De ondergrondse spoorweg roman

Een historische roman die ontleend is aan de werkelijkheid is aan mij zeer besteed, mits goed geschreven natuurlijk. Maar tijdens het lezen van De ondergrondse spoorweg voelde ik mij bekocht. De spoorweg in dit boek, letterlijk onder de grond om slaven te helpen ontvluchten, heeft in werkelijkheid nooit bestaan. In het boek komen meerdere verzinsels voor, bijvoorbeeld dat zwarte mensen in de negentiende eeuw werden gesteriliseerd... Die operatie werd toen nog niet eens gedaan. Ook dat zwarte mensen in de negentiende eeuw bewust met syfillis werden besmet is een verzinsel. Nou ja zeg, alsof de slavernij op zich al niet erg genoeg was. De schrijfstijl is niet pakkend, de personages blijven karikaturen, de verhaallijnen zijn erg ingewikkeld, kortom De ondergrondse spoorweg is een boek dat mij niet raakte, terwijl ik diep onder de indruk ben van de film Twelve years a slave, die wel op de werkelijkheid is gebaseerd en zeer integer is gemaakt. Op internet kun je een filmpje vinden waarin Maarten 't Hart uitlegt waarom hij De ondergrondse spoorweg niet goed vindt en ik ben het geheel met hem eens. Trap niet zoals ik in het feit dat dit boek een bestseller is.

Heel leerzaam.

Een boek over de 18 jarige Cora die de plantage waar ze is opgegroeid ontvlucht. Je ziet een feitelijke geschiedenis waar een fictieve draai aan is gedaan door “the underground railroads” een echte ondergrondse spoorweg van te maken. Erg heftig, maar belangrijk verhaal.

Indrukwekkend en actueel boek

triest en uitzichtloos verhaal

Ondanks dat de metafoor (te) vergezocht is wordt de slavernij goed beschreven in alle facetten. Soms verliest de schrijver zich in te uitgebreide uiteenzettingen, waardoor de spanningsboog bijna slap hangt. Ook de verschillende hoofdstukken lijken niet altijd logisch op elkaar aan te sluiten. Maar de kern van het verhaal is boeiend, (melo)dramatisch en soms schokkend. Maar als je denkt, dat dit alleen geschiedenis is heb je de moraal van dit verhaal gemist.