Tot Ziens, Meneer Friant

Recensie(s)

Herinneringen van Philippe Claudel (1962) aan zijn grootmoeder, die een grote rol speelde in zijn kinder- en jeugdjaren in Dombasle-sur-Meurthe (Elzas). Afkomstig van het Lotharingse platteland wordt zij op haar 16e in Nancy dienstmeisje bij de schilder Emile Friant. Op haar 18e trouwt zij met een aan alcohol verslingerde man, die sneuvelt in de Eerste Wereldoorlog. Als oorlogsweduwe woont zij in een sluiswachtershuisje bij het kanaal van Dombasle, waar de kleine Philippe graag en vaak komt. Die inmiddels voorbije, verdwenen wereld van zijn grootmoeder vindt de oudere Philippe terug op de naturalistisch-symbolistische schilderijen van Emile Friant (1863-1932), een getalenteerd kunstenaar, die na zijn 30e verwordt tot een dienstbare societyschilder. Van diens werk zijn veertien afbeeldingen in kleur opgenomen in deze novelle vol beeldspraak, waarin melancholie om vervlogen tijden helaas zo dik is aangezet dat het deze keer om een wat sentimentele exercitie gaat van de succesvolle, gelauwerde auteur van romans als 'Grijze zielen' (2004) en 'Het verslag van Brodeck'(2008). Verzorgde gebonden uitgave, kleine druk, zeer ruime marges.

C.H.M. Beijer