Vila Pouca

Sinds 1988 woont Gerrit Komrij in het Portugese dorpje Vila Pouca da Beira. Vanuit zijn witte landhuis observeert hij sindsdien het dorp en zijn zesentachtig bewoners. Twee oude mannetjes houden een stokkengevecht om een wulpse Spaanse schone. De zwarte dorpspastoor lokt vooral vrouwelijke kerkgangers. Traditionele families werpen hun schaduw. Buurman Antonió vernielt een hek als zijn vrouw blijkt te zijn bevallen van een zwarte baby. Door Komrij’s schitterende, precieze beschrijvingen en zijn droogkomische observaties roept Vila Pouca het landleven op in al zijn grootsheid en dreiging. Een hartverwarmend portret van het dorp waar Gerrit Komrij zich het meeste thuis voelt, maar waar hij ook altijd een buitenstaander zal blijven.

Recensie(s)

Gerrit Komrij (1944) woont sinds 1984 in Portugal. Na een verblijf in het noorden (in zijn roman "Over de bergen" uit 1990 beschrijft hij zijn ervaringen aldaar) betrekt hij in 1988 een landhuis in Vila Pouca da Biera. Een dorpje met 86 inwoners zo'n 100 kilometer ten oosten van Coimbra. Deze "kroniek van een dorp" -zoals de ondertitel luidt- bevat de bewerkte columns die hij onder de titel Vila Pouca schreef voor de achterpagina van NRC-Handelslad. Ondanks zijn twintigjarige verblijf in het agrarische gemeenschap is Komrij een relatieve buitenstaander gebleven. Dat geeft hem de gelegenheid de wederwaardigheden van het dorp en zijn bewoners met liefdevolle afstand te bekijken en met een milde ironie te beschrijven. Komrij vertelt droogkomisch, maar zonder dedain, hoe op het oog kleine veranderingen -het vertrek van de bakker, de komst van een hotel in een oud klooster, de vestiging van meer buitenstaanders- van invloed is op het dagelijks leven van de dorpelingen. Kleine druk.<br/><br/>Jan van Bergen en Henegouwen