Resistance: Fall Of Man - Essentials Edition

Next-gen shooter van de makers van Ratchet + Clank. In Resistance, Fall of Man heeft de Tweede Wereldoorlog nooit plaatsgevonden. Het verhaal speelt zich dus af in een fi ctief verleden waar het buitenaards ras Chimera bezit heeft genomen van een groot deel van de mensheid en het is aan US Army Ranger Nathan Hale om de strijd aan te binden met de bloeddorstige wezens. Resistance, Fall of Man creëert een unieke sfeer doordat de Chimera Europa volledig naar hun eigen hand hebben gezet met hun bizarre architectuur, wapens en voertuigen. De gamewereld wordt prachtig gedetailleerd weergegeven dankzij de processorkracht en hoogstaande technologie van de PLAYSTATION3. Sinds de demo op E3 kijken heel wat gamers vol spanning uit naar Resistance, Fall of Man. Niet alleen vanwege de singleplayer mode, maar ook omdat de game online met maximaal 40 gamers gespeeld kan worden. In de US is de game al een groot succes en de best verkopende PS3 game. Daarnaast heeft Resistance: Fall of Man ook al tal van awards in de wacht gesleept. Kenmerken: - Nieuwe unieke game van de makers van Ratchet + Clank en Spyro. - Naast de diepgaande singleplayer mode is er ook een splitscreen Co-op multiplayer en online gameplaymode tot 40 spelers. - Geavanceerd character design : zowel de mensen als de Chimera bewegen ongeloofl ijk vloeiend en beschikken over een verbluffende A.I. - Gedetailleerde Next-gen graphics en sound effects.

Recensie(s)

Toen Sony tijdens de E3-persconferentie een veel te lange presentatie toonde van de shooter Resistance Fall of Man zaten veel mensen toch een beetje met fronsende wenkbrauwen te kijken. Want wat was hier nou bijzonder aan? Was dit nu de Gears of War of Halo 3 killer die Sony presenteerde? En natuurlijk, de ontwikkelaar Insomniac (bekend van Ratchet & Clank) weet waar het mee bezig is, maar die presentatie was alles behalve indrukwekkend en speelsessies op de beursvloer konden ons niet overtuigen. Jelle en ik stonden dan ook een beetje vertwijfeld in de rij toen we op de Tokyo Game Show 2006 Resistance wilden proberen.<br/>Die twijfels gingen bij mij voor een deel weg toen we wat (nieuwe) beelden te zien kregen over het exacte verhaal. Eigenlijk is die mix tussen aliens en mensen best interessant. De makers beloven Call of Duty-achtige taferelen te combineren met Doom-achtige taferelen en dat is een combo die we niet elke dag tegenkomen. Het sprak ons wel aan, want ik wil zoveel mogelijk gekke en gestoorde monsters en Jelle wil een oorlogsspektakel.<br/><br/>Resistance: Fall of Man is een typische First Person Shooter, maar vertelt een verhaal waarin de Tweede Wereldoorlog nooit heeft plaatsgevonden. Al in 1930 gaan de grenzen van Rusland namelijk dicht en iedereen denkt dat dit is vanwege interne problemen. Echter, Rusland is overgenomen door de Chimera, een buitenaards ras. In 1951 heeft dit ras zijn weg gebaand naar Groot-Brittanië, waar de game zich afspeelt. De meeste locaties in Engeland zijn aangepast, maar je zult tijdens het avontuur diverse bekende locaties tegenkomen. Overigens speel je met Nathan Hale, een Amerikaanse soldaat, en je volgt hem van 11 juli t/m 14 juli. Dat is namelijk de laatste dag dat Nathan levend gesignaleerd is...<br/><br/>De game combineert dus duidelijk een stijl zoals in Call of Duty, maar bevat een flinke dosis buitenaardse actie met enkele creepy vijanden en aparte locaties. Het begin van de game is nog erg Call of Duty-achtig, maar later in het spel zul je ook in steden komen die door de Chimera al helemaal aangepast zijn met technologische foefjes. En hoewel de game zich afspeelt in de jaren vijftig, zijn de wapens toch vrij futuristisch. Opvallend aan de wapens is dat je goed moet nadenken welke je inzet. Het is niet zo dat je het hele spel makkelijk met je favoriete wapen uit kunt spelen (zoals in Black, red.), maar je moet bepaalde situaties afhandelen met een ander wapen. Dat brengt aardig wat diepgang.<br/><br/>Het is nog even afwachten hoe episch de game naar je toegebracht wordt. We hebben op de E3 al enkele singleplayer-werelden doorkruist, maar die waren niet fantastisch. Wel moeten we opmerken dat de game heel snel wisselt tussen buiten- en binnenlocaties en dat is altijd verfrissend. Voordat we conclusies over de singleplayer-modus trekken, moeten we echter meer gespeeld hebben dan de enkele levels tot nu toe. De mix en combinatie tussen subgenres spreekt echter zeer tot de verbeelding en de diverse vijanden en missies lijken zeer apart te worden. Toch blijven daar die twijfels, op één of andere manier ademt Resistance nog niet de AAA-sfeer uit van een Halo 3 of Half-Life 2. En dat is toch wat Sony wil.<br/><br/>Toen we echter achter de controllers kropen voor een multiplayer-sessie, verdween een flink gedeelte van de twijfels. Resistance is namelijk best wel leuk! We speelden een soort Capture the Flag (Breach genaamd, red.) waarin de mensen de basis van de aliens moesten vernietigen. Het potje kwam wat langzaam op gang, maar al snel ontpopte de game zich tot een zeer snelle shooter met enkele brute wapens. Die snelheid is overigens het grootste pluspunt. De game draait zeer soepel en de besturing met de PS3-controller is een stuk sneller dan je gewend bent van schietspellen op de spelcomputers.<br/><br/>De omgeving waarin gespeeld werd, was een soort kuil met wat ruimteachtige basissen. Keek je omhoog, dan zag je een verlaten slagveld. Aan alles bleek dat de wereld totaal vernietigd was en dat je in Resistance echt in een chaos terecht komt. De multiplayer-sessie was al net zo’n chaos. Door het fijne tempo in de game ontstonden al snel enkele toffe shootouts en door bijvoorbeeld een soort springplanken in de omgeving werd het meer divers dan een normaal schietspel. Bovendien gaat Resistance zometeen liefst maximaal veertig spelers ondersteunen.<br/><br/>In de meeste multiplayer-modi in Resistance: Fall of Man zul je in teams spelen. In dat geval speel je dus de oorlog uit het singleplayer-verhaal na. Ik was in ons potje een mens en kon daardoor sprinten, plus gebruik maken van een radar. Jelle speelde bij de Chimera en kon tijdelijk in een Rage-modus gaan waardoor hij sneller was en door muren heen kon kijken. Bovendien was dit een soort hittesensor, maar als hij de Rage te lang zou gebruiken, zou zijn healthbar langzaam dalen.<br/><br/>Maar of Resistance: Fall of Man ook echt de topper gaat worden waar we op hopen, is nog de vraag. De game ziet er super strak uit met alle nieuwste technieken zoals HD-bump mapping, heel veel polygonen en indrukwekkende ontploffingen, maar het oogt wel grauw en alles heeft een beperkt kleurgebruik. De personages zagen er in onze sessie allemaal hetzelfde uit en de animaties waren niet echt om naar huis te schrijven. Echter, de paar nieuwe beelden die ze toonden, hadden wat toffe monsters in zich en die zagen er dan wel weer gruwelijk mooi uit.<br/><br/>Het succes van Resistance: Fall of Man hangt dus vooral af van de uitwerking van het singleplayer-avontuur. Kunnen de makers een episch avontuur creëren dat monsters combineert met realistische oorlogsvoering? Dan gaat dit nog zeer interessant worden. En wat die multiplayer-modus betreft: het liep nu allemaal lekker soepel, maar hoe gaat dat straks als het PS3-netwerk klaar is? En hoeveel mensen gaan dit spelen? Het zijn vragen die we echt pas beantwoord gaan krijgen tijdens de Amerikaanse lancering van de game. Voorlopig geven we Insomniac absoluut het voordeel van de twijfel, dat hebben ze wel verdiend de afgelopen jaren.
Het maken van schietspellen is een vak op zich. Dat komt omdat het heel complexe games zijn. Niet alleen moeten ontwikkelaars immers rekening houden met dat de actie interessant blijft, ze moeten ook een goede kunstmatige intelligentie implementeren, extra aandacht besteden aan het ontwerp van de spelwereld en ten alle tijden de moeilijkheidsgraad en wapens perfect in balans houden. Toen Sony aankondigde dat de ontwikkelaar van Ratchet & Clank de langverwachte exclusieve top-shooter voor de PlayStation 3 zou maken, had ik dan ook mijn twijfels. Want nogmaals, shooters maken is een vak apart.<br/>Video: RecensieZie je het voor je? De mannen die voorheen verantwoordelijk waren voor grappige, leuk in elkaar gezet platformtitels, gingen de tekenkamer in om een gewelddadig schietspel te creëren. Bij het opmaken van een lijst met inspiratiebronnen zijn de heren klaarblijkelijk op een eerste probleem gestuit. Want aan welke shooter moet Resistance: Fall of Man, zoals de titel luidt, zich eigenlijk spiegelen? Het antwoord is duidelijk. Half-Life 2 is nog steeds de absolute top in het genre. Wat Valve met die titel heeft klaargespeeld is nog steeds ongeëvenaard. Tijd om daar verandering in te brengen, moet Insomniac gedacht hebben.<br/><br/>Qua verhaal en setting was Insomniac op de goede weg om Half-Life 2 te evenaren. Je speelt als één van de Amerikaanse soldaten die naar Engeland worden gestuurd om het buitenaardse ras de Chimera tegen te houden. Dat even vervelende als angstaanjagende ras heeft namelijk via Rusland heel Europa ingenomen en zich inmiddels uitgebreid naar het Verenigd Koninkrijk. Als Hale, zoals de Amerikaanse soldaat heet, in Engeland landt, is het eigenlijk al te laat en is Engeland niets meer dan een paar opstandige Britten en een handjevol Amerikaanse overlevenden. Als speler ga je op reis om van het ene puntje in Engeland tot aan de hoofdstad de Chimera te overdonderen en via speldenprikjes land terug te winnen.<br/><br/>De setting is daarbij het sterkste punt van Resistance: Fall of Man. Hoewel de omgevingen nogal grauw zijn, zorgen de scherpe graphics en de combinatie tussen een Tweede Wereldoorlog-ontwerp en monsters voor een bijzonder totaalplaatje. Om in het oude Londen rond te lopen en ondertussen vreemde bouwwerken van een buitenaards ras te zien, geeft een apart gevoel. Dit had ook helemaal mis kunnen gaan, maar Insomniac heeft het goed opgelost door een realistische basis aan het te houden en voor diversiteit te zorgen met fictieve elementen. Precies zoals in Valve’s meesterwerkje dus. Heel even hoopte ik dan ook dat Resistance net zoals in Half-Life 2 een gevoel van avontuur mee zou brengen. Dat je als speler het idee krijgt echt op reis te zijn door een deels fictief land en ook daadwerkelijk een rol speelt in het verzet.<br/><br/>Helaas is dat op reis zijn niet het geval. Soms lukt het ze, dan krijg je ineens een voertuig ter beschikking en leg je grote delen land af. En soms het lukt het niet, want dan word je onderbroken door een tussenfilmpje en vind je jezelf naderhand op een heel andere plaats terug. Jammer, want dit verhaal had kansen. Misschien dat dit dan ook de reden is dat je geen moment emoties voelt bij het verhaal. De andere personages zijn slecht uitgewerkt en je bouwt geen band met ze op. Doordat het achtergrondverhaal daarnaast ook nog eens wat steekjes laat vallen en het einde wel heel absurd verloopt, blijft er een leeg gevoel over en is er vooral het besef dat hier véél meer in had gezeten.<br/><br/>Op naar dat andere element uit shooters dan maar: de actie. Wat dat betreft heeft Insomniac haar huiswerk goed gedaan. Resistance: Fall of Man wisselt grote, wijde omgevingen zoals in Call of Duty en Halo af met nauwe gangenstelsels uit Doom en Quake. Deze mix werkt verbazingwekkend goed, ik had geen enkel moment het verlangen om snel weer naar een andere soort omgeving te gaan omdat elke situatie even sterk, lastig en spannend is. De actie in Resistance is daarnaast altijd snel en spetterend, het tempo blijft er bijna de hele game lekker in en je reactiesnelheid wordt regelmatig echt op de proef gesteld.<br/><br/>Dat komt voornamelijk door de feilloos ingevoerde moeilijkheidsgraad. Voor elke speler van elk niveau is een bijpassende moeilijkheidsgraad te vinden en deze bouwt langzaam op naar een fantastische climax. Ook het health-systeem is daarbij een pluspunt. In tegenstelling tot veel andere ontwikkelaars volgt Insomniac niet de trend dat je na een paar rake kogels weer leven terug kunt krijgen, maar combineert het dat systeem met het aloude health pack-systeem. En hoe ouderwets het ook is, het zoeken naar die krengen blijft leuk.<br/><br/>Hoewel het dankzij de sterke actie niet erg is, zorgt de moeilijkheidsgraad er voor dat je regelmatig scènes opnieuw moet spelen. De Chimera zijn namelijk vrij slim en vooral heel erg sterk. Een paar kogels is over het algemeen niet voldoende om die wezens neer te krijgen en zelfs als je denkt dat ze dood zijn, willen ze nog wel eens een laatste magazijn op je legen. Desondanks blijven de Chimera vooral solisten. Samenwerken kennen ze op die smerige planeet waar ze vandaan komen blijkbaar niet en misschien is dat voor de moeilijkheidsgraad ook maar goed ook. Nadenken doen ze wel en dekking zoeken zijn ze zelfs een echte ster in. Daarom zul je als speler ook goed na moeten denken, bijvoorbeeld welke wapens je wanneer gebruikt.<br/><br/>In Resistance krijg je namelijk de mogelijkheid net als in oudere shooters gewoon lekker alle wapens op te pakken en mee te nemen. Dat is misschien niet zo realistisch, het zorgt er wel voor dat de makers je kunnen dwingen om regelmatig te wisselen tussen de absoluut fantastische wapens. Zo is de shotgun logischerwijs voor gevechten op de korte afstand, kun je met de Auger een schild opwerpen of door muren heen schieten en kan de Bullseye vijanden taggen en om hoeken heen schieten. Het zijn originele wapens die lekker besturen en allemaal hun plus- en minpunten hebben. Het is dan ook niet zozeer de originaliteit van de wapens, maar eerder de onderlinge balans waarvoor Insomniac een compliment verdient.Jelle’s mening over de multiplayerHet is nooit leuk om bevelen van Kris op te volgen, maar als het gaat om het spelen van de multiplayer-modus van Resistance: Fall of Man, is dat geen probleem. Terwijl Kris namelijk aardig positief is over het soloavontuur in deze shooter, ben ikzelf lyrisch over de multiplayer. Dit geldt niet alleen voor de splitscreen-opties, die met twee of vier man erg cool zijn, maar vooral voor de online modus die met maximaal veertig man te spelen is. De belangrijkste vraag die voor de modus geldt, is namelijk of het via PS3 Online wel helemaal lekker werkt. En ja, dat doet het. Feilloos zelfs en helemaal zonder enige vertraging.<br/><br/>De multiplayer-modus is in Resistance echt een spel op zich. Je kunt groeien in level door goed te spelen. Je kunt speciale outfits winnen, vrijspelen of misschien in de toekomst zelfs online aanschaffen. Maar het meest bijzondere is om ook als Chimera te spelen, waarmee je tijdelijk ook door muren heen kunt kijken en aanzienlijk sneller bent. Bovendien is Resistance, zoals Kris al aangaf, een snelle shooter en dat merk je in de multiplayer. Je zult echt aan je reactiesnelheid moeten denken om te winnen. Ik bedenk me daarnaast ineens dat ik nog niet eens heb vermeld dat de originele wapens voor nog meer afwisseling en variatie zorgen. Het enige minpunt is helaas dat je de co-op alleen in splitscreen kunt spelen en dus niet online. Mocht je echter een soloavontuur niet zien zitten, dan is alleen de competitieve multiplayer-modus al een reden om Resistance te kopen.Conclusie: Er zijn heel weinig games die volgens ons de moeite waard zijn om alleen daarvoor een apparaat van bijna zeshonderd euro aan te schaffen. Resistance: Fall of Man is daar dan ook geen reden voor, het mist simpelweg de klasse die we kennen uit games zoals Half-Life 2. Het verhaal voelt onafgewerkt aan en de omgevingen ogen grauw. Toch is Resistance wél een absolute aanrader als je toch al een PlayStation 3 wilde kopen, vooral dankzij de spetterende actie, lekkere afwisseling, prima moeilijkheidsgraad, originele wapens en fantastische multiplayer-modus. Een geweldig debuut van Insomniac in het shooter-genre en bovendien een spel dat vraagt om een vervolg.