Need For Speed - Carbon

De spanning begint in de stad en komt tot een ontknoping in de canyons. Need for Speed Carbon neemt je volledig op in 's werelds gevaarlijkste en adrenaline-gierende vorm van straatraces. Samen met je team race je in een complete oorlog om de stad te veroveren. Je zet alles op het spel om de wijken van je tegenstanders een voor een over te nemen. Met een snel groeiende politiemacht op de hielen verplaatst de strijd zich uiteindelijk naar Carbon Canyon, waar je je territorium en reputatie bij elke gevaarlijke bocht kunt verspelen. Dankzij de revolutionaire Autosculpt(TM)-technologie in Need for Speed Carbon kun je de verschillende wagens maximaal customizen en tweaken. Race voor je wagenklasse, je team en je wijk in Need for Speed Carbon, de volgende generatie racegames.

Recensie(s)

Leipzig kennen we eigenlijk van twee dingen: het afgelopen WK en de Games Convention waar we in augustus weer met veel plezier heen gaan. Leipzig is echter meer. Het heeft een historisch centrum dat een bezoekje waard is en als klap op de vuurpijl is Leipzig de stad waar autofabrikant Porsche haar Cayenne produceert. Electronic Arts nodigde ons hier uit om het nieuwste deel uit de Need for Speed serie te komen spelen, Need for Speed: Carbon.<br/>Voordat ik ook maar iets over dit nieuwe deel ga vertellen, wil ik me eerst even richten op al die mensen die bij elk spel dat EA uitbrengt beginnen te zeuren met het populaire woord ‘uitmelken’. Need for Speed: Carbon mag dan wel het zoveelste deel uit de serie zijn, van uitmelken is geen sprake. Net als de voorgaande delen is er weer voor een andere insteek gekozen. Deze keer staan de gevechten tussen jouw crew en die van anderen centraal. Al racend moet je de grote stad blok voor blok veroveren, waarbij elk blok wordt afgesloten met een heus baasgevecht in de bergen van de stad. In vergelijking met het laatste deel, Most Wanted, is dus vooral het crew aspect en de baasgevechten nieuw. We zien echter ook een aantal dingen die we uit vorige delen kennen, zoals de Drift modus uit Underground of politie achtervolgingen uit Most Wanted.<br/><br/>De baasgevechten waar ik net over had voelen ook als echt als baasgevechten, die over twee sessies worden gehouden. In de eerste rijdt de ‘baas’ voor je en is het bedoeling om zo dicht mogelijk bij hem in de buurt te blijven. Hoe dichter bij je zit, des te meer punten je krijgt. Natuurlijk is het ook mogelijk hem in te halen, maar dat is behoorlijk pittig. Eén keertje in mijn speelsessie was me dat gelukt, maar vervolgens werd ik door de beste man tegen de vangrail aangebeukt en vloog ik het ravijn in. Einde race dus. In de tweede sessie zijn de rollen omgedraaid en lig jij voor. Nu is het bedoeling om een zo groot mogelijke voorsprong te nemen. Hoe groter het aantal meters wat de baas achter je ligt, des te langzamer gaan de gescoorde punten uit de eerste sessie er van af. Als de speler op de eindstreep punten over houdt, dan is hij de winnaar. Het klinkt misschien niet spannend, maar dat is het zeker wel. Met mijn hart in mijn keel schoot ik langs het ravijn, drifte ik door de bochten en genoot van ik de prachtige visuele effecten zoals rookwolken en lichteffecten. Een waardig baasgevecht en een zeer leuke toevoeging.<br/><br/>En gelukkig is dit niet de enige vernieuwing en bovendien geen eens de grootste. Dat is namelijk de invoering van de zogenaamde Autosculpt technologie. Deze techniek maakt het mogelijk om jouw auto, die gekozen kan worden uit drie verschillende klassen (muscle, exotic en tuning), precies zo te vormen zoals jij dat wilt. En dan hebben we het niet over het uitzoeken van een standaard nieuwe spoiler, maar over het tot in de puntjes vormen van die nieuwe spoiler. Je kunt hoogte, lengte, richting, etcetera instellen. Denk maar aan de mogelijkheden om bij Fight Night je eigen bokser te maken, maar dan voor een racewagen.<br/><br/>Naast Fight Night hebben de makers ook nog andere spellen gekeken en zitten er zelfs wat RPG elementen in het spel verstopt. Jouw crewleden spelen namelijk een rol in de race. De één zal zijn uiterste best doen om jouw concurrenten op te houden, de ander zal op pad gaan om shortcuts te ontdekken en de derde zal er voor zorgen dat jij in zijn slipstream komt en zo zeg maar gelanceerd wordt. Wees echter niet bang dat het spel hierdoor vreselijk gemakkelijk gaat worden, want je kunt beperkt van deze mogelijkheden gebruik maken.<br/><br/>Op papier zit het dus allemaal goed, maar dat is met de meeste EA spellen wel zo. Het is dan ook mooi om te kunnen zeggen dat het qua gameplay ook wel snor zit. De drie verschillende auto’s waar ik mee kon spelen reden alledrie anders, maar ik had bij allemaal het gevoel van controle. Als ik een stuurfout maakte, lag dat puur aan mezelf. Gelukkig maakte ik enkel in het begin wat foutjes, toen ik even aan het circuit en wegligging moest werken. Het circuit waar ik op reed was overigens behoorlijk vet. Er waren meerdere sluiproutes te vinden, het was mogelijk om delen van de omgeving te slopen en helemaal leuk was om met acht man tegelijk te scheuren. Ik was telkens bezig met het uitvechten van verschillende gevechten waarbij de turbo en de tijdsvertraging mijn beste vrienden bleken te zijn. Het was puur genieten daar in Leipzig.<br/><br/>Ik ben dan ook zeer enthousiast geworden over deze titel, terwijl ik nog maar het topje van de ijsberg heb gezien. Van de vette politie achtervolgingen,de grote stad waar je doorheen kunt rijden en de multiplayer modus heb ik namelijk nog niets gezien. Wat ik wel zeg waren vette wagens, mooie Xbox 360 graphics en heerlijke races waarin het hard aan toe gaat. Als EA elk jaar de Need for Speed serie zo weet te vernieuwen, dan mag hij van mij nog wel een deeltje of tien verder gaan.
Voordat ik begin met het schrijven van een recensie, kijk ik meestal of ik in het verleden iets over de game heb geschreven. In het geval van Carbon is dat een gespeeld impressie, waarin ik met de volgende zin af sloot: ‘Als EA elk jaar de Need for Speed-serie zo weet te vernieuwen, dan mag hij van mij nog wel een deeltje of tien verder gaan.’ Helaas blijkt die vernieuwing na het uitgebreid spelen van het spel toch een klein beetje tegen te vallen, maar Carbon is als totaalproduct toch weer zo’n game waar je je een tijd mee kunt vermaken.<br/>Er valt namelijk heel veel te doen. De meeste aandacht gaat natuurlijk uit naar de carrièremodus, waarin de speler een flinterdun verhaaltje krijgt voorgeschoteld. In het kort komt het er op neer dat je in het verleden bent verraden, waardoor je de stad moest ontvluchten. Een jaar later kom je terug, maar zit niemand meer op jou te wachten en zul je er alles aan moeten doen om de macht weer naar je toe te trekken. Er zijn vier verschillende wijken en als je alle races in een week hebt voltooid, dan word je uitgedaagd door de leider en krijg je een heuse bossfight voorgeschoteld.<br/><br/>Deze bossfights zijn de vetste races in Need for Speed: Carbon. Je zult alles uit de kast moeten halen om als winnaar uit de strijd te komen en tegelijkertijd zul je moeten oppassen dat je niet uit de bocht vliegt, want dan mag je weer van vooraf aan beginnen. In deze races zat ik gespannen naar het scherm te kijken, terwijl ik voelde dat mijn handen steeds meer en meer begonnen te zweten. Als je dan eenmaal wint, dan krijg je wel een dikke beloning, zoals de auto van de zojuist verslagen baas, of een mooie som geld.<br/><br/>Het is dan ook zo jammer dat de rest van de races in Need for Speed: Carbon zo makkelijk zijn. Je kunt heel lang met een matige auto als eerste over de finish rijden, zonder dat je echt moeite hoeft te doen. Natuurlijk heeft dat ook een beetje te maken met de gameplay van Need for Speed, waarbij je de rem eigenlijk nooit zult gebruiken. Ikzelf vind dit niet echt een probleem, maar als je een liefhebber bent van realistische racespellen, dan is Carbon wederom niet aan jou besteed.<br/><br/>Als je overigens genoeg geld hebt om snel een betere auto te kopen, dan wordt het een nog groter eitje en kom je soms met tien seconden voorsprong als eerste over de finish. Helemaal als je gebruik maakt van de ‘second driver’, die jou bij staat. Je hebt drivers die tegenstanders van de baan rammen, drivers die sluipwegen (die je echt heel veel tegenkomt) voor jou ontdekken en drivers die een klein stukje voor je gaan rijden, waardoor je in de slipstream kunt meeliften. Overigens kun je hun krachten niet altijd gebruiken, maar deze toevoeging maakt Carbon naar mijn mening net iets te makkelijk.<br/><br/>Het gekke is dan ook dat het in de vierde buurt in één keer een stuk lastiger wordt. Opeens kwam ik niet verder dan een derde of vierde plaats en vanaf toen heb ik de carrièremodus dan ook links laten liggen. Want zoals gezegd valt er in Carbon meer te doen. Je kunt deelnemen aan challenges (die precies genoeg uitdaging bieden), waarbij de coöperatieve races een feest zijn als je een vriend uitnodigt. Of als je zo iemand bent die in plaats van ‘met’ iemand ‘tegen’ iemand wil rijden, dan zijn er mogelijkheden genoeg om lekker te scheuren.<br/><br/>Óf je gaat met Carbon online de strijd aan, natuurlijk. Het leuke daaraan is dat je met je eigen gecreëerde auto uit de carrièremodus kunt scheuren. En omdat je die auto dankzij de autosculpt-technologie helemaal zo kunt vormen als je zelf wilt, zul je altijd een unieke auto hebben. Bovendien viel het me op dat de smaak van de andere Need for Speed-racers van een erg hoog niveau is. De mensen die ik tegenkwam hadden echt de meest mooie gepimpte bakken waar ze in reden en dat is toch wel heel cool om te zien.<br/><br/>Qua spelmodi is de online mogelijkheid ook goed te noemen. Naast de standaard racemodi is er ook een soort politie-en-boef variant, waarbij iemand de boef is en de rest de politie. Degene die de boef arresteert wordt zelf de boef en wie uiteindelijk het langst als boef heeft rondgescheurd die wint. Winnen is niet alleen leuk voor je ego, maar je krijgt er ook nog eens ervaringspunten mee, waarmee je steeds naar een hoger level groeit en een aantal dingen vrijspeelt.<br/><br/>Op de online modus heb ik dan ook weinig aan te merken, maar het is wel vervelend dat je dus eerst lang in de carrièremodus moet vertoeven om zo een auto te creëren die in de online races met de top mee kan. En in die carrièremodus begint de eentonigheid van de ene na de andere race toch snel toe te slaan. Net als in Most Wanted dus eigenlijk, maar in dat spel kon je nog lekker met de politie stoeien en werd je daar ook voor beloond. In Carbon zit die politie ook, maar heeft het corps een veel bescheidenere rol gekregen en word je als gamer ook niet uitgedaagd om de confrontatie op te zoeken. Nee, in Carbon zie ik ze als doorn in het oog, want dankzij die politie duurt het langer om een toffe auto te creëren en online te gaan scheuren.<br/><br/>Conclusie: Op papier lijkt het alsof er in Carbon heel veel is vernieuwd, maar in de praktijk blijken al die vernieuwingen nauwelijks iets aan de gameplay toe te voegen. Carbon is op zich zelf een hele goede game en daarom geef ik het ook een 8-. Maar tegelijkertijd had ik het waarschijnlijk hoger gegeven als het niet zo erg op zijn voorganger Most Wanted leek. Alleen halen als je een echte Need for Speed-fan bent of een racegameliefhebber die Most Wanted nooit heeft gespeeld.