Phone Booth

Recensie(s)

Schumacher liep al 20 jaar rond met zijn idee om een man in een telefooncel slachtoffer te laten worden van een sluipschutter. Na wat casting-problemen (Jim Carrey zou de hoofdrol spelen maar zei af) verfilmde hij dit verhaal, maar vlak voor de Amerikaanse release vorig jaar hield een echte sniper de inwoners van Washington in een afschrikwekkende greep, en de release werd uitgesteld.

Gelukkig werd uitstel geen afstel, want Phone Booth is een superieure thriller, eenvoudig van opzet, met nergens ingewikkelde of hoogdravende plotlijnen. Hoofdpersonage is Colin Farrell, een branieschopper annex pr-agent in New York, die op het fatale moment naar de rinkelende telefoon in de straatcel grijpt.‘Who is this,’ sneert hij met een bravoure die allengs wordt gedecimeerd door de man aan de andere kant van de lijn, wiens stem wij via een voice-over kunnen horen.

Het blijkt een sluipschutter te zijn die Farrell onder schot houdt, en hem met satanisch plezier tot mikpunt maakt van zijn psychologische spelletjes. Als de sniper een voorbijganger doodschiet is het Farrell duidelijk dat het menens is en kan hij geen kant meer op. Op straat breekt onder de inmiddels verzamelde menigte paniek uit, en het politieteam dat aantreedt onder leiding van Forest Whitaker verdenkt Farrell van de moord.  

De film blijft vooral krachtig overeind omdat Farrell weer eens de sterren van de hemel acteert: een krappe anderhalf uur heeft hij zo’n twee kubieke meter tot zijn beschikking om het publiek mee te slepen in zijn zenuwslopende nachtmerrie, en dat lukt hem glansrijk. 

© Copyright Preview Filmmagazine BV