Uitverkoort

Beschrijving

Inkijkexemplaar (1)

Alle reviews (12)

Gemiddelde beoordeling:

 waardeloos

7 juli 2010 | Door: Boekenverslinder | 60-69 jaar | Groningen

Wat een waardeloos boek. Vreemde schrijfstijl , rascistisch en een gedeeltelijk autobiografisch verhaal over een gefrustreerde schrijver die niet erkent wordt en niet aan de bak komt. Geen wonder, nu ik het boek gelezen heb.

Pluspunten:
Minpunten: geen diepgang

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

 Gemiste kans

22 januari 2009 | Door: Roos Boom | Charmes

Voor me ligt waarschijnlijk het meest sobere boekje ooit. Zonder poespas, zonder foto. De piepkleine lettertjes noodzaakten me bijna een betere leesbril aan te schaffen. Uitverkoort, een vertelling. In bijna 100 blz, met ongetwijfeld veel autobiografisch materiaal, vertelt Jansen de lezer de wens van A om als schrijver erkend te worden, zijn contacten met uitgever Reus, en een boek te mogen uitgeven over diverse misstanden in Nederland. De misstanden waar A graag over zou schrijven zijn de problemen veroorzaakt door zoals hij het noemt, 'de getinten'. Uitverkoort is een raamvertelling waarin Jansen een aantal losse geschiedenissen aaneenschrijft tot één verhaal. Niet altijd vond ik de logica binnen het geheel makkelijk te volgen, wat goed gemaakt wordt doordat Jansen ieder hoofdstuk met een korte samenvatting van het voorgaande laat beginnen, waardoor de lezer voor de verhaallijn in principe zou kunnen volstaan met alleen het lezen van deze koppen. Nogal jammer is dat de laatste drie geschiedenissen vanaf blz 85 niet in de vertelling zijn geïntegreerd. Ze hangen er zo, op zijn allerzachtst gezegd, nogal als los zand bij, hebben weinig inhoud of clou. In de overige 85 bladzijden laten de zwarte humor, de zelfspot en de onverbloemde meningen van Willem Jansen me regelmatig glimlachen. Alle andere boeken van Jansen; Terug, Triest, Naar Oessem en terug, ook gelezen hebbend, moet ik zeggen dat ik nog steeds Terug, het beste boek vind. Daarin vond ik vooral de vader-zoonrelatie mooi beschreven. In Uitverkoort mis ik deze diepgang. De literaire volzinnen en woordspelingen die ik in ‘Naar Oessem en terug’ zo waardeerde en het cynisme wat me bij Triest zo aan het lachen maakte, mis ik beide ook in Uitverkoort. Bij uitstek lag er in Uitverkoort de mogelijkheid om met een zeer cynische ondertoon kritisch te zijn over de Nederlandse misstanden. Als je je dan wilt uitlaten over de dingen die je dwars zitten, hou je dan niet in en doe het goed. Shockeer, confronteer! Jan 2009, Roos Boum

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (4)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Eerste editie Gesigneerd "Nieuw exemplaar, direct van de uitgever, gered van de papierboer. Pracht exemplaar; want tevens gesigneerd! (Desgewenst niet gesigneerd)" Bekijk exemplaar	Verkoper: J. van Santen 5 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 2,50
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Sandor Condor 28 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 3,00
Als nieuw "Nieuw, ongelezen exemplaar" Bekijk exemplaar	Verkoper: Roberto's bookstore 103 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 4,99

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Willem Jansen

Taal

Nederlands

Afmetingen

9x196x126 mm

Gewicht

106 gr

ISBN10

9085482070

ISBN13

9789085482079

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Romans

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (12)

25 augustus 2011 | Door: Leontienkat | 30-39 jaar

Ik heb dit boek gelezen, maar het was een marteling. Onbegrijpelijke rommel, de auteur kan niet schrijven. Het is daarom meer dan begrijpelijk dat een echte uitgever zich hier niet aan heeft willen wagen. Het verhaal slaat nergens op, net zo min als de titel.

Pluspunten:
Minpunten: moeilijk in te komen, voorspelbaar, saai, geen diepgang, ingewikkeld verhaal

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

7 juli 2010 | Door: Boekenverslinder | 60-69 jaar | Groningen

Wat een waardeloos boek. Vreemde schrijfstijl , rascistisch en een gedeeltelijk autobiografisch verhaal over een gefrustreerde schrijver die niet erkent wordt en niet aan de bak komt. Geen wonder, nu ik het boek gelezen heb.

Pluspunten:
Minpunten: geen diepgang

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

7 mei 2009 | Door: Jacqueline Zirkzee | Leiden

Een groot deel van de Nederlandse literatuur bestaat uit de verhalen van ontgoochelde manspersonen, die hun weg in een hopeloze wereld zoeken, gehinderd door tegenslagen die hun oorsprong vinden hun godsdienstige opvoeding, hun eigen beperkingen, of beide. Het zijn niet mijn favoriete boeken, al schuilt er ontegenzeggelijk vakmanschap in de beschrijvingen van een dergelijke pessimistische wereldvisie. In die zin past Uitverkoort binnen een degelijke vaderlandse literaire traditie, en ik moet zeggen dat ik me er beter mee vermaakt heb dan met veel soortgelijke boeken uit het genre. Het onderwerp is uit het leven gegrepen. Een ambitieuze, gefrustreerde schrijver kijkt met afgunst naar gepubliceerde auteurs in zijn omgeving, en probeert met man en macht zijn werk onder de aandacht te brengen. Daarbij gaat hij ver, heel ver. Zijn omgeving laat zich echter evenmin onbetuigd: iedereen probeert elkaar te manipuleren en af te troeven. Met een scherpe pen schetst Jansen een herkenbaar milieu met uitgesproken karakters. Er zitten aardige vondsten in, zoals het naar negentiende-eeuwse traditie tussentijds samenvatten van de hoofdstukken – niet dat je in een werkje van deze omvang de draad nou zo gauw kwijt raakt, maar toch. Uitverkoort had trouwens ook niet langer moeten zijn dan het is. Op een gegeven moment raak je gedeprimeerd door de grenzeloze zelfzucht en eigenwaan van de hoofdpersoon. Het is misschien tekenend dat de enige tederheid die in het boekje te vinden is komt van een zwarte man, die zijn dikke vrouw barmhartig wegvoert van de hoon en spot in haar omgeving. Wat weer een aantal vragen opwerpt, want hoe racistisch zijn de verhalen van de hoofdpersoon nu eigenlijk? Wat is echt, en wat geveinsd? En zo hoort het, een boek dat vragen bij de lezer doet opkomen, dat kietelt en intrigeert. Misschien zou ik Uitverkoort nog eens een keertje moeten overlezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

7 mei 2009 | Door: Jacqueline Zirkzee | Leiden

Een groot deel van de Nederlandse literatuur bestaat uit de verhalen van ontgoochelde manspersonen, die hun weg in een hopeloze wereld zoeken, gehinderd door tegenslagen die hun oorsprong vinden hun godsdienstige opvoeding, hun eigen beperkingen, of beide. Het zijn niet mijn favoriete boeken, al schuilt er ontegenzeggelijk vakmanschap in de beschrijvingen van een dergelijke pessimistische wereldvisie. In die zin past Uitverkoort binnen een degelijke vaderlandse literaire traditie, en ik moet zeggen dat ik me er beter mee vermaakt heb dan met veel soortgelijke boeken uit het genre. Het onderwerp is uit het leven gegrepen. Een ambitieuze, gefrustreerde schrijver kijkt met afgunst naar gepubliceerde auteurs in zijn omgeving, en probeert met man en macht zijn werk onder de aandacht te brengen. Daarbij gaat hij ver, heel ver. Zijn omgeving laat zich echter evenmin onbetuigd: iedereen probeert elkaar te manipuleren en af te troeven. Met een scherpe pen schetst Jansen een herkenbaar milieu met uitgesproken karakters. Er zitten aardige vondsten in, zoals het naar negentiende-eeuwse traditie tussentijds samenvatten van de hoofdstukken – niet dat je in een werkje van deze omvang de draad nou zo gauw kwijt raakt, maar toch. Uitverkoort had trouwens ook niet langer moeten zijn dan het is. Op een gegeven moment raak je gedeprimeerd door de grenzeloze zelfzucht en eigenwaan van de hoofdpersoon. Het is misschien tekenend dat de enige tederheid die in het boekje te vinden is komt van een zwarte man, die zijn dikke vrouw barmhartig wegvoert van de hoon en spot in haar omgeving. Wat weer een aantal vragen opwerpt, want hoe racistisch zijn de verhalen van de hoofdpersoon nu eigenlijk? Wat is echt, en wat geveinsd? En zo hoort het, een boek dat vragen bij de lezer doet opkomen, dat kietelt en intrigeert. Misschien zou ik Uitverkoort nog eens een keertje moeten overlezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

7 mei 2009 | Door: Jacqueline Zirkzee | Leiden

Een groot deel van de Nederlandse literatuur bestaat uit de verhalen van ontgoochelde manspersonen, die hun weg in een hopeloze wereld zoeken, gehinderd door tegenslagen die hun oorsprong vinden hun godsdienstige opvoeding, hun eigen beperkingen, of beide. Het zijn niet mijn favoriete boeken, al schuilt er ontegenzeggelijk vakmanschap in de beschrijvingen van een dergelijke pessimistische wereldvisie. In die zin past Uitverkoort binnen een degelijke vaderlandse literaire traditie, en ik moet zeggen dat ik me er beter mee vermaakt heb dan met veel soortgelijke boeken uit het genre. Het onderwerp is uit het leven gegrepen. Een ambitieuze, gefrustreerde schrijver kijkt met afgunst naar gepubliceerde auteurs in zijn omgeving, en probeert met man en macht zijn werk onder de aandacht te brengen. Daarbij gaat hij ver, heel ver. Zijn omgeving laat zich echter evenmin onbetuigd: iedereen probeert elkaar te manipuleren en af te troeven. Met een scherpe pen schetst Jansen een herkenbaar milieu met uitgesproken karakters. Er zitten aardige vondsten in, zoals het naar negentiende-eeuwse traditie tussentijds samenvatten van de hoofdstukken – niet dat je in een werkje van deze omvang de draad nou zo gauw kwijt raakt, maar toch. Uitverkoort had trouwens ook niet langer moeten zijn dan het is. Op een gegeven moment raak je gedeprimeerd door de grenzeloze zelfzucht en eigenwaan van de hoofdpersoon. Het is misschien tekenend dat de enige tederheid die in het boekje te vinden is komt van een zwarte man, die zijn dikke vrouw barmhartig wegvoert van de hoon en spot in haar omgeving. Wat weer een aantal vragen opwerpt, want hoe racistisch zijn de verhalen van de hoofdpersoon nu eigenlijk? Wat is echt, en wat geveinsd? En zo hoort het, een boek dat vragen bij de lezer doet opkomen, dat kietelt en intrigeert. Misschien zou ik Uitverkoort nog eens een keertje moeten overlezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (1) | Ongepast?

6 april 2009 | Door: Marja | Groenlo

Ik heb het met veel genoegen gelezen, Jansen slaat van alles en iedereen met eigen woorden om de oren, lijkt het. De satire ligt er zo dik bovenop dat de politieke incorrectheid zichzelf parodieert. De banaliteit van de uitgever laat zien dat we afstevenen op de heerschappij van onbenullen. Het is een genre dat ik niet zo gauw zou pakken en toch wilde ik verder lezen. Juist die tegenstelling van het op het randje zijn en de ‘correcte’ terminologie gebruiken vond ik leuk.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 april 2009 | Door: Marja | Groenlo

Ik heb het met veel genoegen gelezen, Jansen slaat van alles en iedereen met eigen woorden om de oren, lijkt het. De satire ligt er zo dik bovenop dat de politieke incorrectheid zichzelf parodieert. De banaliteit van de uitgever laat zien dat we afstevenen op de heerschappij van onbenullen. Het is een genre dat ik niet zo gauw zou pakken en toch wilde ik verder lezen. Juist die tegenstelling van het op het randje zijn en de ‘correcte’ terminologie gebruiken vond ik leuk.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (1) | Ongepast?

6 april 2009 | Door: Marja | Groenlo

Ik heb het met veel genoegen gelezen, Jansen slaat van alles en iedereen met eigen woorden om de oren, lijkt het. De satire ligt er zo dik bovenop dat de politieke incorrectheid zichzelf parodieert. De banaliteit van de uitgever laat zien dat we afstevenen op de heerschappij van onbenullen. Het is een genre dat ik niet zo gauw zou pakken en toch wilde ik verder lezen. Juist die tegenstelling van het op het randje zijn en de ‘correcte’ terminologie gebruiken vond ik leuk.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 februari 2009 | Door: Ellen | Eindhoven

Wat ik zo leuk aan Uitverkoort vind, is dat de auteur voortdurend op humoristische wijze allerlei zijpaden beschrijft om vervolgens weer terug te komen op de kern van het verhaal: het niet/nooit uitgegeven boek van A. En eerlijk gezegd ook al die opmerkingen over getinte mensen. Het is dusdanig geschreven dat ik nieuwsgierig ben geworden naar de andere boeken van Willem Jansen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 februari 2009 | Door: Ellen | Eindhoven

Wat ik zo leuk aan Uitverkoort vind, is dat de auteur voortdurend op humoristische wijze allerlei zijpaden beschrijft om vervolgens weer terug te komen op de kern van het verhaal: het niet/nooit uitgegeven boek van A. En eerlijk gezegd ook al die opmerkingen over getinte mensen. Het is dusdanig geschreven dat ik nieuwsgierig ben geworden naar de andere boeken van Willem Jansen.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

26 februari 2009 | Door: Ellen | Eindhoven

Wat ik zo leuk aan Uitverkoort vind, is dat de auteur voortdurend op humoristische wijze allerlei zijpaden beschrijft om vervolgens weer terug te komen op de kern van het verhaal: het niet/nooit uitgegeven boek van A. En eerlijk gezegd ook al die opmerkingen over getinte mensen. Het is dusdanig geschreven dat ik nieuwsgierig ben geworden naar de andere boeken van Willem Jansen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 februari 2009 | Door: Nico van der Burg | Velserbroek

Een leuk verhaal dat zich prima laat lezen. Een rode draad in het verhaal is dan wel het benoemen en verwerken van klassieke vooroordelen over de nieuwe (en oude) allochtonen, maar shockerend, mwah. Ik vind Willem op zijn best als hij zijn creatieve geest de vrije loop laat, zoals in dit boek bij de situatie in New York waar Arnon? G. zichzelf aan een hotelbed heeft vastgebonden. G. schrijft blijkbaar het beste onder druk, prachtig. Als vervolgens diens eerste uitgever zich over het startwerk van G. uitlaat in termen van "spelfouten", "ideeën-armoe", "inconsequenties" en "kromme oneliners", zomaar wat basisvaardigheden van het schrijverschap, vind ik dat mooi opgeschreven. Willem, ga zo door. Met "terug naar Oessem" begon zich een stijl te ontwikkelen, die zich doorzette in "Uitverkoort" en die mij prima bevalt. Nico van der Burg (ca. 50km van Z.)

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 februari 2009 | Door: Nico van der Burg | Velserbroek

Een leuk verhaal dat zich prima laat lezen. Een rode draad in het verhaal is dan wel het benoemen en verwerken van klassieke vooroordelen over de nieuwe (en oude) allochtonen, maar shockerend, mwah. Ik vind Willem op zijn best als hij zijn creatieve geest de vrije loop laat, zoals in dit boek bij de situatie in New York waar Arnon? G. zichzelf aan een hotelbed heeft vastgebonden. G. schrijft blijkbaar het beste onder druk, prachtig. Als vervolgens diens eerste uitgever zich over het startwerk van G. uitlaat in termen van "spelfouten", "ideeën-armoe", "inconsequenties" en "kromme oneliners", zomaar wat basisvaardigheden van het schrijverschap, vind ik dat mooi opgeschreven. Willem, ga zo door. Met "terug naar Oessem" begon zich een stijl te ontwikkelen, die zich doorzette in "Uitverkoort" en die mij prima bevalt. Nico van der Burg (ca. 50km van Z.)

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 februari 2009 | Door: Nico van der Burg | Velserbroek

Een leuk verhaal dat zich prima laat lezen. Een rode draad in het verhaal is dan wel het benoemen en verwerken van klassieke vooroordelen over de nieuwe (en oude) allochtonen, maar shockerend, mwah. Ik vind Willem op zijn best als hij zijn creatieve geest de vrije loop laat, zoals in dit boek bij de situatie in New York waar Arnon? G. zichzelf aan een hotelbed heeft vastgebonden. G. schrijft blijkbaar het beste onder druk, prachtig. Als vervolgens diens eerste uitgever zich over het startwerk van G. uitlaat in termen van "spelfouten", "ideeën-armoe", "inconsequenties" en "kromme oneliners", zomaar wat basisvaardigheden van het schrijverschap, vind ik dat mooi opgeschreven. Willem, ga zo door. Met "terug naar Oessem" begon zich een stijl te ontwikkelen, die zich doorzette in "Uitverkoort" en die mij prima bevalt. Nico van der Burg (ca. 50km van Z.)

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

11 februari 2009 | Door: Hero Brinkman | Middenbeemster

Willem, je mag buitengewoon trots zijn op je vertelling. Vind het zeer prettig geschreven, een prettige vertelling die je makkelijk in een ruk uitleest. Lekker rechts verhaal, die inderdaad een bepaald publiek aanspreekt. Cynisme hou ik wel van. Lettertype voor mij iets te klein. Ik heb er echt van genoten en 10,50 is een prima prijs. Ga het kopen en vrienden kado geven.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

11 februari 2009 | Door: Hero Brinkman | Middenbeemster

Willem, je mag buitengewoon trots zijn op je vertelling. Vind het zeer prettig geschreven, een prettige vertelling die je makkelijk in een ruk uitleest. Lekker rechts verhaal, die inderdaad een bepaald publiek aanspreekt. Cynisme hou ik wel van. Lettertype voor mij iets te klein. Ik heb er echt van genoten en 10,50 is een prima prijs. Ga het kopen en vrienden kado geven.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (2) | Ongepast?

11 februari 2009 | Door: Hero Brinkman | Middenbeemster

Willem, je mag buitengewoon trots zijn op je vertelling. Vind het zeer prettig geschreven, een prettige vertelling die je makkelijk in een ruk uitleest. Lekker rechts verhaal, die inderdaad een bepaald publiek aanspreekt. Cynisme hou ik wel van. Lettertype voor mij iets te klein. Ik heb er echt van genoten en 10,50 is een prima prijs. Ga het kopen en vrienden kado geven.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 januari 2009 | Door: Roos Boom | Charmes

Voor me ligt waarschijnlijk het meest sobere boekje ooit. Zonder poespas, zonder foto. De piepkleine lettertjes noodzaakten me bijna een betere leesbril aan te schaffen. Uitverkoort, een vertelling. In bijna 100 blz, met ongetwijfeld veel autobiografisch materiaal, vertelt Jansen de lezer de wens van A om als schrijver erkend te worden, zijn contacten met uitgever Reus, en een boek te mogen uitgeven over diverse misstanden in Nederland. De misstanden waar A graag over zou schrijven zijn de problemen veroorzaakt door zoals hij het noemt, 'de getinten'. Uitverkoort is een raamvertelling waarin Jansen een aantal losse geschiedenissen aaneenschrijft tot één verhaal. Niet altijd vond ik de logica binnen het geheel makkelijk te volgen, wat goed gemaakt wordt doordat Jansen ieder hoofdstuk met een korte samenvatting van het voorgaande laat beginnen, waardoor de lezer voor de verhaallijn in principe zou kunnen volstaan met alleen het lezen van deze koppen. Nogal jammer is dat de laatste drie geschiedenissen vanaf blz 85 niet in de vertelling zijn geïntegreerd. Ze hangen er zo, op zijn allerzachtst gezegd, nogal als los zand bij, hebben weinig inhoud of clou. In de overige 85 bladzijden laten de zwarte humor, de zelfspot en de onverbloemde meningen van Willem Jansen me regelmatig glimlachen. Alle andere boeken van Jansen; Terug, Triest, Naar Oessem en terug, ook gelezen hebbend, moet ik zeggen dat ik nog steeds Terug, het beste boek vind. Daarin vond ik vooral de vader-zoonrelatie mooi beschreven. In Uitverkoort mis ik deze diepgang. De literaire volzinnen en woordspelingen die ik in ‘Naar Oessem en terug’ zo waardeerde en het cynisme wat me bij Triest zo aan het lachen maakte, mis ik beide ook in Uitverkoort. Bij uitstek lag er in Uitverkoort de mogelijkheid om met een zeer cynische ondertoon kritisch te zijn over de Nederlandse misstanden. Als je je dan wilt uitlaten over de dingen die je dwars zitten, hou je dan niet in en doe het goed. Shockeer, confronteer! Jan 2009, Roos Boum

Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?

22 januari 2009 | Door: Roos Boom | Charmes

Voor me ligt waarschijnlijk het meest sobere boekje ooit. Zonder poespas, zonder foto. De piepkleine lettertjes noodzaakten me bijna een betere leesbril aan te schaffen. Uitverkoort, een vertelling. In bijna 100 blz, met ongetwijfeld veel autobiografisch materiaal, vertelt Jansen de lezer de wens van A om als schrijver erkend te worden, zijn contacten met uitgever Reus, en een boek te mogen uitgeven over diverse misstanden in Nederland. De misstanden waar A graag over zou schrijven zijn de problemen veroorzaakt door zoals hij het noemt, 'de getinten'. Uitverkoort is een raamvertelling waarin Jansen een aantal losse geschiedenissen aaneenschrijft tot één verhaal. Niet altijd vond ik de logica binnen het geheel makkelijk te volgen, wat goed gemaakt wordt doordat Jansen ieder hoofdstuk met een korte samenvatting van het voorgaande laat beginnen, waardoor de lezer voor de verhaallijn in principe zou kunnen volstaan met alleen het lezen van deze koppen. Nogal jammer is dat de laatste drie geschiedenissen vanaf blz 85 niet in de vertelling zijn geïntegreerd. Ze hangen er zo, op zijn allerzachtst gezegd, nogal als los zand bij, hebben weinig inhoud of clou. In de overige 85 bladzijden laten de zwarte humor, de zelfspot en de onverbloemde meningen van Willem Jansen me regelmatig glimlachen. Alle andere boeken van Jansen; Terug, Triest, Naar Oessem en terug, ook gelezen hebbend, moet ik zeggen dat ik nog steeds Terug, het beste boek vind. Daarin vond ik vooral de vader-zoonrelatie mooi beschreven. In Uitverkoort mis ik deze diepgang. De literaire volzinnen en woordspelingen die ik in ‘Naar Oessem en terug’ zo waardeerde en het cynisme wat me bij Triest zo aan het lachen maakte, mis ik beide ook in Uitverkoort. Bij uitstek lag er in Uitverkoort de mogelijkheid om met een zeer cynische ondertoon kritisch te zijn over de Nederlandse misstanden. Als je je dan wilt uitlaten over de dingen die je dwars zitten, hou je dan niet in en doe het goed. Shockeer, confronteer! Jan 2009, Roos Boum

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 januari 2009 | Door: Roos Boom | Charmes

Voor me ligt waarschijnlijk het meest sobere boekje ooit. Zonder poespas, zonder foto. De piepkleine lettertjes noodzaakten me bijna een betere leesbril aan te schaffen. Uitverkoort, een vertelling. In bijna 100 blz, met ongetwijfeld veel autobiografisch materiaal, vertelt Jansen de lezer de wens van A om als schrijver erkend te worden, zijn contacten met uitgever Reus, en een boek te mogen uitgeven over diverse misstanden in Nederland. De misstanden waar A graag over zou schrijven zijn de problemen veroorzaakt door zoals hij het noemt, 'de getinten'. Uitverkoort is een raamvertelling waarin Jansen een aantal losse geschiedenissen aaneenschrijft tot één verhaal. Niet altijd vond ik de logica binnen het geheel makkelijk te volgen, wat goed gemaakt wordt doordat Jansen ieder hoofdstuk met een korte samenvatting van het voorgaande laat beginnen, waardoor de lezer voor de verhaallijn in principe zou kunnen volstaan met alleen het lezen van deze koppen. Nogal jammer is dat de laatste drie geschiedenissen vanaf blz 85 niet in de vertelling zijn geïntegreerd. Ze hangen er zo, op zijn allerzachtst gezegd, nogal als los zand bij, hebben weinig inhoud of clou. In de overige 85 bladzijden laten de zwarte humor, de zelfspot en de onverbloemde meningen van Willem Jansen me regelmatig glimlachen. Alle andere boeken van Jansen; Terug, Triest, Naar Oessem en terug, ook gelezen hebbend, moet ik zeggen dat ik nog steeds Terug, het beste boek vind. Daarin vond ik vooral de vader-zoonrelatie mooi beschreven. In Uitverkoort mis ik deze diepgang. De literaire volzinnen en woordspelingen die ik in ‘Naar Oessem en terug’ zo waardeerde en het cynisme wat me bij Triest zo aan het lachen maakte, mis ik beide ook in Uitverkoort. Bij uitstek lag er in Uitverkoort de mogelijkheid om met een zeer cynische ondertoon kritisch te zijn over de Nederlandse misstanden. Als je je dan wilt uitlaten over de dingen die je dwars zitten, hou je dan niet in en doe het goed. Shockeer, confronteer! Jan 2009, Roos Boum

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?