Transamerica

Recensie(s)

Dat klinkt eenvoudiger dan het is, maar Felicity Huffman heeft er in Transamerica nog een hele kluif aan. Ze is bijna een parodie op een vrouw, net even te wankel op hakken en met lipstick die steeds bijna goed is aangebracht. Bree Osbourne is een serveerster hard op weg naar de laatste fase van haar transseksuele operatie. Ze moet alleen nog groen licht van haar psychiater krijgen. Die vindt echter dat Bree niet vrouw kan worden voordat ze contact heeft gezocht met haar lang uit het zicht verdwenen zoon.

Deze Toby is een drop-out met een drugsprobleem, en moet net als Bree in L.A. zijn. De twee maken de tocht samen per auto, waarbij moeder het maar moeilijk over de gestifte lippen kan krijgen om de jongen te vertellen dat ze ooit zijn papa was. Regisseur Duncan Tucker wilde van Transamerica geen drama maken, en stopt enkele hilarische scènes in de film. Maar centraal staat toch die ontroerend kwetsbare rol van Huffman.   


ERVAREN HUFFMAN

Voor inspiratie kon Felicity Huffman putten uit haar eigen verleden. Ze werd gedurende haar jeugd geplaagd door eetstoornissen als anorexia en boelemie en moest professionele hulp zoeken toen haar gewicht onder de 45 kilo kwam. ‘De zelfhaat die daarmee gepaard ging, hebben me geholpen een beter begrip te krijgen voor wat Bree moet doormaken.’ 

© Copyright Preview Filmmagazine BV