Performance

Recensie(s)

In de debuutfilm van regisseurs Nicolas Roeg en Donald Cammell laat een Londense gangster (James Fox) zich meesleuren in de hedonistische levenstijl van een decadente, teruggetrokken popster (Jagger). Na een orgie van seks, drugs en rock ’n rol bestaat er geen verschil meer tussen de twee personages. Erg diepzinnig is het allemaal niet, maar als audiovisueel huzarenstukje blijft Performance een baanbrekende en interessante film.

Hadden Roeg en Cammell niet de grootste Britse popster van het moment weten te strikken voor de hoofdrol, dan was het maar de vraag of ze de film ooit hadden kunnen maken. Toen ze Mick Jagger eenmaal aan boord hadden, was er binnen drie dagen een deal met Warner. Het verbaast dan ook niet dat het promotiemateriaal uit die tijd vooral de aanwezigheid van de Rolling Stones-zanger benadrukt en zelfs suggereert dat het om een musical gaat. In de trailer en de oude featurette krijgt Jaggers enige muzikale optreden uit de film namelijk onevenredig veel aandacht.

De half uur durende featurette, waarin de hoofdrolspelers en regisseur Roeg schitteren door afwezigheid, schetst een adequaat beeld van de totstandkoming van de film. Maar de titel Influence & Controverse wordt maar half waargemaakt. De invloeden uit de literatuur en schilderkunst passeren de revu, maar over enige controverse wordt met geen woord gerept. Of wordt soms bedoeld dat men zich bij Warner helemaal rot schrok toen ze de film voor het eerst zagen? Nou, dan zijn de tijden veranderd. Nu acht men de film geschikt voor 6 jaar en ouder. Voor het geweld wordt gewaarschuwd, niet voor seks, drugs & rock ’n roll…

© Copyright Preview Filmmagazine BV