstorm keren weer terug in dit tweede deel, aangevuld met de Monster Truck, wat het totaal aan verschillende soorten auto’s naar acht brengt. Dit uitgebreide scala is zeker niet overbodig, omdat elk parcours in Pacific Rift weer een hoop verschillende routes bevat. Zo is de motor geschikt voor de smalle en stijle weggetjes, maar is deze zeer kwetsbaar (speltip 42: pas op voor Monster Trucks), terwijl de echte Big Rigs log en relatief langzaam zijn, maar bijna niet stuk te krijgen zijn. De nieuwe omgeving speelt daarbij ook een rol, want motors en andere lichte voertuigen verzuipen nu eenmaal in het water, terwijl de grotere racemonsters de ondergelopen gedeeltes eenvoudig kunnen doorkruisen.<br/><br/>Zulke verschillen in voertuigen komen uiteindelijk het beste tot zijn recht in de multiplayer. Zoals gezegd ontbrak een splitscreen-modus in Motorstorm, maar wordt dat gemis hier dubbel en dwars goed gemaakt. Zo kun je nu met zijn vieren plaatsnemen op de bank om een potje te gaan raggen door het natuurschoon van Pacific Rift en ik kan je verzekeren: dat is chaos van de overtreffende trap. Het leuke is natuurlijk dat door de goed uitgebalanceerde voertuigklasses iedereen zijn eigen voorkeur heeft. Zo pakken veel mensen hier op de redactie de motor, maar ben ik juist meer fan van het wat grovere werk en ros ik die mietjes met gemak van de baan af in mijn Monster Truck. Zulke taferelen resulteren natuurlijk weer in een hoop scheldkannonades en gelach, waardoor Pacific Rift een zeer geschikt recept is voor een avondje gamen met vrienden over de vloer. Het enige grote nadeel is dat de route soms wat onduidelijk is op bepaalde parcours, waardoor het loont om eerst de singleplayer grondig te spelen alvoren te beginnen aan races tegen menselijke opponenten.<br/><br/>Nu is een recensie van Motorstorm: Pacific Rift niet compleet zonder een vergelijking met twee andere offroad-games die dit najaar verschenen. Onlangs sloeg Baja de plank mis, maar wist Pure wel een erg goede indruk te maken en een acht te scoren. De laatste van die twee wist net als Motorstorm het spectaculaire van het racen door de natuur goed over te brengen en is op visueel gebied zelfs beter dan Pacific Rift. Wat mij betreft komt Motorstorm echter toch als winnaar uit de bus door de lol die het biedt, de grote variatie en de lengte van de speelduur door alle multiplayermogelijkheden. Dit maakt de game tot de meest complete offroad-racer die je dit jaar kunt kopen.Conclusie: Pacific Rift is alles wat de eerste Motorstorm had moeten zijn. De game mist misschien de impact die het eerste deel anderhalf jaar geleden had, maar is op bijna alle punten verbeterd en is daardoor alleen maar leuker geworden. Evolution Studios heeft goed geluisterd naar de kritiek en heeft alle gebreken die Motorstorm kende indrukwekkend weg weten te poetsen. Dat betekent niet dat dit tweede deel geheel foutloos is, maar wat mij betreft mag het zich kronen tot offroad-koning van 2008.