Star Ocean: The Last Hope

Star Ocean: The Last Hope is het vierde deel in de Star Ocean-reeks. In de game kruip je in de huid van de twintigjarige Edge Maverick, die er alles aan wil doen om de mensheid te redden. Na de Derde Wereldoorlog is de wereld namelijk zo goed als vernietigd, waardoor de mensheid op zoek gaat naar nieuwe bewoonbare planeten.

Qua verhaallijn speelt The Last Hope zich een paar eeuwen voor de allereerste Star Ocean af, waardoor je meer en meer te weten komt over de oorsprong van verschillende elementen uit eerder Star Ocean-games. In de loop van het avontuur sluiten allerlei bondgenoten, waaronder zijn schoolvriendin Reimi, zich aan bij Edge. Samen ontdekken ze het universum in deze Role Playing Game.

Om sterker te worden, vecht je in een team van maximaal vier personages tegen verschillende vijanden. Hierbij kies je zelf één persoon uit om te besturen, terwijl de andere drie personen door de computer bestuurd worden. Hierbij kun je wel vooraf instellen welke strategie deze teamleden volgen, door bijvoorbeeld in te stellen dat ze veel magische aanvallen of juist veel fysieke aanvallen moeten uitvoeren. Door goed te presteren in de gevechten worden jouw personages sterker en zijn er allerlei bonussen behalen.

Recensie(s)

Als je allergisch bent voor meiden met roze haar, elfjes met groen en vrouwelijke personages die zich kleden alsof ze op weg zijn naar een kinky feest, dan is Star Ocean: The Last Hope niks voor jou. We hebben hier te maken met een Japanse RPG, maar dan wel één waar ik vrolijk van word. <p>The Last Hope is een prequel op de Star Ocean-serie en de game speelt zich af in een wereld die door de Derde Wereldoorlog zo goed als vernietigd is. De mensheid heeft geen andere keus om op zoek te gaan naar een andere planeet om te bewonen. Daarvoor wordt een nieuw ruimteprogramma in het leven geroepen en gaan een aantal schepen op zoek naar een nieuwe wereld. De speler kruipt in de huid van een scheepsjongen op één van deze schepen: Edge Maverick. Gelukkig staat hij er niet alleen voor en wordt hij bijgestaan door zijn jeugdvriendin Reimi. Zoals een goede RPG betaamt gaat de vlucht natuurlijk niet vlekkeloos. Tijdens de reis door hyperspace komen ze met iets onbekends in aanraking en uiteindelijk raken zij het contact met de andere schepen kwijt.</p> <p>Vanaf dit moment beland je in een groots avontuur, waarbij het stap voor stap duidelijk wordt wie jouw vrienden, maar vooral jouw vijanden zijn. Star Ocean: The Last Hope biedt een boeiend verhaal, met een aantal plottwisten en momenten die je niet van te voren had kunnen bedenken. Dat het soms een beetje langzaam voortkabbelt is jammer, maar geen breekpunt. Daarnaast ben ik tevreden over het aantal personages dat in de game wordt voorgesteld en hoe die zijn uitgewerkt. En zelfs de Engelse stemmen zijn over het algemeen goed te pruimen.</p> <p>Naast een interessant verhaal moet een RPG ook een vermakelijk vechtsysteem hebben en daarop scoort deze game nog beter op. De gevechten zijn niet random, maar vinden plaats zodra je tegen een vijand op de wereldkaart loopt. Binnen een seconde of drie belandt de speler dan in het gevecht (nauwelijks laadtijden dus) en vanaf daar is het goed om te weten dat de gevechten zich realtime afspelen. Jij neemt de rol van één van de vier beschikbare personages aan en slaat met hem of haar de vijand tot moes. Elk personage van jouw groep maakt gebruik van zijn of haar eigen vaardigheid en het is niet verkeerd om een beetje af te wisselen.</p> <p>Dat de gevechten real-time zijn, is een groot pluspunt. Dit komt het tempo ten goede en je bent eerder geneigd langer op de wereldkaart te blijven om te ‘grinden’. Dit gevoel wordt verstevigd door het aanwezige Bonus Board. Door tijdens het gevecht speciale acties uit te halen, vult dit Bonus Board en daar pluk jij de vruchten van. Aan het einde van het gevecht krijg je, afhankelijk hoe je het bord hebt gevuld, extra skillpoints, experience, geld of een HP/MP-bonus. Het hoogtepunt van de gevechten wordt gevormd door de verschillende bazen in het spel. Hierbij moet alles uit de kast worden gehaald. Je countert op het juiste moment, bouwt jouw rage-meter op voor een speciale aanval en vuurt magische krachten af.</p> <p>Buiten het hoofdverhaal en de gevechten valt er gelukkig ook nog een hoop te beleven. Er zijn een groot aantal scènes waarbij het mogelijk is om de relatie tussen Edge en zijn medestrijders te verbeteren. Dit levert dan weer aparte verhaallijnen op en zorgt er voor dat het einde van het spel weer net even iets anders wordt. Ook is er net als in de voorgaande Star Ocean-delen de mogelijkheid om verschillende objecten te verzamelen en die via speciale vaardigheden tot een nieuw product te verwerken. Denk daarbij aan het smeden van nieuwe wapens tot het koken van gerechten, die speciale bonussen geven.</p> <p>Er valt gewoon een hoop te doen in deze game en het ziet er ook nog eens aardig uit. Ik vind de vrolijke stijl vele malen interessanter dan de realistisch geprobeerde setting uit The Last Remnant en Lost Odyssey. Geef mij maar meiden met paars haar en felle kleuren in de omgevingen. Dat het dan qua details allemaal niet zo scherp is, neem ik op de koop toe. Dan hebben we tot slot nog de muziek uit de game, die qua space-age gevoel de juiste snaar raakt.Conclusie: Star Ocean: The Laste Hope is een Japanse RPG die weinig fout doet. Het verhaal weet te boeien, de personages passen in de game en er valt genoeg te doen. Bovendien brengt de game een vechtsysteem dat de speler uitnodigt heel veel gevechten aan te gaan, zonder dat deze verveelt. Het lage tempo waarin het verhaal zich ontwikkelt is misschien een beetje jammer, maar absoluut geen dooddoener voor deze erg goede J-RPG.</p>
De pogingen van Japanse ontwikkelaars om een goede RPG op de Xbox 360 uit te brengen zijn tot nu toe niet al te succesvol gebleken. Blue Dragon was aardig, maar iets te old school. Lost Odyssey was te langzaam en zag er visueel niet al te goed uit en laten we over The Last Remnant gewoon maar zwijgen. Op de afgelopen TGS zag ik de potentie in Star Ocean: The Last Hope, maar van het verhaal kon ik geen chocola bakken. <p>Dat is veranderd met de previewcode. The Last Hope is een prequel op de Star Ocean-serie. Het verhaal begint met het uitbreken van derde Wereldoorlog, waarbij de wereld zo goed als vernietigd wordt. Wanneer de rook optrekt sluiten de twee grote strijdende partijen vrede en wordt de Greater United Nations opgericht. Belangrijk doel daarbij is het opstarten van een ruimteprogramma, om zo op zoek te gaan naar nieuwe planeten die bewoond kunnen worden.</p> <p>Tien jaar later maken we kennis met het hoofdpersonage Edge Maverick. Een enthousiaste jongen die zich voor het programma heeft opgegeven en zich als crewmember bevindt aan boord van een ruimteschip. Dit ruimteschip is op zijn beurt weer onderdeel van een missie van meerdere ruimteschepen die op zoek gaan naar bewoonbare planeten. Tijdens de warp-reis gaat het echter mis en crash je op een planeet. Gelukkig blijkt dat net de planeet te zijn waar je moest zijn, maar het was niet bekend dat er enorme monsters zich op de planeet bevinden. Samen met je schoolvriendin Reimi besluit je op verkenning te gaan en dan begint het avontuur echt.</p> <p>Technisch zit The Last Hope goed in elkaar. De verschillende tussenscènes zijn mooi te noemen, maar het detail in de wereld waar je door heen loopt is niet al te boeiend. Dat is jammer, maar daar tegenover staat dat er bijna geen laadtijden in de game zijn te vinden. De overgang tussen video en actie verloopt zeer soepel en wanneer je in de wereld tegen een vijand aanloopt, duurt het slechts een seconde of drie, vier voordat de actie aanvangt. Deze game laat vooral zien hoe slecht Lost Odyssey en The Last Remnant in elkaar zaten. Ook mag de soundtrack genoemd worden, die echt heel goed in het gehoor klinkt.</p> <p>Op een gegeven moment betrapte ik mij er op dat ik ouderwets aan het grinden was, waarbij ik het ene na het andere gevecht in ging. Dit komt mede door het gebrek aan laadtijden, maar vooral omdat de gevechten gewoon heel erg leuk zijn. De speler strijdt in een team van vier, waarbij hij in de huid van één van de helden kruipt. Hij kan zelf bepalen wie van de vier dit is, terwijl de andere drie door de computer worden aangestuurd. Helemaal automatisch gaat dat niet, want de speler kan van tevoren bepalen wat voor soort tactiek zijn gebruiken. Denk daarbij aan de keuze om ze alle aanvallen in te laten zetten, waarbij ze massaal gebruiken maken van de magische krachten, maar ook is het mogelijk om ze alleen fysieke aanvallen te laten gebruiken. Het werkt uitstekend en het is een verademing ten opzichte van de random turn-based gevechten uit andere RPG’s.</p> <p>Waar ik de ontwikkelaar ook een pluim voor wil geven is de toevoeging van het Bonus Board. Wanneer de speler tijdens een gevecht een bepaalde actie uitvoert, zoals het tegelijkertijd afmaken van twee vijanden of het afmaken van een vijand met een ‘critical hit’ kan hij een bonus verwachten in de vorm van extra geld, experience, Skill Points of een HP- en MP-bonus. Naarmate dit vaker lukt krijg je steeds meer bonussen die zich opstapelen en wordt het aantrekkelijker nog snel het volgende gevecht in te gaan. Uiteraard doe je er verstandig aan de bonussen zo lang mogelijk te behouden. Een critical aanval van de vijand zorgt er namelijk voor dat het Bonus Board als een kaartenhuis in elkaar valt.</p> <p>Het gevechtsysteem lijkt op dit moment het grootste pluspunt van de game te zijn, maar het verhaal weet mij op dit moment ook te vermaken. De verschillende personages zijn goed uitgewerkt en maken gebruik van aardige stemacteurs. Er is wel een ‘maar’ in de vorm van het zesjarige meisje Lymle, die ook echt praat als een klein kind. Dit kan op een gegeven moment echt op de zenuwen werken. Wat ik nog wel mis is het ontbreken van een echte bad guy. De Star Ocean-serie staat niet echt bekend om het vroeg introduceren van een grote snoodaard, maar het verhaal wat ik nu meemaak kabbelt misschien iets te rustig voort.</p> <p>Zes uur heb ik aan de game besteed en hetgeen ik heb gezien, stemt me zeer tevreden. Ik moet nog meer van het verhaal in me opnemen en ik ben nog niet echt gedoken in het maken van voorwerpen of het verbeteren van de vaardigheden van mijn strijders, dus er valt nog genoeg te beleven.</p>