Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Van Baarmoeder Tot Alzheimer
Nederlands - Digitaal boek
Ook verkrijgbaar als: Paperback
479 pagina's | Atlas-Contact | november 2010
3.0 van de 5 (4 reviews)Direct te downloaden.
WERELDVREEMD
13 januari 2011 | Door: mariafoerier | nijmegen
Wat een zwaar overschat en uiterst teleurstellend boek. Het begin is nog wel boeiend: een moeilijke bevalling is volgens Swaab niet de oorzaak van ernstige of minder ernstige hersenafwijkingen bij kinderen, maar het gevolg daarvan. Wanneer er sprake is van een gebrekkige hersenontwikkeling bij de foetus is een baby niet in staat goed mee te werken tijdens zijn geboorte, waardoor de bevalling verschillende complicaties met zich meebrengt. Een interessante en goed onderbouwde these die gevolgd wordt door drie hoofdstukken die gaan over de vele gevaren die de foetus loopt in de ‘veilige’ baarmoeder. Niet alleen wordt daar volgens Swaab de kiem voor de meeste hersenziekten gelegd, maar ook voor homoseksualiteit en transseksualiteit.
Het punt dat hij wil maken is dat vrijwel alles reeds in de baarmoeder bepaald is. Daar is het grootste gedeelte van onze hersenen gevormd en onze hersenen bepalen alles. Tot hoofdstuk 3 neemt Swaab mij als lezer met zich mee, maar daarna volgen nog twintig andere hoofdstukken waarin hij blijft hameren op precies ditzelfde punt (de hersenen bepalen al ons gedrag). Swaab behandelt achtereenvolgens de puberteit, depressiviteit, verslaving, agressie, autisme, schizofrenie, de moraal, het geheugen, de religie, ouderdom, de ziekte van Alzheimer en uiteindelijk de dood. Dit alles is niet zozeer te veel van het goede maar veel bedenkelijker is dat Swaab steeds hetzelfde beweert waarbij hij steeds stelliger wordt en steeds korter door de bocht gaat.
Als hij over de vrije wil spreekt, bijvoorbeeld, gaat hij zonder daar enige vragen bij te stellen, uit van de definitie van de Amerikaan Joseph Price die de vrije wil definieert als ‘de mogelijkheid om te besluiten iets wel of niet te doen zonder interne of externe beperkingen die deze keuze bepalen.’ De huidige kennis van de neurobiologie, schrijft Swaab vervolgens, maakt duidelijk dat van een volledige vrijheid geen sprake kan zijn’. Maar dat beweert toch ook helemaal niemand. Natuurlijk is niemand volledig vrij, maar dit betekent nog niet dat mensen geen enkele vrijheid bezitten. Een denkfout van Swaab? of is hier eenvoudigweg sprake van een drogredenering?
Swaab heeft minstens de schijn tegen zich. Door zijn drammerigheid boet hij erg aan geloofwaardigheid in. Koste wat kost tracht hij elk hoofdstuk opnieuw precies het zelfde punt te maken. Bovendien schuwt hij het ook niet om regelmatig een open deur in te trappen. Dat veel van wat we doen gebaseerd is op onbewuste beslissingen weten we inmiddels wel. Dat veel van wat we doen feitelijk gebaseerd is op egoïsme had ik ook al wel vaker gehoord. En dat we allemaal neigingen hebben die we niet kunnen bedwingen weten we ook allemaal. Maar Swaab trekt daaruit een wel erg merkwaardige conclusie. In het hoofdstuk ‘hersenen en justitie’ beweert hij dat je een pedofiel moreel niet verantwoordelijk kunt stellen voor zijn seksuele oriëntatie, omdat die ontstaan is op basis van een genetische achtergrond en een atypische hersenontwikkeling. Dat is een helder punt en dat lijkt me ook logisch, maar er wordt ook niemand vervolgd vanwege zijn seksuele voorkeur. Het gaat er binnen justitie niet om wat iemand denkt, het gaat erom wat hij ermee doet. Geilen op kleine kinderen is nog iets heel anders dan je aan hen vergrijpen. Swaab maakt dit onderscheid echter niet. Niet alleen wat je denkt, ook de beslissing om iets te doen ligt volgens hem al volkomen vast.
Er moet weliswaar gestraft worden, vindt hij wel, maar alleen vanwege het effect, niet vanwege de rechtmatigheid ervan. Toch vindt hij dat het volwassenstrafrecht alleen zou moeten worden toegepast op mensen wier hersenstructuur helemaal rijp is, dat is rond de 24e. Vóór die leeftijd kunnen criminelen volgens Swaab er al helemaal niks aan doen. Sprakeloos ben ik van zoveel wereldvreemdheid.
Pluspunten:
heldere boodschap
Minpunten:
dogmatisch drammerig
Vond je deze review nuttig? Ja (41) | Nee (20) | Ongepast?
wat een triest eenzijdig boek
30 maart 2011 | Door: willemans | 60-69 jaar | Wageningen
wat een teleurstellend boek schrijft deze wetenschapper, al bij de eerste stukken dacht ik wat plastisch, wat ik mis en daar speelt ook de hele discussie om ", waar God verdwijnt wordt de wetenschap heilig" vanuit de psychologie van C G Jung, die zoveel prachtig onderzoek heeft verricht naar ons menselijk handelen, is er meer dan ons brein, iets wat wij mensen onmogenlijk kunnen bevatten. iets waar we diep voor buigen, en ja dat is niet te bewijzen, dat heeft met vertrouwen in het leven te maken.niets met religies maar wel met respect. Marcel Messing zou zeggen oh waanzin der waanzins , de mens die denkt en onderzoekt waar we echt niet bij kunnen. verwijtend vind zijn stuk over collega van Lommel, die wel iets begrijpt van het mysterie van het leven, wat draagt het bij als ik weet hoe dingen in mijn hersenen werken, moeder dement, ik snap het maar waar het omgaat is "Hoe ga ik hiermee om"een boek om niet aan te raden.
Pluspunten:
Minpunten:
te theoretisch
Vond je deze review nuttig? Ja (9) | Nee (18) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
Interessant
20 februari 2012 | Door: WJSSC | 30-39 jaar | Roermond
Dit boek is eigenlijk een bundeling van 144 hoofdstukjes die zijn gebaseerd op columns geschreven in het NRC (2008-2009) waarin de schrijver vragen van lezers beantwoordde. Dat maakt dat je makkelijk wat 'hoofdstukjes' kunt lezen en het boek weer even weg kunt leggen. Het nadeel is dat het geen doorlopend verhaal is, maar e.e.a. is dan wel weer ingedeeld in thema's. De stijl is prettig en toegankelijk, en met vlagen humoristisch. Ook komt de ontwikkeling in het denken over seksualiteit c.q. de veranderende opvattingen redelijk goed uit de verf. Kortom: leuk & leerzaam... en/maar duidelijk voor het 'grote publiek' bestemd.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
ik stemde zelfs voor de NS publieksprijs op dit boek!
19 oktober 2011 | Door: gitte53 | 50-59 jaar | Arnhem
Tof. Genoten. Verdwaasd soms in mijn stoel over het ""wonder"" van het leven , en de hersenen, en de mensheid, en dus: dat ik besta. Een biologsch boek, maar ook een filosofisch boek. Een discussie boek, voor praatgroepen.
Heerlijk. Ik ga het vaak herlezen, en proberen er positieve drive's voor mij leven eruit te halen.
In wezen hebben de vorige 2 recensenten gelijk: er is nog veel onduidelijk. En ook de zeer begaafde Schwaab lost dat niet allemaal op. Maar dit boekwerk maakt heel veel duidelijk voor een heel groot publiek, en moet daarom VEEl gelezen worden
Pluspunten:
heldere boodschap, praktisch toepasbaar, overzichtelijk
Minpunten:
te theoretisch
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
wat een triest eenzijdig boek
30 maart 2011 | Door: willemans | 60-69 jaar | Wageningen
wat een teleurstellend boek schrijft deze wetenschapper, al bij de eerste stukken dacht ik wat plastisch, wat ik mis en daar speelt ook de hele discussie om ", waar God verdwijnt wordt de wetenschap heilig" vanuit de psychologie van C G Jung, die zoveel prachtig onderzoek heeft verricht naar ons menselijk handelen, is er meer dan ons brein, iets wat wij mensen onmogenlijk kunnen bevatten. iets waar we diep voor buigen, en ja dat is niet te bewijzen, dat heeft met vertrouwen in het leven te maken.niets met religies maar wel met respect. Marcel Messing zou zeggen oh waanzin der waanzins , de mens die denkt en onderzoekt waar we echt niet bij kunnen. verwijtend vind zijn stuk over collega van Lommel, die wel iets begrijpt van het mysterie van het leven, wat draagt het bij als ik weet hoe dingen in mijn hersenen werken, moeder dement, ik snap het maar waar het omgaat is "Hoe ga ik hiermee om"een boek om niet aan te raden.
Pluspunten:
Minpunten:
te theoretisch
Vond je deze review nuttig? Ja (9) | Nee (18) | Ongepast?
WERELDVREEMD
13 januari 2011 | Door: mariafoerier | nijmegen
Wat een zwaar overschat en uiterst teleurstellend boek. Het begin is nog wel boeiend: een moeilijke bevalling is volgens Swaab niet de oorzaak van ernstige of minder ernstige hersenafwijkingen bij kinderen, maar het gevolg daarvan. Wanneer er sprake is van een gebrekkige hersenontwikkeling bij de foetus is een baby niet in staat goed mee te werken tijdens zijn geboorte, waardoor de bevalling verschillende complicaties met zich meebrengt. Een interessante en goed onderbouwde these die gevolgd wordt door drie hoofdstukken die gaan over de vele gevaren die de foetus loopt in de ‘veilige’ baarmoeder. Niet alleen wordt daar volgens Swaab de kiem voor de meeste hersenziekten gelegd, maar ook voor homoseksualiteit en transseksualiteit.
Het punt dat hij wil maken is dat vrijwel alles reeds in de baarmoeder bepaald is. Daar is het grootste gedeelte van onze hersenen gevormd en onze hersenen bepalen alles. Tot hoofdstuk 3 neemt Swaab mij als lezer met zich mee, maar daarna volgen nog twintig andere hoofdstukken waarin hij blijft hameren op precies ditzelfde punt (de hersenen bepalen al ons gedrag). Swaab behandelt achtereenvolgens de puberteit, depressiviteit, verslaving, agressie, autisme, schizofrenie, de moraal, het geheugen, de religie, ouderdom, de ziekte van Alzheimer en uiteindelijk de dood. Dit alles is niet zozeer te veel van het goede maar veel bedenkelijker is dat Swaab steeds hetzelfde beweert waarbij hij steeds stelliger wordt en steeds korter door de bocht gaat.
Als hij over de vrije wil spreekt, bijvoorbeeld, gaat hij zonder daar enige vragen bij te stellen, uit van de definitie van de Amerikaan Joseph Price die de vrije wil definieert als ‘de mogelijkheid om te besluiten iets wel of niet te doen zonder interne of externe beperkingen die deze keuze bepalen.’ De huidige kennis van de neurobiologie, schrijft Swaab vervolgens, maakt duidelijk dat van een volledige vrijheid geen sprake kan zijn’. Maar dat beweert toch ook helemaal niemand. Natuurlijk is niemand volledig vrij, maar dit betekent nog niet dat mensen geen enkele vrijheid bezitten. Een denkfout van Swaab? of is hier eenvoudigweg sprake van een drogredenering?
Swaab heeft minstens de schijn tegen zich. Door zijn drammerigheid boet hij erg aan geloofwaardigheid in. Koste wat kost tracht hij elk hoofdstuk opnieuw precies het zelfde punt te maken. Bovendien schuwt hij het ook niet om regelmatig een open deur in te trappen. Dat veel van wat we doen gebaseerd is op onbewuste beslissingen weten we inmiddels wel. Dat veel van wat we doen feitelijk gebaseerd is op egoïsme had ik ook al wel vaker gehoord. En dat we allemaal neigingen hebben die we niet kunnen bedwingen weten we ook allemaal. Maar Swaab trekt daaruit een wel erg merkwaardige conclusie. In het hoofdstuk ‘hersenen en justitie’ beweert hij dat je een pedofiel moreel niet verantwoordelijk kunt stellen voor zijn seksuele oriëntatie, omdat die ontstaan is op basis van een genetische achtergrond en een atypische hersenontwikkeling. Dat is een helder punt en dat lijkt me ook logisch, maar er wordt ook niemand vervolgd vanwege zijn seksuele voorkeur. Het gaat er binnen justitie niet om wat iemand denkt, het gaat erom wat hij ermee doet. Geilen op kleine kinderen is nog iets heel anders dan je aan hen vergrijpen. Swaab maakt dit onderscheid echter niet. Niet alleen wat je denkt, ook de beslissing om iets te doen ligt volgens hem al volkomen vast.
Er moet weliswaar gestraft worden, vindt hij wel, maar alleen vanwege het effect, niet vanwege de rechtmatigheid ervan. Toch vindt hij dat het volwassenstrafrecht alleen zou moeten worden toegepast op mensen wier hersenstructuur helemaal rijp is, dat is rond de 24e. Vóór die leeftijd kunnen criminelen volgens Swaab er al helemaal niks aan doen. Sprakeloos ben ik van zoveel wereldvreemdheid.
Pluspunten:
heldere boodschap
Minpunten:
dogmatisch drammerig
Vond je deze review nuttig? Ja (41) | Nee (20) | Ongepast?
Download nu de gratis Boekenbol app, en lees altijd en overal
je digitale boeken op een Apple of Android apparaat
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina
