New Super Mario Bros. NDS

Super Mario is terug om een geheel nieuw avontuur te beleven, gebouwd op de fundamenten van zijn roemrijke verleden. In het eerste 2D-avontuur van Super Mario sinds Super Mario World smelten oude en nieuwe spelelementen naadloos samen.

Recensie(s)

Inmiddels al meer dan anderhalf jaar geleden kwam Nintendo met een idee voor een nieuw Mario-spel op de proppen. “Nee toch, niet alweer een Mario-spel?” Dat is wat veel mensen indertijd waarschijnlijk dachten. Er waren veel verschillende Mario-spellen op de systemen van Nintendo, waarbij het vaak leek of de loodgieter goed was in zo’n beetje elke populaire sport. Nintendo vond dat het tijd werd voor iets anders, en zodoende ontstond New Super Mario Bros. New Super Mario Bros is een spel zoals we dat nog van vroeger kennen, je vindt er namelijk veel onderdelen uit Mario’s platformspellen in terug. Maar Nintendo zou Nintendo niet zijn als ze hier en daar wat dingen hadden aangepast. Met New Super Mario Bros wordt er eindelijk weer eens een interessant side-scrolling platformspel uitgebracht, met de nodige extra’s.<br/>De belangrijkste elementen uit de oude Mario-spellen zijn in het spel terug te vinden. Het camerapunt is van de zijkant, en je begint als Mario met een normaal postuur. Gaandeweg kun je allerlei verschillende voorwerpen oppakken, zoals een extra leven of een groeipaddestoel. Voor dit spel zijn enkele nieuwe voorwerpen bedacht. Een gigantische paddestoel zorgt er bijvoorbeeld voor dat je zo groot wordt als het beeldscherm, een kleine zorgt er op zijn beurt voor dat je krimpt en door kleine doorgangen kunt lopen. Alle voorwerpen zijn in een bepaalde vorm van 3D vormgegeven, waarmee nogmaals bevestigd wordt dat er hier te maken hebben met een soort combinatie tussen de 2D en 3D Mario-spellen. Ook alle vijanden en andere spelfiguren zullen 3D vormgegeven zijn, net als de bekende vlaggenstok uit het eerste Mario-spel. Ook de muziek in het spel zal in dergelijke stijl te horen zijn. Je zult namelijk nieuwe muziek te horen krijgen, maar ook aangepaste en vernieuwde deuntjes uit voorgaande spellen.<br/><br/>Een van de elementen uit het spel die Jelle in zijn E3-impressie aankaartte was de multiplayer-optie. Dit lijkt een van de grote aandachtstrekkers van dit DS-spel te worden. Je zult samen met iemand anders in de buurt samen kunnen spelen. Zodra je dit gaat doen worden beide schermen van de Nintendo DS gebruikt. De reden dat de avonturenspellen van Mario nooit met meerdere spelers gespeeld konden worden, was omdat er dan maar op één scherm gespeeld kon worden. Dat is niet handig, en daarom bieden de twee schermen en de WiFi-ondersteuning (draadloze multiplayer) van de DS uitkomst. Op het ene scherm zie je jezelf, en op het andere kun je je medespeler in de gaten houden. Op welke manier je dat doet ligt totaal aan jezelf. Je kunt er namelijk voor kiezen om samen te werken, maar vooral ook om tegen elkaar te strijden.<br/><br/>Welke speelopties er dan precies in zullen zitten is op het moment van schrijven nog niet bekend. Je kunt echter wel gaan speculeren, en dan komen al snel dingen als “wie is de snelste in een level” of “wie kan de meeste sterren verzamelen” naar boven. Het verhaal zul je met maximaal twee spelers door kunnen spelen, maar Nintendo heeft al aangegeven dat er minigames in het spel komen die door maximaal vier spelers gespeeld kunnen worden. Hoe Nintendo dit alles gaat invullen is nog niet bekend. Hopelijk zal hier in aanloop naar de E3-beurs dit jaar meer duidelijkheid over geschept worden. Zoals het er nu naar uitziet lijkt het er echter wel op dat er geen ondersteuning voor draadloos internet is. In plaats van het spelen op een internationaal niveau zul je je dus moeten beperken tot het spelen met iemand in de buurt.
Dertien. Dat is het ongeluksgetal, tenminste, dat wordt gezegd toch? Waarom eigenlijk? De afgelopen dertien jaar hebben we bijna niets te klagen gehad hier in de Westerse wereld en dat gelul over ‘vrijdag de dertiende’ en ‘niet-onder-ladders-doorlopen’ is al helemaal onzin. Maar toch blijft het getalletje 13 in mijn hoofd rondspoken. Waarom dan toch? Ga weg nummer 13!<br/>Toch moet ik aan de slag want de afgelopen dagen heb ik me vast moeten bijten in New Super Mario Bros om vervolgens tot een oordeel te komen. Dat gedoe over die 13 zal me vast nog wel te binnen schieten. Terug naar Mario. Zijn nieuwste avontuur is echt zo retro als het maar kan. Je hebt retro, je hebt extra retro maar dit 2D-platformspel slaat werkelijk alles. Van de geluiden tot de bewegingen van de Italiaanse loodgieter, alles is in de klassieke stijl gedaan en roept direct herinneringen op bij iedereen die vroeger een NES, SNES of Game Boy heeft gehad. Mario zelf is in 3D vormgegeven en beweegt soepeltjes langs de volle, kleurrijke en levendige spelomgevingen die het bovenste spelscherm sieren. Op het onderste scherm kun je zien hoe ver je bent in het level en hoeveel punten en munten je hebt verzameld, alsmede het selecteren van power-ups. Speltechnisch zit het dus, net als de sfeer, helemaal goed.<br/><br/>Inhoudelijk is er vrij weinig veranderd in vergelijking met de vorige Mario 2D-platformers. New Super Mario Bros kent acht ‘werelden’ met allen hun eigen visuele stijl, tegenstanders en eindbazen. Iedere wereld kent een stuk of tien levels met twee kastelen (extra –ontgrendelbare- levels niet meegeteld) waarbij je het moet opnemen tegen de handlangers van Bowser Jr. De familie Bowser is namelijk een typisch gevalletje van ‘de appel valt niet ver van de boom’. Ook Junior heeft het immers op de beeldschone, maar inmiddels natuurlijk wel een stuk oudere prinses gemunt. Aan Mario uiteraard de taak haar te redden.<br/><br/>New Super Mario Bros maakt het je met deze opdracht soms aardig moeilijk, voornamelijk als je door meerdere tegenstanders tegelijk belaagd wordt en verrassend moeilijke platformen zich achter elkaar opvolgen. Ik noem als voorbeeld de Mini-Mario paddenstoel die je kunt vinden. Door deze paddenstoel wordt Mario twee keer zo klein en is het mogelijk om door een kleine doorgang te komen. Helaas is Mario in het klein extra kwetsbaar, en is het na één aanraking met een tegenstander al over. Dan kun je je best voorstellen dat het soms erg moeilijk, maar wel uitdagend is om langs een hele rits springende, vliegende en rennende tegenstanders te komen. Het ‘Game Over’-scherm kom je echter bijna nooit tegen omdat Nintendo veel met extra levens strooit tussen de spelwerelden door. Eigenlijk dermate veel dat het ‘puntje-van-je-stoel’-gevoel van de eerdere delen verdrongen wordt.<br/><br/>Dat klinkt jammer, want die spanning en frustratie na een gemiste sprong was typerend voor de 2D-Mario’s. Maar tijden veranderen en Nintendo heeft daarom juist de focus verlegd naar nieuwe moves en mogelijkheden. Zo heb je niet alleen de Mini-Mario paddenstoel, maar ook de Mega-Mario paddenstoel. Mario wordt hiermee bijna beeldvullend en beukt iedereen aan de kant die ook maar in zijn buurt durft te komen, inclusief complete muren, pijpen en blokken. Vooral met deze power-up heb ik enorm veel lol gehad, en ik vond het dan ook jammer dat het niet al te vaak toegepast is. Desondanks beschouw ik dat niet als een minpunt. Had Nintendo dit namelijk te vaak gebruikt dan zou het spel té makkelijk worden en is het ‘speciale’ gevoel er af. Men heeft dus goed gedoseerd gebruik gemaakt van de power-ups.<br/><br/>Verder is iedere spelomgeving in New Super Mario Bros een kunststukje op zich. Er is enorm veel variatie aanwezig in de game waardoor je je nooit echt verveeld voelt. Het ene moment moet je balanceren op een touw boven de lava, terwijl je het andere moment hoog boven in de lucht vliegt om al zwevend muntjes te grijpen of Bowser in één klap onderuit beukt met de Mega-Mario paddenstoel. Dit allemaal in één simpel level van pak en beet een minuut of vier/vijf. Door dit alles voelt Mario als een nieuwe game, maar heeft Nintendo toch al haar platform-ervaring kunnen toepassen en precies goed gedoseerd waardoor de hele ervaring interessant blijft.<br/><br/>Dan is er nog een verschrikkelijk verslavende multiplayer-modus waarin Mario en Luigi tegelijk door het level kunnen banjeren. De bedoeling is om als eerste te eindigen met het meeste aantal punten. Deze multiplayer doet vrijwel niet onder voor de singleplayer-modus. Het is een heerlijk competitief en intensief spelletje. Zo zijn er hefbomen waar de één op kan staan zodat de ander de lucht in vliegt en een achterstand oploopt, of kun je schilden naar elkaar smijten. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit zoveel heb gescholden tegen mijn medespeler, en hoe meer ik scheld, hoe leuker ik het vind! Alsof deze modus nog niet genoeg is, zijn ook een aantal minigames uit Super Mario 64 DS geïmporteerd en aangevuld met enkele compleet nieuwe minigames. Deze kun je eveneens in multiplayer spelen, ook al is er maar één iemand met een exemplaar van New Super Mario Bros. Via de download play functie kan namelijk iedereen met een DS deelnemen aan dit festijn.Conclusie: Ik zou graag nog een pagina of twee door willen lullen over hoe geweldig New Super Mario Bros wel niet is, hoe enorm veel geheime levels je hebt en hoe ongelofelijk vermakelijk de eindbaas gevechten wel niet zijn… Maar ik denk dat iedereen wel begrijpt dat dit een meer dan prima game is. Niet alleen als je een Nintendo-fan bent, maar ook als je een nieuwkomer bent in het Mario-universum is New Super Mario Bros de perfecte game om mee te beginnen. De oude veteranen zullen ook nog een aantal mooie herinneringen naar boven halen uit de jaren tachtig, het is tenslotte al weer… Hé, wacht eens even! Nou snap ik waarom dertien het ongeluksgetal is: omdat we al dertien jaar lang geen traditionele 2D Mario-game hebben gekregen… Verplicht nummertje dus.