Prince of Persia: The Forgotten Sands is het directe vervolg
op Prince of Persia: The Sands of Time, waarmee de serie weer
teruggaat naar de Sands of Time-trilogie. Het koninkrijk van de
broer van de Prins is ingenomen door zandzombies. Deze hebben de
bevolking omgetoverd in zanderige standbeelden. De amulet, waar de
beide broers een deel van hebben, kan het zandleger verslaan als de
delen samengevoegd worden.
De game kent voornamelijk platformelementen waarbij gerend,
gesprongen en geklauterd dient te worden. Daarnaast komen er ook
nog magische krachten aan te pas, waardoor bijvoorbeeld stromend
water stil komt te staan, zodat je de waterstraal kunt
beklimmen.
Je komt tijdens het avontuur ook vele vijanden tegen, die de Prins
met diverse aanvallen kan verslaan. Door combinaties van schoppen
en stoten te maken, kan hij de vijanden de baas zijn en kan hij
zijn strijd tegen het zandleger winnen.
Recensie(s)
Gamepersonages ondergaan nog vaker een metamorfose dan
Madonna. De prins uit Prince of Persia is daar het schoolvoorbeeld
van. Hij veranderde van een koddig tulbanddragend kereltje in
Prince of Persia 3D, in een ruige gothic met een voorliefde voor
onthoofdingen in Warrior Within. In het nieuwste deel neemt hij
weer afscheid van de kleurrijke stijl die we in 2008 met Prince of
Persia zagen en gaan we terug naar de look van de Sands of
Time-trilogie om te zien hoe de prins precies van een frisse
jongeman veranderde in een stoere bikkel.
<p>In de zeven jaar die tussen The Sands of Time en Warrior Within
zit, is er namelijk heel wat gebeurd. Bij een bezoekje aan het
koninkrijk van zijn broer blijkt de stad getroffen te zijn door een
catastrofe. Een kwaadaardig legioen van zandzombies heeft de boel
overgenomen en de bevolking veranderd in zanderige standbeelden. De
enige manier om deze ellende ongedaan te maken is door de twee
delen van het amulet van de twee broers samen te brengen.
Samengevoegd bieden ze de mogelijkheid om het zandleger te
beheersen of te vernietigen. Omdat de broeders anders denken over
hoe ze deze macht moeten gebruiken, ontstaat er een gespannen
relatie.</p>
<p>Het mooie van dit verhaal is dat het een perfecte kapstok is om
veel oude elementen aan op te hangen. In de verlaten stad klimt,
springt en klautert de prins op balken, muren en daken om zijn doel
te bereiken. Dit alles gepaard met een mooi staaltje acrobatiek;
over muren kan horizontaal gerend worden en extra verre sprongen
behoren ook tot de mogelijkheden. Iedereen die een deel uit de
vorige trilogie gespeeld heeft zal zo de controller weer kunnen
oppakken en probleemloos zijn of haar klimkunsten kunnen
etaleren.</p>
<p>Voor de doorgewinterde spelers is het goed nieuws dat de
platformelementen een twist krijgen door de toevoeging van magische
krachten. De nieuwe kracht die ik tot mijn beschikking had, gaf de
prins de mogelijkheid om stromend water stil te laten staan. Door
de knop ingedrukt te houden kan de prins daardoor snel een fontein
of waterval beklimmen voordat het weer verder stroomt.</p>
<p>Met deze nieuwe kracht onder de knie krijgt het platformen in
The Forgotten Sands een eigen unieke draai. In het Oosterse badhuis
waar de prins uiteindelijk terecht kwam was het bijvoorbeeld de
bedoeling om de ene keer door een waterval heen te springen en om
vlak daarna te gebruiken om hogerop te komen door middel van een
muursprong. Snel de kracht in- en uitschakelen werd hierdoor een
bijzonder tof onderdeel van het klauteren, dat vooral in hoog tempo
een vette uitdaging vormt.</p>
<p>Ook de gevechten zijn deze keer een stukje anders. Veelal komen
vijanden met tientallen tegelijk op de prins af. Omdat de prins
aanvallen niet kan blokkeren, spelen anticiperen en ontwijken een
belangrijke rol tijdens de matpartijtjes. Gelukkig zijn de
wandelende skeletten van het zandleger niet de snelste en kunnen ze
met gemak uitgeschakeld worden voordat ze aanvallen. De uitdaging
zit hem dan ook in het grote aantal vijanden die de prins het
liefst compleet omsingelen. Omdat de jonge adelman niet beschikt
over gigantische aanvallen die complete legers in één felle zwaai
afmaakt, moet hij snel wisselend aanvallen met zijn zwaard en
benen. Bovendien kunnen ondertussen ook de verschillende
natuurelementen ingezet worden tegen de zandmannen. De gevechten
zijn vermakelijk, maar echt diep voelde het niet aan, waardoor de
prins zich nog niet bepaald kan meten met actiehelden en heldinnen
zoals Kratos of Bayonetta.</p>
<p>Stiekem maakt dat niet eens zo heel erg veel uit. Het zijn
namelijk altijd al de sterke platformkunsten van de prins geweest
die de serie zo tof maken. Daarbij komen ook in dit deel wat
puzzels kijken die veelal complete ruimtes omvatten waar de prins
moet klimmen en klauteren om verder te komen. De verschillende
gameplay-onderdelen lopen mooi in elkaar over en voor fans van de
serie is het ongetwijfeld een bijzonder prettige terugkeer naar de
wortels van de serie.</p>
Er was eens… een Prins die het eens anders deed dan zijn
voorgangers. Deze Prins hield van felle kleuren en aan doodgaan
deed hij ook niet. Hij had namelijk een hele leuke prinses bij de
hand die hem altijd wel te hulp schoot. Deze Prins dacht
aanvankelijk dat hij best populair was, maar dat bleek eigenlijk
vies tegen te vallen. De mensen zaten er niet zo op te wachten en
deze specifieke Prins verdween weer naar de achtergrond. En nu is
er weer een nieuwe Prins opgestaan, een conservatievere edelman die
weer netjes de gebaande paden bewandelt.
<p>Prince of Persia: The Forgotten Sands is namelijk, hoe je het
ook wendt of keert, een stap terug voor de serie. Of dat juist een
goed of een slecht punt is zal verschillen per persoon, maar de
game probeert op alle mogelijke manieren terug te vallen op zijn
voorgangers. Het spel speelt zich bijvoorbeeld al af tussen The
Sands of Time en Warrior Within, het eerste en tweede deel in de
laatste serie. Het verhaal draait deze keer om het koninkrijk van
Malik, de broer van de Prins die om een invasie van een buurland te
stoppen een leger van zandmonsters heeft losgelaten. Wanneer blijkt
dat de wezens niet van plan zijn te luisteren en hun eigen gang
gaan zijn de rapen natuurlijk gaar.</p>
<p>Het is aan de Prins om die rotzooi weer op te ruimen en dat moet
hij doen door zowel oude als nieuwe trucjes uit de kast te halen.
Tegen muren klimmen, enorme sprongen maken en aan iedere mogelijke
vlaggenmast slingeren behoren al jaren tot zijn acrobatische
repertoire Tot zo ver weinig echt nieuws aan de zanderige
woestijnzon, de twist zit hem dan ook in de magische krachten die
het platformen net wat anders maken. De meest in het oog springende
kracht is de mogelijkheid om stromend water stil te zetten.
Hierdoor kan de Prins tegen watervallen op lopen of fonteinen
gebruiken om hogerop te komen. De manier waarop deze kracht steeds
op nieuwe manieren toegepast wordt is behoorlijk creatief en
tegelijkertijd ook uitdagend. Het is daarom ook maar goed dat er
nog altijd de mogelijkheid is om bij een mislukte actie de tijd
even een paar secondes terug te draaien.</p>
<p>Geen filmgameDeze week verschijnt ook de film Prince of Persia
in de bioscopen. Geheel toevallig ligt The Forgotten Sands ook deze
week in de winkels. Behalve de naam hebben de twee weinig met
elkaar te maken. De film kent een compleet ander verhaal,
lichtelijk gebaseerd op The Sands of Time. Of je nu onmiddellijk
naar de bioscoop moet rennen voor The Sands of Time durf ik nog
niet te zeggen. Het feit dat de film geproduceerd wordt door Jerry
Buckheimer, ook verantwoordelijk voor de Pirates of the
Caribbean-films, is wel een positief teken natuurlijk. De rest van
de krachten die aan het arsenaal van de Prins worden toegevoegd
zijn minder creatief, maar ze zorgen wel voor snelle en gevarieerde
actie. De Dash is hier in voorbeeld van, deze kracht zorgt voor een
extra lange en vooral gerichte sprong waarmee vijanden die in de
weg staan compleet omver gekegeld worden. Maar het is voornamelijk
het klimmen en klauteren wat The Forgotten Sands tof maakt.
Helemaal verderop in het spel, wanneer verschillende krachten haast
in elkaar overvloeien en er best wat vlugge en behendige acties van
de Prins gevraagd worden. De kracht om water te bevriezen moet
bijvoorbeeld heel snel in- en uitgeschakeld worden om door een
waterval heen te slingeren om vervolgens een straal water te
grijpen.</p>
<p>Het is daarom simpel gezegd jammer dat er ondanks deze toffe
elementen zoveel is aan te merken op The Forgotten Sands. Om te
beginnen ziet het spel er niet bepaald piekfijn uit, zijn bepaalde
animaties net niet af en zijn de omgevingen nooit zo gedenkwaardig
als The Sands of Time. Dat het verhaal behoorlijk volgens het
boekje verloopt is dan ook niet de grootste misdaad die deze Prince
of Persia ondergaat. Het feit dat er zo weinig moeite en detail is
gestopt in de omgevingen is een ware domper. Bij een lange game is
dat nog best te begrijpen, maar binnen een uurtje of zes of zeven
heb je het einde van The Forgotten Sands wel gezien. Veel meer dan
een Challenge Mode die je binnen tien minuten uitgespeeld hebt
blijft er ook niet meer over.</p>
<p>Terwijl het rennen en springen nog altijd leuk blijft, zijn de
gevechten de definitie van ‘vooruit-omdat-het-moet’. Wanneer de
Prins in een gevecht belandt, duiken er tientallen zandzombies op
die uiterst traag in de aanval gaan. Blocken kan de Prins niet, dus
moet hij vooral aan de kant rollen en snel in de aanval gaan. Het
gevechtsysteem is oppervlakkig, herhalend en suf en het vormt
vooral een verplichte onderbreking voor het platformen. Dat er
punten te verdienen zijn waarmee gevechtskrachten kunnen worden
aangeschaft is een extra die plichtmatig aanvoelt. Ik maakte er
vooral gebruik van om snel alles weg te vagen zodat ik vooral snel
weer tegen muren aan kon lopen.Conclusie: Prince of Persia: The
Forgotten Sands is een apart verhaal. De klimactie is nog net zo
leuk als het altijd geweest is en de paar nieuwe krachten geven er
een leuke twist aan, maar toch is het niet mogelijk een andere
conclusie te trekken dan dat dit een gemakzuchtig nieuw deel is.
Dat neemt natuurlijk niet weg dat er in de basis een hele leuke
game te vinden is die vooral gemaakt lijkt om fans van de eerdere
delen te plezieren. Laat je echter geen zand in de ogen strooien,
deze Prince of Persia is een stap terug voor de serie.</p>