Dwaalspoor

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl. Elk boek van Suzanne Vermeer wordt hier thuis met veel plezier gelezen. Zo las ik eerder al ‘Souvenir‘, ‘Waterland‘ en ‘Midwinter‘. Ook las ik ‘Zomeravond‘, waarin Lauren Martens ook al een rol speelde. Wat mij, bij het openslaan van het boek, meteen opvalt is dat het boek geen proloog heeft, maar meteen bij hoofdstuk 1 begint en het telt in totaal 30 hoofdstukken. Het verhaal is opgedeeld in vier delen. Deel 1 en 3 spelen zich af in Titisee-Neustadt, het Zwarte Woud, en de andere delen in Groningen en omstreken. Ik las ‘Zomeravond’ in juli van dit jaar en ik kon mij niet meer veel herinneren van dat boek. Maar dat ik de eerdere verhaallijn miste kan ik niet zeggen. Lauren was in ‘Zomeravond’ het hoofdpersonage en in dit boek, had ze naar mijn gevoel, toch een kleinere rol. Hierdoor is het wel duidelijk geworden dat ‘Dwaalspoor’ erg goed als stand alone te lezen is. Persoonlijk zag ik de ontknoping al een tijdje aankomen. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik dat bij dit soort boeken nooit zo erg vind, aangezien ze ook niet bol staan van de spanning. Het zijn gewoon altijd fijne boeken om een paar uurtjes mee om te krijgen. Het verhaal zit goed in elkaar en ik ben dan ook van mening dat het, ondanks de net geen 200 pagina’s, het verhaal en de personages goed zijn uitgewerkt. Ondanks dat het verhaal redelijk voorspelbaar was, heb ik er toch weer veel plezier aan beleefd. Haar volgende boek ‘Nachtvorst’, ligt ook al op mij te wachten en de mening over dat boek zal binnenkort ook volgen, op onze website Koukleum.nl.

De vakantie van Silvia verandert in een nachtmerrie als haar man, de succesvolle zakenman Vincent Mulder, bij een fietsongeluk om het leven komt. En als ze denkt dat het niet erger kan, wordt er niet veel later op de plek van het ongeval ook nog een dode vrouw gevonden. Hierdoor start de politie alsnog een moordonderzoek met Silvia als de hoofdverdachte. Er wordt beweerd dat zij baat heeft bij de dood van haar man en volgens de politie is er een getuige van de moord. Silvia beseft dat ze hulp nodig heeft om haar onschuld te bewijzen en schakelt Lauren Martens in. “De autorit verloopt in stilte, en als het politiebureau in zicht komt nemen Silvia’s zenuwen toe. Je hebt niets te verbergen en ze kunnen je niets maken, herhaalt ze in haar hoofd.” Suzanne Vermeer Om de verdenkingen te ontkrachten, moeten Silvia en Lauren samen de waarheid boven tafel zien te krijgen. Dwaalspoor van Suzanne Vermeer is, na Zomeravond, de tweede thriller met het personage Lauren Martens. Alhoewel Lauren zeker een rol speelt in dit boek, is het wel echt het verhaal van Silvia geworden. Zij is het personage dat je door het verhaal heen loodst en je stapje voor stapje naar de ontknoping brengt, terwijl ze onderweg steeds een beetje meer ontdekt. Silvia is een fijn personage om te volgen. Niet overdreven stoer, maar wel vastberaden. Als lezer wil je haar graag geloven, omdat haar acties sympathie oproepen. Lauren is weer net zo doortastend als in Zomeravond, waardoor ze je direct een vertrouwd gevoel geeft. Overigens is Dwaalspoor ook gewoon los van die voorganger te lezen. Ondanks dat je echt een thriller aan het lezen bent, is het geen zenuwslopend verhaal. Het boek is spannend, laat je meedenken over de ware toedracht, maar behoudt, bijzonder genoeg, toch een sfeer die ontspannen aanvoelt. Iets wat volgens mij is ontstaan door een combinatie van omgeving, personages en vertelwijze. Dwaalspoor van Suzanne Vermeer is een boeiend verhaal dat prettig leest en niet al te ingewikkeld is, waardoor het een heerlijk boek is om even lekker in weg te duiken. Dwaalspoor krijgt 4 sterren van mij. Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com.

Het is makkelijk te volgen, en spannend geschreven. Ik ben blij dat ik dit boek heb gekocht.

Voor het eerst is er een soort van vervolg verschenen op een eerder boek in de reeks van Suzanne Vermeer. Want voor Dwaalspoor verscheen 'Zomeravond'. Hierin maakte de lezer al eerder kennis met de juriste Lauren Martens. Waar Lauren in het eerste deel zelf betrokken was bij een moordzaak, staat ze nu de verdachte Silvia bij. Wat altijd goed aan de verhalen van de ghostwriters van het pseudoniem Suzanne Vermeer is, is dat ze je vanaf het begin weten te boeien. De ene keer is het verhaal echter wat spannender en onderhoudender dan de andere keer. Zo ook in dit geval. Al vrij duidelijk gaat het verhaal één richting op en vliegt het, door de toch al weinige bladzijden, heen. Wel zijn er weer sterke personages neergezet al kom je weinig over ze te weten, wat het verhaal waarschijnlijk meer diepgang gegeven had. Ook blijft de spanning aan de oppervlakte dit zal wederom met het, nog net niet afraffelen van het verhaal te maken hebben. Al met al een onderhoudend boek voor tussendoor en wat je zeker niet hoeft te laten liggen, want links- of rechtsom het blijven vermakelijke verhalen.

Spannend boek

Als pluspunt zou ik zeggen: spannend.