De Eurocrisis het verhaal van binnenuit

Niet heel veel nieuws, maar brengt wel alle verschillende verhalen bij elkaar. Een mooi overzicht zeker in het begin van het boek.

Interessant te weten wat zich achter de schermen afspeelt. Goed geschreven en prettig leesbaar.

Het is een vrij theoretisch boek met veel jargon. Ik hou daarvan om echt te weten wat er gebeurt en niet alles voor gekauwd te krijgen. Veel inzicht gegeven. Zou het boek zeker aanraden als je meer wil weten wat er in Brussel gebeurde tijdens de crisis.

Helder maar weinig verrassend relaas over de belevenissen van Dijsselbloem als Eurogroepvoorzitter. Interessant om samen te lezen met het boek van Varoufakis.

Dijsselbloem beschrijft vrij uitgebreid zijn eigen rol als voorzitter van de Eurogroep in de crisis van Griekenland en Cyprus. Grootste ergernis mijnerzijds is dat nergens het belang van Nederland wordt meegewogen, uitgangspunt is nog altijd dat tijdens zijn periode als Voorzitter en als Minister van Financiën ook Nederland deel uitmaakt van de Eurogroep en de Euro. Dat belang dient verdedigt te worden in de Eurogroep, in het boek geen woord daarover. Veel erger Nederland wordt als havik beschreven in de Europese Raad, niet handig als je ook NL Minister van Financiën bent. Consequent optreden tegen Eurolanden is geen sprake van, iedere crisis verzint men nieuwe regelgeving nieuwe Europese instituten (buiten het mandaat van de EU) die worden ingezet om een gedeelte van de staatsschulden niet op de belastingbetalers af te wentelen. Dat is zwalken en niet een goed beleid. Het is misschien leuk om te lezen hoe Dijsselbloem en zijn EU vriendjes intern overleg hadden om de crisis te lijf te gaan, verder dan zeer korte termijn oplossingen is men niet gekomen. Structureel is het geen oplossing om ervan uit te gaan dat Griekenland de komende 10 jaar een begrotingsoverschot van 3,5% gaat scoren. Dan moet je eerlijk zijn en het boek afsluiten met een pessimistisch hoofdstuk niet met enthousiasme dat je zoveel bereikt hebt. Er wordt te weinig belang en aandacht besteed aan het ontstaan van de Eurocrisis enerzijds, terwijl Dijsselbloem ook niet met structurele langdurige oplossingen komt. Het is waanzin om met name de Grieken geen verantwoording af te laten leggen dat zij zich de Euro in hebben gefraudeerd, een verwijt wat meegewogen had moeten worden bij de hulp.

De incompetentie van Dijsselbloem was me al duidelijk, maar na het lezen van dit boek nog veel meer. De essentie van wat deze voorzitter in zijn incompetentie heeft gepoogd, samen met alle verantwoordelijken van de trojka, is als volgt te omschrijven: 'Geef een schuldenaar, die zijn schulden niet kan terugbetalen (dus insolvent is) een creditcard. Met deze creditcard kan de schuldenaar dan deelschulden gaan aflossen.' Maar iedereen snapt natuurlijk dat de schuld die wordt opgebouwd op de creditcard de oorspronkelijke schuld zal gaan overtreffen. Resultaat: van de regen in de drup. De glasharde opstelling van Dijsselbloem als voorzitter (en vele goede voorstellen van tafel vegend) is dan ook voor Nederland, als natie met een dergelijke minister van Financiën, erg beschamend. In dit boek wordt niet het ware verhaal verteld, maar een rechtvaardiging van inhumane en non-democratische politiek t.b.v. financiële machthebbers.